۱۴۰۵-۰۵-۱۱

بیانیه هیئت هماهنگی نهادهای چپ و دمکراتیک

 

گسترش همبستگی جهانی علیه اعدام، سرکوب و استبداد    

نه به اعدام؛ نه به سرکوب

آری به آزادی، برابری و عدالت اجتماعی

 

اعدام، یکی از خشن‌ترین اشکال خشونت دولتی و ابزار سازمان‌یافته حفظ استبداد است. حکومت جمهوری اسلامی طی دهه‌ها با اتکا به ماشین اعدام، زندان، شکنجه و سرکوب، کوشیده است هر صدای آزادی‌خواه، برابری‌طلب و معترض را خاموش کند. اما مبارزه علیه اعدام نیز همواره بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه مردم ایران برای آزادی، عدالت اجتماعی و رهایی بوده است.

امروز، کارزار جهانی «نه به اعدام» بیش از هر زمان دیگری به همبستگی و همصدایی گسترده نیاز دارد. در ایران، خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام و دادخواهان، زندانیان سیاسی، فعالان کارگری، معلمان، بازنشستگان، زنان، دانشجویان و دیگر نیروهای آزادی‌خواه بارها مخالفت خود را با مجازات اعدام و سرکوب حکومتی اعلام کرده‌اند. در بسیاری از اعتراضات کارگری و اجتماعی نیز شعارهایی در دفاع از آزادی زندانیان و مخالفت با اعدام در کنار مطالبات معیشتی و صنفی طنین‌انداز شده است.

در هفته‌های اخیر، اعتراض شجاعانه مردم اصفهان علیه اجرای حکم اعدام دو زندانی در ملأعام، نمونه‌ای دیگر از رشد نفرت عمومی نسبت به مجازات اعدام بود. خانواده‌های محکومان، شهروندان معترض و مردم آزادی‌خواه با حضور در محل اجرای حکم، مخالفت خود را با این جنایت حکومتی اعلام کردند. نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی با یورش به معترضان، ضرب‌وشتم، بازداشت و تیراندازی برای متفرق کردن مردم، بار دیگر نشان دادند که بقای این حکومت با اعدام و سرکوب گره خورده است. اما این سرکوب نیز نتوانست صدای اعتراض مردم علیه ماشین کشتار حکومتی را خاموش کند؛ برعکس، نفرت عمومی از اعدام، استبداد، تبعیض و استثمار را بیش از پیش گسترش داد.

هم‌زمان، در تجمع‌های اعتراضی بازنشستگان در شهرهای مختلف، شعارهای روشنی علیه اعدام و سرکوب در کنار مطالبات معیشتی و اجتماعی مطرح شد؛ شعارهایی مانند: زندانی سیاسی آزاد باید گردد، نه به اعدام، معیشت، منزلت، حق مسلم ماست و تا حق خود نگیریم، از پا نمی‌نشینیم، نشان می‌دهد که مطالبات اقتصادی و مبارزه علیه سرکوب سیاسی بیش از گذشته به یکدیگر پیوند خورده‌اند. این همبستگی میان مبارزه برای نان، آزادی و کرامت انسانی، ظرفیت مهمی برای گسترش جنبش سراسری علیه استبداد و مجازات اعدام است.

در خارج از کشور نیز ایرانیان آزادی‌خواه، تشکل‌های چپ  سوسیالیست و دموکراتیک، نهادهای مترقی و کارزارهای مردمی، با برگزاری تجمع‌ها، تحصن‌ها راهپیمایی‌ها، صدور بیانیه‌های مشترک، نشست‌های افشاگرانه، مصاحبه‌ها و انتشار مقالات، صدای زندانیان، محکومان به اعدام و خانواده‌های آنان را به گوش افکار عمومی جهان رسانده‌اند.

از فعالیت‌های اعتراضی در شهرهایی مانند لندن، گوتنبرگ، استکهلم، هانوفر، کلن، زوریخ، ژنو، وین، فرانکفورت، برلین، هامبورگ، واشنگتن، آمستردام، لاهه، روتردام، مالمو، اسلو، پاریس، بروکسل، تورنتو، ونکوور، مونترآل، اتاوا، سیدنی و ده‌ها شهر دیگر جهان که با اشکال گوناگون علیه اعدام و سرکوب در ایران سازمان‌دهی می‌شوند، حمایت و پشتیبانی می‌کنیم و آنها را بخشی از جنبش جهانی دفاع از حق حیات، آزادی و کرامت انسان می‌دانیم.

به‌ویژه از همه ابتکارهایی که با حضور مستمر، از جمله تحصن‌ها، برپایی چادرهای اعتراضی، افشاگری عمومی، دادخواهی و جلب همبستگی بین‌المللی برای توقف اعدام‌ها تلاش می‌کنند، حمایت می‌کنیم و خواهان گسترش این اشکال مبارزه در سراسر جهان هستیم.

ما با هرگونه سیاست نفرت‌پراکنانه، تهدید و خشونت علیه نیروهای سیاسی، صرف‌نظر از اینکه از سوی عوامل جمهوری اسلامی یا نیروهای سلطنت‌طلب صورت گیرد، مخالفیم. آینده ایران باید بر پایه آزادی بیان، برابری حقوق، تشکل‌یابی آزاد و مستقل، حق اعتصاب، حق تجمع، حق اعتراض و حق مردم برای تعیین سرنوشت خود، نه بر پایه حذف فیزیکی، ارعاب و خشونت سیاسی، بنا شود.

ما همه نیروهای آزادی‌خواه، تشکل‌های کارگری، سازمان‌های زنان، دانشجویان، بازنشستگان، نویسندگان، هنرمندان، فعالان حقوق انسان، نهادهای دموکراتیک و چپ و همه انسان‌های آزاده را فرامی‌خوانیم که:

در تجمع‌ها و کارزارهای «نه به اعدام» فعالانه شرکت کنیم

با صدور بیانیه، برگزاری نشست، تظاهرات، تحصن و فعالیت رسانه‌ای، ماشین اعدام جمهوری اسلامی را هرچه بیشتر منزوی سازیم

از زندانیان سیاسی، عقیدتی و همه محکومان به اعدام دفاع کنیم

خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی شویم

از دادخواهی خانواده‌های جان‌باختگان و قربانیان سرکوب حمایت کنیم

برای پاسخگو شدن آمران و عاملان اعدام، شکنجه، سرکوب خونین اعتراضات مردمی و دیگر جنایت‌های سازمان‌یافته جمهوری اسلامی تلاش کنیم تا آنان به اتهام جنایت علیه بشریت محاکمه شوند

مبارزه علیه اعدام، بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه علیه استبداد، سرمایه‌داری، استثمار، تبعیض و بی‌عدالتی اجتماعی است. تا زمانی که نظام سرکوب و استثمار پابرجاست، ماشین اعدام نیز به کار خود ادامه خواهد داد. از همین رو، مبارزه برای لغو کامل  و ممنوعیت مجازات اعدام با مبارزه برای آزادی، برابری، عدالت اجتماعی، حاکمیت مردم و سازمان‌یابی مستقل طبقه کارگر و زحمتکشان و همه نیروهای آزادی‌خواه پیوندی ناگسستنی دارد.

زنده باد همبستگی جهانی علیه اعدام

نه به اعدام؛ نه به سرکوب

زندانیان سیاسی و عقیدتی بدون قید و شرط آزاد باید گردند

زنده باد آزادی، برابری و عدالت اجتماعی

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی

 

هیئت هماهنگی نهادهای چپ و دمکراتیک 
اول آگوست ۲۰۲۶ -  دهم مرداد ۱۴۰۵

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر