درختِ خدا

می بینمت مادر...همیشه چشم براه وُ همراه وُ دلواپس

مادرِ ما باش وُ درختِ خدا

در رگِ اندیشه بمان ای ندا

آهِ نگاهت همه روحِ پگاه

مونسِ دلواپسی وُ جانْ پناه

معجزۀ عاطفه ای بی کران

بویِ خوشِ گُلشنِ جانْ آشیان

بارشِ بارانی وُ آرامشی

تابشِ عشقی وُ تُو آسایشی

اشکی وُ از چشمِ جهان می چکی

بر رخِ خاموشِ عیان می چکی

خامُشی از جانِ تو بادا جدا

در تنِ تنهاییِ غربت صدا

در پسِ تصویرِ سکوتِ جهان

محنتِ سنگینِ هراسی نهان

خندۀ گُل گُم شده از این جفا

فرصتِ هستی وُ تبسُّم کجا

پرسشِ نان با نگهِ گُشنه یار

سفره به بازارِ جهان شد نثار...

درد دل وُ گریۀ گُل بی صدا

مادرِ ما! مرهمِ دستت شفا

مادرِ محبوبِ من ای نامِ پاک!

باغِ چراغانیِ عشقی به خاک

از سخنِ غنچه وُ شبنم بگو

غم بِگُذار از دلِ خرّم بگو

عطرِ بشارت ز شقایق شناس

لطفِ رفاقت تُو ز عاشق شناس

ابرِ بهاری تُو زِ دریایِ جان

نم نمِ مِهری وُ امیدِ جهان

از تُو مُنوَّر شده کامِ کلام

بر تُو خداوندِ جهانم سلام

شنبه 12 اردیبهشت ماه 1405///2 ماه مه 2026