کوچۀ چلچله ها

برای این همه زیبایی که بیانگرِ رازِ جاودانگیِ عشق اند

نازِ نگاهت دلِ دنیا ربُود

از تو سخن باید وُ گفت وُ شنود

عشق؛تُرا دیده وُ عاشق شده

مهرِ تُو آمد؛زِ دلش غم زُدود

بربط وُ تنبور وُ سه تار از تُو گفت

اهلِ نظر نُزهَت زیبا سُرُود

بر قَدمَت سجده کُنَد کهکشان

عطرِ تُو در روحِ زمان سازِ عود

رقص کنان قصۀ گُل را صبا؛

با طَرَب وُ تازگیِ جان ستود

پچپچۀ چلچله های چمان

کوچۀ رنگین زِ گُل وُ بویِ عود

بگذر ازین کوچه بیا وُ ببین

کودکِ دوران نتواند غنود

سَروَر وُ سالارِ جهان سَرمدی

ذاتِ زمین است وُ زمان در سجود

برگِ بهاران همه دریایِ ناب

چرخ زنان شادی وُ دل در صعود

چشمِ بَد از جانِ تُو بادا به دور

هستیِ عشقی همۀ تار وُ پود

سادگی ات رسمِ سُرورِ نسیم

بر غزل وُ زمزمه هایش فزود

نور نوازد زِ تُو آوازِ مهر

معجزۀ نغزِ زلالی به رود

دانش وُ رامشگرِ اندیشه شد

جادوی جاوید جهانِ وجود

پُشت وُ پناهت همۀ جان وطن

بر سخنِ عاشقِ ایران درود

سه شنبه 19 خردادماهِ 1405///9 ماهِ ژوئن 2026