در نتیجه تخریب صنایع فولاد و پتروشیمی منتظر اختلال در زنجیره تامین غذایی باشید
ما زنان:
پیوند دو حوزه – پتروشیمی و فولاد – با امنیت غذایی، در نگاه نخست چندان بدیهی به نظر نمیرسد در حالی که بخش قابلتوجهی از مواد اولیه مورد استفاده در بستهبندی مواد غذایی، از پلیمرها و مشتقات پتروشیمی و همچنین صنایع فلزی تأمین میشود؛ از قوطیهای کنسرو گرفته تا بطریهای PET برای آب و نوشیدنیها و فیلمهای پلاستیکی، ظروف یکبارمصرف، کیسههای بستهبندی و حتی لایههای محافظ در بستهبندیهای چندلایه…./
***
اختلال در تولید این مواد، به معنای اختلال در یکی از پایهایترین حلقههای زنجیره تأمین غذاست: حتی اگر تولید محصولات کشاورزی بدون وقفه ادامه یابد، نبود یا کمبود مواد بستهبندی میتواند فرایند نگهداری، حملونقل و عرضه آنها را با چالش جدی مواجه کند.
در شرایطی که زنجیره توزیع مواد غذایی بهشدت به بستهبندی وابسته است، هرگونه وقفه در تأمین این نهادهها، میتواند به افزایش ضایعات، کاهش ماندگاری محصولات و در نهایت افزایش قیمت برای مصرفکننده منجر شود.
«محمد فربد»، سخنگوی انجمن صنایع فرآوردههای لبنی ایران اثرات احتمالی اختلال در صنایع پتروشیمی بر صنعت لبنیات را مورد بررسی قرار داد:
در حال حاضر واحدهای تولیدی لبنی از موجودیهای قبلی مواد اولیه بستهبندی استفاده میکنند و همین موضوع باعث شده هنوز اختلال محسوسی در روند تولید مشاهده نشود. بااینحال، این وضعیت در میان شرکتها یکسان نیست و میزان ذخایر در واحدهای مختلف متفاوت است.»
او یکی از مهمترین اقلام مصرفی در صنعت لبنیات، بطریهای PET میداند که در تولید محصولاتی مانند شیر و دوغ مورداستفاده قرار میگیرد و هرگونه اختلال در تأمین این مواد میتواند در ادامه بر روند تولید اثرگذار باشد. البته پیشازاین نیز بخشی از نیاز این صنعت از طریق واردات تأمین میشده است.
اطلاعیه فولاد مبارکه اصفهان از «توقف کامل خطوط تولید» در پی حملات ۱۱ فروردین، تنها یک خبر صنعتی نیست؛ بلکه نشانهای از آسیب زیرساختهای تولیدی کشور در برابر حملاتی است که مستقیماً تأسیسات انرژی و فرایندهای کلیدی را هدف میگیرند.
علیاکبر قدیریان، دبیر سندیکای صنعت کنسرو، در گفتوگو با «پیام ما»:
«اختلالات ایجادشده در زنجیره تأمین مواد اولیه، مهمترین چالش فعلی صنعت کنسرو است و این اختلالات عمدتاً به تأمین ورق فولادی مورداستفاده در تولید قوطیهای کنسرو مربوط میشود.
در حال حاضر توازن عرضه و تقاضا برای تولید فولاد مورد استفاده در کنسرو با چالش جدی روبهرو شده است.
واردات ورق معمولاً از بنادر جنوبی انجام میشد، اما اکنون تحتتأثیر محدودیتهای ناشی از شرایط جنگی، مسیرهای جایگزین در حال بررسی است؛ هرچند این مسیرها هنوز بهصورت کامل عملیاتی نشدهاند.»
مسئله اصلی در شرایط فعلی، افزایش قیمت محصول نهایی نیست، بلکه تداوم تأمین قوطی و درِ آن است. چرا که هرگونه اختلال پایدار در این حوزه میتواند به طور مستقیم بر روند تولید کنسرو اثر بگذارد.
آنچه از دل این روایت برمیآید، صرفاً یک اختلال مقطعی در زنجیره تأمین نیست، بلکه نشانهای از تغییری عمیقتر در ماهیت اثرگذاری جنگ بر اقتصاد است.
منبع: گزارش شبنم مسعودی در تارنمای پیام ما
۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
