قمارِ قهر

بازندگان هر لحظه وحشی تر زِ خویش اند

گردن به خیشی بسته وُ ریش وُ پریش اند

بر خاک وُ خونِ دیگران مشغولِ جشن اند

در عیشِ آذین بندیِ اذهان وُ کیش اند

باور مکُن این انتصابِ صلح وُ ایثار

نازک مزاجی های این قومِ دغلکار

پیروزیِ تبلیغِ قتلِ آدمیزاد

از عَزلِ عقل وُ عدلِ تان شادی به فریاد

پیغمبرِ مغرورِ قهرید وُ قمارید

با خنجرِ وعد وُ وعید وُ رعدِ میعاد

محرابشان از سکه ها؛ اصحابِ گنداب

در فکرِ اصلاحِ جهان گندیده گرداب!؟

پاهایِ رفتن خسته از این بی پناهی

چاهی به چاهی منتظر رهبر سیاهی

چشمِ جهان آزُرده شد از بادِ شن زاد

در هر قدم افسون سرابی بی پگاهی

آمد فضیلت جوهرِ جعل وُ مجازست

این سازِ ظلمتِ ساز وُ آوازی زِ رازست

شد منزلت بازیچه وُ مضروبِ اوباش

تکثیرِ تصویرِ جنون در قابِ قلاش

بازندگانِ آدمیت! آبرو کَو!؟

شد آبرو ارتش زِ لاش وُ لوش وُ عیاش!؟

آمد یقینِ زندگی طفلی پریشان

در هالۀ تحقیر وُ آه وُ درد وُ حرمان

در چنبرِ بیچارگی مشقِ مشقَّت

از خاصه خرجی های جنگ وُ جهلِ ایمان

در محضرِ فضلِ فضاحت جمله اعجاز

دُزدانِ غَمّازَند وُ آزادند وُ ممتاز

هان کینۀ دیرینه در آیینه بنگر!

این خشمِ آتش زادِ ما؛ گنجینه بنگر

بُغضِ گَلوسوزِ زمان آتش به پا کُن!

عصیانِ انسانِ زمان پیشینه بنگر

بیداریِ دریایِ خورشید اعتمادست

دنیایِ بی همتایِ ما در اتحادست

جمعه 21 فروردین ماه 1405///10 آوریل 2026