هفته اقدام مشترک ۱۳ تا ۲۰ ژوئن در شهرهای آمستردام ، لندن، برلن، وین، استراسبورگ، فرانکفورت، کاسل ، کلن ، هامبورگ ، ونیز ، مونستر و هانوفر
نه به جنگ و جنگطلبان — نه به اعدام — نه به جمهوری اسلامی — برای آزادی و برابری
شبح شوم جنگ، همراه با مذاکره، تهدید و تنش، همچنان بر فراز ایران و منطقه در گردش است. جامعهای که پس از نزدیک به سه ماه قطعی اینترنت، تازه فرصت یافته تا ابعاد فاجعه را دریابد، اکنون با واقعیتی تلخ روبهروست: کشتهشدگان، ویرانیهای گسترده، خانههای از دسترفته و زندگیهایی که دیگر هرگز به روال گذشته بازنخواهند گشت.
این جنگ خانمانسوز، کارخانهها و کارگاههای بزرگ و کوچک را به ویرانه تبدیل کرده است. هزاران کارگر شغل خود را از دست دادهاند؛ بخاطر اینکه محل کارشان زیر آوار جنگ نابود شده است. چرخ تولید از حرکت بازمانده و سفرههای مردم هر روز کوچکتر شده است. قیمتها نسبت به پیش از جنگ دو برابر شدهاند و تورمی که حتی آمارهای رسمی نیز آن را حدود هفتاد درصد اعلام میکنند، زندگی را برای اکثریت مردم به کابوسی روزمره تبدیل کرده است. دارو کمیابتر شده، بیماران بیشتری از دسترسی به درمان محروم ماندهاند و فشار معیشتی بر دوش مردم سنگینتر از همیشه است.
اما پیامدهای جنگ تنها به ویرانیهای اقتصادی و مادی محدود نمیشود. این جنگ ضربهای سنگین بر جنبشهای اعتراضی و مردمی نیز وارد کرده است. رژیمی که در برابر خیزشهای مردمی به لرزه افتاده بود، در سایه جنگ فرصتی تازه برای بازسازی موقعیت متزلزل خود یافت. در این میان، کسانی که با شور و شوق از مداخله نظامی خارجی حمایت میکردند، عملاً به تضعیف اعتراضات مردمی یاری رساندند. آنان در خیابانهای جهان به جشن و پایکوبی پرداختند، در حالی که مردم ایران زیستن زیر بمبارانهای ویرانگر، مرگ و نابودی را تجربه کردند.
از همین رو، صدای ما روشن، صریح و بیابهام است:
جنگ باید فوراً و بهطور کامل متوقف شود.
در همین حال، جمهوری اسلامی نیز بار دیگر به سلاح همیشگی خود متوسل شده است: سرکوب، بازداشت و اعدام. بیش از پنجاه هزار نفر بازداشت شدهاند. زندانها مملو از زندانیاند و بسیاری ناچارند به نوبت بخوابند. احکام اعدام یکی پس از دیگری صادر و روزانه اجرا میشوند، اعترافات اجباری گرفته میشود و خانوادههای دادخواه نیز از بازداشت و فشارهای امنیتی در امان نماندهاند. فضای نظامی و امنیتی همچنان بر خیابانها و عرصه عمومی سایه افکنده است.
با این همه، مبارزه و مقاومت ادامه دارد. زندانیان سیاسی در ۵۶ زندان کشور، هر سهشنبه در اعتراض به اعدامها دست به اعتصاب غذا میزنند و اکنون بیش از ۱۲۳ هفته پیاپی از این حرکت اعتراضی گذشته است. این استمرار جلوهای از اراده، ایستادگی و شکوه مقاومت است.
ما خواهان آن هستیم که در کنار مردم ایران برای تحقق مطالبات زیر تلاش کنیم و پژواک صدای جنبشهای اعتراضی آنان باشیم:
اعدام لغو باید گردد
زندانی سیاسی آزاد باید گردد .
زن، زندگی، آزادی
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران
زنده باد آزادی، دموکراسی، برابری
ما نهادها و کلکتیوهای چپ، دموکرات و فمینیست کوییر (الجیبیتیکیو+)، امضاکننده ی این فراخوان بر این باوریم که سرنوشت ایران نه موشک و بمباران ، بلکه به دست جنبشهای اجتماعی و مردمی رقم خواهد خورد که برای آزادی، برابری و عدالت مبارزه میکنند. از اینرو، ما از ۱۳ تا ۲۰ ژوئن هفته ی اقدام مشترک در شهرهای مختلف اروپا برگزار میکنیم تا به سهم خویش پژواک صدای مردم ایران و مطالبات برحق آنان باشیم .
ایمیل تماس Rise.up-jina2023@gmail.com
