«بهار» پنج شعر از پُل الوار
ترجمه زهره مهرجو
حلقه صلح
من از دروازه های سردی
از دروازه های تلخ کامی ام
گذر کرده ام...
تا بیایم و لبان تو را ببوسم.
شهر در اطاق ما خلاصه شده،
جایی که جزر و مد پوچ شرارت
کف اطمینان بخشی برجا می نهد.
حلقه صلح، یگانه آشنایم تویی ...
تو به من انسان بودن را
دگرباره می آموزی،
هنگامی که از همنوعان خویش
دل کنده ام!
"Anneau de paix"
Poème de Paul Éluard
Collection: Le Visage de la paix
J'ai passé les portes du froid,
Les portes de mon amertume,
Pour venir embrasser tes lèvres.
Ville réduite à notre chambre,
Où l'absurde marée du mal,
Laisse une écume rassurante.
Anneau de paix je n'ai que toi
Tu me réaprends ce que c'est
Qu'un être humain quand je renonce
A savoir si j'ai des semblables.
اطمینان
اگر با تو سخن می گویم
از آنروست که می خواهم بهتر بشنوم ات،
اگر بشنوم ات، یقین دارم
که درکت می کنم.
اگر لبخند می زنی
از آنروست که می خواهی
بهتر احاطه ام کنی،
وقتی تو لبخند می زنی
من دنیا را سراسر می بینم.
اگر در آغوشت می گیرم
برای تداوم خویشتن است،
اگر که زندگی کنیم
همه چیز ...
زیبا خواهد بود!
اگر ترکت کنم
در یاد هم خواهیم ماند ...
و ما در جدایی
یکدگر را
باز خواهیم یافت!
“Certitude”
Poème de Paul Éluard
Collection: Le Phénix
Si je te parle, c'est pour mieux t'entendre
Si je t'entends, je suis sûr de comprendre
Si tu souris c'est pour mieux m'envahir
Si tu souris je vois le monde entire
Si je t'étreins, c'est pour me continuer
Si nous vivons, tout sera à plaisir
Si je te quitte nous nous souviendrons
Et nous quittant nous nous retrouverons.
او به درونم می نگرد
او به درونم می نگرد
قلبی درک ناشدنی
تا ببیند که آیا ... من عاشقم.
او یقین دارد که از یاد می برد ...
در زیر ابر پلک هایش
سرش در دستان من
به خواب می رود.
ما کجاییم؟
با هم جدایی ناپذیر
زنده ... زنده
هر دو زنده.
و سرم در میان رؤیاهایش
چرخ می خورد.
She Looks into Me
She looks into me
The unknowing heart
To see if I love
She has confidence she forgets
Under the clouds of her eyelids
Her head falls asleep in my hands
Where are we
Together inseparable
Alive alive
He alive she alive
And my head rolls through her dreams.
ترانه
در عشق زندگی هنوز
آب زلال چشمان کودکانه اش را دارد،
دهانش گُلی است هنوز ...
که می شکفد
بی آنکه خود بداند، چگونه.
در عشق زندگی هنوز
دستان گیرای کودکی را دارد،
گام هایش از نور آغاز می شوند ...
و به سوی نور باز می گردند.
در عشق زندگی همیشه
قلبی دارد سبکبال و جوان،
در آنجا هیچ چیزی به آخر نمی رسد...
فردا از دیروز رها می گردد!
“Chanson"
Poème de Paul Éluard
Collection: Le Phénix
Dans l’amour la vie a encore
L’eau pure de ses yeux d’enfant
Sa bouche est encore une fleur
Qui s’ouvre sans savoir comment.
Dans l’amour la vie a encore
Ses mains agrippantes d’enfant
Ses pieds partent de la lumière
Et ils s’en vont vers la lumière.
Dans l’amour la vie a toujours
Un cœur léger et renaissant
Rien n’y pourra jamais finir
Demain s’y allège d’hier!
بهار
در ساحل، چندی گودال آب ...
و در بیشه زار درختانی شیدای پرندگان،
برف در کوهستان ذوب می شد ...
و نور بر شاخه پر شکوفه درختان سیب
خورشید رنگ پریده را پس می زد.
من در غروبی زمستانی
در دنیایی بی رحمانه سخت ...
آن بهار را در کنارت گذراندم، نازنین!
برای ما شبی نیست؛
هیچ چیز فانی را بر تو دسترسی نیست ...
و تو از سرما گریزانی.
بهار ما بهاریست راستین!
Printemps
Poème de Paul Éluard
Collection: Le Phénix
Il y a sur la plage quelques flaques d’eau
Il y a dans les bois des arbres fous d’oiseaux
La neige fond dans la montagne
Les branches des pommiers brillent de tant de fleurs
Que le pâle soleil recule
C’est par un soir d’hiver dans un monde très dur
Que je vis ce printemps près de toi l’innocente
Il n’y a pas de nuit pour nous
Rien de ce qui périt n’a de prise sur toi
Et tu ne veux pas avoir froid
Notre printemps est un printemps qui a raison.
* * *
از مجموعه شعرهای "چهره صلح" و "ققنوس".
