06.09.19 01:43 Alter: 12 days

مراد عظیمی: شرائط اضطراری بوم زيست - زنگ های خطر به صدا درآمدند

Kategorie: Nachricht

 

 

مصاحبه «کريس هجز،Chris Hedges،» مجری برنامه در تماس،On contact، با «راجر هلم» بنيانگذار مشترک «جنبش شورش عليه نابودی »،Extinction Rebellion،.

 

پيش سخن: کريس هجز

جنبش شورش عليه نابودی جهانی با کنش نافرمانی مدنی مسالمت آميز در اعتراض به سيستم سرمايه داری که با لاقيدی جهان  را به سوی نابودی می کشاند، مراکزحساس پايتخت های کشورهای مهم توسعه يافته را اشغال می کنند. فعالين جنبش شورش عليه نابودی از دولت ها می خواهند وضعيت اضطراری بوم زيست را به رسميت شناخته و با اقدامات راديکال تا سال 2025 به 150 سال استفاده از سوخت مواد فسيلی پايان دهند. راجرهلم، لطفن صحبت تان را شروع کنيد.

ر ه: ما بزودی با مشکل توليد فراوردهای کشاورزی جهان مواجه می شويم. منظور من اين ا ست که خيلی زودتر ازاينکه فاجعه هولناک  بالا رفتن سطح آب اقيانوس ها روی  دهد، ما با فروپاشی اقتصاد جهان مواجه خواهيم شد. ما با قحطی روبرو می شويم. اين واقعه ای ايست که بايد آنرا فهميد، به اين دليل است که سازمان ملل، اکادميسين ها و نخبگان  در هراسند. ما به نوعی مطبوعات آزاد نداريم، ولی مردم براين واقعيت رسانه های جمعی اشراف ندارند، من فکر می کنم اين نقش جنبش شورش  عليه نابودی است که اين سکوت بدسگال رسانه ها رابشکند.   

ک ه: در اعتراض عليه بی  عملی دولت ها برای مقابله با فاجعه تغيير محيط زيست، ج ش ع ن    به مدت ده روز در ماه آوريل امسال پيگيرانه مکان های مهم مرکز لندن را مسدود و  مختل کردند و تعداد يک  هزارو صد سی نفر به اتهامات گوناگون دستگير شدند. ج ش ع ن  می گويد آنچه انجام داديم تازه شروع اعتراضات ما هستند. ج ش ع ن فراخوان اعتصاب  کارگران سراسر جهان را برای پائيز امسال داده است. فعالين از هر سن، جنسيت، موقعيت اجتماعی، باور شخصی کار را تعطيل خواهند کرد، يا از  خانه هايشان بيرون آمده و به صفوف معترضين می پيودند و از دولت ها خواهند خواست  اقدامات جدی و راديکال عليه بحران محيط زيست، عظيم ترين تهديد عليه بقا بشريت، انجام دهند. فراخوان اعتصاب تنها به مثابه جرقه ای برای شروع حرکتی جهانی خواهد بود و اميدواريم که نقطه عطفی در تاريخ حيات بشر وطبيعت ثبت کند.

ک ه:خوب راجراجازه بدهيد به پرسم آنچه در آوريل امسال اتفاق افتاد هم بلحاظ سامان دادن يک جنبش اجتماعی و هم تاثيرات سياسی آتی اش بسيار موفقيت آميز بود.

ره: بلی، ما برنامه ريزی کرديم که به لندن آمده و مکان های مهم مرکز شهر را مسدود  کنيم، ما برابر تصميم مان  عمل کرديم.

ک ه: شرح دهيد چطور پل ها و چهارراه ها  را مسدود کرديد، چه مکانيسم  هائی را بکاربرديد.

ره: خوب، ما برای عمليات هايمان چندين ماه تدارک ديديم. ميدانيد، در نوامبر سال پيش پنج هزار نفر به مدت يکروزپنج پل در مرکز شهر لندن را اشغال کردند. ما روی آنچه اتفاق خواهد افتاد و سازماندهی اش فکر  کرديم. روشن بود  که اين اقدام ما دنيا را تغييرنداد، ولی، قطئن تاثير گذار بود. سپس، طی  ماه های بعد، ما تصميم گرفتيم باز هم عمليات انجام دهيم، ولی، اين بار چندين روز پی دی پی اقدام به عمليات کنيم، ما آنرا مدل  مقاومت نافرمانی مدنی مسالمت آميزناميديم. طی  آن ماه ها، فکر کنم حدود10000 نفررا بسيج کرديم. ما به  لندن آمديم و پنج مکان لندن، چهارراه ها و يک پل را اشغال کرديم. ما چادر زديم و منتظر جواب دولت به فاجعه عنقريب شديم. 

ک ه: دولت چه جوابی داد؟

ره: می توانيد حدس بزنيد، ابتدا،دولت در برخورد به حرکت ما سکوت کرد. ولی، با ادامه اشغال مرکزلندن فکر می کنم در وضعيت بدی گير کردند. دراواخراعتراض  ده روز، مقامات دولتی به ديدار ما آمدند. گرايشات چپ و حزب کارگر بيانيه صادرکردند. سپس، کمی بعد ما ملاقاتی از طرف دولت با وزير محيط زيست دريافت کرديم. موضوع در پارلمان بحث شد. سپس، پارلمان اقدام به رای گيری کرد که آياوضعيت اضطراری هست يا  نه. قطعنامه به تصويب پارلمان رسيد.  از نظر ما تصويب قطعنامه جنبه نمادين داشت، ولی يک تغيير بسيار مهم بود، برای اينکه سياستمداران انگلستان، بجز خيلی عمومی، هرگز در باره تغيير بوم زيست صحبت نمی کنند. ازاينرو، به عنوان اولين قدم اين موفقيت مهمی بود. 

ک ه: فعالين ج ش ع ن دست هايشان را با چسب فوق العاده روی ساختمان های دولتی ومنزل جرمی کوربين چسبانديد. کمی در باره راهکارهايتان حرف بزنيد، چونکه از تاکتيک های گوناگونی استفاده کرديد.

ره: بلی، راست می گوئيد، اولين حرفی که در باره راهکارها گفته شود، جنبش شورش کاملا به اصل نافرمانی مدنی مسالمت آميزيا عدم خشونت معتقداست.

ک ه: بسيار عالی.

ره: ما اين اصل را همه جا با شفافيت اعلام کرده ايم. سپس، در محدوده تعريف نافرمانی مدنی مسالمت آميز تعداد زيادی راهکارها می گنجيدند، که ما بررسی کرده وکنش کرديم.

ک ه: اجازه بدهيد حرف شما را قطع کنم، چونکه پيشتر به اين نکته بسيار مهم اشاره کرديد. چرا نافرمانی مدنی مسالمت آميز اينقدر برای شما مهم است؟

ره: برای اينکه اين شيوه فعاليت ماست. منظورم اين است که بسياری از مردم به دليل اخلاقی به نافرمانی مدنی مسالمت  آميز جذب می شوند، ولی آنچه مردم را به  هم گره می زند اين حقيقت ساده است که اين شيوه کار می کند. شما می دانيد که خشونت بسيار تفرقه انگيز و تمايلات اقتدارگرانه ايجاد می کند.حتی زمانی که پيروزشدند، معمولن به خودکامگی ختم می شود. اما، اين را نيز تاکيد می کنم. که نافرمانی مدنی مسالمت آميز تضمين نمی کند که شما حتمن پيروز خواهيد شد. ولی، تا حد بسيارزيادی شما را قادرمی کند در يک کشمکش اجتماعی پيروزشويد. همچنين اين راهکار جوامع گوناگون، جوانان، مردم بزرگسال، افراد درون گروه های آسيب پذيررا، که نمی خواهند وارد خشونت های  خيابانی شوند به خود جذب می کند. هم چنين، می توانم بگويم راهکارنافرمانی مدنی مسالمت آميز بسيارلذت بخش است- در کنارکنش اجتماعی، رقص و موسيقی- هم رزم وهم بزم.

ک ه: جنبش شما همچنين سخن ا ش با نخبگان درون سيستم است که به موضوع تغيير محيط زيست احساس دلسوزی کرده و حقيقت آن چه را که شما ها می گوئيد به رسميت به شناسند.

ره: قطعن همينطور  است. منظورم اين است که هر کس قدری وجدان داشته باشد می داند که جهان بسوی نابودی می رود. تغيير محيط زيست دوداش به چشم همه خواهد رفت. اين يک بحران بسيار بسيار خطرناکی است. اين عظيم  ترين بحران تاريخی در حيات بشری است. بسياری ازمردم و نخبه ها اين را می فهمند، شايد بسياری از اين بخبگان، ولی قطعن تعداد معينی ازاين ها شايد همچنانکه شما در تئوری مقاومت مدنی بيان می کنيد آماده اند که به صفوف جنبش به پيوندند، اين آن چيزی است که شما از نخبگان طلب داريد، اين ها آشکارا و يا پنهانی با ما تماس گرفته و گفتند کار  ما عالی است و ما را تشويق کردند، به حرکتمان ادامه دهيم. ميدانی هيچ فردی نمی خواهد تمدن بشری فروبپاشد، اين به نفع هيچ کسی نيست. بهرو، ما اميدواريم.

ک ه: اکنون قدری درباره راهکارهائی که در آوريل بکار برديد، بگوئيد.

ره: اينکه شما اين کنش ها را چگونه به بينيد، اين نمايش های  متنوع از خواست های ج ش ع ن بود و هرفردی می توانست در نمايش مورد علاقه شرکت کند.نمايش اصلی اين بود که شما به شهر می رويد و تعدادی از مکان های  کليدی لندن را انتخاب می کنيد.

ک ه: شما چه مکان هائی از لندن را انتخاب کرديد؟ 

ره: ما ماربل آرچ، فلکه آکسفورد، پل واترلو و ميدان پارلمان از مراکز اصلی لندن به انضمام يکی دو فضای ديگر را انتخاب کرديم. اين مکان ها هم شاهرگ اصلی ترافيک و هم مراکز سياسی هستند. ما به اين جا ها رفتيم، شرکت کنندگان از نواحی مختلف کشوررا به چهار گروه تقسيم کرديم. مردم از جنوب غربی انگلستان بسوی ماربل آرچ گسيل شدند، و شما نمايش های گوناگون اين ها را در رسانه های گروهی و فضای مجزای ديديد. جمعيت از شمال انگلستان به فلکه آکسفورد عزيمت کردند، مرکز خريد لندن. ما از پيش به پليس گفتيم يک سری نمايش خواهيم داشت، ولی تمام اين ها نمايش ها کنش هائی بدون خشونت و مسالمت آميز خواهند بود. ما يک قايق صورتی رنگ به فلکه آکسفورد آورديم و تعدادی نمايش های خاص و جالب ديگراجرا کرديم. ما روز 15 آوريل ساعت 11 صبح درمکان های بالا مستقرشديم. ما دراين محل ها مانديم، عصر همان روزپليس تصميم گرفت چند نفر از شرکت کنندگان را دستگير کند. ولی، تعداد بيشتری از مردم جای آن ها را گرفتند، وقتی که دستگير شدگان  آزاد شدند آنها دوباره به جمعيت ملحق شدند. منظورم  اين است که در طی يک هفته عمليات افراد چندين بار دستگير و آزاد شدند. اين تاکتيک اصلی بود. زيبائی اين تاکتيک اين بود وقتیکه شما جائی را اشغال می کرديد همانجا می مانديد. رسانه های جمعی آمدند، مردم آمدند و با ما گفتگو کردند. علاوه براين نمايش ها، ما فعاليت های فرهنگی داشتيم، افراد   موسيقی می نواختند، سخنرانی می کردند و هر فعاليت مسالمت آميز ديگر- هم رزم و هم بزم. سپس گروه هائی از مردم به جاهای مهم نظير ساختمان شرکت نفت وگاز شل و مراکزمشابه رفتند و با چسب فوق العاده خودشان را به در ساختمان ها چسباندند، اين به معنای اين بود که برای مدتی شما آنجا می مانديد.

ک ه: قدری درخصوص واکنش حزب کارگرو بويژه جرمی کوربين پيش ازو بعد از عمليات صحبت کنيد، اگر درست گفته باشم فعالين خودشان را با چسب فوق العاده به درمنزل وی چسباندند؟

ره: بلی، صحيح است. من می خواهم بگويم که چگونه جنبش  عليه نابودی کار می کند. اگر شما ايده ای داشتيد، خوب راه افتاده وانجامش می دهيد. افراد به کميته مرکزی نمی روند. تا زمانی که کنش درچهارچوب اهداف و اصول ج ش ع ن می گنجد، همانطوری که شما می دانيد، اين کنش ها مسالمت آميزو محترمانه اند. آنهائی که خودشان را به درب جرمی کوربين چسباندند. اين کنش به جرمی کوربين می گفت، شما قرار است چپ باشيد. ما يک بحران بسيار کلان داريم، فردا در کره زمين مرده، کارگری باقی نخواهد ماند. ازاينرو عمليات ما موفق بودند. جرمی کوربين واکنش صحيحی انجام داد، او وضعيت اضطراری را پذيرفت و در پارلمان صحبت کرد.

ک ه: آنچه جرمی کوربين انجام داد شگفت انگيزبود.

ره: بلی کاملا پرشگفت بود. منظورم اين است که سال پيش اکثريت نمايندگان پارلمانی حزب کارگر رای به توسعه فرودگاه هيثرو،Heathrow، درلندن دادند. فکر می کنم پروژه توسعه فرودگاه هيثرو بزرگترين زيرساخت با توليد مواد کربنی بسيار کلان دراروپا خواهد بود. اين ها ابعاد بحران را نمی فهميدند. ما 10 روز در خيابان ها بوديم و ناگهان عده زيادی از سياستمداران حزب کارگر حرف های درستی به زبان آورند. من همچنين گفتم دراين باره پارلمان بحث کرد.

ک ه: خوب، فکر می کنم جرمی کوربين در تائيد مطالبه شما برای به رسميت شناختن وضعيت اضطراری سخن گفت.

ره: بلی. پذيرش اضطراری  بودن تغيير بوم زيست از جانب جرمی کوربين يک تغييرنگرش عظيمی بود. من حتی برای يک دقيقه وانمود نمی کنم که  رويداد مهمی اتفاق نيافتاد. آنچه رخ داد تغيير زبان بود.اکنون از بوم زيست اضطراری و يا بحران محيط زيست صحبت شد.اکنون اين زبان اجتماعی می شد. اين چيز مبهمی نبود، که فاجعه محيط زيست در نيم قرن آينده اتفاق خواهد افتاد. ما در 5 تا 10 سال ديگر اين بحران را خواهيم داشت. آنچه ج ش ع ن انجام داده است موفقيت عظيمی است که رسانه های جمعی، سياستمداران را بيدار کند و اکنون زبان مارا بکار ببرند. روزنامه گاردين زبانش را به وضعيت بوم زيست اضطراری و بحران بوم زيست  تغيير داده است.جالب است، مردم در روزنامه ها مقالاتی در باره بوم زيست می خوانند که زبان قلب دارد. اما، وقتی مطلبی در باره وضعيت اضطراری بوم زيست می خوانيد دراينجا زبان الکن نيست، موضوع برجسته شده و فکر می کنند نوشته  راست می گويد. اين حقيقی است. من فکر می کنم ميليون ها انسان اکنون اين را می فهمند. مطابق يک سنجش آرای جديد، اکنون 65 درصد مردم انگلستان وخامت بوم زيست را می پذيرند، اين رقم نشانگر يک دگرديسی کلان در افکار عمومی است . ماه ها پيش از اينکه ما به خيابان ها برويم شايد فقط %10 مردم انگلستان در باره وضعيت اضطراری بوم زيست اشراف داشتند. برای اکثريت مردم موضوع بوم زيست اهميت نداشت. و اکنون يک جهش در باره بوم زيست به عنوان يکی از موضوعات اصلی مشغله و نگرانی مردم انگلستان شده است، اکنون موضوع محيط زيست يکی از دو يا سه نگرانی مردم را تشکيل  می دهد.

ک ه: لطفن  توضيح دهيد چرا شما از واژه اضطراری استفاده می کنيد؟

ره: خوب، من شخصن واژه  فاجعه را ترجيح می دهم.

ک ه: بسيارخوب.

ره: واژه فاجعه بيشتر واقعيت را منعکس می کند، ولی به اين دليل از واژه اضطراری استفاده شد که بهتر حقيقت را بيان می کند، چرا که اشاره به اين دارد که فرصتی باقی نمانده است. اين آن معنای اضطراری است، مگر چنين نيست؟

ک ه: لطفن دلائل اش را بيان کنيد، چرا زمانی باقی نمانده است؟

ره: وقتی که در صحبت های هفته پيش يا هفته جلوتر اين سئوال مطرح شد، من توضيح دادم ما اکنون 415 واحد انيدريد کربونيک به ازاء يک ميليون واحد اتمسفر داريم. خوب شما می دانيد که اين يک عدد است، ولی اگر شما دانش بوم زيست را بدانيد، خواهيد ديد اين يک رقم شاخص فاجعه است. برای اينکه اين عدد هر سال 5/3 واحد زياد می شود. اگر افزايش 5/3 واحد را برای 10 سال بعد محاسبه کنيم، ما به تعداد450 مولکول انيدريد کربنيک به ازاء يک ميليون واحد جو خواهيم رسيد، و اين به معنای اين است که درجه حرارت کره زمين 2 درجه بالاتراز دوران پيشا-سرمايه داری خواهد رسيد، و اين 2 درجه دروازه را به روی جهنم بازخواهد کرد، اين راهمه می داند.

ک ه:ما از دوران های چرخشی گذشته زمين می دانيم که افزايش 2 درجه چه معنائی دارد.

ره:منظور من اين است که ما با فروپاشی سيستم کشاورزی روبرو خواهيم شد.

ک ح: صحيح است.

ره: مسئله اين است که پيش از اينکه آب اقيانوس ها بالارود، آنچه خواهيم داشت اضمحلال اقتصادی است، ما با قحطی مواجه خواهيم شد. به اين دليل است که مردم، سازمان ملل، آکادميسين ها و نخبگان به هراس افتاده اند، همه به وقوع عنقريب اين فاجعه می نگرند واز رخداد بزودی نگران هستند. رسانه های جمعی ما توطئه سکوت انتخاب کرده اند، ولی اين سکوت رسانه ها را همه مردم متوجه نيستند، من فکر می کنم اين نقش ج ش ع ن است که اين جو توطئه سکوت رسانه ها را بشکند  .به محض اينکه شما اين ديوار توطئه سکوت را شکستيد، تاثيرعظيم اش را مردم مشاهده کرده و تائيد می کنند. من فکر می کنم بسياری از مردم عادی میدانند که وضعيت بسياراز آنچه گفته می شود بدتراست.

ک ه: برنامه بعدی چيست؟             

ره: دوباره برنامه پيشين درمقياس وسيع تردر تعداد زيادی از شهرها همزمان در يک روز شروع خواهد شد.

ک ه: آيا زمان معينی را در نظر داريد؟ 

ره: فکر می کنم حدود 7 اکتبرباشد. همچنين قرار است در لندن، به احتمال زياد درپاريس، برلين و نيويورک و شهرهای گوناگون در جهان برنامه هائی  اجرا کنند. هدف ما اين است که هزاران فعال به اين شهرها بيايند و تا زمانی که ما تغييرکنکرت در سياست دولت ها نسبت به تغيير بوم زيست مشاهده نکنيم همچنان درشهرها خواهيم ماند. 

ک ه: چنين خواستی را قبلن جنبش ول ستريت امتحان کرد، و  من خودم زمان زيادی در پارک زوکوتی واقع در نيويورک ماندم. در جنبش وال ستريت اين بحث اشغال ادامه دار بويژه بعداز هفته ها که گذشت بسيار شديد گرديد برای اينکه بخصوص با سرد شدن هوا بحث حدت گرفت. آيا برنامه شما نيز چنين اشت.؟

ره: اکنون ج ش ع ن يک سازمان  بسيار کلانی است.دراين جنبش تعداد زيادی از مردم با تجربه هستند که فستيوال های موثر  سازمان دهند. آنچه ما درآوريل انجام داديم، اين بودکه ساختارهای  سازمانيابی برای هر محل  ايجاد کرديم. ما کلاس های آموزشی داير کرديم، ما تعداد زيادی گروه های کار سامان داديم، و همه چيز از پيش سازمان يافته بود. اجازه بدهيد اين گونه به حرکت بعدی نگاه کنيم. بنابراين آنچه ما برای ماه اکتبرپيش بينی کرده ايم اندرتوان قراراست طرح ما در جاهای مختلف اجرا شود. من تصور می کنم تفاوت ما با وال ستريت دراين است که ما فعالانه قانون را زيرپامی گذاريم(حروف درشت از مترجم). ازاينرو، کنش ما منجربه دستگيری هزاران نفردر سراسر دنيا و از جمله لندن خواهد شد.من اميدوارم که بعد از يک يا دوهفته شاهد شکاف در قدرت های دولتی باشيم. اگر چنين نشد، درآنصورت اعتراضات بزرگتر و بزرگتر خواهد گرديد. بنابراين بهتر است که هرچه زودتر پای ميز مذاکره به نشينند. درآن صورت ما نيز پای ميز مذاکره می رويم، و به راه دموکراتيک پاسخگوبه مردم،  ما از دولت ها تغييرات اساسی می خواهيم، و  مهمترين مطالبه ای که ما در اين مذاکره مطرح خواهيم کرد تشکيل مجلس مردمی است، جائی که مردم عادی همه کشورها در اين مجلس شرکت خواهند کرد و بطور عينی و علمی بررسی خواهند کرد که حقيقت چيست و اين خطری که بود و باش جوامع با آن روبرو هستند نياز به چه اقدماتی دارد. من فکر می کنم که اين مجلس مشروعيت دموکراتيک برای تغييرات گسترده فراهم کند، همه تا سازمان ملل بيان می کنند که چنين طرحی هم اکنون ضروری است. خوب، اميدوارم اقدام به نافرمانی مدنی مسالمت آميز درعرض يک يا دو هفته جواب دهد.

ک ه: لطفن در باره تغييرات صحبت کنيد. چه بايد کرد و درچه فاصله زمانی.

ره: خوب، بايد بگويم ج ش ع ن دقيقن يک مجموعه مطالباتی دارد که بايد اجرا شوند. ما اتحادی از مردم هستيم که می خواهند در نافرمانی مدنی مسالمت آميز گسترده دخالتگر باشند تا بتوانند فضای سياسی ودموکراتيک خلق کنند تا خودشان تصميم بگيرند چه بايد انجام داد. اين ما نيستيم که به تفصيل بگوئيم چه اقداماتی را معمول کرد. اين به تصميم مردم بستگی دارد. بهرروآنچه گفتم، درک ما از وضعيت جاری اين است که سازمان ملل و  نهادهای ديگر به تغييرات عميق جوامع  واقتصاديات در10 سال آينده نياز دارند. ج ش ع ن اجرای اين تغييرات را تا سال 2025 تعيين کرده است. هم اکنون، اين من نيستم که بگويم چگونه به اين هدف نائل شويم، ولی اين اقدامات به بسيج زمان جنگ شباهت خواهد داشت(حروف درشت از مترجم).

ک ه: اجازه دهيد شخصن از شما به پرسم به عنوان يک فرد راجر حلم  در خلال 10 سال آينده چه کار بايد انجام داد.

ره: ما بايد تمام خانه ها را عايق کاری کنيم. ما نياز داريم اقتصاد را طوری تغيير دهيم تا کاملن  ازانرژی الکتريکی استفاده کرد. ما نياز داريم همه انرژی مصرفی از انرژی های تجديد پذيرتامين گردد. ما نياز به يک انتقال اجتماعی داريم تا ثروتمندان سهم ماليات منصفانه را به پردازند. ما نياز داريم که کمون ها يا کميونيتی ها را در راستای تعاونی ها سازمان دهيم تا مردم فراگيربه اين تغييرات عادت کنند، اين تغييرات ژرف بايد اجرا شوند. هرچه چيز ديگر... اتفاق بيفتد.

ک ه: برای  ما روشن است که  عواقب تغييرمحيط روی میدهد، حتی اگر امروز جلو انتشار گاز انيدريد کربن گرفته شود، والبته اکنون کاری راديکال انجام نمی دهند.  

ره: صددرصد. اين يک مسئله فيزيکی است نه عقيده سياسی. اين تغييرات دارند اتفاق می افتند. ما خيلی ديرجنبيديم و اجازه داديم درجه حرارت زمين زياد شود. آنچه اکنون نگاه می کنيم اين است که آيا ما می رويم که نابود شويم يا نه. من می دانم که چنين سخنی به داستان های علمی شباهت دارد. ولی حقيقی است. تنها کافی است که به رقم 425 در يک ميليون جو نگاه کنيم.

ک ه: صحيح

ره: شما پيش دکتر می رويد، بعد از معاينه می گويد شما سرطان دارد، شما دوست نداريد اين را بشنويد، بسيار خوب. ولی اين شما را از مرگ نجات نمی دهد. تنها چاره  شما اين است که شما عملن اين وضعيت را می پذيريد، يانه؟ اگر شما اين واقعيت را نپذيريد، خواهيد مرد. اما اگر به پذيريد شما شانس داريد، ولی مستلزم اين است که کاری بکنيد. اين آن چيزی است که ما می گوئيم. ما اين استدلال رانه فقط به افراد عادی بلکه به پيشرو ها يا هر اسمی بناميد می گوئيم. ما اين را  به همه  می گوئيم و بعد اضافه می کنم بيدارشويد، چرا که بهرحال همه ما فرزند داريم. همه ما فرزند جوان داريم، آيا ما برای آينده نسل جوان احساس مسئوليت می کنيم؟. زمان بحرانی است همه بايد دورهم جمع شويم و متمدنانه ترين راه برای مقابله با اين وضعيت اين است که همه کشورها، يعنی مردم دنيا، در مجالس مردمی بهم آيند و اجازه بدهند مردم عادی تصميم بگيرند چه کاری بايد اجرا کرد، بالاخره موضوع زندگی و بقای آن هاست.

ک ه: شما نگرش بسيار قدرتمندی داريد.ما می توانيم با صنعت هولناک نظامی آمريکا شروع کنيم، که قطعن در آمريکا بيشترين سهم گازهای گلخانه ای را توليد می کند. صنعت سوخت فسيلی، شرکت بزرگ اکسان موبيل را داريم، اين ها گذشته فريبکاری ودخالت دردولت به سود خود داشته اند، بگذاريد اسم اين ها را اساسن رشوه دادن قانونی بناميم. من در «ستندينگ راک، Standing Rock»(1) بودم، اين ها به خشونت متوسل خواهند شد. نيروهای شبه نظامی،بسيجی،ومزدورانی که بسياری از آنها از جنگ های عراق وافغانستان برگشته اند، هيچ هويت خاصی ندارند، دست به اسلحه هستند. صاحبان قدرتمند با منافع عظيم اين عده مزدور را دارند  و زمانی که شما حرکت کرديد اين جمع شريررا به جان شما خواهند انداخت.

ره:بلی، اين همان چيزی است که 30   سال است پيشروها می گويند و صدرپيامشان اينکه ما از ابتدا شکست خورده ايم. ولی ج ش ع ن با اين نگرش موافق نيست. ميدانيد ما ادبيات گذ شته را مطالعه کرديم و طنز قضيه اين است که هرچه اپوزيسيون به نوعی قدرتمند باشد شما به احتمال زياد پيروز می شويد. دليل اش هم تاثيرات متقابل خواهد بود. اگر قدرت  های موجود دست به سرکوب جنبش مردمی به زنند، منجر به بسيج بيشترمردم خواهد شد.هم اکنون تضمين قطعی وجود ندارد، هيچ چيزی دراين دنيا تضمين شده نيست.دولت ها ممکن است  قمار بسيار خطرناکی را بازی کنند، مردم درک خواهند کرد چه اتفاقی روی می دهد، وقتی که آنها ببينند مردم با چه خطری درخيابان ها روبرو هستند. اين بارها اتفاق افتاده است. اين يک تئوری عجيبی نيست. اين بارها بويژه دارد درنيم کره جنوبی اتفاق می افتد. اگر شما عليه مردم دست به خشونت بزنيد، درآن صورت شانس خوبی خواهد بود که مردم به مبارزه ادامه داده و بطور تصاعدی کنش عليه حکومت بالا گيرد. بوضوح درلندن،دولت بسيار زرنگ است. ولی، در ا کتبر، اگر دولت به خشونت روی آورد، قمار خواهد کرد.مردم انگلستان احمق نيستند. آنها می دانند واقعه وحشتناکی اتفاق می افتد ومردم خوششان نمی آيد به بينند معترضين  را در خيابان ها روی زمين می کشند، بويژه وقتی مادربزرگ و پدربزرگ ويا نوه های 10 ساله را. بنابراين تنها يک بديل باقی می ماند و آن اينکه دولت حقيقت را به پذيرد  و پای ميزمذاکره بيايد و اجازه دهند مردم برای آينده دنيا تصميم بگيرند.

ک ه: آيا شما به عامل کليدی رسانه های جمعی در تبليغ ج ش ع ن نياز نداريد؟

ره: بلی ونه. منظورم اينست که نگرش رسانه های جمعی تغيير کرده است. اين عالی است که رسانه های جمعی وسيعن درعرصه هستند، ولی روشن است که شرکت های گنده صاحبان رسانه های جمعی در مقطع معينی آنها را متوجه خواهند که تصميم بگيرند منافع شان کجا قرار دارد، آنها با تهديد شرکت های گنده دوباره به کار کثيف توطئه گری گذشته باز می گردند. ولی، بازی تمام شده است. مردم می دانند که رسانه های جمعی هستند و مردم می دانند که ما به يک دوران دردناک فاجعه آميز غير قابل تصور وارد می شويم. ما نياز داريم که همه بيدار شوند متحد شده و بگوئيم يک معضل عظيم اجتماعی وجود دارد. هرچه ديرتر به جنبيم فاجعه به طورتصاعدی روی خواهد داد. ميدانی، اکنون زمان تصميم گيری است؟.

ک ه: ترس من اين است که  سرمايه داری به حکومت های خودکامه نوع چينی روی آورد، دوره ای که نسل جوان حتی واقعه ميدان تيانامين را نمی داند.

ره: بلی

ک ه، استراق سمع و کنترل کامل اخبارواطلاعات.

ره: آری.

ک ه: چنين تمايلی دردرون دولت های کارگزار شرکت های کلان وجود دارد.

ره: خوب، همه ما اين ترس را داريم؟ هم چنين ما ترس ندانم کاری را داريم. ولی، اين موضوع حقيقی نيست.موضوع اين است که ما می خواهيم چه اقدامی را مرعی کنيم؟ آيا ما فقط دست روی دست بگذاريم و ترس يا انتقاداتمان ما را فلج کند، يا احساس خودخواهی و بدبينی بگويد ج ش ع ن نتيجه نمی دهد؟ خوب، چه چيزی کار خواهد کرد؟ ميدانی، ما چه بديل ديگری روی ميز داريم؟ ج ش ع ن در عمليات 15 آوريل به روشنی راه پيروزی را بما نشان داد. و ما می رويم آنرا دوباره در ماه اکتبر تجربه کنيم. حال، اگرکسی راه بهتری دارد، من دوست دارم حرف اش رابشنوم. ولی، ميدانی، ج ش ع ن اساسن يک متدولوژی آزمايش شده شرکت فراگير مردم در نافرمانی مدنی مسالمت آميزگذشته را دنبال می کند. ما اين متدلوژی را اختراع نکرديم. بلکه اين راهکار توسط مردم فقير برای پاسداری از منافع شان در سراسردنيا ابداع شده بود. و ما داريم از اين سنت بهره می گيريم.

ک ه: خوب اکنون شما به چه مشغوليد واوضاع جنبش را چگونه می بينيد؟ جنبش های ديگر در آمريکا و کشورهای ديگردراين لحظه چکار بايد انجام دهند؟

ره: خوب، تصور من اين است  که مدل عمده می تواند مدل جنبش جنبش ها باشد، و اين به معنی اين است که ضرورتن جنبش ش ع  ن صحيح است. من فکر می کنم که ج ش  ع ن به جوامع ما گفت، همين حالا ما مدلی برای تغييراوضاع ارائه داديم، اکنون به جنبش های ديگر، شبکه های ديگر بستگی دارد با ما همکاری کنند.

ک ه: شما پيشتر از مصاحبه مان در باره جنبش حمايت ازحيات حيوانات صحبت کرديد که به مدل  شما روی آورده اند.

ره:  صحيح است.من فکر می کنم  هم اکنون يک تحول کلان در جنبش حمايت ازحيوانات رخ می دهد. اينان متوجه شدند که ج ش ع ن به معنای ج  ش ع ن دنيای طبيعی است. پس نيک است بجای  اينکه با نگرش گذشته به شهرها رفته و در خيابان ها به نشينند به ج ش ع ن دنيای طبيعی به پيوندند.لذا، من فکر می کنم دارند اختلافات شان را کنارزدند وکار عاقلانه کردند بيايند با هم به استقبال 7 اکتبر برويم. همچنين، ما ازجنبش کارگری دعوت کرده ايم برای اينکه فردا در کره زمين مرده کارگری باقی نخواهد ماند؟ ميدانی، تغيير محيط زيست به  همه آسيب می رساند. هم چنين، ما ازجنبش زنان و از جناح های چپ و راست جامعه دعوت کرديم.

ک ه: بسيار عالی

ره: به محض اينکه ديگران به پذيرند، وقتی که مردم درک کنند، درآن صورت همه می پذيريم  که دموکراسی راه حرکت به پيش است. ما می خواهيم حرف آخر را مردم عادی کشورها بزنند.

ک ه: بسيار عالی، راجر حلم از شما بنيانگذار مشترک ج ش ع ن متشکرم.

ره: با سپاس

ک ه: ممنون

 

توضيح، استندينگ راک اشاره به پروژه ساختن لوله نفت بود که ازمحل زندگی  بوميان آمريکا عبور می کرد. مردم بومی آمريکا و هواداران حفظ محيط زيست تلاش کردند که از ساختن لوله نفت جلوگيری کنند. ولی معترضين به شدت سرکوب شدن.

برگردان: مراد عظيمی

24/08/2019

 

 

.

 

 

 




Gozareshgar
info@gozareshgar.com