20.05.20 22:47 Alter: 18 days

مدیریت صنایع اتوموبیل سازی ایران و بحران فرا گیر آن

Kategorie: Meldungen Links

 

 

در کشورمان دو گروه صنعتی فعال هستند که چه در گذشته و چه در حال حاضر به اشکال مختلف از امکانان دولتی در واقع از سرمایه ملی ارتذاق کرده اند و ده ها هزار نفر در این دوصنعت امرار معاش میکنند ضمن آنکه نیازهای کشور را تامین . وضعیت صادرات نفت .و صنایع پتروشیمی تا حدودی روشن هست چون با صدور نفت خام و میانات نفتی در طول سال منابع مالی برا ی گسترش و ادامه کار فعالیتهای آن ممکن و ادامه دار است .

 

پترو شیمی و سیستم اجرایی آن ارتباط خوبی با کشورها و صنایع پتروشیمی جهان دارند . و ما علاوه بر خودکفایی دیزل و بنزین تولیدات پتروشیمی را صادر میکنیم و زمینه همکاری با دیگر کشورهای جهان هم وجود دارد و عمل میکند بنابراین در این صنعت اگر چه هنوز از آخرین تکنیکها استفاده نمیشود ولی صنعت زنده و فعالی است و مواد ا ولیه لازم و بازار جهانی نیز در کشور وجود دارد و صنایع پتروشیمی هم همواره در حال پیشرفت و بازدهی بهتر بوده است .

 

در مورد صنایع اتوموبیل سازی ما شرایط مالی و سرمایه گذاری صنعت نفت و پتر و شیمی را نداریم برای ساختن اتوموبیل و قطعات آن به همکاری ده ها شرکت صنعتی داخلی و خارجی نیاز هست که ادامه دار باشد و تهیه قطعات که با استانداردهای جهانی ( نرم ها) تطابق داشته باشد پیروی بکند .

 

این صنعت در گذشته تلاش فراوان بعمل آورد تا با کمپانیهای خارجی از جمله صنایع اتوموبیل سازی انگلستان هیلمن ، فرانسه رنو و پژو و اخیرا با کشورهای جنوب شرقی آسیا که بیشتر صنایع مونتاژ هست همکاری را شروع کرده است تا بتواند سطح دانش خودرا ارتقا دهد ولی چون از بنیاد نه بصورت برنامه ریزی اصولی مطابق با استانداردها عمل نشده و مردم هم از هر نوع اتوموبیل داخلی بخاطر ارزان بودن استقبال کرده و هنوز میکنند این صنعت نیمه دولتی و بطریق وابسته از ابتدای آن نتوانست و البته درصدد هم بر نیامد تا این صنعت را بومی کند و برندهای با کیفیت و قابل رقابت را عرضه کند .

 

مشکل بزرگ برنانه ریزی صنعتی و اقتصادی ایران این است که خصوصی ، خصوصی دولتی و دولتی است و مدام تداخل در تداخل است . وضعیت ساختار دولتی مشخص است که در هیچ کجای دنیا بازدهی نداشته و بسیاری چه بسا اکثریت آنها ورشکست شده اند و حیف و میل بیداد میکند در این شیوه تولید هیچ مدیری پاسخگو نیست و تعداد شاغلین و غیر متخصص بسیار زیاد است و هرینه بر .

 

در دولتی خصوصی مشکل بزرگ پرسنل فراوان آنهاست و از آنجا که منابع مالی آنها ودر ایران از طریق فروش نفت تامین میشود آمار و ارقام نشان میدهد که قابل کنترل نیست و دستگاه های دولتی به اشکال مختلف در آن دخالت دارند از جمله میدانند بهر ترتیب حقوقی دریافت خواهند کرد بدون آنکه بازدهی کار و تولید کفاف هزینه ها را بکند .

 

در شیوه مدیریتی خصوصی تکلیف مشخص است هزینه ها باید کمتر از درآمد سالیانه باشد و حتی بازدهی آنقدر باشد که شرکت علاوه بر نوآوری و همکاری با شرکتهای مشابه زمینه ادامه دار بودن آن را فراهم کند این شیوه تولیدی در کشورهای صنعتی پیشرفته نظیر آلمان ، ژاپن ، چین ... ولی همین شیوه در فرانسه و انگلستان شانسی ندارد .

 

مدیران سازمان گسترش و نو سازی صنایع ایران باید تکلیف را روشن کنند که کدام شیوه تولیدی در ایران الویت دارد اگر قرار است تعداد تکنوکراتها و بوروکراتها افزایش پیدا کند که حتما با رکود همراه خواهد بود یکی از این سه و یا هرسه را در عمل پیاده کند . تجربه نشان داده است که سازمان برنامه و بودجه هم در برنامه ریزی و قابل اجرا بودن آنها، نیازهای جامعه با توجه به هزینه ها تفحص لازم و اولویتها را در نظر گرفته است و در قبال دولت و سرمایه آن مسیولیت پذیر هست و یا قرار است شغلهای کاذب و غیر تخصصی مثل شرایط فعلی ابتکار عمل را در دست بگیرند و همچنان سرمایه مملکت را برباد دهند .

 

خبر تاسف بار حکم اعدام و حبس تعدادی از افراد دست اندر کار منصوب شده توسط مسولان حکومتی در صنایع اتوموبیل سازی ایران نشان میدهد که ما از ابتدا به کج راه رفته ایم و بدون برنامه ریزی مشخص و کنترل پیگیر نه تنها سرمایه ملت را به نابودی کشاندیم بلکه متخصصین کشور را هم که ملیونها تومان برایشان هزینه شده تا مدیران مسیول کشور شدند را خیلی راحت به جوخه اعدام بسپاریم تصمیمی غیر منطقی در عین حال که همه دست اندر کاران قدرت در نا کار آمدی مدیریتی کشور نقش داشته اند .

 

ضمیری برلن 20.05.2020

 




Gozareshgar
info@gozareshgar.com