خبر کوتاه اما جانکاه است: ۲۱ کارگر دیگر در یکحادثه مصدوم شدند
در پی وقوع انفجار در یک کارخانه آلومینیوم در شهرک صنعتی شمسآباد شهرستان ری، ۲۱ کارگر مصدوم شدند. شش نفر از مصدومان به بیمارستان انتقال یافتند و ۱۵ نفر دیگر بهصورت سرپایی درمان شدند. همچنین بر اثر موج انفجار، یک پایگاه اورژانس مستقر در نزدیکی محل حادثه بهطور کامل تخریب شد. علت دقیق حادثه هنوز در دست بررسی است.
این حادثه به اندازهای تکرار میشود که به خبری در میان انبوه اخبار روزانه تبدیل شده است. این واقعیت تلخ سالهاست بر زندگی کارگران سایه انداخته است. هر انفجار، ریزش، آتشسوزی یا حادثه در محیط کار، خانوادهای را در اضطراب فرو میبرد و کارگرانی را که تنها سرمایهشان نیروی کارشان است، در برابر خطراتی قرار میدهد که اغلب میشد از آنها پیشگیری کرد. در بسیاری از موارد، سهم کارگران از تولید و ثروت، دستمزدی ناچیز و امنیتی شکننده است؛ گویی جان آنان نیز بخشی از هزینههای تولید محسوب میشود.
چه کسی قرار است پیگیر ایمنی محیطهای کار باشد؟ چه نهادی قرار است نظارت مؤثری انجام دهد؟ کدام تشکل و سندیکا و اتحادیهای قرار است حقوق کارگران را پیگیری کند؟
گویی در فضایی خالی فقط پژواک صدای خود را میشنویم.
این مناسبات همچنان قربانی خواهد گرفت و هر بار نام کارگرانی دیگر به فهرست بلند آسیبدیدگان حوادث کار افزوده خواهد شد، چون جان کارگر به هیچ گرفته شده است.
اتحاد بازنشستگان
@etehad_bazn