حضرتِ غزل
در حضورِ حضرتِ عشق وُ غزل؛ سعدی(1):
سخن بیرون مگوی از عشق سعدی
سخن عشق است و دیگر قال و قیل است
کیستی سعدیِ خوشخوانِ جهانگیرِ جوان
حضرتِ عشقی وُ سِحرِ سخنی رازِ زمان
تا خداوندِ سخن سازِ غزل ساز کُنَد
واژه ساقی شود وُ مطربِ می رقص کنان
دف وُ چنگ است وُ سِه تار وُ نی وُ طنبورِ طرب
صحنه مست است وُ همه مصرعِ آن جامه دران
غمزه وُ نازِ غزل عشق وُ شکیباییِ شعر
شده آغازِ همان محفلِ فکری پویان
ماهرخ ساغر وُ لَعلی زِ لبِ لالۀ لول
جرعه ها از پیِ هم آتشِ نوشی سوزان
باده همرنگِ گلِ گونۀ گُلنارِ تو شد
اولِ مستی وُ سرمستی وُ هستیِ نهان!
ارمغانِ قَدَحِ غربتِ ما بوسۀ ناب
ارغوان! قولِ تو وُ باغِ دلت آبادان
ارغنون! نغمۀ ذوق وُ غمِ عُشاق بزن
زُهره مضرابِ دلت کوک شده هان تو بخوان!
قاه قاهِ غم وُ غوغایِ تو ای بانگِ شراب
هم از آغازِ زمان ذهنِ غزل طرزِ زبان
نه فراموش وُ نه خاموش چراغِ غزلت
روشن وُ شاد وُ خوش آمد؛ شده ای شعرِ جهان
ای نظربازِ غزل بزمِ تو آراسته باد
ای کلامِ تو کبوتر که پَرَد تا به کران
رونقِ باغِ غزل بوسۀ صهبایِ وصال
غنچۀ نقشِ لبت بر مَی وُ مینا نگران
چشمِ آیینه پُر از شور وُ نشاط است وُ شرر
جستجویِ دلت ای دوست مرا جلوۀ جان
فکرِ پیدایشِ آسایش وُ امن است وُ امان
به تَرنُّم شده طناز؛ گُلِ خوابِ خزان
عاشقان گسترشِ معرفت وُ شعر وُ شعور
شهرتِ عشق تو سعدی به نشانست وُ عیان
خندۀ تلخِ تو از طنزِ قَدَر نکبتِ جاه
به متانت تو تجلّیِ جمالی وُ بیان
همه الفاظِ تو پُر جذبه وُ جادویِ خیال
چون شباهنگِ غزل شعبده ها داده نشان
صیدِ صبرِ تو امیدِ دلِ خندانِ خدا
همه ابیاتِ تو با گوهر وُ مضمونِ گران
وعظ وُ اندرز وُ شکایت همه ایجاز وُ مَجاز
نثرِ شیوای تو آن شیوۀ اندیشه کلان
زِ ملال وُ زِ غمِ مردمِ بیچاره ملول
گاه در سوگِ گُلی سوزِ دلی گریه کنان
تو رواجِ سخن وُ عاطفه وُ زیبایی
مرهم مهری وُ ماهی تو برین بام بمان
برقِ نقدِ تو وُ آن رنج وُ همه سوز وُ گداز
مَطلعِ الفتِ هر واژه بهارانِ وزان
به لطافت شده مأنوسِ حکایت چو حکیم
عندلیبانِ تو در جلوه گری جاویدان
بوستانِ تو گلستان وُ غزلهایِ پَرَند
همه تابندۀ عطرِ وطن وُ مُشک افشان
ای که مشهودی وُ غایب؛ غمِ تُو کُشت مرا
عشقِ یادِ تُو وُ دیدارِ تُو چون آتشدان
جایِ خالیِ تُو وُ نقشِ خوشت منتشرست
دیدمت آمده ای آینه شد چون بُستان
آمدم تا که ببوسم رخِ خوبت سعدی
هدیه ام هق هقِ این شعرِ من وُ اشکِ روان...
شنبه 19 فروردین ماه 1405///18 آوریل 2026
ـــــــــــــــــ
1-کلیات سعدی(غزلیات صفحۀ 565) به تصحیح محمدعلی فروغی. انتشارات هرمس چاپ اول 1385.
