ماهِ پنهان

چه گذشته بر تُو دیشب؛ شبِ آتشینِ توفان

به که بایدت شکایت؛ زِ هجومِ جهل وُ شیطان

به خدا نخفته ام من؛ زِ هراسِ دوری وُ درد

نکُنَد زِ خشمِ دشمن؛ شود آشیان پریشان

چه کُنم خبر ندارم؛ نه زِ خانه وُ زِ یاری

تُو بیا کنارِ من باش؛ وطنم اسیر وُ حیران

تُو سرایِ سادۀ مهر؛ تو شکوهِ سر به زیری

تُو وصالِ جسم وُ جانی؛ همه تن تجسّمِ جان

تنِ بیقرار وُ تب دار!؛ تُو حکایتم بیان کُن

زِ تُو می دمد امیدم؛ منم عاشقِ تُو ایران!

نظری به سویِ عاشق؛ تُو وُ وعده های دیدار

به هوایِ مهربانت؛ تُو صفا وُ لُطفِ بُستان...

فَلَک آذَرَنگ(1)وُ سنگی؛ همه مرگِ بی درنگی

شده ای حدیثِ وحشت!؛ قفسِ بهارِ تابان!؟

چه کُنی عزیزِ عاشق؛ زِ رفیقِ بی وفایت

زِ حبیبِ نیمه راهت؛ که شکسته عهد وُ پیمان

تن وُ التهابِ بی حد؛ همه سو سراب وُ حسرت

همه حیرتی وُ اشکی؛ تُو زِ آشِنا پشیمان

تُو نسیمِ حسِ سرما؛ غمِ ناگهان وُ سنگین

تُو به انتظارِ یاری؛ که رسَد زِ ره فروزان

تُو غریبِ این جهانی؛ تُو به ظلمتی گرفتار

دلِ نازنین شکسته؛ زِ فراقِ ماهِ پنهان

تُو زِ وصفِ بی پناهی؛ سخنِ سکوت وُ هق هق

تُو ستایشی وُ آغوش؛ تُو نشانِ عشق وُ باران...

چهارشنبه 19 فروردین ماه 1405///18 آوریل 2026

ــــــــــــــــــــــــــــــ

1-آذَرَنگ=درد وُ رنجِ بسیار(=سرخ به رنگِ آتش).