راویِ اهلِ دریا

آب چو از سَر گذشت؛قطره وُ دریا یکی ست

دل که پُر از غصه شد؛گلشن وُ صحرا یکی ست

پایِ پُر از تاول وُ؛راهِ درازِ سفر

رفتن وُ ماندن کجا!؟؛قصۀ رسوا یکی ست

دردِ دلِ آدمی؛شعلۀ آهِ دمی ست

حوصلۀ خسته را؛راویِ دنیا یکی ست

خانه خزان دیده را؛وعدۀ جَنَّت کجا

سودۀ فرسوده را؛صاحبِ سودا یکی ست

زشتی وُ زیبایی ات؛سوخته در آتشی

خستۀ درمانده را؛مرگ وُ مُدارا یکی ست

دیبَه وُ جاجیمِ خاک؛در نظرت هیچ وُ پوچ

پیشِ رُخِ خستگان؛مَخفی وُ پیدا یکی ست

از غم وُ از زاری ات؛گریه وُ بی تابی ات

حالِ جهان ناخوش ست؛سَروَر وُ لالا(1)یکی ست

بلبلِ دلمُرده را؛دغدغۀ قیل وُ قال

در پیِ عشقِ گُلی؛لالی وُ نجوا یکی ست

کاهی اگر کُهْ شَوَد؛قادرِ مطلق شود

کَهْ که همان کَهْ بُوَد؛قربتِ معنا یکی ست

قُمریِ حَبْسِ ابد؛با قفسی هم نَفَس،

قهقهه وُ هق هق اش؛با غمِ مینا یکی ست

زادۀ آزادگی!؛رازِ جهان عاشقی ست

حیرتِ تنهایی ات؛با دلِ دانا یکی ست

پنجشنبه 1 مردادماهِ 1405///23 ماهِ ژوئیه 2026

ــــــــــــــــــــــ

1-لالا:«بر وزن کالا،به معنی غلام و بنده و خدمتکار باشد».برهان قاطع تألیف:محمدحسین بن خلف تبریزی متخلص به برهان.به اهتمام:دکتر محمد معین.جلد سوم.صفحۀ 1879.به سرمایۀ:کتابفروشی زوار «تهران-مشهد».1332-1333.