21.09.12 23:05 Alter: 7 yrs

رضا مقصدی:«شهریور»ی که شهرِ دلم را خراب کرد

Kategorie: Meldungen Links

 

 

نه ... باور نمی کنم

 این شعله ی شکفته ی زیبا را

در دست های مرگ.


از پس ِاین همه سال، ناصر اخوان، هنوز با من است. حتا پاره ای از خواب های خونین مرا چهره ی جوانانه و ُ جانانه ی او رقم می زند.

در سال 53 در زندان ِ قصر، در گام زدن های عصرانه، معنای ِ گسترده ی این شعر شاملو را برای نخستین بار از زبان او دریافتم. در آن جا بود دانستم تا چه مایه، معنا در این شعر، منزل کرده است:

« بی آنکه دیده بیند

در باغ

احساس می توان کرد

 در طرح ِ پیچ پیچ ِ مخالفسرای باد

یأس ِموقرانه ی برگی که

بی شتاب

بر خاک می نشیند».

او را با ادبیات، شعر و تصویر در سینما، پیوندی پیوسته و ُ پویا بود و در راستای آرزوهای سربلندِ انسانی، جانی شیفته وُ فرهیخته داشت.

این جا و اکنون، در این غربت ِ غریب ِ غرب، « بی آنکه دیده بیند»، جسم وُ جان ِ خونچکان ِ او را د رقتل عام ِ زندانیان ِ سیاسی سال 67 ، « احساس می توان کرد».

چنین احساسی، از سال ها پیش در خواب وُ بیداری من، تا هنوز ورق می خورَد و فریاد و ُ یادِ معطرش را در خاطرات تیرباران شده ام و چکامه های چاک چاک من، همواره زنده نگهمیدارد.

 

***

شهریوری که...

                              به خاطره ی معطرِ

ناصر اخوان

« شهریور»ی که شهر دلم را خراب کرد

جان ِ مرا دوباره پُر از التهاب کرد

                    *

آباد بودعاطفه ی عشق ِ عاشقان

توفان ِ تازه، باز جهانم خراب کرد

                  *

این وحشت ست وحشت ِ از دست دادن ست

ما را اسیرِ کینه ی « عالی جناب» کرد

                  *

هرگز جدا نبوده ام از خاطرات تلخ

کِی بی حضور ِ خاطره، این دیده، خواب کرد

                   *

هرجا که خاطرات ِ عزیزی معطر ست

این سینه، در ستایش ِ شعرش، شتاب کرد

                  *

آنجا که ابرِ تشنه، صمیمانه می سرود

سیلاب ِ سوگواری ِ ما را خطاب کرد

                  *

ما را همیشه سینه، پُر از اضطراب بود

با ما هر آنچه کرد، همین اضطراب کرد

                 *

برشاخه ی شکسته، که تابوت ِ بلبلی ست

شاید گلی بخوانَد وُ ما را مُجاب کرد

                  *

این ماه ِ خون که ماهِ جنون بوده است وُ آه

جان ِ فروفسرده ی ما، در عذاب کرد

                   *

«شهریور»ی که خانه ی خورشید، سوخته

آه ِ مرا به سینه ی مهتاب، قاب کرد

                 *

دل، برمدار از آینه، هرچند روزگار

آن نقشِ عاشقانه ی ما را برآب کرد

 

reza.maghsadi@gmx.de

 

 

 




Gozareshgar
info@gozareshgar.com