پروازِ لحظه ها

بی تو زیستن؛تفسیرِ حسرتی ست بسته وُ وابسته به زنجیرِ رنجِ روزگار

ای خوش زِ روزگاری من بودم وُ نگاری

از عشقِ هم شکوفا با بیش وُ کَم مُدارا

گاهی اگر غمی بود مِهْرَش چو مَرْهَمی بود

دلگرمی جهان بود شادی میانِ جان بود

چشمانِ شعرِ روشن آیینه ای چو گُلشن

لبخندِ او درخشان باغِ بهارِ جانان

دستانِ گرمِ زیبا دنیایِ ماهِ تنها

دریا دیارِ دلبر با ساغریِ زِ آذر

همراهِ مهربان بود آبی چو آسمان بود

راز وُ نیاز وُ مستی اسرارِ عشقِ هستی

با بوسه های باده دلدادگانِ ساده

هرگه که یأس وُ افسوس بشکسته روحِ فانوس

دلواپس وُ چو غمخوار او همنشین وُ هشیار

در قابِ قلبِ خورشید ما عاشقانِ جاوید...

پروازِ لحظه جاوید از من رُبُوده اُمّید

آوارِ یأس وُ بیمار گریان جدا شد از یار

گُمگشته ای وُ تنها آیینۀ تماشا

زندانِ غربت وُ درد سیلابِ عزلتیِ سرد

باران گواهِ ما بود رؤیا پناهِ ما بود

او گُلعِذار من بود ایران نگارِ من بود...

پنجشنبه 15 مرداد ماهِ 1405///6 ماهِ اوتِ 2026