اخباروگزارش های کارگری 22 خرداد ماه 1405
ازشعله ورکردن آتش جنگ خودداری کنید
جنگ برای اکثریت اهالی فاجعه آفرین وبرای اقلیت لاشخوران جنگی ارمغان آور
ننگ ونفرت بر جنگ افروزان وجنایتکاران جنگی
گسترده ترومستحکمترباد همبستگی اکثریت اهالی جامعه بمثابه قربانیان جنگ آمریکا-اسرائیل وایران و جنگ چهل اندی ساله اقلیت درقدرت حکومت اسلامی درايران
- روز جهانی مبارزه با کار کودک، وضعیت جهانی و ایران، و جایگاه آن در کنوانسیون حقوق کودک
- 12 ژوئن(22 اردیبهشت)روزجهانی مبارزه با کارکودک
138 میلیون کودک کار درجهان و 54 میلیون کودک در مشاغل خطرناک
کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری(ITUC) : مبارزه با کار کودک بدون تأمین کار شایسته برای بزرگسالان ممکن نیست؛کارزار جهانی «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی عادلانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان »
- مطالبه گران کف خیابان گیلان: راهی جز پیوستن به یکشنبه های اعتراضی سراسری باقی نمانده است
- نامه سرگشاده جمعی از معلمان #ممسنی و #فارس به مراجع قضایی در پی وخامت حال و شرایط نگهداری علی احمدی #پیشکسوت_فرهنگی در زندان عادل آباد شیراز
- اعتراض هیئت علمی دانشگاههای استان فارس نسبت به عدم ترمیم حقوق با به تعلیق در آوردن فعالیت ها
- بیانیه کانون صنفی معلمان استان بوشهر در محکومیت سرکوب زنان و محرومیت دختران از آموزش در افغانستان
- ادامه اعتراضات زنان در هرات و افزایش فشار بینالمللی بر طالبان
- کانون نویسندگان ایران:یوسف انصاری به یک سال حبس محکوم شد
- خودداری قاضی صلواتی از ارسال فرجامخواهی حکم اعدام آرمین نورمحمدی!
- عفوبین الملل:مقامات ایران باید فوراً هرگونه برنامه برای اعدام مخالفان سیاسی، مسعود جمیعی، علیرضا مرداسی، فرشاد اعتمادیفر، رضا عبدلی و حسن مصلوی را که هماکنون در زندان شیبان اهواز نگهداری میشوند، متوقف کنند.
- کدام کشورهای اتحادیه اروپا بیشترین میزان اعتصاب را دارند؟
- جایزه برای گزارش نسلکشی
- هشدار درباره محدودیت و تهدید علیه خبرنگاران در جام جهانی فوتبال 2026
*******
*روز جهانی مبارزه با کار کودک، وضعیت جهانی و ایران، و جایگاه آن در کنوانسیون حقوق کودک
مقدمه
کار کودک یکی از مهمترین مسائل حقوق بشری و اجتماعی جهان است که با فقر، نابرابری، محرومیت از آموزش و بهرهکشی اقتصادی ارتباط مستقیم دارد. میلیونها کودک در جهان به جای تحصیل، بازی و رشد در محیطی امن، مجبور به انجام کارهایی میشوند که سلامت، امنیت و آینده آنها را تهدید میکند.
روز جهانی مبارزه با کار کودک چه روزی است؟
روز جهانی مبارزه با کار کودک هر سال در ۱۲ ژوئن (۲۲ خرداد) برگزار میشود. این روز توسط سازمان بینالمللی کار (ILO) در سال ۲۰۰۲ نامگذاری شد تا توجه جهانیان را به وضعیت کودکان کار و ضرورت حمایت از حقوق آنان جلب کند. هدف این روز، افزایش آگاهی عمومی، تقویت قوانین حمایتی و تشویق کشورها برای مقابله با کار کودک است.
تاریخچه مبارزه با کار کودک
کار کودکان سابقهای طولانی دارد. در دوران انقلاب صنعتی، بسیاری از کودکان در کارخانهها، معادن و کارگاهها با دستمزد پایین، ساعات کاری طولانی و شرایط خطرناک کار میکردند.
با افزایش توجه جهانی به حقوق کودکان، سازمانهای بینالمللی اقدام به تدوین قوانین حمایتی کردند. از مهمترین اقدامات:
کنوانسیون حداقل سن کار (شماره ۱۳۸) سازمان جهانی کار
کنوانسیون حذف بدترین اشکال کار کودک (شماره ۱۸۲) سازمان جهانی کار
کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد (۱۹۸۹)بودند.
چرا روز جهانی مبارزه با کار کودک نامگذاری شد؟
این روز برای یادآوری چند اصل اساسی ایجاد شد:
هر کودک حق آموزش و رشد دارد.
کودکان نباید قربانی فقر و مشکلات اقتصادی شوند.
کارهای خطرناک و استثماری باید متوقف شوند.
دولتها و جامعه مسئول حفاظت از کودکان هستند.
وضعیت کار کودک در جهان
بر اساس دادههای سازمان جهانی کار و یونیسف:
حدود ۱۳۸ میلیون کودک در جهان درگیر کار کودک هستند.
حدود ۵۴ میلیون کودک در شرایط خطرناک کار میکنند.
این کودکان در محیطهایی مانند:
مزارع
کارخانهها
معادن
کارگاهها
بازارها
خانهها
فعالیت میکنند.
کودکان در کارهای خطرناک
از میان کودکان شاغل در کارهای خطرناک:
بیش از ۱۰ میلیون کودک ۵ تا ۱۱ ساله هستند.
حدود ۱۲.۸ میلیون کودک ۱۲ تا ۱۴ ساله هستند.
حدود ۳۰.۸ میلیون کودک ۱۵ تا ۱۷ ساله هستند.
این کودکان با خطرهایی مانند مواد شیمیایی، ابزارهای خطرناک، ساعات طولانی کار، حمل بار سنگین و آسیبهای جسمی و روانی روبهرو هستند.
بخشهای اصلی کار کودک در جهان
بیشترین میزان کار کودک در بخش کشاورزی است:
کشاورزی: حدود ۶۱ درصد (حدود ۸۴ میلیون کودک)
خدمات: حدود ۲۷ درصد
صنعت: حدود ۱۳ درصد
کودکان در مشاغلی مانند کشاورزی، دامداری، کار خانگی، فروشندگی، معدن، ساختمانسازی و تولید صنعتی کار میکنند.
مناطق درگیرتر جهان
بیشترین میزان کار کودک در آفریقای جنوب صحرا دیده میشود؛ جایی که حدود ۸۷ میلیون کودک درگیر این مسئله هستند.
عوامل مهم:
فقر شدید
جنگ و ناامنی
مهاجرت اجباری
بحران اقتصادی
تغییرات اقلیمی
ضعف حمایتهای اجتماعی
هستند.
وضعیت کار کودک در ایران
در ایران نیز کار کودک یکی از مسائل اجتماعی مهم است. آمار دقیق به دلیل فعالیت بسیاری از کودکان در بخشهای غیررسمی دشوار است، اما کودکان در برخی حوزهها مانند:
دستفروشی خیابانی
زبالهگردی
فروش کالاهای کوچک
کار در کارگاههای کوچک
کشاورزی
خدمات و مشاغل سخت
دیده میشوند.
دلایل کار کودک در ایران
مهمترین عوامل:
فقر خانوادهها
کاهش درآمد و مشکلات اقتصادی
بیکاری یا اشتغال ناپایدار والدین
مهاجرت و حاشیهنشینی
بازماندن از تحصیل
نیاز خانواده به درآمد کودک
گسترش اقتصاد غیررسمی
است.
قوانین مربوط به کار کودک در ایران
طبق قانون کار ایران:
اشتغال کودکان زیر ۱۵ سال ممنوع است.
برای نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ سال محدودیتهایی برای حمایت از سلامت و امنیت آنان وجود دارد.
با این حال، اجرای قانون در بخشهای غیررسمی همچنان یک چالش جدی است.
کار کودک در کنوانسیون حقوق کودک
کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد (۱۹۸۹) کار کودک را از چند جنبه مورد توجه قرار داده است.
ماده ۳۲ — حق کودک برای محافظت در برابر کار و بهرهکشی اقتصادی مهمترین ماده درباره کار کودک است. بر اساس این ماده، کودک باید از کارهایی محافظت شود که:
خطرناک هستند،
سلامت او را تهدید میکنند،
مانع تحصیل او میشوند،
به رشد جسمی، روانی، اخلاقی یا اجتماعی او آسیب میزنند.
کشورها موظفاند:
حداقل سن کار تعیین کنند،
ساعات و شرایط کار را کنترل کنند،
قوانین حمایتی اجرا کنند.
ماده ۲۸ — حق آموزش
کودک حق دارد آموزش ببیند. کاری که باعث ترک مدرسه یا محرومیت از تحصیل شود، با این حق در تضاد است.
ماده ۲۹ — هدف آموزش
آموزش باید موجب رشد شخصیت، استعدادها و تواناییهای کودک شود. کارهایی که مانع رشد کودک شوند، با این اصل مغایرت دارند.
ماده ۱۹ — محافظت از خشونت و سوءاستفاده آسیب جسمی و روانی و سوءاستفاده محافظت شود.
ماده ۳۶ — حمایت در برابر بهرهکشی
کشورها باید کودکان را در برابر هر نوع بهرهکشی که به رفاه آنها آسیب میزند، حمایت کنند.
ماده ۳۵ — جلوگیری از قاچاق کودکان
استفاده از کودکان برای کار اجباری، قاچاق یا بهرهکشی با این ماده ارتباط دارد.
پیامدهای کار کودک
کار کودک میتواند باعث شود:
کودکان از تحصیل بازبمانند.
سلامت جسمی و روانی آنها آسیب ببیند.
فرصتهای آینده کاهش پیدا کند.
چرخه فقر از نسلی به نسل دیگر ادامه یابد.
کودکان در معرض خشونت و سوءاستفاده قرار گیرند.
راهکارهای مقابله با کار کودک
مبارزه با کار کودک فقط با ممنوعیت قانونی ممکن نیست و نیازمند:
حمایت اقتصادی از خانوادهها
آموزش رایگان و باکیفیت
ایجاد شغل مناسب برای بزرگسالان
اجرای قوانین حمایت از کودک
کاهش فقر و نابرابری
مقابله با کار غیررسمی
است.
نتیجهگیری
روز جهانی مبارزه با کار کودک در ۱۲ ژوئن یادآور این حقیقت است که میلیونها کودک هنوز از حق طبیعی خود برای آموزش، امنیت، سلامت و کودکی محروم هستند.
کار کودک فقط یک مسئله فردی نیست؛ بلکه نتیجه مشکلات اقتصادی و اجتماعی گسترده است. حفاظت از کودکان نیازمند همکاری دولتها، خانوادهها، سازمانهای بینالمللی و جامعه است تا هر کودک بتواند به جای کار اجباری، فرصت رشد و ساختن آیندهای بهتر را داشته باشد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران و تشکلهای عضو بارها با کار کودکان که با منافع عالیه حقوق آنان در تضاد است مخالفت کردهاست. مطالباتی چون حق آموزش رایگان، عادلانه و باکیفیت همواره بخشی از مطالبات فعالان صنفی بوده و هست. به امید جهانی شایسته و همراه با صلح و شادی برای تمام کودکان جهان.
*12 ژوئن(22 اردیبهشت)روزجهانی مبارزه با کارکودک
138 میلیون کودک کار درجهان و 54 میلیون کودک در مشاغل خطرناک
کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری(ITUC) : مبارزه با کار کودک بدون تأمین کار شایسته برای بزرگسالان ممکن نیست؛کارزار جهانی «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی عادلانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان »
همزمان با 12 ژوئن، روز جهانی مبارزه با کار کودک، جنبش اتحادیهای جهان بار دیگر بر ضرورت ریشهکن کردن کار کودک از طریق مبارزه با فقر، گسترش حمایتهای اجتماعی و تأمین کار شایسته برای بزرگسالان تأکید کرد.
کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری (ITUC) و اتحادیههای عضو آن در کارزار جهانی «کارت قرمز به کار کودک» مشارکت کردهاند؛ کارزاری که با ابتکار سازمان بینالمللی کار (ILO) در سطح جهانی در حال اجراست و هدف آن جلب توجه افکار عمومی به تداوم استثمار میلیونها کودک در سراسر جهان است.
شعار امسال روز جهانی مبارزه با کار کودک «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی عادلانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان» اعلام شده است. این شعار بر پیوند مستقیم میان فقر خانوارها، نبود امنیت شغلی، دستمزدهای ناکافی و گسترش کار کودک تأکید میکند.
بر اساس تازهترین برآوردهای مشترک سازمان بینالمللی کار و یونیسف، هنوز 138 میلیون کودک در سراسر جهان درگیر کار کودک هستند که نزدیک به 54 میلیون نفر از آنان در مشاغل خطرناک و زیانآور فعالیت میکنند. این کودکان از حق آموزش، سلامت، بازی و رشد طبیعی محروم میشوند و بسیاری از آنان در بخشهای کشاورزی، معادن، کارگاههای کوچک و اقتصاد غیررسمی به کار گرفته میشوند.
جنبش اتحادیهای جهانی معتقد است که مقابله با کار کودک صرفاً از طریق ممنوعیتهای قانونی امکانپذیر نیست. تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که تا زمانی که خانوادههای کارگری از درآمد کافی، حمایت اجتماعی، بیمه بیکاری، آموزش رایگان و خدمات عمومی مناسب برخوردار نباشند، کودکان همچنان در معرض ورود زودهنگام به بازار کار قرار خواهند داشت.
در همین راستا، نمایندگان اتحادیههای کارگری در نشستهای اخیر سازمان بینالمللی کار در ژنو خواستار اجرای مؤثر تعهدات مندرج در «چارچوب اقدام مراکش برای حذف کار کودک» شدند. این چارچوب که در ششمین کنفرانس جهانی حذف کار کودک در مراکش به تصویب رسید، بر توسعه آموزش رایگان، گسترش تأمین اجتماعی، ایجاد اشتغال پایدار برای بزرگسالان و تقویت نظارت بر زنجیرههای تأمین جهانی تأکید دارد.
این گزارش بر پایه کارزار جهانی «کارت قرمز به کار کودک»، اسناد روز جهانی مبارزه با کار کودک ۲۰۲۶ و رویدادهای مرتبط با جنبش اتحادیهای جهانی تنظیم شده است.
همچنین آمار ۱۳۸ میلیون کودک کار و ۵۴ میلیون کودک در مشاغل خطرناک از تازهترین برآوردهای سازمان بینالمللی کار و یونیسف استخراج شده است.
*مطالبه گران کف خیابان گیلان: راهی جز پیوستن به یکشنبه های اعتراضی سراسری باقی نمانده است
مردم شریف و آگاه ایران !
سبقت روز افزون مخارج زندگی از درآمد نه یک معضل که تبدیل به کابوس خانواده های ایرانی شده است. حاکمان و سرمایه داران حامی آنها ،تنها ناظر خاموش این روند فروپاشی سبد معیشت مردم هستند که به نظر می رسد تحمیل فقر عامدانه می باشد . طبق گزارشات رسمی، 70٪ درآمد به اجاره منزل اختصاص می یابد.
مواد پروتئینی قبلا حذف شده بود و می رود نان نیز از سفره ها برچیده شود. امروزه همه بر این تلاشند زنده بمانند و نوع و کیفیت زندگی ، موضوعیت خود را از دست داده است.
بنابراین راهی جز پیوستن به یکشنبه های اعتراضی سراسری باقی نمی ماند.
-- کارگر، معلم، کشوری ، لشکری اتحاد اتحاد
-- فقط کف خیابون بدست میاد حقمون
--کارگر زندانی، معلم زندانی ، معترض زندانی آزاد باید گردد
زمان: یکشنبه 24 خرداد405 ساعت10.30
مکان:
رشت، گلسار مقابل اداره کل تامین اجتماعی گیلان.
(مطالبه گران کف خیابان گیلان)
*نامه سرگشاده جمعی از معلمان #ممسنی و #فارس به مراجع قضایی در پی وخامت حال و شرایط نگهداری علی احمدی #پیشکسوت_فرهنگی در زندان عادل آباد شیراز
مراجع محترم قانونی و قضایی استان فارس و شهرستان ممسنی با احترام :
به استحضار میرساند با توجه به وضعیت حاد جسمانی و نوبت عمل جراحی چشم آقای #علی_احمدی که در تاریخ بیست و هفتم خردادماه مقرر گردیده است،. ضرورت دارد در راستای صیانت از سلامت جان و جسم و حرمت انسانی ایشان تمهیدات لازم صورت پذیرد.
با وجود ارائه راهکارهای حقوقی متقن از سوی خانواده و وکلای ایشان اعم از تودیع وثیقه سنگین و پیشنهاد نظارت مستقیم ضابطین قضایی در حین انجام فرآیند درمانی، متاسفانه تاکنون اقدام موثری جهت اعزام ایشان به مراکز درمانی صورت نگرفته است.
از آن مقام محترم تقاضا داریم با لحاظ موازین شرعی و قانونی و در راستای پیشگیری از وقوع ضایعات جبران ناپذیر جسمی نسبت به صدور دستورات لازم جهت بهره مندی این معلم پیشکسوت از حق مسلم سلامت و اعزام ایشان به محل درمان، همکاری های لازم را به عمل اورید.
امید است تداوم نگاه عدالت محور در این پرونده منتهی به حفظ سلامت و کرامت این معلم بازنشسته گردد.
جمع کثیری از معلمان شاغل و بازنشسته شهرستان ممسنی و فارس
منبع:کانال انجمن صنفی معلمان فارس
*اعتراض هیئت علمی دانشگاههای استان فارس نسبت به عدم ترمیم حقوق با به تعلیق در آوردن فعالیت ها
مجمع اعضای هیئت علمی دانشگاههای استان فارس: هیئت علمی دانشگاههای استان فارس، همه فعالیتهای خود را به حالت تعلیق در میآورند!
مجمع اعضای هیئت علمی دانشگاههای استان فارس طی بیانیهای اعلام نمود، دانشگاههای شرکتکننده در نشست این مجمع، تمام فعالیتهای خود از جمله برگزاری کلاسهای درس، برگزاری امتحانات و سایر فعالیتهای پژوهشی و اجرایی خود را به علت عدم ترمیم حقوق اعضای هیئت علمی به حالت تعلیق در خواهند آورد.
تاکنون مدیریت دانشگاه شیراز با اجرای این بیانیه مخالفت کرده و بر برگزاری به موقع کلاسها و امتحانات تاکید نموده.
این در حالی است که دانشجویان تحصیلات تکمیلی، از راههای دوری به شیراز سفر کردهاند تا در کلاسها و امتحانات شرکت کنند.
در ماههای گذشته نیز اساتید دانشگاههای سراسر کشور و شوراهای صنفی اساتید هشدار داده بودند که در صورت عدم پرداخت حقوقشان، کلاسهای درس خود را تعطیل میکنند.
منبع:کانال صنف مستقل دانشجویان بهشتی
*بیانیه کانون صنفی معلمان استان بوشهر در محکومیت سرکوب زنان و محرومیت دختران از آموزش در افغانستان
کانون صنفی معلمان استان بوشهر، با تأکید بر حق آزادی، برابری و کرامت انسانی و با الهام از شعار و آرمان «زن، زندگی، آزادی» که به نمادی برای مطالبه حقوق زنان و مقابله با تبعیض در منطقه و جهان تبدیل شده است، نگرانی عمیق خود را نسبت به تشدید سرکوب زنان در افغانستان اعلام میکند.
در روزهای اخیر، برخوردهای خشونتآمیز و شلیک (فیر) با گلوله جنگی و بازداشت گسترده زنان در شهر هرات و دیگر مناطق افغانستان، بار دیگر نشان داده است که زنان این کشور همچنان با محرومیتهای گسترده از حقوق اساسی خود، از جمله آزادیهای فردی و اجتماعی، مواجه هستند. این اقدامات نه تنها ناقض کرامت انسانی زنان است، بلکه تلاش آشکاری برای حذف آنان از عرصه عمومی و اجتماعی به شمار میرود.
در کنار این سرکوبها، ادامه ممنوعیت تحصیل دختران یکی از دردناکترین جلوههای نقض حقوق انسانی در افغانستان است. محروم کردن دختران از آموزش، محروم کردن یک جامعه از آیندهای آگاهانه، آزاد و برابر است. آموزش حقی همگانی و غیرقابل سلب است و هیچ توجیهی نمیتواند مانع دسترسی کودکان و نوجوانان به آن شود.
همچنین تداوم پدیده کودکهمسری که دختران را در سنین پایین از حق آموزش، رشد فردی، سلامت جسمی و روانی و حق انتخاب درباره زندگی خود محروم میکند که حاصل فقر و عدم توجه ساختاری به مساله آموزش است ، مصداقی روشن از خشونت و تبعیض ساختاری علیه کودکان و زنان است. مبارزه با این پدیده، بخشی جداییناپذیر از تلاش برای تحقق عدالت و برابری در جوامع انسانی است.
#کانون_صنفی_معلمان_استان_بوشهر که بیشتر اعضای آن سالها با کودکان مهاجر زندگی کرده و درد ورنج تبعیض را با انها زیسته اند ، ضمن اعلام همبستگی با زنان، دختران، معلمان و فعالان مدنی افغانستان، خواستار دخالت مجامع بین المللی جهت پایان دادن به سیاستهای تبعیضآمیز علیه زنان، رفع ممنوعیت تحصیل دختران و اتخاذ تدابیر مؤثر برای مقابله با کودکهمسری می باشد .
ما باور داریم که هیچ جامعهای بدون حضور آزادانه و برابر زنان در عرصه آموزش، فرهنگ و زندگی اجتماعی، به توسعه و پیشرفت پایدار دست نخواهد یافت.
*ادامه اعتراضات زنان در هرات و افزایش فشار بینالمللی بر طالبان
دو روز پس از اعتراضات کمسابقه در شهر هرات، موضوع بازداشت زنان و سرکوب معترضان همچنان در صدر اخبار افغانستان قرار دارد. سازمان ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و فعالان مدنی نسبت به برخورد طالبان با زنان و معترضان هشدار دادهاند.
اعتراضات اخیر پس از آن آغاز شد که نیروهای امر به معروف و نهی از منکر طالبان دهها زن و دختر را در هرات به اتهام «رعایت نکردن پوشش مورد نظر حکومت» بازداشت کردند. این بازداشتها خشم گستردهای در میان ساکنان هرات برانگیخت و گروهی از زنان و مردان در منطقه جبرئیل این شهر دست به تجمع اعتراضی زدند. گزارشهای منتشرشده حاکی از آن است که نیروهای طالبان برای متفرق کردن معترضان از زور و در برخی موارد از سلاح گرم استفاده کردهاند. در جریان این رویدادها دستکم یک نوجوان جان خود را از دست داده و چندین نفر زخمی شدهاند.
در تازهترین واکنشها، کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل خواستار انجام تحقیقات مستقل درباره سرکوب اعتراضات هرات شدهاند. آنان بازداشت زنان به دلیل نوع پوشش و استفاده از خشونت علیه معترضان را نقض آشکار حقوق بنیادین انسانی دانستهاند. دفتر هیئت معاونت سازمان ملل در افغانستان (UNAMA) نیز نسبت به استفاده بیش از حد از زور علیه معترضان ابراز نگرانی کرده است.
همزمان سازمانهای حقوق بشری از جمله دیدهبان حقوق بشر و عفو بینالملل، طالبان را به سرکوب سیستماتیک زنان متهم کردهاند. این نهادها تأکید میکنند که محدودیتهای اعمالشده بر آموزش، اشتغال، رفتوآمد و پوشش زنان در سالهای اخیر به شکل بیسابقهای افزایش یافته است.
یکی از ویژگیهای قابل توجه اعتراضات اخیر، حضور مردان در کنار زنان معترض بود. بسیاری از ناظران معتقدند این موضوع نشان میدهد که مخالفت با سیاستهای طالبان دیگر صرفاً به مسئله حقوق زنان محدود نیست، بلکه به نارضایتی گستردهتر اجتماعی از وضعیت اقتصادی، محدودیتهای مدنی و شیوه حکمرانی طالبان گره خورده است.
در شرایطی که افغانستان با بحران فقر، بیکاری و کاهش کمکهای بینالمللی روبهرو است، تشدید فشارها بر زنان میتواند به افزایش تنشهای اجتماعی منجر شود. اعتراضات هرات نشان داد که با وجود فضای شدید امنیتی، مقاومت مدنی زنان افغانستان همچنان ادامه دارد و توانسته است بار دیگر توجه افکار عمومی جهان را به وضعیت حقوق زنان در این کشور جلب کند.
از منظر جنبش کارگری و عدالت اجتماعی، مبارزه زنان افغانستان برای حق آموزش، حق کار و حق حضور در عرصه عمومی، بخشی جداییناپذیر از مبارزه برای آزادیهای مدنی و حقوق اجتماعی در این کشور به شمار میرود.
*کانون نویسندگان ایران:یوسف انصاری به یک سال حبس محکوم شد
یوسف انصاری نویسنده و عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، با حکم شعبهی ۲۱ دادگاه انقلاب تهران به یک سال حبس (۴ ماه «تعزیری» و ۸ ماه «تعلیقی») محکوم شد. این حکم به اتهام «تبلیغ علیه نظام» صادر شده است.
یوسف انصاری ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در مراسم سالگرد بکتاش آبتین بازداشت شد. بازداشت او با ضرب و جرح صورت گرفت و مأموران امنیتی ۱۹ دیماه او را به زندان تهران بزرگ منتقل کردند. انصاری پنجم اسفندماه از زندان به دادگاه انقلاب برده شد و پس از حضور در جلسهی چند دقیقهای دادگاه به زندان بازگشت.
مراجع قضایی بهرغم صدور قرار وثیقه در ۱۹ دیماه، بارها از پذیرفتن آن و هر گونه پاسخگویی سر باز زدند و در نهایت او پس از دو ماه به قید وثیقهی ۷۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.
حکم «قطعی» یوسف انصاری روز ۱۲ خرداد ماه صادر و به او ابلاغ شده است.
*خودداری قاضی صلواتی از ارسال فرجامخواهی حکم اعدام آرمین نورمحمدی!
آرمین نورمحمدی، دانشجوی ۲۷ ساله رشته معماری که روز پنجشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۲ بازداشت شده بود، پیشتر در روز ۲۸ دی ۱۴۰۴ از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اعدام محکوم شد.
بنا بر مصاحبه شریفزاده اردکانی، وکیل او با امتداد، آرمین توسط شعبه ۱۵ به ریاست قاضی صلواتی برای حوادث ۱۴۰۱ به اعدام محکوم شده است. در تاریخ ۱۸ بهمنماه ۱۴۰۴ در فرجه مقرر قانونی، نسبت به این رای صادره، فرجامخواهی به ثبت رسیده است.
فرجامخواهی به شعبه رفته و با شماره دفتر اعتراض ثبت شده، اما قاضی صلواتی، این فرجامخواهی را به شعبه ۹ دیوان عالی کشور نفرستاده و به رغم تماس شعبه ۹ دیوان عالی کشور با شعبه ۱۵، اعلام کرده که فرجامخواهی ثبت نشده است!
وکیل آرمین نورمحمدی این اقدام را مغایر روند قانونی رسیدگی دانسته و خواستار پیگیری و ارسال پرونده به دیوان عالی کشور شده است.
برگرفته ازکانال دانشجویان متحد
*عفوبین الملل:مقامات ایران باید فوراً هرگونه برنامه برای اعدام مخالفان سیاسی، مسعود جمیعی، علیرضا مرداسی، فرشاد اعتمادیفر، رضا عبدلی و حسن مصلوی را که هماکنون در زندان شیبان اهواز نگهداری میشوند، متوقف کنند.
بر اساس اطلاعات موجود نزد سازمان عفو بینالملل، مسعود جمیعی، علیرضا مرداسی و رضا عبدلی که از اقلیت عرب اهوازی ایران هستند، به همراه فرشاد اعتمادیفر، در سال ۲۰۲۵ پس از محاکمهای ناعادلانه در دادگاه انقلاب اهواز، به اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران که فعالیت آن ممنوع اعلام شده است، به اعدام محکوم شدند.
طبق اطلاعات موجود نزد عفو بینالملل، رضا عبدلی در اوایل سال ۲۰۲۵ بازداشت شد. دادگاه انقلاب او را به اتهام جرایم مرتبط با امنیت ملی مجرم شناخت و به دلیل حمایت واقعی یا ادعایی از سازمان مجاهدین خلق در سال ۲۰۲۵، به اعدام و همچنین ۱۵ سال حبس محکوم کرد.
بر اساس اطلاعات موجود نزد عفو بینالملل، حسن مصلوی که او نیز از اقلیت عرب اهوازی ایران است، پس از آنکه در فاصله اواخر ژوئیه تا اواخر اوت ۲۰۲۳ در جریان دادرسیهایی بهشدت ناعادلانه در دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد، همچنان در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارد. او به اتهام «محاربه» (دشمنی با خدا) و به دلیل وابستگی ادعایی به یک گروه مخالف حکومت محکوم شده است.
دیوان عالی کشور احکام محکومیت و مجازات اعدام هر پنج نفر را تأیید کرده است.
مسعود جمیعی از بیماریهای جدی از جمله سرطان معده و اختلال کبدی رنج میبرد و بنا بر اطلاعات موجود نزد عفو بینالملل، از دسترسی به خدمات درمانی تخصصی و مناسب در زندان شیبان محروم شده است؛ زندانی که شرایط آن با ازدحام شدید جمعیت و وضعیت غیربهداشتی همراه است.
در ایران، دهها معترض، مخالف سیاسی و افراد دیگر با اتهامات دارای انگیزه سیاسی به اعدام محکوم شدهاند و در معرض خطر اجرای حکم قرار دارند. به ادعای این بیانیه، از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، مقامات ۴۲ اعدام سیاسی را اجرا کردهاند و همچنان از مجازات اعدام بهعنوان ابزاری برای سرکوب مخالفتها استفاده میکنند.
مقامات ایران باید فوراً تمامی اعدامهای برنامهریزیشده را متوقف کنند، همه احکام اعدام را لغو نمایند و با هدف لغو کامل مجازات اعدام، یک تعلیق رسمی بر اجرای تمامی اعدامها برقرار سازند. همچنین کشورهای عضو سازمان ملل متحد باید از همه ابزارهای دیپلماتیک در اختیار خود استفاده کنند تا مقامات ایران را به توقف فوری تمامی اعدامها وادار کنند.
*کدام کشورهای اتحادیه اروپا بیشترین میزان اعتصاب را دارند؟
در اوایل سال ۲۰۲۶، اروپا صحنه تظاهرات گسترده شد؛ کلاسها خالی ماند، پروازها لغو شد و نوبتهای پزشکی از دست رفت. اما فریاد کارگران در کدام کشورها بلندتربود؟
بسیاری از کشورهای اروپایی را معمولا کشورهایی میدانند که زود دست به اعتصاب میزنند و دادههای تازه هم این تصور را تایید میکند.
به گزارش 12 ژوئن یورونیوز،در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶، پرتغال (۲۳۴)، ایتالیا (۱۹۰)، اسپانیا (۱۰۸) و فرانسه (۱۰۵) در میان هفت کشور عضو اتحادیه اروپا بیشترین تعداد اعتصاب را ثبت کردند. این آمار حاصل تحلیل دادههای ابزار هوش مصنوعی «استرایک ترکر»، ادارهکل اشتغال و روابط صنعتی پرتغال (DGERT) و نهاد ایتالیایی ناظر بر توازن میان حق اعتصاب و حقوق استفادهکنندگان، «CGSSE» است.
این اعتصابهای صنفی عمدتا بخشهای حملونقل، آموزش، بهداشتودرمان و ادارههای دولتی را هدف قرار دادند اما تنها موضوعاتی نیستند که باعث گسترش اعتراضها شدهاند.
در روز ۱۲ ژوئن، کارکنان و خدمات پلیس محلی در ایتالیا برای جلب توجه به ضرورت بهبود شرایط کاری، اعتصاب سراسری اعلام کردند. بهگفته نمایندگان استانی اتحادیه، این تصمیم پس از آن گرفته شد که چندین مامور در پی حملههای حین انجام وظیفه در بیمارستان بستری شدند.
پرتغال هفته گذشته دومین اعتصاب سراسری خود را در شش ماه گذشته ثبت کرد؛ اعتصابی در اعتراض به بسته جدید قوانین کار که از سوی دولت میانهراست اعلام شده است.
در مقابل، هلند در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ تنها حدود هفت اعتصاب را تجربه کرده است؛ یعنی کماعتصابترین کشور در این گروه تا امروز.
بهطور سنتی، کارگران در آلمان، هلند و اتریش در مقایسه با دیگر کشورهای اتحادیه اروپا کمتر دست به اعتصاب صنفی میزنند.
با این همه، بهگفته موسسه اتحادیههای کارگری اروپا، دادههای اولیه نشان میدهد که سال ۲۰۲۵ از نظر تعداد اعتصابها در سراسر اتحادیه اروپا رکورددار از سال ۱۹۹۱ بهبعد خواهد بود.
میان سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴، فنلاند، بلژیک و فرانسه کشورهایی در اتحادیه اروپا بودند که در آنها مردم بیش از همه دست به اعتصاب زدند.
هرچند دادههای مربوط به اعتصابهای صنفی محدود و پراکنده است، اما تا سال ۲۰۲۴ رایجترین دلیل اعتصابهای بزرگ، دستمزدها بود؛ بهطور مشخص این که حقوقها با افزایش هزینههای زندگی ناشی از تورم همخوانی نداشت.
محدودتر شدن عرصه برای اتحادیههای کارگری
بهگفته سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، سهم کارگرانی که عضو اتحادیه هستند از ۱۹۸۵ تاکنون نصف شده و از حدود ۳۰ درصد به ۱۵ درصد در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ رسیده است؛ استثنا، بلژیک است که از این روند کلی پیروی نکرده است.
بهطور متوسط در ۲۸ کشور عضو OECD، در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۴/۳ درصد از زنان شاغل عضو اتحادیه بودند، در حالیکه این سهم برای مردان ۱۵ درصد بود.
اتحادیه ای بودن در بخش عمومی بسیار پررنگتر بود؛ ۴۱/۳ درصد کارکنان این بخش در سال ۲۰۲۴ عضو اتحادیه بودند، در مقایسه با ۱۰/۱ درصد در بخش خصوصی.
سهم کارگرانی که تحت پوشش قراردادهای جمعی قرار دارند نیز در ۳۰ سال گذشته بهطور چشمگیری کاهش یافته است، بهویژه در کشورهای مرکز و شرق اروپا.
*جایزه برای گزارش نسلکشی
روزنامهنگاران محقق هلندی جایزه مطبوعات اروپا را دریافت کردند. گزارش آنها بمباران هدفمند کودکان در نوار غزه توسط ارتش اسرائیل را افشا کرد.
عکس: حاتم خالد/رویترز
تخلیه بیمارستان اروپایی پس از حملات هوایی اسرائیل (خان یونس، ۱۳ مه ۲۰۲۵)
ماد افتینگ روزنامهنگار تحقیقی، و همکارش ویلم فینسترا وجایزه مطبوعات اروپا امسال را از آن خود کردند. این دو برای روزنامه مشهور هلندی د فولکس کرانت کار میکنند .
در تاریخ ۳ ژوئن، در مراسم اهدای جوایز در لیسبون، پرتغال، از آنها در بخش «گزارش برجسته» برای مقالهشان با عنوان «آنچه زخمها به ما میگویند » تقدیر شد. در این مقاله که سپتامبر گذشته منتشر شد، آنها فاش کردند که سربازان اسرائیلی در نوار غزه عمداً به کودکان شلیک میکنند.
سازماندهندهی جایزه، تشکل مردمنهاد مطبوعات اروپایی مستقر در آمستردام، در بیانیهی خود توضیح داد: «این کار ، روزنامهنگاری برجستهای است که در شرایط فوقالعادهای تولید شده است.» هیئت داوران «تحقیقات دقیق» زیربنایی مقاله را ستودند «در حالی که دسترسی مستقل به نوار غزه عملاً غیرممکن بود!».
جایزه مطبوعات اروپا، که به مبلغ ده هزار یورو اهدا میشود، از سال ۲۰۱۲ در پنج دسته اهدا شده است: گزارشهای تحقیقی، گزارشهای برجسته، گفتمان عمومی، نوآوری و روزنامهنگاری مهاجرت. در دسته «گفتمان عمومی»، کرستین کولنبرگ،
(Kerstin Kohlenberg)
روزنامهنگار آلمانی، امسال به خاطر مقالهاش با عنوان «دیگر هرگز!» که در روزنامه هفتگی دی سایت منتشر شد ، مورد تقدیر قرار گرفت. در این مقاله، او ظهور دونالد ترامپ را با ظهور حزب آلترناتیو برای آلمان ( آ اف د) مقایسه کرده بود. شاید شجاعانهترین اثر ارسالی به هیئت داوران از آن گریتجه فرانسن، روزنامهنگار هلندی باشد که در همان دسته بندی ، دی سایت ، مقام دوم را کسب کرد. فرانسن مقاله ای در
NRC Handelsblad
درمورد دلایل شخصی خود برای انتخاب سقط جنین نوشت.
افتینگ و فینسترا در طول تحقیقات خود با ۱۷ پزشک و یک پرستار که از اکتبر ۲۰۲۳ در ده بیمارستان مختلف در نوار غزه مشغول به کار بودند، صحبت کردند. آنها از ایالات متحده آمریکا، کانادا، استرالیا، انگلستان و هلند آمده بودند. چندین نفر از آنها قبلاً تجاربی از کار در مناطق بحرانی مانند سودان، اوکراین یا افغانستان اندوخته داشتند.
پزشکان گزارش دادند که تعداد قابل توجهی از کودکان ۱۵ سال و کمتر با جراحات ناشی از گلوله در ناحیه سر یا سینه بستری شدهاند - که نشان میدهد عمداً مورد اصابت گلوله قرار گرفتهاند. در مجموع ۱۱۴ کودک با چنین جراحاتی شناسایی شدند. بسیاری از گلولهها از تک تیراندازان یا پهپادهای اسرائیلی شلیک شده بود. این موارد از آواخر سال ۲۰۲۳ تا اواسط سال ۲۰۲۵ به ثبت رسیده است. کارکنان بیمارستان برای اثبات ادعای خود چند صد عکس، یادداشتهای روزانه، یادداشتهای پزشکی و عکسهای رادیولوژی را در اختیار روزنامه هلندی فولکس کرانت قرار دادند.
یکی از تأثیرگذارترین بخشهای مقاله افتینگ و فنسترا: در مارس ۲۰۲۴،گزارش فیروز سیده وا
جراح اورژانس آمریکایی بوذ، که مجبور شد ظرف ۴۸ ساعت چهار پسربچه را با جراحات یکسان در ناحیه سررا در بیمارستان اروپایی غزه جراحی کند. همه این پسرها زیر ده سال سن داشتند. سیده وا برای روزنامه دی فولکس کرانت مطرح کرد : «چطور ممکن است که چهار کودک ظرف ۴۸ ساعت با جراحات گلوله به سر در این بیمارستان کوچک بستری شوند؟» سیزده روز بعد، او نه کودک دیگر را با جراحات مشابه شمرد. کارشناسان پزشکی قانونی براین نظر بودند که تعداد زیاد چنین زخمهایی در کودکان به سختی میتواند تصادفی باشد، آنها تیراندازیهای هدفمند را نشان می دهند.
هیئت منصفه، به ریاست ناتالی نوگایرده فرانسوی، که علاوه بر او، متشکل از دو روزنامهنگار زن و دو روزنامهنگار مرد . چان دوندارروزنامهنگار و مستندساز ترک، که احتمالاً برای عموم شناخته شده است. او تا اوت ۲۰۱۶، سردبیر جمهوریت ، قدیمیترین روزنامه ترکیه، بود . که در ماه مه ۲۰۱۵، این روزنامه عکسهایی را منتشر کرد که کامیونهای متعلق به سازمان اطلاعات ترکیه، میت حمل سلاح به سوریه برای حمایت از جنگجویان اسلامگرای رادیکال علیه رئیس جمهور بشار اسد را نشان میداد. دوندار به اتهام جاسوسی و عضویت در یک سازمان تروریستی دستگیر شد، اما پس از سه ماه بازداشت، پیش از محاکمه، به آلمان گریخت. در دسامبر ۲۰۲۰، دادگاهی او را به صورت غیابی به
بیست و دوونیم سال زندان محکوم کرد..
روزنامه دنیای جوان
(Junge welt) 12.06.2026
نویسنده : Gerrit Hoekman
ترجمه : چت جی پی تی
ویراستار : محسن خوشبین
*هشدار درباره محدودیت و تهدید علیه خبرنگاران در جام جهانی فوتبال 2026
همزمان با آغاز جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ در کانادا، ایالات متحده و مکزیک، نگرانیها درباره شرایط فعالیت خبرنگاران و محدودیتهای پیش روی پوشش مستقل رسانهای افزایش یافته است.
فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران هشدار داده است که محدودیتهای ویزا، مشکلات دسترسی، تهدیدهای امنیتی و موارد تبعیض میتواند بر کار خبرنگارانی که این رقابتها را پوشش میدهند تأثیر بگذارد.
در بیانیه فدراسیون آمده است که گزارشهایی از دشواری صدور ویزا برای برخی خبرنگاران خارجی منتشر شده و این موضوع میتواند بر امکان پوشش آزاد و برابر مسابقات در سه کشور میزبان اثر بگذارد.
فدراسیون همچنین نسبت به تهدیدهای فیزیکی، آزار و فشار علیه کارکنان رسانه و نیز نگرانیهای مرتبط با تبعیض جنسیتی هشدار داده و تأکید کرده است که همه خبرنگاران باید بدون توجه به جنسیت، ملیت یا پیشینه، از شرایط برابر و امن برای انجام وظیفه حرفهای برخوردار باشند.
فدراسیون از دولتهای میزبان و سازمانهای رسانهای خواسته است امنیت خبرنگاران، دسترسی برابر و آزادی گزارشگری را تضمین کنند و اعلام کرده که روند پوشش رسانهای این مسابقات را از نزدیک دنبال خواهد کرد.