05.09.18 22:06 Alter: 16 days

گلزار خاوران

Kategorie: Nachricht

 

 

 در سال ۱۳۶۰ در ابتدا با اولین سری از اعدامی های سازمان پیکار در ۳۱ تیرماه افتتاح شد. از همان اواسط مرداد ماه خانواده ها از محل این گورستان که عوامل رژیم به آن لعنت اباد می گفتند، مطلع بودند و تقریبا هر روز و بویژه پنجشنبه ها بعد از ظهر خانواده ها و به ویژه به خاطر مسائل امنیتی، مادران، خواهران میان سال، پدران و پدربزرگ ها به آنجا می رفتند. این گورستان که تا سال ها هیچ زندانی مذهبی در آن دفن نکردند، بزودی به نام گورستان بولشویک ها در میان خانواده ها و هواداران و فعالین گروه ها و سازمان ها معروف شد. در پنجشنبه ۱۲ شهریور ، اولین گردهمایی چند صد نفره خانواده های شهدا در آنجا برگذار شد و به شدت مورد سرکوب قرار گرفت. از آن سال به بعد خانواده ها در اولین یا دومین پنجشنبه شهریور ماه دور هم گرد می امدند. تا به امروز.

 

بسیاری در آن سال و سال های بعد از محل آن اطلاع داشتند. مثلا به یکی از شعرهای مجید نفیسی درباره پیدا کردن محل گور همسرش رفیق عزت طباییان است که در سال ۱۹۸۶ سرود:                  گنج با نشان

 

هشت قدم مانده به در

شانزده قدم رو به ديوار

کدام گنج نامه از اين رنج خبر خواهد داد؟

 

ای خاک

کاش ميتوانستم نبض ترا بگيرم

يا از جسم تو کوزه ای بسازم

افسوس

طبيب نيستم

کوزه گر نيستم

تنها وارثی بی نصيبم

دربدر گنجی نشاندار

 

ای دستی که مرا چال خواهی کرد

نشان خاک من اين است:

هشت قدم مانده به در

شانزده قدم رو به ديوار

در گورستان کفرآباد

 

ـ ۱۳ نوامبر ۱۹۸۶

 

این هم گزارشی از گردهمایی خانواده های شهدا، در ۱۲ شهریور ۱۳۶۰ که در نشریه پیکار در آذر ماه منتشر شد:




Gozareshgar
info@gozareshgar.com