نامه ۱۳۰۰ نفر از حامیان حقوق بشر خطاب به گزارشگر سازمان ملل: جان زندانیان سیاسی ایران در خطر است

ما زنان:

در نامه‌ای که تاکنون به امضای ۱۳۰۰ نفر از شهروندان مدافع حقوق بشر در ایران و خارج از کشور رسیده است، از خانم «مای ساتو» گزارشگر ویژه‌ی ملل متحد در امور وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران و دیگر گزارشگران ویژه‌ی ملل متحد، شتابزده و خودسرانه خواسته شده تا هرچه در توان دارند برای آزادی فوری زندانیان – از جمله زندانیان سیاسی و عقیدتی ـ که در وضعیت خطرناکی قرار دارند به‌کار بگیرند…

***
در نامه ای که ۱۳۰۰ نفر از شهروندان مدافع حقوق بشر در ایران و خارج از کشور آن را تاکنون امضا کرده اند خطاب به مای ساتو گزارشگر ویژه‌ی ملل متحد درامور وضعیت حقوق  بشر در جمهوری اسلامی ایران، دکتر آلیس ادوارز گزارشگر ویژه‌ی ملل متحد در امور شکنجه و همچنین دکتر موریس تیدبال ـ بینز گزارشگر ویژه‌ی ملل متحد در امور اعدام های فرا قضایی، شتابزده و خودسرانه خواسته شده تا هر چه در توان دارند را برای آزادی فوری زندانیان – از جمله زندانیان سیاسی و عقیدتی ـ که در وضعیت خطرناکی قرار دارند به کار بگیرند.

در این نامه با اشاره به وخیم تر شدن وضعیت زندانیان سیاسی بعد از شروع جنگ در ۲۸ فوری برخی موارد اعدام ها برشمرده شده و آمده است: تا امروز، ۱۷ آوریل ۲۰۲۶، جمهوری اسلامی ایران چند تن از زندانیان سیاسی را اعدام کرده است؛ هرچند آمار دقیقی از اعدامها به دلیل نبود شفافیت، در دست نیست. در ۱۹ مارس، صالح محمدی، سعید داوودی و مهدی قاسمی، به صورت علنی در قم اعدام شدند. در ۳۰ و ۳۱ مارس نیز چهار زندانی سیاسی، بابک علی‌پور، پویا قبادی، محمدتقی سنگدهی و اکبر دانشورکار اعدام شدند. در ۲ آوریل، امیرحسین حاتمی، جوان ۱۸ ساله و از بازداشت شدگان اعتراض‌های ژانویه ۲۰۲۶ (دی ماه ۱۴۰۴) اعدام شد. ۴ آوریل، دو زندانی سیاسی، ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان را به جوخه‌ی اعدام سپردند. هم‌چنین در روز ۵ آوریل، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست را اعدام کردند و در ۶ آوریل، علی فهیم، جوان ۲۳ ساله را. این موارد، نشان دهنده‌ی ادامه‌ی کاربست مجازاتِ اعدام علیه مخالفان نظام حاکم بر ایران است.

وضعیت، به‌ویژه در سه مرکز بزرگ بازداشت در تهران ـ که از بزرگ‌ترین زندان‌های ایران نیز به شمار می‌روند ـ بسیار هولناک است: زندان اوین، زندان قزل‌حصار و زندان تهران بزرگ (معروف به فشافویه). این سه زندان، صدها زندانی عقیدتی و سیاسی را در خود جای داده‌اند.

نگرانی خانواده‌های زندانیان نیز رو به افزایش است. ملاقات‌های هفتگی خانواده‌ها به بهانه‌ی جنگ مختل گردیده و بسیاری از خانواده‌ها از وضعیت عزیزان خود بی‌خبر مانده‌اند. همچنین، از روز دوشنبه ۲ مارس، برخی از زندانیان سیاسی زندان اوین به مکان‌های دیگری منتقل شده‌اند – از جمله زندان فشافویه- جایی که حتا پیش از آغاز جنگ نیز به دلیل ازدحام بیش از حد، نبود آب آشامیدنی سالم و وضعیت نامناسب بهداشتی، موقعیتی فاجعه‌بار داشت.

در پایان نامه با اشاره به این که « نهادهای وابسته به ملل متحد و سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی تاکنون به این وضعیت اسف‌بار واکنشی نشان نداده‌اند» تصریح شده: «ما از شما می‌خواهیم هرچه زودتر اقدام کنید و با اعمال فشار بر جمهوری اسلامی، جان هزاران زندانی ایرانی را نجات دهید.

۸ اردیبهشت ۱۴۰۵