“ جنگ قهقرایی” - برگردان
پاتریک وینتور
سردبیر دیپلماتیک روزنامه گاردین
برگردان : ک الوند
چگونه ترامپ آمریکا را در موقعیت بدتری با بمباران ایران قرارداد
تحلیلگران نگرانند که ایران به خوبی از موقعیت ضعیف خود استفاده کرده و آمریکا در یک شکست استراتژیک تعیینکننده دچار اشتباه محاسباتی جنگی شده است.
بحران خاورمیانه -جمعه ۲۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۰ به وقت گرینویچ ترجیح میدهم گاردین را در گوگل ببینم چهار هفته پس از جنگی که قرار بود چهار روز طول بکشد و تاکنون حدود ۳۰ تا ۴۰ میلیارد دلار برای آمریکا و ۳۰۰ میلیون دلار در روز برای اسرائیل هزینه داشته است،
واشنگتن در مقایسه با ماه مه ۲۰۲۵، از توافق دیپلماتیک با ایران دورتر است. این جنگ نه تنها نتوانسته ایران را متقاعد کند که با برچیدن برنامه هستهای خود به شیوهای جامع و برگشتناپذیر که ایالات متحده در یک طرح ۱۵ مادهای که در ۲۳ مه سال گذشته ارائه کرد، موافقت کند،
بلکه واشنگتن اکنون مجبور است برای بازگشایی تنگه هرمز، یک آبراه استراتژیک که از زمان اختراع کشتیهای بادبانی باز بوده است، مذاکره کند.
یک استثنای کوتاه از جنگ نفتکشها در دهه ۱۹۸۰ بین ایران و عراق. این سیر قهقرایی جنگ برای فرماندهی عالی آمریکا گیجکننده است.
پیت هگزت، وزیر دفاع امریکا ، اخیراً گفته است که «تنها چیزی که در حال حاضر عبور و مرور در تنگه را ممنوع میکند، تیراندازی ایران به کشتی ها است»، اما این اظهارنظر کاملاً درست نبود. ایران در هفتههای اخیر آنقدرها به کشتیرانی تیراندازی نکرده است. در عوض، ترس از تیراندازی ایران به کشتیرانی است که بیمهگران و صاحبان نفتکش را میترساند.
حامیان رژیم ایران روز چهارشنبه در یک تجمع در تهران شعار میدهند. آسوشیتدپرس از دیدگاه ایالات متحده، بدتر از آن، ایران یک غرفه کنار دریا برپا کرده است که در آن نخست وزیران و صاحبان نفتکش میتوانند با نیروی دریایی ایران بر سر عوارضی که حاضرند برای «عبور آزاد» نفتکشهایشان بپردازند، چانه بزنند.
ایران قصد دارد تنگه را به یک منبع درآمد تبدیل کند، همانطور که مصر برای دسترسی به کانال سوئز هزینه دریافت میکند.
بر اساس برخی محاسبات، با توجه به حجم عظیم ترافیکی که هر ساله از این تنگه عبور میکند، ایران میتواند سالانه ۸۰ میلیارد دلار درآمد کسب کند. اگر قانونی که در حال حاضر در مجلس ایران در حال تصویب است، تصویب شود، تانکرهای حامل نفت از کشورهای غیرمتخاصم مورد علاقه مانند هند، ژاپن، پاکستان، کره جنوبی و چین اجازه عبور خواهند داشت یا نرخهای ارزانتری به آنها پیشنهاد خواهد شد.
جای تعجب نیست که ترامپ در حال چانهزنی است. ایالات متحده به همراه اسرائیل همچنان به بمباران ایران ادامه میدهد، اما او اکنون دو بار تاریخ تهدید به حمله به نیروگاههای غیرنظامی ایران را به تعویق انداخته است - اقدامی که جنایت جنگی محسوب میشود.
او همچنان اصرار دارد که ایران شکست خورده است، اما ایران همچنان طوری رفتار میکند که گویی شکست نخورده است. این تا حدودی به این دلیل است که این مبارزه نه تنها در پستهای فرماندهی، بلکه در تالار معاملات نیز در جریان است.
قیمت نفت، همراه با موجودی باقیمانده موشکهای پرتابی آن، معیار کلیدی موفقیت ایران است. در نتیجه، ۹۵ درصد از ترافیک از طریق تنگه هرمز همچنان مسدود است و بازارها را از ۱۰ تا ۱۳ میلیون بشکه نفت در روز محروم میکند. این فشار ایران به حدی است که حتی ترامپ هم اجازه عبور کشتیها را به عنوان «هدیهای» برای آمریکا توصیف میکند.
معاملهگران در بورس نیویورک روز چهارشنبه. اذعان میکند که از بالاتر نرفتن قیمت نفت متعجب است. جیسون بوردوف، مدیر بنیانگذار مرکز سیاست جهانی انرژی، موافق است. او میگوید: «در برههای، واقعیت فیزیکی از دست دادن این مقدار نفت در روز باید با بازارهای کاغذی و انتظارات تجاری مطابقت داشته باشد. هیچ مداخله سیاسی وجود ندارد که بتواند با اختلالی به این بزرگی مقابله کند.
برای ایران، تجارت نفت با هر بشکهای بالاتر از ۱۰۰ دلار به اندازه کافی بالا است که تقاضا را از بین ببرد و اقتصاد جهانی را مختل کند. اما این فقط نفت نیست. این تنگه گذرگاهی برای مواد شیمیایی، هلیوم، فلزات و کودها هم هست مانند دوران همهگیری کووید، جهان در حال کشف چیز جدیدی در مورد ارتباط متقابل زنجیرههای تأمین و اینکه چگونه جغرافیا به ایران فرصتی بینظیر برای شکستن این زنجیرهها داده است،
دود سیاهی که از یک پالایشگاه نفت بلند میشود منطقه صنعتی نفت فجیره در امارات متحده عربی اوایل این ماه مورد حمله ایران قرار گرفت.
رویترز «وقتی مردم بندر، «کاله» را در قلب من خواهید یافت» - اشارهای به از دست دادن دردناک بندرکاله توسط انگلیسیها به دست فرانسویها در ژانویه ۱۵۵۸. برای ترامپ، این کلمه میتواند هرمز باشد، آبراهی که ریاست جمهوری او در آن به گل نشست. زیرا یافتن یک مفسر جدی، از هر ملیت یا تخصصی، که فکر کند در حال حاضر مزیت این جنگ با ایالات متحده است، دشوار است.
سر الکس یانگر، رئیس سابق MI6، به هفته نامه اکونومیست گفت که - هرچند که این موضوع او را آزار میداد - این ایران، دشمن قدیمیاش، بود که دست بالا را داشت. «واقعیت این است که ایالات متحده این وظیفه را دست کم گرفت و من فکر میکنم، همانطور که حدود دو هفته پیش اتفاق افتاد، ابتکار عمل را به ایران باخت. در عمل، رژیم ایران از آنچه انتظار میرفت، مقاومتر بوده است. آنها در اوایل ژوئن گذشته تصمیمات خوبی در مورد پراکنده کردن سلاحهای خود گرفتند
پایان جنگ واغاز بچرخه افتادن ماشین سرکوب رژیم وکشتار دوباره مردم معترض برای رسیدن به مطالبات خود هدیه دیگری است که ترامب به حکومت بربرهای اسلامی بخشیده است
