۱۴۰۵-۰۳-۱۸

اخباروگزارش های کارگری 16 خرداد ماه 1405

 

جنگ و جنگ‌افروزی، کشتار انسان‌ها، خانه‌خرابی و ویرانی، آوارگی و بیکاری نه

صلح، کار و آبادانی آری

افزایش بودجه نظامی و کاهش بودجه خدمات عمومی، خصوصی‌سازی آموزش و درمان، ریاضت اقتصادی، کاهش قدرت خرید، حقوقِ بخورونمیر و افزایش فقر نه

آموزش ودرمان رایگان و حقوق متناسب با هزینه‌های زندگی و حفظ کرامت انسانی آری

اعدام، زندان و شکنجه؛ آزار و اذیت در خیابان، محل کار و زندگی؛ سانسور و قطع سراسری اینترنت جهانی؛تبعیض واینترنت طبقاتی نه

آزادی عقیده، بیان، تشکل و تجمع و سبک زندگی  و اینترنت و ارتباط جهانی برای همه آری

حکومت های دیکتاتورِی وضد کارگری،حکومت اسلامی ایران نه

دموکراسی وعدالت اجتماعی آری

- ادامه اعتراضات دانش آموزان کشورنسبت به تاثیر قطعی معدل در کنکور و طرح ترمیم معدل با تجمع درتهران مقابل ساختمان دبیرخانه شورای انقلاب فرهنگی و شهرهای اراک ،أصفهان ،بجنورد ، بیرجند ،خرم آباد ،ساری ، شیراز،قزوین ، قم، کرج،کرمانشاه ، مشهد، یاسوج،یزدو... مقابل اداره کل آموزش وپرورش استان های مرکزی،أصفهان،خراسان شمالی ، خراسان جنوبی،لرستان، مازندران ، فارس، قزوین ، قم ، البرز، کرمانشاه، خراسان رضوی ،کهگیلویه و بویر احمد ،یزدو... با شعارهای«محصل دادبزن حق توفریادبزن»،«دانش آموز می میرد  ذلت نمی پذیرد»،« عدالتی ندیدیم، وعده زیاد شنیدیم»،«شعارزیاد شنیدیم عدالتی ندیدیم»، «نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم»،«مسئول بی لیاقت استعفا استعفا»،«صدای ما با نامه شنیده نمیشه»و...

روزیکشنبه 16خرداد

/شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران: خشم دانش‌آموزان در خیابان؛ اعتراض سراسری علیه سیاست‌های آموزشی

/انجمن صنفی معلمان فارس:

 تجمع دانش آموزان مقطع یازدهم، اداره کل آموزش و پرورش #شیراز /معدل

- کارگران گروه ملی فولاد:

مطالبات معوقه، زخمی که سال‌هاست بر پیکر کارگران گروه ملی نشسته است

مسئولین بانک ملی، تا کی می‌خواهید این بازی تلخ و دور از انسانیت را ادامه دهید؟

- صندوق بازنشستگی صنعت نفت؛ بخش دوم

جایگاه حقوقی صندوق و رأی قاطع دیوان عدالت اداری

- شورای صنفی دانشجویان دانشگاه شیراز: اگر تغذیه را تعطیل کنید، آموزش را تعطیل خواهیم کرد!

- بیانیه کانون صنفی معلمان بوشهر در محکومیت تداوم بازداشت غیر قانونی رضا امانی فر

- حکم جدید ١۵ ماه حبس برای مهدی فتحی عضو هیئت مدیره انجمن صنفی معلمان فارس

- علی احمدی معلم بازنشسته و فعال فرهنگی پس از تحمل شکنجه جسمی و فشارهای روحی و روانی، هم اکنون درزندان عادل آباد شیراز به سر می برد

- برای #عبدالرضا_امانی‌فر  یار هم نفس تمامی کودکان

- بازداشت کژال و دانیال رحمانی خواهروبرادر دادخواه در کامیاران

- قطعنامەی آکسیون اعتراضی 5 ژوئن 2026 ژنو در حمایت از جنبش کارگری ایران

- اعتراضات و اعتصاب سراسری معلمان مکزیک برای دفاع از امنیت شغلی و معیشتی اصلاح نظام بازنشستگی و لغو قانون بازنشستگی سال ۲۰۰۷و بازنگری در اصلاحات آموزشی آستانه جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶

- هزاران نفر در خیابان‌های آلبانی علیه خصوصی‌سازی و واگذاری سواحل به سرمایه‌داران

- از مکزیک تا آلبانی؛ صدای اعتراض علیه بی‌عدالتی اجتماعی

- جان باختن یک کارگرکشاورزی در سردشت براثر برخورد با تیغه دستگاه کولتیواتور

*******

 

*ادامه اعتراضات دانش آموزان کشورنسبت به تاثیر قطعی معدل در کنکور و طرح ترمیم معدل با تجمع درتهران مقابل ساختمان دبیرخانه شورای انقلاب فرهنگی و شهرهای اراک ،أصفهان ،بجنورد ، بیرجند ،خرم آباد ،ساری ، شیراز،قزوین ، قم، کرج،کرمانشاه ، مشهد، یاسوج،یزدو... مقابل اداره کل آموزش وپرورش استان های مرکزی،أصفهان،خراسان شمالی ، خراسان جنوبی،لرستان، مازندران ، فارس، قزوین ، قم ، البرز، کرمانشاه، خراسان رضوی ،کهگیلویه و بویر احمد ،یزدو... با شعارهای«محصل دادبزن حق توفریادبزن»،«دانش آموز می میرد  ذلت نمی پذیرد»،« عدالتی ندیدیم، وعده زیاد شنیدیم»،«شعارزیاد شنیدیم عدالتی ندیدیم»، «نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم»،«مسئول بی لیاقت استعفا استعفا»،«صدای ما با نامه شنیده نمیشه»و...

روزیکشنبه 16خرداد

 

/شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران: خشم دانش‌آموزان در خیابان؛ اعتراض سراسری علیه سیاست‌های آموزشی

امروز شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، موجی از اعتراضات دانش‌آموزی در برابر ادارات کل آموزش‌وپرورش در استان‌های فارس، تهران، مرکزی و لرستان و همچنین شماری از شهرهای دیگر کشور شکل گرفت. دانش‌آموزان معترض با حضور در خیابان‌ها، نارضایتی خود را از آنچه «بی‌عدالتی آموزشی» و «سیاست‌های ناکارآمد سنجش و پذیرش» می‌خوانند، فریاد زدند.

معترضان با انتقاد شدید از سیاست «تأثیر قطعی معدل» در کنکور و طرح «ترمیم معدل»، این تصمیمات را عامل افزایش فشار روانی و گسترش نابرابری در نظام آموزشی دانستند. همچنین تأثیر نمرات امتحانات نهایی پایه‌های یازدهم و دوازدهم بر سرنوشت داوطلبان و اصرار بر برگزاری حضوری امتحانات در شرایط پس از جنگ، از دیگر محورهای اصلی اعتراضات بود.

دانش‌آموزان تأکید کردند که بار دیگر صدای اعتراض نسلی به گوش می‌رسد که معتقد است مطالباتش نادیده گرفته شده و آینده‌اش قربانی تصمیمات غیرکارشناسی شده است.

/انجمن صنفی معلمان فارس:

 تجمع دانش آموزان مقطع یازدهم، اداره کل آموزش و پرورش #شیراز /معدل

 

امروز شنبه ١۶ خرداد ماه ١۴٠۵ دانش آموزان مقطع یازدهم شیراز همزمان با بقیه نقاط کشور  در اعتراض به تاثیر معدل این پایه در کنکور سراسری جلوی اداره کل آموزش و پرورش تجمع اعتراضی برگزار کردند.

شعار و خواسته آنان

برقراری عدالت اجتماعی

و شرایط برابر که نتیجه عادلانه ای در بر داشته باشد، می باشد.

*کارگران گروه ملی فولاد:

مطالبات معوقه، زخمی که سال‌هاست بر پیکر کارگران گروه ملی نشسته است

مسئولین بانک ملی، تا کی می‌خواهید این بازی تلخ و دور از انسانیت را ادامه دهید؟

نزدیک به یک دهه است که کارگران گروه ملی فولاد اهواز هر روز با اضطراب نان، نگرانی آینده و ترس از بی‌پولی بیدار می‌شوند. ده سال انتظار، ده سال وعده، ده سال تحمل فشارهایی که هر انسانی را از پا درمی‌آورد.

از روزی که سکان این مجموعه به دست بانک ملی سپرده شد، آرامش از زندگی هزاران خانواده کارگری رخت بربست. جوانانی بودند که زیر بار استرس، نگرانی و فشارهای معیشتی کمر خم کردند و برخی هرگز فرصت دیدن روزهای بهتر را پیدا نکردند. خانواده‌هایی بودند که ستون زندگی‌شان در میان مشکلات اقتصادی فرو ریخت و فرزندان بسیاری طعم تلخ ناامیدی را چشیدند.

کارگران فقط حقوق و مطالبات خود را خواستند؛ همان حقی که حاصل عرق جبین و سال‌ها تلاششان بود. اما در مقابل، برخی با پرونده‌سازی، فشار و تهدید پاسخ گرفتند. آیا مطالبه حق جرم است؟ آیا درخواست دستمزد و رفاه حداقلی باید هزینه امنیتی داشته باشد؟

امروز این پرسش در ذهن همه کارگران نقش بسته است چه کسی قرار است در برابر این حجم از نارضایتی پاسخگو باشد؟ چه کسی باید جلوی تصمیماتی را بگیرد که زندگی هزاران نفر را به بازی گرفته است؟

خطاب ما به مسئولان کشور است، آیا صدای کارگران را نمی‌شنوید؟ آیا توان مقابله با این وضعیت وجود ندارد یا اراده‌ای برای پایان دادن به آن دیده نمی‌شود؟ چگونه ممکن است مجموعه‌ای با این اهمیت، سال‌ها درگیر بحران‌های مالی، مدیریتی و معیشتی باشد و همچنان راهکاری اساسی برای آن ارائه نشود؟

کارگران گروه ملی بارها ثابت کرده‌اند که اهل تولید، تلاش و ایستادگی‌اند. آنان در سخت‌ترین شرایط کنار کارخانه ماندند تا چراغ تولید خاموش نشود. اما هیچ ملتی نمی‌تواند از کارگری که امنیت شغلی و معیشتی ندارد انتظار معجزه داشته باشد.

صبر کارگران سرمایه‌ای بی‌پایان نیست. امروز مطالبه آنان نه یک امتیاز ویژه، بلکه اجرای عدالت، پرداخت مطالبات و حفظ کرامت کارگر است. تاریخ نشان داده است که هیچ قدرتی نمی‌تواند برای همیشه صدای حق‌طلبی مردمی را که برای نان، عزت و آینده فرزندانشان می‌جنگند خاموش کند.

این متن لحن انتقادی و حماسی دارد، اما از اتهام‌زنی مستقیم و ادعاهای اثبات‌نشده پرهیز می‌کند تا برای انتشار عمومی مناسب‌تر باشد.

سخن آخر ؛

جناب مدیر عامل آقای شریف ما کارگران گروه ملی از حق و حقوق قانونی خود هرگز نخواهیم گذشت پس با نان ما در این برهه از زمان که چرخه فشار اقتصادی کمر ما را در هم شکسته بازی نکنید. شما هرگز حق این را ندارید که دست به اضافه کار کارگران بزنید زیرا که سالها زحمت و تلاش ما در این دوسال آخر خلاصه میشود. ضمنا حقوق ضایع شده کارگران شفقی هرچه زودتر باید پرداخت شود.

*صندوق بازنشستگی صنعت نفت؛ بخش دوم

جایگاه حقوقی صندوق و رأی قاطع دیوان عدالت اداری

صندوق بازنشستگی صنعت نفت طبق قوانین خاص حوزه‌ی نفت، دارای شخصیت حقوقی مستقل است و دارایی‌های آن متعلق به کارکنان و بازنشستگان است، نه دولت. دولت فقط حق "نظارت محدود" دارد، نه مالکیت و تصرف.

البته آن نظارت را هم با سفسطه و نیرنگ بر صندوق تحمیل کرده‌اند!!

در سال ۱۳۹۸، هیئت عمومی دیوان عدالت اداری با دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۱۰۲۵، اساسنامه‌ای را که دولت سعی کرده بود صندوق را دولتی کند، به‌طور کامل ابطال کرد. این رأی بسیار مهم، نشان می‌دهد دولت نمی‌تواند با مصوبه هیئت وزیران، ساختار و ماهیت صندوق را تغییر دهد.

قانون خاص بر قانون عام تقدم دارد. قوانین خاص صنعت نفت نمی‌توانند با مصوبات عمومی هیئت وزیران و سازمان بازرسی زیر پا گذاشته شوند.

اما ظاهراً برخی در دولت و سازمان بازرسی، این اصول روشن را نادیده گرفته‌اند و با جسارت تمام در حال استملاک و تصرف در صندوق هستند. این رفتار نه تنها غیرقانونی است، بلکه مصداق بارز سوءاستفاده از قدرت محسوب می‌شود.

دولت در بهترین حالت فقط «امین» است، نه مالک. تصرف در اموال بدون رضایت صاحبانش، از نظر حقوقی و قانونی باطل و از نظر شرعی حرام است.

ماده ۲۸ برنامه هفتم؛ سوءتفسیر خطرناک

یکی از بهانه‌های اصلی دولتی‌سازی صندوق، ماده ۲۸ قانون برنامه هفتم توسعه است. برخی با سوءنیت یا ناآگاهی، این ماده را طوری تفسیر می‌کنند که گویی دولت حق دارد ساختار صندوق‌ها را به دلخواه تغییر دهد و آنها را دولتی کند.

این برداشت کاملاً غلط و فریبکارانه است. ماده ۲۸ هیچ حکمی درباره تغییر مالکیت یا دولتی‌سازی صندوق‌ها ندارد. علاوه بر این، قوانین خاص صنعت نفت (از جمله قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت) بر قوانین عام برنامه‌ای برتری دارند.

دارایی‌های صندوق نفت، اموال عمومی دولت نیستند؛ بلکه اموال خصوصی و مشارکتی کارکنان و بازنشستگان است. بنابراین هیچ مصوبه‌ی عمومی‌ای نمی‌تواند در آن تصرف کند.

این سوءتفسیرها نشان‌دهنده تلاشی سازمان‌یافته برای توجیه چپاول قانونی صندوق است. اگر جلوی این تفسیرهای غلط گرفته نشود، راه برای دخالت‌های گسترده‌تر باز خواهد شد.

1405.03.16

پایگاه اطلاع رسانی مطالبات کارکنان رسمی صنعت نفت ایران

*شورای صنفی دانشجویان دانشگاه شیراز: اگر تغذیه را تعطیل کنید، آموزش را تعطیل خواهیم کرد!

شورای صنفی دانشجویان دانشگاه شیراز همزمان با انتشار نامه‌ای بابت پیگیری مشکلات تغذیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی، در پیامی که در کانال تلگرامی این شورا منتشر شده است، با اشاره به شرایط اقتصادی و افزایش فشارهای معیشتی بر دانشجویان، از هیئت رئیسه دانشگاه خواست با درک وضعیت موجود، امکانات و تمهیدات لازم را برای تأمین وعده‌های غذایی فراهم کند. شورای صنفی تأکید کرده است در صورت ادامه روند فعلی و بازنگشتن وضعیت تغذیه به روال سابق، از ظرفیت‌های قانونی، رسانه‌ای و اعتراضی برای پیگیری مطالبات دانشجویان استفاده خواهد کرد.

دانشگاه شیراز در مواجهه با پیامدهای افزایش تورم، کاهش و حذف خدمات رفاهی را در اولویت قرار داده است. در زمان بروز بحران‌های اقتصادی، عمدتا ساده‌ترین و در دسترس‌ترین راه برای مدیریت هزینه‌ها، یعنی کاهش خدمات عمومی و رفاهی اتخاذ می‌شود. سیاستی که مستقیما زندگی و معیشت دانشجویان را هدف قرار می‌دهد. این رویکرد بازتاب شیوه حکمرانی اقتصادی در سطح کلان کشور است؛ وقتی در مواجهه با بحران‌ها، ساده‌ترین راه یعنی کاهش خدمات و انتقال هزینه‌ها به مردم انتخاب می‌شود.

برگرفته از کانال دلنشجویان متحد

*بیانیه کانون صنفی معلمان بوشهر در محکومیت تداوم بازداشت غیر قانونی رضا امانی فر

رضا امانی‌فر، عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان بوشهر و بازرس شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، بیش از سه ماه است که در بازداشت موقت به سر می برد .

او سال‌هاست بی‌چشم‌داشت و با همه وجود برای حقوق معلم و دانش‌آموز، برای آموزش رایگان و برابر و برای جامعه ای آزاد و آباد بدور از تبعیض برای همه انسانها تلاش کرده است.

 امانی‌فر پژوهشگری درد آشنا و توانمند در جامعه‌شناسی است که درد اجتماع و آموزش را خوب می‌شناسد و به خاطر باورش به جامعه‌ای آزاد و و برخوردار از عدالت همواره در صف مقدم مبارزات صنفی و مدنی بوده است .

 زندان، پاسخ کسی نیست که تمام زندگی‌اش را صرف ساختن فردایی بهتر برای دانش‌آموزان و معلمان و همه انسانها در این مملکت کرده است.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران ضمن محکومیت تداوم بازداشت غیر قانونی رضا امانی فر ، خواهان آزادی ایشان  و سایر معلمان زندانی و همچنین آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی است .

ایستادگی‌اش را ارج می‌نهیم و تا آزادی همه معلمانِ زندانی، از هیچ تلاشی فروگذار نخواهیم کرد.

*حکم جدید ١۵ ماه حبس برای مهدی فتحی عضو هیئت مدیره انجمن صنفی معلمان فارس

#مهدی_فتحی از اعضای انجمن صنفی معلمان فارس پس از تحمل ٢ سال حبس از محکومیت ۵ ساله پیشین خود

هم اکنون با #پابند_الکترونیک در حبس خانگی به سر می برد.

قبل از جنگ با تشکیل پرونده جدید با اتهام تبلیغ علیه نظام  احضار و پس از تفهیم اتهام با قرار کفالت آزاد شد.

پس از چندین ماه پرونده جدید منجر به رای ١۵ ماه حبس برای این همکار آزاد اندیش شد.

این رای قابل تجدید نظر خواهی است.

 قطعی اینترنت باعث عدم اطلاع رسانی به موقع بازداشت‌ها و فشار و سرکوبی است که بعد از وقایع ١٨ و ١٩ دی ماه بر فعالین صنفی و مدنی رخ داد.

انجمن صنفی معلمان فارس

*علی احمدی معلم بازنشسته و فعال فرهنگی پس از تحمل شکنجه جسمی و فشارهای روحی و روانی، هم اکنون درزندان عادل آباد شیراز به سر می برد

#علی_احمدی معلم باز نشسته از #نورآباد_ممسنی در شامگاه ١۵ اسفند ماه با یورش گروهی ماموران امنیتی به منزل ایشان باز داشت شد و به شیراز منتقل گردید.

این همکار گرامی با وجود کهولت سن مدتها تحت شکنجه روحی و فیزیکی قرار داشت، در پی وخامت حال ایشان به بازداشتگاه عادل آباد منتقل شدند.

علی احمدی با اتهامات واهی

مفسد فی الارض

تبلیغ علیه امنیت ملی

همکاری با شبکه های معاند

تحریک و دخالت در اموال عمومی روبه روست.

اخیرا پرونده ایشان را با خروارها اتهام غیر مستند به شعبه دهم بازپرسی دادگاه ابریشمی شیراز ارسال کرده اند.

فعالین استان فارس و نورآباد ممسنی خواستار نقض این اتهامات برای یک معلم دلسوز و آگاه و مسئولیت پذیر جامعه فرهنگیان می باشند.

به علت خاموشی جامعه و قطعی اینترنت از اسفند ماه بازداشتها، احکام ناعادلانه و فشار و سرکوب معلمان در  سایه ای از سکوت و بی خبری فرو رفته است.

*برای #عبدالرضا_امانی‌فر  یار هم نفس تمامی کودکان

«مقدار یار هم‌نفس چون من نداند هیچ‌کس

ماهی که بر خشک اوفتد قیمت بداند آب را»

در روزگار صید مروارید در خلیج فارس، غواصان برای یافتن صدف‌های ارزشمند، به اعماق دریا فرو می‌رفتند. در آن زمان نه تجهیزات مدرن وجود داشت و نه راهی برای ارتباط با سطح آب. جان غواص به طنابی بسته بود که سر دیگرش روی لنج یا غراو  قرار داشت.

اما مهم‌تر از طناب، «یار هم‌نفس» بود؛ کسی که همزمان با شیرجه غواص نفس خود را حبس می‌کرد. او باید درست در همان لحظه‌ای که احساس می‌کرد نفسش به پایان رسیده، خبر می‌داد تا غواص را بالا بکشند. نه زودتر، که حاصل کار غواص هدر برود؛ نه دیرتر، که جانش به خطر بیفتد.

‎یار هم‌نفس فقط یک همراه نبود؛ امانت‌دار جان یک انسان بود

‎فعالان صنفی، مدنی و سیاسی نیز در مسیر خود به چنین یارانی نیاز دارند. کسی که روزهای آزادی در کنارشان باشد آسان پیدا می‌شود؛ اما ارزش یار هم‌نفس زمانی آشکار می‌شود که زندان، سرکوب، محرومیت و هزینه از راه برسد. آنجا که یک انسان برای آرمان و باورش هزینه می‌دهد، امیدش به همراهانی است که فراموشش نکنند، صدایش را زنده نگه دارند و برای آزادی‌اش بکوشند.

‎تاریخ نشان داده است که قدرت جنبش‌ها نه فقط در شجاعت پیشگامان، بلکه در وفاداری یاران هم‌نفسی است که پشت سر آنان می‌ایستند.

‎شاید به همین دلیل است که انسان در لحظات سخت زندگی، بیش از هر چیز به یک یار هم‌نفس نیاز دارد؛ کسی که بداند چه زمانی باید طناب را بکشد.

صمد جنوب

برگرفته از کانال انجمن صنفی معلمان فارس

*بازداشت کژال و دانیال رحمانی خواهروبرادر دادخواه در کامیاران

کژال و دانیال رحمانی خواهروبرادر دادخواه توسط نیروهای سرکوب حکومت موروثی اسلامی در کامیاران بازداشت وبه مکان نامعلومی منتقل شدند.

*قطعنامەی آکسیون اعتراضی 5 ژوئن 2026 ژنو در حمایت از جنبش کارگری ایران

ما در آستانه‌ی برگزاری یک‌صدوچهاردهمین نشست سازمان جهانی کار (ILO) در شهر ژنو (اول تا دوازدهم ژوئن) هستیم. امسال هم مانند سال‌های گذشته، هم‌زمان با نشست سازمان جهانی کار در ژنو، ما جمعی از فعالین کارگری و سیاسی در دفاع از حقوق و مبارزات کارگران و مزدبگیران ایران در مقابل این سازمان گرد هم آمده‌ایم. مصراً خواهان توجه به شرایط فاجعه‌بار طبقه‌ی کارگر ایران و جلب حمایت و همبستگی طبقه‌ی کارگر جهانی از طریق تشکل‌های سندیکایی، اتحادیه‌ای و فدراسیون‌های بین‌المللی کار کشورهای اروپایی و دیگر کشورها هستیم.

این گردهمایی در اعتراض به جنگ ارتجاعی ۴۰ روزه‌ی حمله‌ی اسرائیل و آمريکا به ایران، توقف آن و محکوم‌نمودن سیاست‌های ضدکارگری، سرکوب‌گرانه و استثمارگرانه‌ی حاکمیت جمهوری اسلامی بر کارگران، برگزار می‌شود.

طبقه‌ی کارگر ایران در یکی از دشوارترین دوران خود به‌سر می‌برد. تهاجم نظام سرمایه‌داری جمهوری اسلامی از نظر اقتصادی و معیشتی که سال‌هاست بر طبقه‌ی کارگر و زحمتکشان ایران تحمیل شده، با تورم روزافزون و افسارگسیخته و سقوط ارزش پول ملی در دی‌ماه ۱۴۰۴ به اوج خود رسید. آن‌چنانکه اکثریت مردم ایران به‌طورجدی با مسئله‌ی معیشت و فشارهای اقتصادی روبه‌رو شده و به همین دلیل در صفوف میلیونی برای بهبود شرایط خود به اعتراض پرداختند. در طول اعتراضات چندروزه، اپوزیسیون راست سلطنت‌طلب با دسیسه و حمایت آمریکا و اسرائیل قصد مصادره‌کردن این حرکت عظیم توده‌ای را نمود. در یورش سرکوب‌گرانه‌ی جمهوری اسلامی، در سطح وسیعی از شهرهای ایران، هزاران نفر در کمتر از دو روز کشته و تعداد بی‌شماری نیز زخمی شدند. در آن جنایت هولناک، چندین هزار نفر نیز دستگیر شدند و هنوز در زندان‌ها تحت شکنجه و بازجویی قرار دارند و هر روز تعدادی از آنان با دلایل واهی و بدون برخورداری از هرگونه حقوقی، ازجمله دادرسی عادلانه و حق داشتن وکیل اعدام می‌شوند.

هنوز زمان زیادی از فاجعه‌ی ۱۴۰۴ نگذشته بود که حمله‌ی اسرائیل و آمریکا به ایران آغاز شد. جنگ در ابعاد وسیعی بیشتر شهرهای ایران را دربر گرفت، زیرساخت‌ها و مراکز صنعتی هدف قرار گرفتند و تعداد زیادی از مردم کشته و یا زخمی شده و مناطق مسکونی بسیاری ویران شدند.

در تمام طول بمباران‌ها، کارگران در صنایع و مراکز کاری مشغول به‌کار بودند. در نبود تشکل‌های مستقل کارگری در این مراکز کاری، کارگران نتوانستند چرخ تولید را متوقف کنند و در این راستا تعدادی از آنان کشته و مجروح شدند. کارگران و مردم زحمتکش پیش از این جنگ ۴۰ روزه، جنگ ۱۲ روزه‌ی حمله‌ی اسرائیل به ایران را تجربه کرده بودند و به‌طور واقعی بازتاب تاثیرات مخرب کشتار و خانه‌خرابی جنگ را در زندگی روزمره‌ی خود تجربه نمودند.

اما در جنگ ۴۰ روزه طبقه‌ی کارگر، با قطع اینترنت سراسری و ازبین‌رفتن زیرساخت‌های مراکز صنعتی، ازجمله پتروشیمی، ذوب‌آهن، فولاد مبارکه و تأسیسات پتروشیمی عسلویه، و بیکارشدن بخش زیادی از نیروی کار، به‌ویژه زنان کارگر که با استفاده از اینترنت بیشترین درصد اشتغال را به‌خود اختصاص می‌دادند، با فاجعه‌ی بیکاری میلیونی روبه‌رو شده اند.

پیش از جنگ، جنبش مطالباتی کارگری و دیگر بخش‌های نیروی کار، طی یک مبارزه‌ی طبقاتی در خیابان و با برپایی اعتصابات و اعتراضات در مراکز کاری برای کسب مطالبات و خواسته‌های خود، حاکمیت جمهوری اسلامی را به‌چالش کشیده بودند.

سایه‌ی شوم جنگ این جنبش‌های مطالباتی که با اخراج ، زندان و اعدام همراه بوده را به‌حاشیه رانده و نیروهای مزدور جمهوری اسلامی هر حرکتی را با استفاده از شرایط جنگی و امنيتی‌نمودن فضای جامعه، با سرکوب شدید پاسخ می‌دهند.

آن‌چه امروز طبقه‌ی کارگر و بخش زیادی از زحمتکشان ایران با آن روبه‌رو هستند و نظام سرمایه‌داری جمهوری اسلامی در اثر سیاست‌های بیشتر ریاضت‌کشی بر آنان تحمیل کرده است :

بی‌ثبات‌سازی روابط کار در اثر طرح‌های گسترده‌ی خصوصی‌سازی و پیمان‌کاری، قراردادهای موقت، سفید و بدون امضاء، عدم امنیت شغلی، خصوصی‌سازی آموزش و پرورش، درمان و بهداشت، معضل جدی مسکن، تخریب محیط زیست، کاهش سطح دستمزدها به بهانه‌ی شرایط جنگی، فقدان بیمه‌ی بیکاری و بیمه‌های تأمین اجتماعی، و عدم ایمنی محیط‌های کاری که هر روز از طبقه‌ی کارگر قربانی می‌گیرد.

قطع اینترنت که یکی از سیاست‌های رژیم جمهوری اسلامی در مقاطع بحران‌های سیاسی است، موجب تعطیلی بسیاری از کارها در بخش‌های خدماتی و درمانی و افزایش نرخ بیکاری شده است.

در چنین وضعیتی، بیکاری، تورم بالای ۷۰ درصد، گرانی و افزایش سطح عمومی قیمت‌ها و هزینه‌های معیشتی، ادامه‌ی زندگی را برای کارگران، مزدبگیران و تهیدستان دشوارتر کرده است.

ما امروز در این تجمع ضمن اعلام اعتراض شدید خود به رویکرد سازمان جهانی کار نسبت به سياست‌های جنایت‌کارانه و ضدکارگری جمهوری اسلامی ایران، آن‌را شدیداً محکوم می‌کنیم.

عناصر حکومتی جمهوری اسلامی نمایندگان کارگران ایران نیستند. جمهوری اسلامی آشکارا با عدم رعایت مقاوله‌نامه‌های سازمان جهانی کار، به‌ویژه مقاوله‌نامه‌های بنیادین حقوق کار درمورد ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری جدا از دولت و کارفرما، حقوق کارگران را نقض و پایمال می‌کند. همچنین استانداردهای ایمنی و حفاظت کار نادیده گرفته می‌شوند.

باتوجه به شرایط بغرنج اقتصادی و سیاسی کارگران، ما بر تحقق مطالبات ذیل تأکید می‌کنیم :

 توقف بدون قيدوشرط جنگ،

 آزادی کارگران زندانی و همه‌ی زندانیان سیاسی، توقف دستگیری‌ها و لغو مجازات غیرانسانی و قتل‌عمد دولتیِ اعدام،

 حق کارگران در داشتن تشکل‌های مستقل جدا از دولت و کارفرما، تجمع، اعتصاب و اعتراض،

رفع تبعیض‌های جنسیتی و نابرابری در سطح دستمزدها بین مردان و زنان،

 امنیت شغلی، شرایط ایمنی کار و لغو قراردادهای موقت و پیمانی،

 پرداخت بیمه‌ی بیکاری متناسب با تورم و گرانی تا زمان بازسازی واحدهای تولیدی و بازگشت به کار کارگران،

 تأمین اجتماعی همگانی برای آحاد مزدبگیران،

بیمه‌ی درمانی و امکانات مناسب درمانی رایگان،

 تخصیص کمک‌هزینه‌های بلاعوض به کارگران و خانواده‌های کارگری جنگ‌زده،

ممنوعیت کار کودکان و فراهم‌کردن شرایط و امکانات مالی مناسب برای ادامه‌تحصیل آنان،

رعایت حقوق کارگران مهاجر، خاتمه‌دادن به بی‌حقوقی، تبعیض و استثمار مضاعف آنان،

 برخورداری از اینترنت رایگان برای همه‌ی مردم به‌عنوان یکی از زیرساخت‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی،

کمیته‌ی سراسری برگزاری تجمع اعتراضی در ژنو

خرداد ۱۴۰۵

*اعتراضات و اعتصاب سراسری معلمان مکزیک برای دفاع از امنیت شغلی و معیشتی اصلاح نظام بازنشستگی و لغو قانون بازنشستگی سال ۲۰۰۷و بازنگری در اصلاحات آموزشی آستانه جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶

هزاران معلم مکزیکی عضو سازمان معلمان موسوم به «هماهنگ‌کننده ملی کارگران آموزش» (CNTE) از اواخر ماه مه و اوایل ژوئن ۲۰۲۶ اعتصاب و اعتراضات گسترده‌ای را در شهر مکزیکوسیتی و چندین ایالت این کشور آغاز کرده‌اند. اعتراضات معلمان با برپایی اردوگاه‌های اعتراضی، راهپیمایی‌های گسترده ، تجمع، تحصن و مسدود کردن جاده‌ها و بزرگراه‌ها و خیابان‌های اصلی پایتخت از اوایل ماه ژوئن به یکی از بزرگ‌ترین جنبش‌های کارگری سال جاری در مکزیک تبدیل شده است.

 

از جمله مهم‌ترین خواسته‌های معلمان حق طلب عبارتند از:

 - افزایش واقعی دستمزدها متناسب با تورم

– لغو قانون بازنشستگی ۲۰۰۷ (ISSSTE)  وبازگشت به نظام بازنشستگی عمومی

- بهبود شرایط کار در مدارس

- اصلاح سیاست‌های آموزشی که امنیت شغلی معلمان را تهدید می‌کند

معلمان معترض با اشاره به سیاست‌های دولت‌های متوالی  که باعث کاهش امنیت شغلی، تضعیف حقوق بازنشستگی و افزایش فشار بر کارکنان بخش آموزش شده است، با شعار «اگر راه‌حلی نباشد، توپ به حرکت درنمی‌آید» هشدار داده‌اند که در صورت بی‌توجهی دولت، اعتراضات را همزمان با آغاز مسابقات جام جهانی ادامه خواهند داد.

اعتصاب سراسری معلمان در شرایطی ادامه دارد که تنها چند روز تا آغاز مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ در مکزیک باقی مانده است. معلمان اعلام کرده‌اند که دولت منابع مالی و توجه خود را صرف آماده‌سازی رویدادهای بین‌المللی می‌کند، در حالی که مطالبات میلیون‌ها کارگر و زحمتکش، از جمله کارکنان آموزش، نادیده گرفته می‌شود.

در روزهای اخیر ده‌ها هزار نفر از معلمان و حامیان آنان در خیابان‌های پایتخت راهپیمایی کرده‌اند و با مسدود کردن خیابان‌های اصلی مکزیکوسیتی و...برخی برنامه‌های تبلیغاتی مرتبط با جام جهانی را مختل کرده‌اند.تعدادی از تجمع‌ها با حضور گسترده نیروهای پلیس مواجه شده و در مواردی نیز درگیری‌هایی میان معترضان و نیروهای امنیتی رخ داده است. گزارش‌ها حاکی از زخمی شدن شماری از معترضان در جریان این برخوردهاست.

رهبران اتحادیه معلمان تأکید کرده‌اند که تا زمان دستیابی به توافقی مشخص با دولت، اعتصاب نامحدود ادامه خواهد یافت و اگر دولت به خواسته‌های معلمان توجه نکند، اعتصاب سراسری می‌تواند به سایر بخش‌های کارگری نیز گسترش یابد.

 

 آنها همچنین خواهان مذاکره مستقیم با رئیس‌جمهور مکزیک، کلودیا شینبائوم، شده‌اند. با این حال مذاکرات انجام‌شده میان نمایندگان دولت و اتحادیه تاکنون به نتیجه قطعی نرسیده است.

بسیاری از اتحادیه‌های کارگری و سازمان‌های اجتماعی از مطالبات معلمان حمایت کرده‌اند و این اعتراضات را نمادی از مقاومت در برابر سیاست‌های ضدکارگری و کاهش خدمات عمومی می‌دانند.

بسیاری از فعالان کارگری این مبارزه را بخشی از مقاومت گسترده‌تر علیه سیاست‌های ریاضتی، خصوصی‌سازی خدمات عمومی و تضعیف حقوق کارگران می‌دانند.

ادامه این اعتصاب در آستانه برگزاری جام جهانی فشار سیاسی قابل توجهی بر دولت مکزیک وارد کرده و توجه رسانه‌های داخلی و بین‌المللی را به وضعیت معلمان و مطالبات آنان جلب کرده است.

*هزاران نفر در خیابان‌های آلبانی علیه خصوصی‌سازی و واگذاری سواحل به سرمایه‌داران

هزاران نفر از شهروندان، فعالان اجتماعی، محیط‌زیستی و جوانان آلبانیایی در روزهای اخیر با حضور در خیابان‌های پایتخت، تیرانا، علیه پروژه عظیم ساخت مجتمع‌های لوکس گردشگری در سواحل جنوبی این کشور دست به اعتراض زده‌اند. این اعتراضات که اکنون وارد چندمین روز متوالی خود شده، به یکی از مهم‌ترین جنبش‌های خیابانی آلبانی در سال جاری تبدیل شده است.

 

نقش جرد کوشنر و خانواده ترامپ در کانون اعتراضات

بخش مهمی از اعتراضات اخیر آلبانی به پروژه‌ای مربوط می‌شود که توسط شرکت «Affinity Partners» وابسته به جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ، دنبال می‌شود. این پروژه شامل ساخت مجموعه‌های بزرگ گردشگری و اقامتی در جزیره سازان و مناطق ساحلی ویوسا–نارتا است؛ مناطقی که از حساس‌ترین زیست‌بوم‌های ساحلی دریای آدریاتیک به شمار می‌روند.

معترضان معتقدند دولت آلبانی با اعطای امتیازات ویژه به سرمایه‌گذاران خارجی، زمینه واگذاری بخش‌هایی از ثروت طبیعی کشور را فراهم کرده است. در جریان تظاهرات، شعارهایی نظیر «آلبانی فروشی نیست» و «ایوانکا، به خانه برگرد» در میان جمعیت شنیده شد که نشان‌دهنده پیوند خوردن اعتراضات با نام خانواده ترامپ است.

فعالان محیط‌زیست و سازمان‌های مدنی تأکید می‌کنند مسئله تنها ساخت یک مجتمع گردشگری نیست، بلکه موضوع به نحوه تصمیم‌گیری دولت، فقدان شفافیت در قراردادها و اولویت دادن به منافع سرمایه‌گذاران بزرگ بر منافع عمومی مربوط می‌شود.

برخی رسانه‌های اروپایی این جنبش را «انقلاب فلامینگوها» نامیده‌اند؛ جنبشی که از اعتراض به تخریب محیط زیست آغاز شد اما به تدریج به انتقادی گسترده‌تر از سیاست‌های اقتصادی دولت و نفوذ سرمایه‌های بزرگ خارجی در آلبانی تبدیل شده است.

منتقدان دولت می‌گویند پروژه‌های مورد حمایت کوشنر و شرکایش نمادی از الگویی هستند که در آن توسعه اقتصادی بر پایه جذب سرمایه‌های کلان خارجی، بدون مشارکت واقعی مردم محلی و بدون تضمین حفاظت از منابع طبیعی دنبال می‌شود. در مقابل، دولت آلبانی و شرکت‌های سرمایه‌گذار مدعی‌اند که این طرح‌ها موجب ایجاد اشتغال، توسعه گردشگری و ورود سرمایه به کشور خواهد شد.

معترضان با حمل پلاکاردهایی با شعارهای «آلبانی فروشی نیست» و «سواحل متعلق به مردم است» در میدان‌های اصلی تیرانا تجمع کرده و خواستار توقف فوری این پروژه‌ها شده‌اند. در برخی تجمع‌ها درگیری‌هایی میان نیروهای پلیس و تظاهرکنندگان گزارش شده و ده‌ها نفر بازداشت یا زخمی شده‌اند.

فعالان محیط‌زیست هشدار داده‌اند که اجرای این طرح‌ها می‌تواند به نابودی یکی از مهم‌ترین زیست‌بوم‌های ساحلی منطقه بالکان منجر شود. منطقه ویوسا–نارتا زیستگاه گونه‌های مختلف پرندگان مهاجر، از جمله فلامینگوها، و بسیاری از گونه‌های نادر جانوری است.

 

اما اعتراضات تنها به مسائل زیست‌محیطی محدود نمانده است. بسیاری از شرکت‌کنندگان، این پروژه را نمادی از فساد، عدم شفافیت و نفوذ سرمایه‌داران بزرگ در ساختار سیاسی کشور می‌دانند. در روزهای اخیر شعارهایی علیه دولت و شخص نخست‌وزیر آلبانی، Edi Rama، نیز در خیابان‌های تیرانا شنیده شده است. برخی گروه‌های مدنی خواهان استعفای دولت و انجام تحقیقات مستقل درباره نحوه واگذاری این اراضی شده‌اند.

ناظران سیاسی معتقدند تداوم این اعتراضات می‌تواند به چالشی جدی برای دولت آلبانی تبدیل شود. این کشور در سال‌های اخیر تلاش کرده است خود را به عنوان مقصدی جذاب برای سرمایه‌گذاری خارجی و گردشگری لوکس معرفی کند، اما مخالفان می‌گویند توسعه اقتصادی نباید به قیمت تخریب محیط زیست و نادیده گرفتن حقوق مردم محلی انجام شود.

اعتراضات اخیر آلبانی بار دیگر نشان می‌دهد که در بسیاری از کشورها، سیاست‌های مبتنی بر جذب سرمایه و خصوصی‌سازی گسترده، با مقاومت بخش‌هایی از جامعه روبه‌رو می‌شود. منتقدان این پروژه‌ها معتقدند منابع طبیعی، سواحل و ثروت‌های عمومی نباید به کالاهایی برای سودآوری شرکت‌های بزرگ تبدیل شوند، بلکه باید در خدمت منافع اکثریت مردم و نسل‌های آینده قرار گیرند.

*از مکزیک تا آلبانی؛ صدای اعتراض علیه بی‌عدالتی اجتماعی

اعتراضات معلمان مکزیک و تظاهرات مردمی آلبانی اگرچه در دو قاره و با مطالبات متفاوت جریان دارند، اما یک وجه مشترک مهم دارند: دفاع از منافع عمومی در برابر سیاست‌هایی که به زیان اکثریت مردم تمام می‌شود.

در مکزیک، معلمان برای دستمزد عادلانه، امنیت شغلی و حقوق بازنشستگی به میدان آمده‌اند. آنها معتقدند کیفیت آموزش عمومی و زندگی میلیون‌ها خانواده کارگری بدون بهبود شرایط کار معلمان امکان‌پذیر نیست.

در آلبانی نیز معترضان نسبت به واگذاری منابع طبیعی و سواحل کشور به پروژه‌های عظیم سرمایه‌گذاری اعتراض دارند. بسیاری از آنان نگرانند که منافع حاصل از این طرح‌ها نصیب گروه کوچکی از صاحبان سرمایه شود، در حالی که هزینه‌های اجتماعی و زیست‌محیطی آن بر دوش مردم عادی قرار گیرد.

این رویدادها نشان می‌دهد که در نقاط مختلف جهان، کارگران، معلمان، بازنشستگان و جنبش‌های مدنی همچنان برای دفاع از حقوق اجتماعی، خدمات عمومی، محیط زیست و کنترل دموکراتیک بر منابع عمومی مبارزه می‌کنند.

همبستگی میان این مبارزات، صرف‌نظر از مرزهای جغرافیایی، می‌تواند به تقویت صدای کسانی کمک کند که خواهان عدالت اجتماعی، برابری بیشتر و مشارکت واقعی مردم در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی و سیاسی هستند.

*جان باختن یک کارگرکشاورزی در سردشت براثر برخورد با تیغه دستگاه کولتیواتور

یک کارگر بنام محمد رسول جیلو حین کار آماده‌سازی زمین برای کشت در در منطقه کوهستانی و روستایی شهرستان سردشت،استان آذربایجان غربی براثر برخورد با تیغه دستگاه کولتیواتورجان خود را ازدست داد.

akhbarkargari2468@gmail.com

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر