04.08.18 04:11 Alter: 16 days

به یاد رفیق شهید رفیق طاهر قنبری - یکی از چند ده هزار جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم

Kategorie: Nachricht

 

آبان۶۷ صفر قنبری برای ملاقات با پسر به زندان اوین مراجعه کرد یک ساک ساده حاوی شلوار کردی و یک زیر پیراهن تحویل گرفت. به این پدر زحمتکش گفته شد «دیگر به زندان مراجعه نکنید، چون پسرت دیگر زنده نیست».

توضیح : در جریان کشتارهای فاشیستی جمهوری اسلامی، بسیاری از یارمان، به دست سلاخان رژیم اسلامی، به شهادت رسیدند که حتی نام شان بر ما شناخته شده نبود. به تازگی اطلاعاتی از یکی از شهدای سازمان به دست مان رسید که یادش را در کنار همه جان باختگان راه رهائی مردم ایران، پویندگان راه آزادی، دمکراسی و سوسیالیسم و از جمله شهدای سازمان گرامی می داریم.

 

به یاد رفیق شهید رفیق طاهر قنبری

 

یکی از چند ده هزار جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم

 

 

رفیق طاهر قنبری سال ۱۳۳۷ در روستای دهشال از توابع آستانه و لاهیجان از خانواده کشاورز و زحمتکش بدنیا آمد. پدرش صفر همه تلاشش را در جهت ارتقاء تحصیلی فرزندانش از جمله طاهر همت گماشت. رفیق طاهر قبل از انقلاب بهمن۵۷ از دانشسرای مقدماتی لاهیجان فارغ التحصیل و شغل آموزگاری را با عشق دنبال می کرد. در سر پرشور رفیق طاهر آزادیطلبی و عدالتخواهی و مطالبات خستگی ناپذیر مارکسیستی فوران داشت. در ابتدا آرمان های فکریاش را در جنبش فدایی جست. قبل از انشعاب بخوبی بیاد دارم در نشریه کار شماره۵۶ در واکاوی سرمقاله «در پیرامون شعار مرگ بر امپریالیسم» شجاعانه ردپای اپورتونیزم را افشا می کرد و بخش اکثریت را دنبالروی از حزب توده میدانست و ناکارآمدی عملیات مسلحانه در جنبش چپ را که بخش اقلیت سازمان فدایی بر آن پافشاری می کرد.هیچ یک از تفکرات انشعابی سازمان چریک های فدایی خلق ایران را برای رسیدن به سوسیالیسم کافی نمیدید. در پروسه یک دوره کوتاه مطالعاتی به راه کارگر پیوست و آرمانهای سوسیالیستیاش را در خط موسوم به خط چهار میجست. از سال ۵۷ تا اوایل سال ۶۰ با دایر کردن هسته های مطالعاتی در جهت ارتقا دانش مارکسیستی همت فراوان به کار می گرفت.. نزدیک ۳۰خرداد ۶۰ رژیم جنایتکار و ضد انسانی جمهوری اسلامی برای جمع آوری و زندانی کردن معلمان، دانش آموزان و دانشجویان پیشرو و ایجاد زندان های فراوان و سرکوب پیشروهای بالنده و جو پلیسی و امنیتی کردن فضای کشور و اعدام بسیاری از فرزندان صدیق و آگاه و انقلابی عزم جنایتکاران اش را جزم کرد. رفیق طاهر از گیلان متواری شده پس از مدت کوتاهی در تهران توسط گشت های هار حزبالهی و کمیتهچی و خبرچینان رژیم به غایت ارتجاعی دستگیر و در یک دادگاه فرمایشی محکوم به هشت سال زندان شد. این میزان حکم نشان از آن دارد که رفیق طاهر هویت مبارزاتی اش را پنهان نگهداشت. در تابستان۶۷ با وجود اینکه یک سال به آزادی حکم فرمایشیاش مانده بود، رفیق طاهر قنبری بسان یکی از چند ده هزار جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم در کشتار وحشیانه و نسلکشی آشکار با فتوای چندخطی روح اله خمینی، توسط هیئت مرگ تهران به اعدام محکوم و کشته شد و در گورستان خاوران به صورت گروهی دفن شد.

 

آبان۶۷ صفر قنبری برای ملاقات با پسر به زندان اوین مراجعه کرد یک ساک ساده حاوی شلوار کردی و یک زیر پیراهن تحویل گرفت. به این پدر زحمتکش گفته شد «دیگر به زندان مراجعه نکنید، چون پسرت دیگر زنده نیست». غروب همان روز در ترمینال غرب شانه های تکیده صفر قنبری را دیدم. هرگز نمیشود آن اندوه را بهتصویر کشید.

 

یادش گرامی

 


نادر |

واژه شهید را برای کسی بکارمی برند که در راه اسلام،قرآن و خدا کشته شده باشد.
اگر طاهر قنبری در راه سوسیالیسم جان باخته،چگونه است که او را شهید بحساب می آورید؟
شما با این برخورد غیر مسئولانه، خون پاک کمونیست ها را پایمال می کنید؟



Gozareshgar
info@gozareshgar.com