اخباروگزارش های کارگری 12 فروردین ماه 1405
حمله های نظامی را متوقف کنید
دیپلماسی جهانی برای اعلام هرچه زودتر آتش بس فعال شود
ننگ ونفرت بر جنگ افروزان،جنایتکاران جنگی ومدافعین حمله های نظامی
سرنگون باد حکومت های جنگ طلب و دیکتاتور
گسترده ترومستحکمترباد همبستگی اکثریت اهالی جامعه بمثابه قربانیان جنگ آمریکا - اسرائیل وایران و جنگ چهل اندی ساله اقلیت درقدرت حکومت جنایتکار اسلامی درايران
- خطر اعدام 7 زندانی سیاسی!
- حمله هوایی آمریکا – اسرائیل به شرکت کشتیسازی اروندان در خرمشهر و شرکت تعمیرات کشتی پرشیا هرمز متعلق به کشتیرانی ایران ، اسکله صیادی دوحه در جزیره قشم ، اسکله صیادی– تجاری بندر چارک ودانشکده دندانپزشکی کرمانشاه
- تهران بدون پناهگاه؛چهار پناهگاه برای تهران کافی است؟!
چرا با وجود پیشبینی وقوع دوباره جنگ، مردم بیپناهگاه ماندند؟
پناهگاه یا پارکینگ؟ نسخه عجیب مدیران شهری برای نجات جان مردم
- #کولهپشتیهای_رها_شده
کودکان قربانی جنگ؛ زندگیهای قطعشده
- یونیسف:عمیقتر شدن بحران برای کودکان، پس از یک ماه جنگ در خاورمیانه
علاوه بر آمار تکاندهنده تلفات، تأخیر و اختلال در عملیات امدادرسانی کودکان را در سراسر جهان با خطر مواجه کرده است.
- رفیق سیامک مؤیدزاده جهان ما را بدرود گفت !
*******
*خطر اعدام 7 زندانی سیاسی!
محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، امیرحسین حاتمی و علی فهیم، پنج زندانی سیاسی که در جریان اعتراضات دیماه سال گذشته توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شده بودند، به سلول انفرادی در زندان قزلحصار منتقل شدهاند.
همچنین وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر، از زندانیان قزلحصار، در خطر اعدام قرار دارند.
با توجه به اعدام چهار زندانی سیاسی دیگر طی روزهای اخیر، انتقال این زندانیان موجب افزایش نگرانیها درباره سرنوشت آنان و خطر اجرای احکام شده است. جمهوری اسلامی از شرایط جنگی جهت اهداف سرکوبگرانه خود استفاده میکند.
برگرفته از کانال دانشجویان متحد
*حمله هوایی آمریکا – اسرائیل به شرکت کشتیسازی اروندان در خرمشهر و شرکت تعمیرات کشتی پرشیا هرمز متعلق به کشتیرانی ایران ، اسکله صیادی دوحه در جزیره قشم ، اسکله صیادی– تجاری بندر چارک ودانشکده دندانپزشکی کرمانشاه
چهارشنبه شب(12 فروردین)، شرکت کشتیسازی اروندان در خرمشهر و شرکت تعمیرات کشتی پرشیا هرمز متعلق به کشتیرانی ایران ، اسکله صیادی دوحه در جزیره قشم ، اسکله صیادی– تجاری بندر چارک ودانشکده دندانپزشکی کرمانشاه مورد حمله هوایی آمریکا – اسرائیل قرارگرفتند.
*تهران بدون پناهگاه؛چهار پناهگاه برای تهران کافی است؟!
چرا با وجود پیشبینی وقوع دوباره جنگ، مردم بیپناهگاه ماندند؟
پناهگاه یا پارکینگ؟ نسخه عجیب مدیران شهری برای نجات جان مردم
براساس گزارش رسانه ای شده بتاریخ 12 فروردین،در این روزهای جنگی تنها چهار ایستگاه مترو بهعنوان پناهگاه به تهرانیها معرفی شده است. مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران پیش از شروع جنگ کنونی گفته بود در صورت بروز بحران، جلسات شورای شهر در یکی از ایستگاههای امن مترو برگزار میشود.
سؤال اینجاست که اگر پناهگاههایی برای برگزاری جلسات غیرعلنی مسئولان وجود دارد، چرا شهروندان عادی از این امکانات بهرهمند نیستند و آیا چهار ایستگاه مترو برای ایمنی جمعیت پایتخت کافی است؟ این در حالی است که با وجود این که مسئولان و کارشناسان از همان زمان پایان جنگ 12 روزه پیشبینی میکردند که جنگ دیگری در راه خواهد بود، اما اقدامات مؤثری برای ایجاد یا در نظر گرفتن پناهگاههای بیشتر برای شهروندان در هشت ماه فاصله میان دو جنگ انجام نشد.
در حالی که از زمان پایان جنگ قبلی تا شروع جنگ جدید، مسئولان شهری فرصت حمایت از جان مردم را به بطالت گذراندند و با تصویب قوانینی مهمل مانند «تابآوری شهر تهران»، فرصتها را از دست دادند، تهدیدها بهصورت واقعی و ملموس در حال افزایش بود.
مفهوم تابآوری، اگرچه در ادبیات مدیریت شهری مفهومی مهم است، اما بدون وجود زیرساختهای امن به یک شعار بیاثر در زندگی شهروندان تبدیل میشود. شهرهای ایران و تهران در حالی با نبود پناهگاه دستوپنجه نرم میکنند که در چند ماه اخیر، تحلیلگران و سیاسیون بسیاری وقوع این جنگ را پیشبینی کرده بودند؛ پیشبینیهایی که در رسانهها، گزارشهای تخصصی و حتی برخی محافل رسمی مطرح شده بود، اما به نظر میرسد که این تحلیلها در فرآیند تصمیمگیری شهری چندان جدی گرفته نشد.
*#کولهپشتیهای_رها_شده
کودکان قربانی جنگ؛ زندگیهای قطعشده
در جریان فاجعه دلخراش در دبستان دخترانهی «شجره طیبه» میناب، دستکم ۱۰۸ کودک بیگناه جان باختند.
در تداوم این جنگ در شهرهای دیگر نیز هر روز جان کودکان بیشتری گرفته میشود؛ کودکانی که هیچ نقشی در جنگ ندارند، اما بیشترین خشونت را متحمل میشوند.
هر #نیمکت_خالی و هر #کولهپشتی_رهاشده یادآور نسلی است که از حق زندگی، امنیت، آموزش و آرامش محروم شد؛ نسلی که آیندهاش با خشونت و بیرحمی ربوده شد.
/نام کودک: فاطمهزهرا نصرآزادانی، ۶ ساله
محل حادثه: #اصفهان
تاریخ: فروردین ۱۴۰۵
/نام کودک: آریا گودرزیان، ۶ ساله
محل حادثه: #اصفهان
تاریخ: فروردین ۱۴۰۵
/نام کودک: محمدطاها نجفی، دانشآموز
محل حادثه: #اصفهان
تاریخ: فروردین ۱۴۰۵
/نام کودک: مهرداد مقنیپور، دانشآموز
محل حادثه: #اصفهان
تاریخ: فروردین ۱۴۰۵
/نام کودک: رادمهر وفایی، ۵ ساله
محل حادثه: #اصفهان
تاریخ: فروردین ۱۴۰۵
/نام کودک: محمد طاها خودسیانی، ۵ ساله
محل حادثه: #اصفهان
تاریخ: فروردین ۱۴۰۵
/نام کودک: هدی دلیری، ۸ ساله
محل حادثه: #اصفهان
تاریخ: فروردین ۱۴۰۵
/نام کودک: فاطمهزهرا نصرآزادانی، ۵ ساله
محل حادثه: #اصفهان
تاریخ: فروردین ۱۴۰۵
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران این فاجعه را محکوم میکند و تأکید دارد که کودکان و مدارس هرگز نباید به اهداف جنگی تبدیل شوند. خواست ما پایان فوری خشونت و تضمین امنیت جانی دانشآموزان است.
توجه: اطلاعات این گزارش همچنان در حال تکمیل است. شورای هماهنگی از معلمان، کارکنان آموزشی و افراد مطلع درخواست میکند در صورت دسترسی به هرگونه اطلاعات موثق درباره تعداد قربانیان، نامها، تصاویر یا جزئیات حادثه، آن را برای تکمیل این گزارش با ما به اشتراک بگذارند.
این پست با دریافت اطلاعات تکمیلی بهروزرسانی خواهد شد.
(برای مشاهده تصاویر به کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران مراجعه کنید)
*یونیسف:عمیقتر شدن بحران برای کودکان، پس از یک ماه جنگ در خاورمیانه
علاوه بر آمار تکاندهنده تلفات، تأخیر و اختلال در عملیات امدادرسانی کودکان را در سراسر جهان با خطر مواجه کرده است.
01 آوریل 2026
UNICEF Iran
با گذشت بیش از یک ماه از تشدید درگیریهای نظامی در خاورمیانه، این مناقشه همچنان تلفات سنگینی را بر کودکان در سراسر منطقه تحمیل میکند. طبق گزارشها، تا کنون بیش از ۳۴۰ کودک و نوجوان کشته و هزاران نفر مجروح شدهاند. این آمار شامل ۲۱۶ کشته و ۱۷۶۷ مجروح در میان کودکان در ایران، ۱۲۴ کشته و ۴۱۳ مجروح در لبنان، ۴ کشته و ۸۶۲ مجروح در اسرائیل، ۱ کودک کشته در کویت، ۴ کودک مجروح در بحرین و ۱ کودک مجروح در اردن است. بیشترین تلفات کودکان، در اولین روز جنگ و در پی حمله موشکی به مدرسه «شجره طیبه» در ایران رخ داد که منجر به کشته شدن ۱۶۸ کودک شد.
حملات بیوقفه طرفین درگیر در چندین کشور، در حال تخریب و آسیب رساندن به تأسیسات و زیرساختهایی است که زندگی کودکان به آنها وابسته است، از جمله بیمارستانها، مدارس، و سیستمهای آب و فاضلاب.
در همین بازه زمانی، خشونتهای جاری در دولت فلسطین، شامل غزه و کرانه باختری، منجر به کشته شدن ۱۶ کودک فلسطینی و مجروح شدن بیش از ۵۰ نفر شده است.
کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف، درباره این رویدادها میگوید: «کودکان در منطقه در معرض خشونتهای هولناکی قرار دارند، در حالی که دقیقاً همان سیستمها و خدماتی که قرار است امنیت آنها را حفظ کنند، مورد حمله قرار میگیرند. اقدام فوری همه طرفهای درگیر برای محافظت از جان غیرنظامیان و رعایت حقوق کودکان ضروری است.»
در سراسر منطقه، بیش از ۱.۲ میلیون کودک بر اثر بمبارانها و دستورات تخلیه که باعث خالی شدن کل جوامع شده، آواره شدهاند. این تحولات ناگهانی اغلب با قرار گرفتن در معرض رویدادهای آسیبزا (تروماتیک) و از دست دادن تمام چیزهایی که زمانی به کودکان احساس امنیت میداد، همراه است. مشخص است که قرار گرفتن طولانیمدت در معرض خشونت و ناپایداری، تأثیرات ماندگاری بر رشد مغز، تنظیم هیجانات و سلامت روان در بلندمدت دارد.
خصومتهای جاری بهطور فزایندهای بر کودکان در خاورمیانه و فراتر از آن تأثیر میگذارد. یونیسف تخمین میزند که اختلالات ایجاد شده در خرید، تولید و حملونقل ناشی از این درگیریها، میتواند منجر به تأخیر تا ۶ ماه در رسیدن کالاهای حیاتی به کشورهای سراسر جهان شود. پیشبینی میشود قیمت جهانی نفت تا ۲۰ درصد افزایش یابد که میتواند منجر به افزایش هزینههای تولید اقلام حیاتی از جمله واکسنها و محصولات تغذیهای و همچنین هزینههای حملونقل شود. علاوه بر این، چالشهای لجستیکی مانند ازدحام در بنادر و طولانی شدن مسیرهای کشتیرانی این مشکلات را تشدید کرده است؛ بهطوری که تغییر مسیرهای دریایی تا چهار هفته به زمان ترانزیت اضافه کرده است.
یونیسف در پاسخ به اختلالات زنجیره تأمین جهانی، با فعالسازی مسیرهای جایگزین هوایی، زمینی و دریایی، متنوعسازی منابع تأمین کالاهای استراتژیک نجاتبخش و پیشانداختن فرآیند خرید برای جبران زمانهای طولانی ارسال، در حال حفظ جریان پایدار کالاهای ضروری برای کودکان در سراسر جهان است. علاوه بر این، یونیسف بهطور فعال در حال مذاکره با شرکتهای حملونقل است تا سقف هزینههای اضافی را تعیین کرده و اولویت را به کالاهای بشردوستانه اختصاص دهد تا اطمینان حاصل شود که مناطق آسیبدیده همچنان حمایتهای اساسی مورد نیاز کودکان را دریافت میکنند.
در ایران، یونیسف در پی درخواستهای وزارت بهداشت، در حال استقرار تجهیزات بهداشتی پیشبینی شده، از جمله واحدهای سیار بهداشتی، چادرهای مراقبتهای بهداشتی اولیه و کوله پشتی حاوی اقلام بهداشتی درمانی اضطراری است تا دسترسی به خدمات ضروری را برای حدود ۲۲۶هزار نفر در مناطق آسیبدیده بازیابی کند. این حمایتها شامل تأمین واکسن، تجهیزات تکمیلی مراقبتهای بهداشتی اولیه و حمایتهای سلامت روان و روانی-اجتماعی (MHPSS) برای کودکان، نوجوانان و جوامع است.
یونیسف در لبنان نیز، در بحبوحه چالشهای رو به رشد، پاسخ اضطراری برای رساندن کمکهای بشردوستانه فوری به کودکان و خانوادهها را گسترش داده است. این اقدامات شامل دسترسی به آسیبپذیرترین آوارگان در پناهگاههای جمعی، جوامع میزبان و مناطق صعبالعبور است.
یونیسف به همراه شرکای خود، خدمات بهداشتی را برای حمایت از خانوادههای آواره با یک بسته پاسخ یکپارچه – شامل واکسیناسیون، مراقبتهای ویژه نوزادان و کودکان – در بیش از ۲۹۰ پناهگاه و برای بیش از ۴۸۰هزار نفر در جوامع میزبان گسترش داده است. علاوه بر این، یونیسف ۲۰ سیستم آب و فاضلاب را در سراسر کشور تعمیر کرده و خدمات ایمن آب و دفع فاضلاب را برای بیش از ۱.۲ میلیون نفر بازیابی کرده است.
یونیسف بار دیگر خواستههای دبیرکل سازمان ملل برای توقف فوری مخاصمات و تنشزدایی واقعی را تکرار میکند. هر یک از طرفین باید حداکثر خویشتنداری را به کار بندند. طبق قوانین بشردوستانه بینالمللی، غیرنظامیان – به ویژه کودکان – و اماکن غیرنظامی باید همیشه مورد محافظت قرار گیرند.
*رفیق سیامک مؤیدزاده جهان ما را بدرود گفت !
جمعه ۲۷ مارس ۲۰۲۶، وارتان( سیامک مویدزاده) بابیش از ۶۵ سال مبارزه برای تحقق آرمان های انسانی اش جهان ما را وانهاد و رفت.
رفیق سیامک که در ۱۴ آبان ۱۳۲۰ (۵ نوامبر ۱۹۴۱) در شهر ایلام به دنیا آمده بود ، در دوران نوجوانی با خانواده راهی تهران شد ! این دوره که همراه با تلاطم های جدی سیاسی درایران بود ،او را که به سنین جوانی پا گداشته بود تحت تاثیر خود قرار داد. بطوریکه با ورود به سازمان جوان حزب توده و آشنایی با محافل روشنفکری جوانان چپ قدم در راهی گذاشت که تا پایان عمر سرنوشت او را رقم زد!
از رابطه او با سازمان جوانان حزب توده ایران تا آشنایی با محافلی از جوانان که بعدها مبارزان انقلابی همچون حمید اشرف و بیژن جزنی نشان از پیمودن راهی بود که هدفی جز تغییر جامعه بسوی ازادی و سوسیالیزم در سرنداشته باشد .
او که در نیمه اول۱۳۴۲ ایران را ترک و به آلمان رفته بود ،پس ازمدتی در دیدار با رهبران حزب توده در آلمان شرقی ،راه خودرا ازآن حزب جدا کرد.
از انجا که انسان آرمانگرایی بود،بسرعت ادامه مبارزات خود را در سازمان انقلابی حزب توده ایران پی گرفت .
در سازمان انقلابی حزب توده ایران مسئولیتهای سنگینی را بر عهده گرفت؛ واز هیچ کوششی برای تحقق آرمان های حزبی اش کوتاهی نکرد! او درتمامی آن سالها تمام قد درکنار حزب اش ماند، از شرکت در مبارزات خلق کرد تا فعالیت در میان کارگران مهاجر ایرانی در منطقه خلیج فارس، مشارکت در ایجاد تشکل های کارگری وابسته به سازمان انقلابی درایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ و.... تا کمک در تدوین قانون کاری که دران منافع کارگران ملحوظ شده باشد و....فداکارانه با تمام توان نیرو گذاشت.
اوکه مسئولیت بخش کارگری حزبرنجبران را پس از انقلاب عهده دار شده بود. در آرزوی گسترش پایه های کارگری حزب بود که به دلیل سیاست نادرست حزب ، از تشکیلات آن جدا شد. جدایی ازحزب رنجبران هیچگاه همراه با دلسردی وکاهش حضورفعال او درمیدان مبارزه نبود .پس از خروج از ایران با توانی دوچندان مبارزه با رژیم توتالیتر جمهوری اسلامی را پی گرفت .در برپایی ،همراهی وسازماندهی آکسیونهای اعتراصی علیه رزیم ،دفاع از زندانیان سیاسی و آزادی شان ، افشای کشتار دهه شصت ، دفاع از مبارزات زحمتکشان ایران همواره در اول صف قرار داشت !
رفیق سیامک مدافع جنبش کارگری ویار کارگران درمبارزه اشان بود. عشقی عمیق به طبقه کارگر داشت و والاترین آرمانش همان آرمانهای این طبقه بود. از زمان احیای دوباره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ،پیگیرانه درخدمت آن قرار گرفت ! هرکجا که تشکلی شکل میگرفت یا مبارزهای چراغ اش روشن می شد ، شعفی سرشار از انرژی در او جلوه بیرونی می یافت . به همین دلیل از نبود همیاری گسترده میان نیروهای مدافع تشکلهای کارگری و از اینکه باهمه توان درانعکاس خبر ، برگزاری آکسیون و غیره کمکاری از نظر خودش صورت میگرفت از آن دلخور می شد و ... و تحمل کم کاری از مبارزان راه سوسیالیسم و کمونیسم را برنمی تابید! از اینکه با همه توان درانعکاس ، برگزاری آکسیون تلاش صورت نمیگرفت ، رنج میبرد. و تحمل آن از مدعیان مبارز راه سوسیالیسم وکمونیسم برایش دشوار بود !
او از بنیانگذاران جدی نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران در خارج از کشور بود و خود فعالانه درتشکیل این نهاد مشارکت داشت.
پیگیری انتشار بولتن اخبار کارگری ایران به زبان انگلیسی از زحمات بیدریغ اوبود. و برای تهیه ان ونشر آن مرز نمی شناخت.
رفیقی رک و مبارزی پیگیر بود !
تا آخرین لحظات زندگی، با وجود بیماری و مشکلات جسمی، از فعالیت سیاسی دست نکشید ودر اکسیون های سالانه ژنو حضور می یافت .با آنکه بر روی ویلچر بود ، و مشکلات جسمی و کهولت سن اجازه تحرک زیاد به او نمیداد. تمنای شرکت در آنرا حتی در سال گذشته را هم داشت!.
اخبار و گزارش های کارگری ، فقدان رفیق سیامک مویدزاده را به خانواده او ، دوستان و رفقایش و همه رهروان راه طبقه کارگر تسلیت میگوید و خودرا همدرد فعالان جنبش کارگری میداند!
یادش جاوید
یکم آپریل ۲۰۲۷