۱۴۰۵-۰۵-۱۴
مینو پناهپور: دلخوش باش
دلخوش باش
به بوی نان تازهای
که از کوچه عبور میکند
به گلدانی
که هر صبح
برگی دیگر به جهان اضافه میکند
به پیامی کوتاه
که بیاجازه
لبخند را روی لبانت مینشاند.
دلخوش باش
به پنجرهای
که هر روز
تکهای از آسمان را
به اتاقت میآورد
به آهنگی
که از میان سالها میگذرد
و خاطرهای روشن را بیدار میکند
به قدمهای آرامت
که با همه خستگیها
تو را تا غروب رساندهاند.
دلخوش باش
به چراغ کوچکی
که در دل شب روشن است
به لباس مرتبی
که برای فردا آماده کردهای
به لیوان آبی
که کنار تخت
در سکوت انتظار میکشد.
همین چیزهای ساده
همین اتفاقهای کوچک و بیصدا
گاهی تمام معنای امیدند.
گاهی زندگی
نه در معجزههای بزرگ
که در همین جزئیات فراموششده
جریان دارد؛
آرام
پیوسته
و روشن.
مینـــــو پنــــاهپـــور
زندگی جریان دارد، با تکهای از آسمان با بوی نان و...
اتحاد بازنشستگان
@etehad_bazn
