زلزله در کاراکاس فاجعه انسانی ببار آورد!

بامداد امروز پنجشنبه 25 یونی 2026 زلزله ای مهیب با قدرت 7.2 و 7.5 در مقیاس ریشتر در فاصله کمتر از یک دقیقه و چند پس لرزه خفیف متمادی دیگر کاراکاس پایتخت و پرجمعیت ترین شهر ونزوئلا و ایالت ساحلی«لاگوایرا» در شمال کاراکاس بعنوان «نقطه فاجعه» و پیرامونش را بشدت تکان داد. گزارشها حاکی از اینست در نتیجه این زمین لرزه تا کنون دست کم صدها کشته و هزاران زخمی در پی داشته است. اما بیم آن می رود شدت تخریب بدلیل غیراستاندارد بودن زیرساختهای شهری و کمبود امکانات امدادرسانی لحظه به لحظه رو به افزایش . بر میزان جانباختگان که زیر آوار مانده اند بیافزاید و یک ضایعه ی انسانی تراژیک بزرگ در این کشور رقم خورده باشد. ونزوئلا کشوری که یکی از بزرگترین ذخایر نفت جهان بشمار می رود، اما سرمایه های عظیم آن نه صرف ارتقا دادن استانداردهای زندگی اعم از زیرساختهای شهری و امکانات جهت مهار رویدادهای طبیعی بلکه به جیب مشتی انگل سرمایه داران سرازیر می شود و جمیعیت نزدیک به سی میلیون آن جدا از فقر و بیکاری و محرومیتهایی که با آن دست به گریابنند اینگونه فاجعه بار زلزله نیز از آنها قربانی میگیرد.

در یک کلام، اولویت و دغدغه هیچکدام از این دولتهایی که طی این چندین دهه از بالای سر مردم به ونزوئلا حقنه شده یا به شیوه شبه کودتا آنچه در جریان آدم ربایی نیکلاس مادورو به دستور ترامپ بر سر کار آمده تا مهره فاشیست خود را بجای آن بنشانند وضعیت کارگران و فرودستان که اکثریت عظیم جامعه اند بهتر که نشده و روز به روز رو به وخامت بیشتری گذاشته است. این کشور از یکسو اسیر جناح های بورژوازیست و از دیگر سو تحت محاصره شدید دولت فاشیستی آمریکا و اعمال ریاضت اقتصادی چین و روسیه بسر می برد. سرمایه گذاریها این قدرتهای جهانی در این کشور نه جهت ایجاد بهبودی نسبی در شرایط زیست و رفاه عمومی جامعه ونزوئلا نبوده، بلکه تنها و تنها به منظور بهره برداری از ذخایر و منابع این کشور است تا ازقبل استثمار و کار کشیدن از گرده طبقه کارگر آنهم با دستمزد ناچیز و به انقیاد کشیدن فرودستان جامعه سرمایه ها را به تاراج ببرند از یکطرف، از طرف دیگر بواسطه جناح های بورژوازی اعتراضات و خیزشها را از مسیر رفتن بسوی اعتلای انقلابی باز دارند. و کمپانیاهای قدرتهای اقتصادی نظیر چین و روسیه و آمریکا بدنبال آدم ریایی رئیس جمهور مادورو راه را بر خود هموار کنند، تا به غارت و چپاول منابع و ذخایر زیر زمینی این کشور بپردازند و جامعه هم در گرانی و بیکار، فقر و محرومیت روزافزون به زندگی مشقتبار تن بدهند. به همین اعتبار، ونژوئلا جزو کشورهای بلحاظ اقتصادی توسعه نیافته آمریکا لاتین با زیر ساختهای غیر استاندارد شهریست که جاده ها و احداث پل ها و سدها در آن بسیار بی کیفیت است، و در برابر پدیده های چون زلزله و سیل به شیوه ای وحشتناک آسیب پذیرست. میخواهم بگویم، سرمایه گذاری روی پدیده های زیست محیطی و پروژها برای کنترل "پدیدهای طبیعی" اعم از زلزله و سیل در آن بشدت پائین است و این مهمترین عامل است که چنین زلزله ای در این کشور به چنین فاجعه ای میانجامد. در حالیکه زلزله با قدرت بیشتر از این میزان اگر در کشورهای پیشرفته سرمایه داری نظیر ژاپن یا فرضا آمریکای شمالی بیابد که از استحکامات زیر ساختی استاندارد و ظرفیتها و امکانات زیستی برای چنین شرایط بطور نسبی برخوردارند، بوقوع می پیوست، میزان تلفات انسانی و مالی در آن کمترین حد ممکن را در پی داشت. اما می بینیم در کشوری نظیر ونژوئلا زمین لرزه مثل یک سونامی خطرناک عمل کرده و چه فاجعه انسانی ببار می آورد!

دیگر بر کسی پوشیده نیست، سرمایه گذاری چین و روسیه هم بخاطر رفع نیازمندیها و بالا بردن سطح استانداردهای زندگی در این جامعه نیست. سرمایه داری هیچوقت بخاطر نیازمندیهای بشریت جایی سرمایه گذاری و تولید نکرده تا این بار دوم آن باشد. سرمایه داری اگر بداند سرمایه گذاریش سودی حاصل، و ارزش اضافی تولید نکند، آنرا متوقف میکند.
کمااینکه سرمایه گذاریهای چین و روسیه در ونزوئلا در پی مطامع خود بوده و بس. پروژه هایی که از سوی آنان بمنظور توسعه اقتصادی در این کشور دائر شده علنا نشان داده طی سالهالی گذشته نه تنها بهبودی و گشایشی در وضعیت آنان ایجاده ننموده و گره ای از مشکلات اقتصادی و فقر و فاقه اعمال شده بر توده کارگر و زحمتکش این جامعه باز نکرد، بلکه آنانرا زیر بار سنگین وامهای "صندوق بین المللی پول و بانک جهانی" بیش از پیش به خاک سیاه نشاند. حتی دیگر وفور تولید این قدرتهای جهانی و دیگر کشورهای صنعتی نظیر مکزیک، برزیل و آرژانتین نیز با قیمت پائین هم به دادشان نمیرسد چون در این بازار دیگر کسی قدرت خرید ندارد. بلکه باید این لشکر کار به عنوان مهاجر و نیروی بدون اجر و مواجب برای بقا به بردگی در بازار کار دیگر کشورها که چون گرگ در کمین آنان نشسته اند تن بدهند.
بر متن چنین شرایطی شاهد آن بوده ایم حتی خیزش توده ای و میلیونی که طی سالهای اخیر نیز راه افتاده است در غیاب یک آلترناتیو سوسیالیستی، جنبش و گرایش راست و چپ بورژوازی افق خود را بر جامعه ناظر و بیکاری، گرانی، تورم و فقر را میان توده های میلیونی سرشکن کرده است!
سرمایه داری بازار آزاد و سرمایه داری دولتی امتحان پس داده اند و بشریت را بسوی توحش و بربریت سوق داده است.

تا زمانیکه سرمایه های جامعه در چنگال مشتی انگل سرمایه دار قبضه باشد و در راستای بالا بردن استاندارهای زیستی و صرف زیرساختهای شهری نشود تا رویدادهای همچون زلزله و سیل که در دنیای صنعتی و فن آوری امروزی بدرجات زیادی تحت کنترل در آیند و به چنین فاجعه انسانی نیانجامد در بر همان پاشنه قدیمی خواهد چرخید. کارگران و فرودستان ونزوئلا برای خلاصی از این جهنم راهی جز تکیه بر مبارزات خویش علیه وضع موجود ندارند. عبور از شرایط اسفبار کنونی که جامعه ونزوئلا با آن دست به گریبانست، در گرو سازمانیابی متشکل و متحد طبقه کارگر این کشور و گرد آوردن سایر فرودستان به زیر پرچم آلترناتیو کارگری و سوسیالیستی است تا دیوارهای استبداد و تبعیض و شکافهای ساخته دست مناسبات سرمایه داری را بکلی فرو ریزد و اینگونه انسانها قربانی نبود امکانات و استانداردهای زیستی نباشند و پایه های یک جامعه آزاد و پیشرو شایسته انسان امروزی را بر ویرانهای این رژیمها بنیان نهد.

در نتیجه این واقعه تراژیک و دردناک صف آزادیخواهی و برابرطلبی و نهادها و سازمانهای انساندوست در جای جای جهان و بویژه در آمریکای لاتین و مرکز و شمال نیز اعلام آمادگی برای ارسال کمکهای امدادی کرده اند تا بیش از این انسانهای گرفتار آمده زیر آوار جان ندهند. جا دارد با مردم ونزوئلا که طی این فاجعه دهشتناک خانواده و عزیزانشان را از دست داده اند عمیقا ابراز همدردی نمود و برای مصدومین و مجروحین آرزوی بهبودی فوری کرد.

25.06.2026