ترجمهٔ بیانیهٔ انگلیسیِ کمیتهٔ زندانیان سیاسی در خصوص وضعیت زندانیان
«آنها ما را بدون غذا و دارو در زندان نگه میدارند تا بگذارند بمیریم»
فوری: زندانیان سیاسی در ایران با محرومیت سیستماتیک، خشونت و شرایط تهدید کننده حیات مواجه هستند
هیچ آتشبسی در سرکوب داخل ایران وجود ندارد. در حالی که توجه عمومی به جاهای دیگر معطوف شده است، سرکوب توسط حکومت در شهرهای مختلف ایران و در داخل نظام زندانها همچنان در حال تشدید است. گزارشهای متعدد از منابع معتبر نشاندهنده افزایش مداوم بازداشتهای خودسرانه، اعدامها و شرایط غیرانسانی بازداشت است. سکوت و بیعملی مداوم جامعه بینالمللی عملا باعث تسهیل یک فاجعه رو به گسترش حقوق بشری است.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران گزارشهای موثق و بسیار نگرانکنندهای از وخامت سریع اوضاع در چندین مرکز بازداشت در ایران دریافت کرده است. این گزارشها حاکی از الگوی هماهنگ سرکوب دولتی است، از جمله بازداشتهای گسترده، افزایش اعدامها و محرومیت عمدی زندانیان از غذا، مراقبتهای پزشکی و کرامت اولیه انسانی.
بر اساس گزارشهای تایید شده از داخل مراکز بازداشت، زندانیان در شرایطی قرار دارند که عملاً به معنای به خطر انداختن عمدی و مستمر جان آنهاست.
گرسنگی عمدی و محرومیت از خدمات پزشکی در مراکز بازداشت
یک روایت تأییدشده از زندان تهران بزرگ در جنوب تهران وضعیت را اینگونه توصیف میکند:
«به زندانیان تنها یکسوم جیره غذایی قبلیشان داده میشود. سه مأمور نگهبان که پیشتر حضور داشتند، زندان را ترک کردهاند و فقط گاهی یک نگهبان به بندها سر میزند، اما به درخواستهای زندانیان برای غذا و دارو پاسخی نمیدهد. بهجای حضور نگهبانان، قفلهای سنگین بر درهای بندها نصب شده است. خدمات بهداشتی و درمانی عملاً قطع شده است. حتی داروهایی که خانوادهها میآورند نیز به زندانیان تحویل داده نمیشود.»
این شهادت بازتابدهنده الگوی گستردهتری از شرایط گزارششده در چندین مرکز است، جایی که زندانیان بهطور سیستماتیک از غذا، خدمات درمانی و نیازهای اولیه برای بقا محروم میشوند.
در موارد مستند متعدد، محرومیت از درمانهای حیاتی تأیید شده است. گفته میشود یک زندانی مبتلا به دیابت بیش از سه هفته از دریافت داروی ضروری محروم بوده و در وضعیت بحرانی قرار دارد. سایر بازداشتشدگان مبتلا به بیماریهای مزمن، از جمله دیابت، فشار خون بالا و بیماریهای قلبی نیز از دسترسی به درمانهای ضروری محروم هستند.
تشدید خشونت و گزارش مرگ در بازداشت
در ۱۶ مارس ۲۰۲۶، زندانیان در زندان چابهار در بلوچستان در واکنش به قطع کامل تأمین غذا و وخامت شرایط بازداشت دست به اعتراض زدند. آنها خواستار تأمین نیازهای اولیه، از جمله غذای کافی و انتقال به مراکز امنتر شدند. در ۱۷ مارس ۲۰۲۶، نیروهای سپاه پاسداران و یگانهای ویژه امنیتی وارد زندان شده و به سوی زندانیان معترض تیراندازی کردند. بر اساس گزارشهای متعدد، دهها نفر زخمی شده و چندین کشته گزارش شده است. با این حال، تعداد دقیق قربانیان و هویت آنها همچنان تأیید نشده، زیرا مقامات هیچ بیانیه رسمی صادر نکرده و شفافیتی درباره این حادثه ارائه ندادهاند.
نبود تحقیق مستقل و گزارشدهی رسمی نگرانیهای جدی درباره پاسخگویی، احتمال پنهانکاری و خطرات مداوم برای زندانیان باقیمانده ایجاد کرده است.
افزایش شدید احکام اعدام
گزارشها نشاندهنده افزایش سریع و بسیار نگرانکننده در صدور و اجرای احکام اعدام در سراسر ایران است. گفته میشود صدها زندانی سیاسی در حال حاضر با حکم اعدام مواجه هستند و در معرض خطر فوری قرار دارند.
از زمان آغاز جنگ در ایران، دستکم ۱۴ زندانی سیاسی اعدام شدهاند که نشاندهنده تشدید قابل توجه استفاده از مجازات اعدام است.
فهرستی از موارد مستند در لینک زیر ارائه شده است:
https://wp.me/p9yWrK-3jp
موج بازداشتهای خودسرانه در سراسر ایران
کمیته زندانیان سیاسی همچنین از افزایش شدید بازداشتها در چندین شهر خبر میدهد.
از زمان اعلام آتشبس در ۷ آوریل ۲۰۲۶، نیروهای امنیتی سپاه پاسداران در اصفهان بازداشتها را تشدید کردهاند. گفته میشود مقامات از سیستمهای نظارتی برای شناسایی و بازداشت افرادی استفاده کردهاند که پس از انتشار خبر مرگ علی خامنهای در اماکن عمومی شادی کرده بودند. بسیاری از این بازداشتها بدون حکم قضایی انجام شده و بازداشتشدگان به مکانهای نامعلوم منتقل شدهاند. خانوادهها از محل نگهداری، وضعیت حقوقی یا شرایط سلامت عزیزان خود بیاطلاع هستند که نگرانیهای جدی درباره ناپدیدسازی قهری را برمیانگیزد.
هشدار فوری و فراخوان اقدام
وضعیت در زندانهای ایران به مرحلهای بحرانی و بالقوه غیرقابل بازگشت رسیده است. زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان در شرایطی نگهداری میشوند که ناقض استانداردهای بینالمللی حقوق بشر بوده و میتواند مصداق رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی و تهدیدکننده حیات باشد.
با وجود هشدارهای مکرر، واکنش بینالمللی همچنان ناکافی است. ادامه بیعملی خطر مرگهای بیشتر، آسیبهای جبرانناپذیر به زندانیان و گسترش سرکوب در سراسر کشور را افزایش میدهد.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران فوراً موارد زیر درخواست میکند:
• تمامی دولتها در سراسر جهان، اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد اقدامات فوری، علنی و قاطع انجام دهند.
• اعمال فشار دیپلماتیک فوری بر حکومت ایران برای:
آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان
توقف فوری تمامی بازداشتهای خودسرانه شهروندان
لغو تمامی احکام اعدام در پروندههای سیاسی و مرتبط با اعتراضات
تضمین دسترسی کامل به غذا، آب سالم و خدمات پزشکی فوری در تمامی مراکز بازداشت
تضمین دسترسی زندانیان به وکیل و ارتباط با خانواده
بازگرداندن دسترسی بدون محدودیت به اینترنت و تلفن در ایران
این وضعیت نیازمند توجه فوری جامعه بینالمللی است. هرگونه تأخیر، خطر آسیبهای جبرانناپذیر بیشتر و از دست رفتن جان انسانها را افزایش میدهد.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران