پاسخ صریح به وقاحت «راهحل نهایی» / مسخشدگان امروز تاریخ
آقای قاضیزاده،
نام بردن از «بمباران اتمی» نه یک تحلیل سیاسی است و نه یک راهکار؛ بلکه نمایش عریان سقوط اخلاقی و ضدیت با موجودیت یک ملت است. جنایت علیه بشریت، آن هم اینچنین بیپروا، شاخ و دم ندارد!
مسخشدگان امروز تاریخ، در دادگاههای دادخواه فردا محاکمه و رسوا خواهند شد.
علیحسین قاضیزاده، یکی از سردبیران و مجریان تلویزیون ایراناینترنشنال، آشکارا به ترامپ توصیه کرد که به ایران حملهی اتمی کند! او در پیامی توئیتی، «ترامپ» را نسخهای مشابه «ترومن» خواند و بیشرمانه خواهان «بمباران اتمی ایران» به عنوان «راهحل نهایی» برای شکست دادن حکومت جمهوری اسلامی شد.
استفاده از واژه «راهحل نهایی» یادآور تاریکترین دوران تاریخ بشریت و ادبیات نازیهاست. شرمآور است که کسی با ادعای آزادیخواهی، نسخهی نابودی دستهجمعی میلیونها هموطن خود و سوختن خاک ایران را بپیچد.
بعید است که علیحسین قاضیزاده از پیامدهای وحشتناک بمب اتمی بیخبر باشد؛ او نه فردی بیسواد است و نه دچار ناآگاهی. بلکه در رویای پوشالی خود چنان غرق شده که پیامدهای این فاجعه را به بخش فراموشی سپرده تا به اهداف شومش برسد. در این میان، باور او به تئوری ماکیاولیستی «هدف، وسیله را توجیه میکند» نیز آشکار است؛ جایی که برای رسیدن به قدرت، به هر ابزار و جنایتی متوسل میشود.
ایران فراتر از سیاست است؛ حکومتها میآیند و میروند، اما ایران و مردمش ماندگارند. کسی که برای اهداف سیاسی خود، عبور از جنازهی میلیونها زن و کودک و نابودی زیستبوم یک کشور را تئوریزه میکند، بزرگترین دشمن همان مردمی است که ادعای نجاتشان را دارد.
چنین مسخشدگانی که بمب اتم را از قدرتهای بزرگ، چون آمریکای سلطهگر و جنایتکار، گدایی میکنند، باید در فردای روزگار در دادگاهی دادخواهانه پاسخگوی جنایتهای خود باشند. تاریخ به یاد خواهد داشت کسانی را که در اوج وقاحت، بهجای ایستادن کنار مردم، آرزوی خاکستر شدن آنها را داشتند.
سقوط رسانهای متأسفانه به نقطه بیشرمی و بیشرفی رسیده است. این اظهارات نشان داد که مرز بین «نقد» و «خیانت به میهن» کجاست. بمب اتم تفکیکی قائل نمیشود؛ ریهی کودکان، آثار باستانی و تمامیت ارضی ایران را هدف میگیرد.
علیحسین قاضیزاده، برادر کوچکتر امیرحسین قاضیزاده است؛ فردی که در ساختار جمهوری اسلامی دارای مناصب مهمی از جمله نمایندگی مجلس در دورههای مختلف و معاونت پارلمانی رئیسجمهور بوده و ریاست بنیاد شهید و امور ایثارگران را نیز بر عهده داشته است. علیحسین قاضیزاده نیز تا پیش از خروج از ایران، دستیار و گاه رئیسدفتر برادر خود بوده است. کارنامهی مشترک این دو، در سرکوب بیرحمانهی جوانان آزادیخواه، بیارتباط با چنین دیدگاههای ضدانسانی نیست.
نیازی به پیدا کردن پرتقالفروش نیست؛ ریشهی این بیشرمی را باید در گذشته و عملکرد چنین افرادی جستوجو کرد.
«ترومن» رئیسجمهور آمریکا در دوران جنگ جهانی دوم بود؛ فردی که در کارنامهی خود بمباران اتمیهیروشیما و ناکازاکی را ثبت کرده است.
نکتهای برای آرامش خاطر شما:
در فضای مجازی و رسانهای، گاهی افراد برای جلب توجه یا پیشبرد پروژههای خاص، تندترین مواضع را اتخاذ میکنند. بهترین پاسخ، در کنار اعتراض، آگاهسازی دیگران نسبت به ماهیت ضدانسانی اینگونه تفکرات است تا این افراد در انزوای اخلاقی قرار گیرند.
اما برای جلوگیری از تکرار چنین تئوریهای بیشرمانه، پیشنهاد میشود تمامی آزادیخواهان، فعالان سیاسی و نیروهای اپوزیسیون، برای تشکیل پروندهای جهت کشاندن قاضیزاده به دادگاه به اتهام «جنایت علیه بشریت» بلافاصله اقدام کنند. بیتفاوتی در برابر این مسئله، شرمساری در برابر وجدان سیاسی و مردم ایران را بهدنبال خواهد داشت.
ی. صفایی
هفتم آپریل ۲۰۲۶
