رامشگرانِ عاشق

برای پدرِ جاویدنام سپهرِ لشکری...سپهرِ بابا

غم به غنیمت گرفت باغِ بهارِ مرا

رفته کجا دلبرم بی خبر آخر خدا!

ساقیِ وصفِ گُلم ساغر بشکسته دید

گریۀ ناگاهِ او مونسِ آهِ صبا

فرصتِ دیدارِ یار نکهتِ مُشکِ غزل

گمشدۀ بی نشان از کِه بجویم کجا

از تُو سخن گفته باغ با منِ آشفته جان

مِحنتِ حالِ دلم گشته به هر سو روا

لطفِ جمالِ خُوشَت حُرمتِ روحِ بهار

با کِه بگویم زِ تُو وصفِ لطیفِ تُرا

آینۀ آرزو محوِ تماشا شده

حیرتِ گُلزارِ شعر!جانِ من اینک فدا

وعدۀ ما خانه بود پَس تُو کجا رفته ای!؟

بی کس وُ تنها شدم بهرِ دلِ من بیا

گشته وُ واگشته ام دربدرِ نامِ تُو

اسمِ تُو بِنْوشْته ام با صفت وُ با صفا

یارِ صمیمی ببین!کُشته وُ در خون نهان

در کفنِ کیسه ای خفته رفیقِ وفا

قبلۀ عشقی شدی سجده کُنَد سروِ ماه

اشکِ من آتش زده بر شبِ ناآشِنا

دردی وُ فریادِ تُو در همه جا یادِ من

من همه عصیان تُو گشته شکوفا صدا

پنجشنبه 8 خردادماهِ 1405///18 ماهِ ژوئنِ 2026