اخباروگزارش های کارگری 25 اردیبهشت ماه 1405
جنگ و جنگافروزی، کشتار انسانها، خانهخرابی و ویرانی، آوارگی و بیکاری نه
صلح، کار و آبادانی آری
افزایش بودجه نظامی و کاهش بودجه خدمات عمومی، خصوصیسازی آموزش و درمان، ریاضت اقتصادی، کاهش قدرت خرید، حقوقِ بخورونمیر و افزایش فقر نه
آموزش ودرمان رایگان و حقوق متناسب با هزینههای زندگی و حفظ کرامت انسانی آری
اعدام، زندان و شکنجه؛ آزار و اذیت در خیابان، محل کار و زندگی؛ سانسور و قطع سراسری اینترنت جهانی؛تبعیض واینترنت طبقاتی نه
آزادی عقیده، بیان، تشکل و تجمع و سبک زندگی و اینترنت و ارتباط جهانی برای همه آری
حکومت های دیکتاتورِی وضد کارگری،حکومت اسلامی ایران نه
دموکراسی وعدالت اجتماعی آری
- بیانیه اعتراضی شورای صنفی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان نسبت به رفتار معاون توسعه این دانشگاه پس از تجمع حق طلبانه کارکنان این واحد آموزش عالی
- اعتراض جمعی از رانندگان سرویس مدارس مشهد نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی
- چهل روز زندگی
در سایه جنگی که مال "ما"نیست
روزنوشتهای زنی از تهران(۱۲)
- فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران خواستار پاسخگویی اسرائیل درباره قتل خبرنگاران در لبنان شد
- جان باختن یک کارگر در کازرون براثرسقوط در یک چاه کشاورزی
*******
*بیانیه اعتراضی شورای صنفی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان نسبت به رفتار معاون توسعه این دانشگاه پس از تجمع حق طلبانه کارکنان این واحد آموزش عالی
تصویری از بخش هایی ازاین بیانیه:
*اعتراض جمعی از رانندگان سرویس مدارس مشهد نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی
روزجمعه 25 اردیبهشت، جمعی از رانندگان سرویس مدارس مشهد ازاعتراضشان نسبت به بلاتکلیفی شغلی ومعیشتی با ارسال نامهای به بازرسی استانداری خراسان رضوی خبردادند.
جمعی از رانندگان سرویس مدارس مشهد، از بلاتکلیفی وضعیت شغلی و عدم پرداخت حقوق سه ماهه پایانی سال تحصیلی خود خبر دادند.
آنها نسبت به وضعیت نامشخص حقوق سه ماهه آخر سال تحصیلی خود اعتراض کرده و با ارسال نامهای به بازرسی استانداری، خواستار رسیدگی فوری به این معضل شدند.
به گفته این رانندگان، با توجه به شرایط اضطراری و جنگی کشور و بنا به صلاحدید مدیران، فعالیت سرویسهای مدارس تعلیق شده است. این در حالی است که قرارداد رانندگان با شرکتهای پیمانکار 9 ماهه تنظیم شده بود.
یکی از این رانندگان در تشریح این وضعیت به خبرنگار رسانه ای گفت: خانوادههای دانشآموزان به دلیل تعطیلیها از خدمات کامل استفاده نکردهاند و منطقی است که پرداخت کامل هزینه سرویس از سوی آنها توجیهپذیر نباشد؛ اما از سوی دیگر، شرکتهای پیمانکار نیز زیر بار پرداخت حقوق ما نمیروند و ادعا میکنند امکان پرداخت کامل را ندارند. در این میان، این رانندگان هستند که با وجود تورم، فشارهای اقتصادی و بیکاری، بیشترین آسیب را متحمل میشوند.
بر اساس اظهارات این رانندگان، یکی از مشکلات اساسی، نوع قرارداد آنهاست. از آنجا که این قراردادها «با خودرو» منعقد میشود، مشمول قانون کار نیست.
رانندگان معترض افزوند:وقتی برای پیگیری به سازمان تأمین اجتماعی مراجعه میکنیم، با مشکلات عجیبی روبرو میشویم؛ از جمله تهدید به قطع حقوق بازنشستگان یا قطع بیمه تاکسیرانان. این در حالی است که شرکتهای پیمانکار، 30 درصد از حقوق کل رانندهها را دریافت میکنند، اما از این مبلغ تنها حدود 10 درصد از رانندگان را بیمه کردهاند.
رانندگان سرویس مدارس مشهد با اشاره به کسر مبالغ بیمه از قراردادهایشان تصریح کردند:با توجه به پرداخت 8/7 درصد از کل مبلغ قرارداد به تأمین اجتماعی بابت حق بیمه، این سازمان موظف است برای این سه ماه تعطیلی، بیمه بیکاری پرداخت کند؛ اما از آنجا که اکثر شرکتها همه رانندهها را بیمه نکردهاند، دست رانندگان به جایی بند نیست.
بر اساس آمارهای ارائهشده از سوی مدیران مربوطه، گردش مالی سرویس مدارس در این بخش حدود 1500 میلیارد تومان برآورد میشود که 8/7 درصد آن (سهم بیمه) رقمی بالغ بر 120 میلیارد تومان است.
این کارگران در پایان ضمن درخواست از بازرسی استانداری برای ورود به موضوع، تأکید کردند: تأمین اجتماعی باید پاسخگوی حقوق رانندگان باشد. همچنین شرکتهایی که با وجود کسر هزینهها، رانندگان را بیمه نکردهاند باید حساب پس بدهند. سوال ما این است که چرا سازمان تاکسیرانی که حق نظارت دریافت میکند و این 1500 میلیارد تومان در حسابهای مرتبط با آنها در گردش است، هیچ پاسخی به مطالبات برحق و قانونی ما نمیدهد؟
*چهل روز زندگی
در سایه جنگی که مال "ما"نیست
روزنوشتهای زنی از تهران(۱۲)
ه- ص
میگفت: سه تا خانم سوار مترو شدند و روی صندلی مقابلم نشستند. حسابی گرم گفتگو بودند و بلندبلند حرف میزدند آنقدر که ناخواسته در جریان گفتگوهایشان قرار میگرفتی. دو نفرشان مقنعه سر داشتند و معلوم بود کارمند یا کارگرند. داشتند از بیمه بیکاری و کارهای اداری آن صحبت میکردند. یکیشان میگفت: «جای قبلی که کار میکردم برایم بیمه رد نکرده بود و با این همه سال کار، فقط ده سال و چند ماه سابقه کار دارم». آن یکی میگفت: «من میگم اصلاً طلبامونو ندن، به جاش بیمه را برامون درست کنند. بعداً چند ماه دیگه، اصلا سال دیگه حقوقای عقبافتاده را بدهند». از حرفهایشان معلوم بود از بیکارشدههای این جنگند. آن یکی حساب و کتابی کرد و گفت: «با این حساب حدود ده دوازده میلیون برای مدت دو سال بهمون میدن». آن یکی گفت: «اگه بدن؟!» و آن یکی: «خدا کنه درست بشه. با این گرونی و … چه جوری زندگی کنیم؟»
نتوانستم جلوی کنجکاویام را بگیرم. بعد از معذرتخواهی از اینکه ناخواسته حرفهایشان را شنیدهام، پرسیدم کجا کار میکنید؟ یکیشان گفت: «میکردیم. توی هتلِ ورزشگاه آزادی کار میکردیم. از وقتی زدنش بیکار شدیم. دویست نفریم و سرگردان. معرفیمان کردهاند به بیمه بیکاری. امیدوارم به نتیجه برسیم.»
دختر جوان دیگری خوشحال بود که توی شرکتشان قرار گذاشتهاند برای همه بیست روز بیمه رد کنند. میگفت: «درسته این طوری سابقه کارمان کم میشود، و حقوق همهمان کم میشود، اما راضی هستیم. این طوری حداقل کسی اخراج نمیشه. بیکار شدن توی این شرایط خیلی بده. همهمان موافقت کردیم. چارهای نداشتیم. کارفرما میگفت ندارم که حقوق و بیمه کامل همه را بپردازم.» دو مرد جوان هم از تولیدیهایی گفتند که تعطیلاند، چون کسی خرید نمیکند که بخواهند اینها لباسی بدوزند و از این که بیکار شده بودند…
چند هزار کارگر در صنایع فولاد، پتروشیمیها، بیکار شدهاند، کارمندان اسکلهها و بنادر، کارمندان و کارگران شرکتهای خصوصی، کسبوکارهای آنلاین تعطیل شده، دفاتر و شرکتهای فروش بلیت هواپیما و… سونامی بیکاری جامعه را میبلعد و آدمها و خانوادههایی که از بمبارانها جان سالم به در بردهاند، آیا از این سونامی بهسلامت گذر خواهند کرد؟
***
میگفت: از دور دیدم که بحثی میان چند تا خانم چادری و دو سه تا دختر نوجوان بیحجاب در گرفته. تا من رسیدم غائله خاتمه یافته بود. خانم میانسالی دخترکانش را دور میکرد و من پشت خانمهای چادری پرچم به دست وارد مترو شدم. خانمی که سن و سالش بیشتر بود به زن جوانتر با عصبانیت میگفت: «لازم نکرده به من تذکر بدهی. حقاش بود محکم میکوبیدم توی سرش. مدتی است به دستور رهبر چیزی بهشون نمیگیم، پررو شدن. حسابشان را باید برسیم، جمعشان کنیم از خیابانها. برن به رضاجونشون بگن بیان کمکشون. دیدی چطور رید بهشون… » کمی آرامتر شده بود و سکوت کرد و این فرصتی شد برای زن همراهش. او هم گفت: «دیدی چطور مادرشون معذرتخواهی میکرد و دختراشو برد؟ بیخود میگفت خونهمونو موشک خراب کرده.» خانم اولی گفت: «حقشونه. مگه نمیگفتن مردمو نمیزنه، اصلا خدا کنه تمام بمبها بخوره تو سر اینها…»
***
میگفت: بعد آتشبس، در فضای تعلیق و سردرگمی جنگ و صلح و آتشبس و مذاکره، کمکم تهران شبیه تهران همیشگی شده. شلوغ، پر رفتوآمد. ترافیک. همهمه و سروصدا. بدو بدو و عجله. حتماً آلودگی هوا هم شروع میشود. تازه فهمیدم چقدر دلم برای تهران همیشگی تنگ شده بود و وقتی خوب فکر میکنم، میبینم برای تنها چیزی از این چهل روز که دلم تنگ میشود، آسمان آبی آبی تهران است که سالها بود حسرت دیدنش را داشتیم و جنگ فرصتی شد تا آن را دوباره ببینیم.
فرصت اینکه از هر جای تهران که به شمال نگاه میکردی، دماوند را میدیدی و گاهی که به این زیبای گسترده نگاه میکردم از خودم میپرسیدم: «آخه چطور از دل این زیبایی، مرگ و وحشت میبارد.»
تهران_فروردین ۱۴۰۵
پایان
منبع:کانال کانون صنفی معلمان ایران
*فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران خواستار پاسخگویی اسرائیل درباره قتل خبرنگاران در لبنان شد
کنگره فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران در نشست خود در پاریس، قطعنامهای را در محکومیت حملات اسرائیل علیه خبرنگاران و کارکنان رسانهای در لبنان تصویب کرد و خواستار پاسخگویی عاملان این حملات شد.
این قطعنامه که به پیشنهاد اتحادیه روزنامهنگاران لبنان ارائه شد، با اجماع اعضا به تصویب رسید و در آن، حملات علیه خبرنگاران در لبنان «نقض آشکار قوانین بینالمللی بشردوستانه و آزادی مطبوعات» توصیف شده است.
در این بیانیه، به کشته شدن «امل خلیل» خبرنگار روزنامه الاخبار در حمله ۲۲ آوریل ۲۰۲۶ اشاره شده و آمده است که این حمله پس از تهدیدهای مستقیم علیه او صورت گرفته است. همچنین گزارش شده که نیروهای امدادی و پزشکی برای ساعتها از دسترسی به محل حادثه منع شده بودند.
فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران همچنین به کشته شدن چندین خبرنگار و تصویربردار دیگر در حملات اسرائیل در جنوب لبنان و بیروت اشاره کرده و خواستار تشکیل کمیسیون مستقل بینالمللی برای تحقیق درباره این پروندهها شده است.
در قطعنامه تصویبشده، از شورای حقوق بشر سازمان ملل و کمیسر عالی حقوق بشر خواسته شده است تحقیقاتی مستقل، شفاف و بیطرفانه درباره کشتار خبرنگاران در لبنان از اکتبر ۲۰۲۳ آغاز کنند و عاملان این حملات را تحت پیگرد قرار دهند.
این فدراسیون همچنین از دولت لبنان خواسته است اسناد مربوط به حملات علیه خبرنگاران را ثبت و مستندسازی کرده و روندهای قضایی لازم را آغاز کند.
فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران تأکید کرده است که هدف قرار دادن خبرنگاران و کارکنان رسانهای در مناطق درگیری، تهدیدی مستقیم علیه آزادی رسانهها و حق دسترسی عمومی به اطلاعات است.
*جان باختن یک کارگر در کازرون براثرسقوط در یک چاه کشاورزی
روزپنج شنبه 24 اردیبهشت،یک کارگر حین کار در روستای هلک کازرون براثر سقوط یک چاه کشاورزی با عمق حدود 40 متربدلیل شکسته شدن درپوش چوبی جان خودرا ازدست داد.