زِ عشقت سِرِشته جهان

برای ایران وُ جهان پهلوانِ جاویدنام مسعود ذات پرور

وطن مهربانی وُ جانِ تن است

زِ نامِ قشنگ اش جهان روشن است

خِرَدمندِ دورانی وُ رهنما

شکوهِ خِرَد نامِ ایرانِ ما

تویی کیمیا وُ بهارِ جهان

سرافرازِ تاریخ وُ یارِ گران

زِ لبخندِ گُلها تُو شیدا شوی

زِ عشقِ جوانان تُو بُرنا شوی

تُویی رازِ زیباییِ روزگار

زِ عاشق ترین مردمان یادگار

تُو آغازِ عشقی وُ روشن سرای

تُویی گُلشنِ شادِمانِ خدای

دلِ ناشکیب ات شکسته زمان

زِ رنجِ گُلستان ات اینک نشان

مبادا که باشی دل افسرده ای

سپهری وُ پژواکِ بشکُفته ای

تُویی سروِ سرمد تویی با وقار

زِ مرگِ نگار آمدی بیقرار

جهان پهلوانِ تُو شد جاوِدان

همان جانسپارِ سِتُرگ دَمان

زِ عشقی وُ دانش سرشته تُرا

سروشی درخشان نوشته تُرا

زنان ات به میدان وُ رزم آورند

به هنگامِ سختی تُرا یاورند

شکوهِ بزرگی تُرا نابِ ناب

دُرُشتی وُ دشنامِ دشمن سراب

تُو پیک وُ پیامی به پیکارِمان

غرورِ قیامی به دیدارِمان

زِ خونابِ فرزندت آید ندا

درختی شکوفا شدم در سرا

مبادا که تنها بمانی نژَند

رها گردد این خانه از هر گَزَند

چو خورشیدِ تابان درخشد سخن

دلاور به میدان برآید وطن

غریوِ دلیرانِ تندر نیوش!

که دریایِ مردم برآمد به جوش...

چهارشنبه 26 فروردین ماه 1405///15 آوریل 2026