تعطیلی شبکه تلویزیونی منوتو! پایانی بر یک پروژه شکستخورده |
شبکه تلویزیونی منوتو اعلام کرد که سوم خرداد به تمام پخشهای تلویزیونی و یوتیوبی خود پایان میدهد و تعطیلی این شبکه را اعلام کرد! اما این رسانه در چه بستری فعالیت میکرد و چه پروژهای را دنبال میکرد؟
رسانه «منوتو» فعالیت خود را با برنامههای سرگرمی همچون «موزیک آکادمی گوگوش»، «استیج» و «شعر یادت نره» آغاز و مخاطبین زیادی را جذب کرد! سپس در بخش خبری خود یعنی «اتاق خبر» با تریبون دادن به جناحهای متفاوت سیاسی موجب جذب بسیاری از شهروندان ایرانی به این رسانه شد!
پس از این برنامهها، «منوتو» یک مستند به نام «تونل زمان» را پخش کرد! مستندی که ایران پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ را گل و بلبل نشان میداد! در این مستند خبری از دیکتاتوری سلطنتی نبود! از سیستم تکحزبی حرفی زده نمیشد! از نبود رسانه آزاد سخنی نبود! به سرکوب فعالان سیاسی و مدنی منتقد رژیم سلطنتی اشارهای نمیشد و از مناطق محروم در تهران، بلوچستان، کردستان، خوزستان و حلبیآبادها در ۲۰۰ کیلومتری شیراز در هنگام مراسم جشنهای ۲۵۰۰ ساله پادشاهی اثری نبود! بلکه «منوتو» رژیم سلطنتی پهلوی را دموکراتیک تعریف میکرد و همزمان با نشان داد مناطق مرفه تهران به مخاطب القا میکرد که وضعیت مردم ایران را در آن زمان در رفاه بوده است تا جامعه عاصی از دیکتاتوری ولایتفقیهی را به جای آینده دموکراتیک، به نوستالژی سلطنت و بازگشت به گذشته سوق دهد!
پروژه بعدی رسانهای «منوتو»، تحریف تاریخ بود! این رسانه از جریانات سیاسی چپ ایرانی چهرهای مخرب و ضدایرانی نشان میداد و تمام چپ ایران را در حزب توده که کارگزار شوروی در ایران بود تعریف میکرد! حتی احزاب چپ ایرانی را متحد با اسلامیستها به رهبری خمینی نشان میداد! این اتهام در حالی بود که هیچ حزب چپ ایرانی از خمینی حمایت نمیکرد! بیژن جزنی از رهبران سازمان چریکهای فدایی خلق ایران در کتاب «اسلام مارکسیستی یا مارکسیست اسلامی» به اسلامیستها نقد کرده بود و خطر به قدرت رسیدن آنان را گوشزد میکرد! تقی شهرام از رهبران سازمان پیکار راه کارگر نیز در نظرات خود در زندان نسبت به قدرت گرفتن اسلامیستها و اثرات مخرب آنان هشدار میداد! حتی تضاد بین چپها و خمینی آنقدر فراوان بود که حامیان خمینی به گردهمایی احزاب چپ پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ یورش میبردند! اما با این حال رسانه «منوتو» به هیچ یک از این واقعیات در تاریخخوانی خود اشاره نمیکرد!
همچنین در یک تحریف تاریخی دیگر، رسانه «منوتو» به سازمان مجاهدین خلق ایران لقب مارکسیست-اسلامی را داد! این ادعا در حالی مطرح شد که پرویز ثابتی از فرماندهان ارشد سازمان امنیتی رژیم سلطنتی موسوم به ساواک در کتاب «دامگه حادثه» اعلام کرده بود که او این لقب را برای مجاهدین خلق معرفی کرده تا بین اسلامیستها و مارکسیستها با مجاهدین خلق درگیری ایجاد کند!
بخش دیگر پروژه رسانهای «منوتو» به تخریب فعالان سیاسی و مدنی اختصاص داشت که با رژیم سلطنتی پهلوی مرزبندی داشتند و یا با رضا پهلوی ولیعهد سابق ایران در اتحاد نبودند! از همین رو شبکه تلویزیونی منوتو وظیفه ترور شخصیتی افرادی مانند توماج صالحی، حامد اسماعیلیون، مسیح علینژاد و.... را بر عهده گرفت! همچنین این رسانه به همراه مجریانش گزاره تجزیهطلبی را علیه احزاب کُرد ایرانی به کار میبرد و به سرکوب و اعدام اعضای آنان مشروعیت میدادند!
اما این پایان پروژه رسانهای «منوتو» نبود بلکه انتشار فراخوان خون ۱۸ دی ۱۴۰۴ آقای رضا پهلوی، تشویق به خشونت در اعتراضات، دادن وعدههای دروغین مانند کمک خارجی، فروپاشی دستگاه سرکوب، وجود ارتش گارد جاویدان، وجود بیش از ۱۵۰ هزار ریزشی نظامی و کمک سازمان اطلاعاتی موساد اسرائیل به معترضان باعث شد که در دی ماه هزاران قتلعام شوند و رژیم اسلامی ایران با ادعای برخورد با مزدوران دولتهای خارجی به این جنایت مشروعیت بدهد! با آغاز درگیری نظامی بین رژیم ایران و دولتهای آمریکا و اسرائیل نیز این رسانه با این گزاره که این جنگ نجاتبخش است و رژیم اسلامی را سرنگون میکند بخشی از مردم عاصی از رژیم ولایتفقیهی را به حمایت از آن کشاند به تجاوز نظامی به ایرانیان مشروعیت داد! اقدامی که باعث شد رژیم اسلامی ایران هر صدای انتقادی را به عنوان ستون پنجم دشمن در نطفه خفه کند!
به همین جهت میتوان گفت برآیند کارنامه شبکه تلویزیونی «منوتو» نشان میدهد که این رسانه در کنار «ایران اینترنشنال» بخشی از یک پروژه برای تحریف تاریخ، رهبرسازی از خارج، خشونتمحوری، تخریب فعالان سیاسی-مدنی دموکراسیخواه، جنگطلبی و رژیم چنج از طریق درگیری نظامی بوده! پروژهای که اکنون با اعلام خبر تعطیلی رسانه «منوتو» نه تنها شکستش آشکار شده بلکه به سوی مختومه شدن سوق داده میشود!
کارن ایزدی، فعال مدنی کوئیر-فمینیست چپ
