اخباروگزارش های کارگری 8 شهریورماه 1405
- تجمع اعتراضی جمعی از کارگران واحد بهرهبرداری و نمکزدایی شماره 6 شرکت نفت مارون در غیزانیه اهوازنسبت به عدم پرداخت 3 ماه حقوق وحق بیمه برای چندمین روز متوالی
- بانک ملی؛ زندگی کارگر جای بازیهای سیاسی نیست
- از استهلاک امید تا ضرورت سازماندهی
- تداوم فشارهای قضایی؛ احضار اصغر حاجب به دادگاه
- اعتراض کارگران کارخانههای نساجی مادهابدی بنگلادش به قطع مکرر برق؛ تجمع مقابل اداره برق منطقه و مسدود کردن بزرگراه داکا - سیلهت
- ازسرگیری اعتصاب کارکنان هوانوردی کنیا دراعتراض به عدم افزایش حقوق وپرداخت نشدن مطالبات معوقه
- تظاهرات در برلین علیه صادرات سلاح ازآلمان به اسرائیل؛ معترضان خواستار توقف ارسال سلاح و محاکمه متهمان جنایات جنگی شدند
*******
*تجمع اعتراضی جمعی از کارگران واحد بهرهبرداری و نمکزدایی شماره 6 شرکت نفت مارون در غیزانیه اهوازنسبت به عدم پرداخت 3 ماه حقوق وحق بیمه برای چندمین روز متوالی
۸ شهریور ۱۴۰۵: تجمع کارگران روزمزد پیمانکاری «مجدمی» در شرکت نفت مارون
همکاران روزمزد پیمانکاری مجدمی شاغل در واحد بهرهبرداری و نمکزدایی شماره ۶ شرکت نفت مارون در منطقه غیزانیه اهواز در اعتراض به نپرداختن سه ماه مزد و حق بیمه از روزهای اول شهریور آغاز و همچنان ادامه دارد. اهم خواستهای این همکاران عبارتند از: پرداخت فوری طلب ها مزدی، تأمین لباس کار و پایان دادن به فشار و تهدید برای جلوگیری از پیگیری مطالبات است. اعتراض این همکاران ادامه دارد.
منبع گزارش وتصویر:کانال شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت
*بانک ملی؛ زندگی کارگر جای بازیهای سیاسی نیست
مسئولان بانک ملی، بیش از ده سال است که با زندگی و معیشت کارگران بازی کردهاید؛ سالهاست کارگر را با وعده، تأخیر، تصمیمهای مقطعی و ترفندهای مختلف درگیر کردهاید و هر بار به جای حل ریشهای مشکلات، صورتمسئله را پاک کردهاید.
اما امروز شرایط فرق کرده است. کارگر برای هر سناریویی آماده است و دیگر قرار نیست با وعده و بهانه عقبنشینی کند. مطالبات کارگر، حق قانونی و معیشتی اوست و هیچکس حق ندارد آن را قربانی اختلافات مدیریتی، تصمیمهای پشتپرده یا ملاحظات سیاسی کند.
ما یک نکته را شفاف میگوییم: کارگر هیچگاه خود را وارد بازی سیاست نکرده و اجازه هم نخواهد داد مطالبات صنفی و معیشتیاش به دریای سیاه و بیانتهای سیاست کشیده شود. سفره کارگر محل معامله و تسویهحساب سیاسی نیست.
اگر مدیریتی مشکل دارد، آن را اصلاح کنید اگر تصمیمی اشتباه بوده، مسئولانش باید پاسخگو باشند، اما حقوق و مطالبات کارگر را معطل هیچ بهانهای نکنید.
این آخرین حرف ما نیست، بلکه روشنترین هشدار ماست.
مطالبات کارگران را سیاسی نکنید و زندگی آنان را قربانی تصمیمات و اختلافات خودتان نکنید. کارگر حق خود را میخواهد، نه امتیاز و نه صدقه.
برگرفته از کانال کارگران گروه ملی فولاد
*از استهلاک امید تا ضرورت سازماندهی
محسن عمرانی(صمد جنوب)
هیچ جامعهای ذاتاً اقتدارگرا یا آزادیخواه نیست. مسیر هر جامعه را تجربه تاریخی آن میسازد تجربهای از مبارزه ، شکست یا پیروزی ، سرکوب ، امید و مشارکت ._دیالکتیک تاریخی _
اگر بخواهیم وضعیت امروز جامعه ایران را در یک مفهوم خلاصه کنیم، شاید هیچ واژهای دقیقتر از #استهلاک_امید نباشد.
امید در علوم اجتماعی صرفاً یک احساس فردی نیست بلکه نوعی سرمایه اجتماعی است. جامعه زمانی امیدوار میماند که شهروندان باور داشته باشند میتوانند بر سرنوشت خود اثر بگذارند. اما این سرمایه مانند هر سرمایه دیگری میتواند مستهلک شود.
فرسایش امید معمولاً یکشبه اتفاق نمیافتد. شهروندان ابتدا از کمهزینهترین و قانونیترین راهها برای تغییر استفاده میکنند .
مثلا در انتخابات شرکت میکنند، از اصلاحات حمایت میکنند، در تشکلهای صنفی و مدنی فعالیت میکنند و تلاش میکنند مطالبات خود را از مسیرهای موجود پیگیری کنند. اما هنگامی که این مسیرها بارها به بنبست برسند یا امکان اثرگذاری آنها محدود شود، اعتماد به امکان تغییر نیز به تدریج از میان میرود.
اگر پس از این ناکامیها، اعتراضهای مدنی و خیابانی نیز با سرکوب، خشونت و مجازاتهای سنگین بعد آن مواجه شوند، افراد به سمتی می روند که روانشناسان آن را درماندگی آموختهشده مینامند . وضعیتی که انسان پس از تجربه مکرر شکست، به این نتیجه میرسد که هیچ کنشی قادر به تغییر شرایط نیست. در سطح یک جامعه نیز تکرار این تجربه میتواند به استیصال جمعی بینجامد.
در چنین شرایطی جامعه الزاماً رادیکالتر نمیشود ، برعکس خستهتر میشود.بخشی مهاجرت را انتخاب میکند، فعالین به زندگی خصوصی(انزوا) پناه میبرند، اکثریت مردم از هرگونه مشارکت اجتماعی فاصله میگیرند و تنها در انتظار پایان یافتن وضعیت موجود میمانند .
زمانی که همکاری و مشارکت جای خود را به انزوا و بیاعتمادی میدهد سخت ترین کار ممکن سازماندهی و تشکل یابی مستقل است
(اگر فقر گسترده به این شرایط افزوده شود آنچنان که مارکس در بین الملل دوم خطاب به باکونین گفت : جامعه بسمت بردگی بجای شورش می رود .
تداوم سرکوب و بسته شدن راههای مشارکت فقط مخالفان را هدف قرار نمیدهد بلکه بر روان جمعی جامعه نیز اثر میگذارد. استمرار بازداشتها، زندان و چرخه اعدام ، علاوه بر هزینهای که بر افراد و خانوادههای آنان تحمیل میکند میتواند این پیام را به کل جامعه منتقل کند که هزینه کنش جمعی بسیار بیشتر از احتمال موفقیت آن است. نتیجه چنین وضعیتی نه صرفاً سکوت بلکه فرسایش تدریجی امید اجتماعی است.
در این زمان بزرگترین خطر آغاز میشود. جامعهی خسته الزاماً عاشق استبداد یا جنگ نیست، اما ممکن است برای پایان دادن به بیثباتی و نااطمینانی، به وعدههای ساده و اقتدارگرایانه گوش فرا دهد و از پهلو به استبداد دیگری بغلطد . همانگونه که هانا آرنت نشان می دهد اقتدارگرایی بیش از آنکه بر نفرت مردم تکیه کند بر انزوای آنان استوار میشود. جامعهای که پیوندهایش از هم گسسته باشد و اتمیزه شده باشد بیش از هر زمان دیگری آسیبپذیر خواهد بود و چه بسا چشم انتظار «واژهی موهوم» حملهی نظامی نجات بخش از بیرون مرزهایش باشد.
به همین دلیل نگارنده باور دارد یکی از نادرستترین واکنشها سرزنش مردم است اینکه مردم را ذاتاً تنبل و بیعمل یا فاقد فرهنگ آزادیخواهی و یا حس وطن دوستی بنامیم.
این نگاه نوعی فرار از مسئولیت اجتماعی و سرزنش قربانی است . مردمی که سالها از مسیرهای قانونی، صنفی و مدنی برای تغییر تلاش کردهاند و بارها هزینه اعتراض و مطالبهگری را پرداختهاند پیش از آنکه سزاوار قضاوت باشند سزاوار فهم تجربه تاریخی خود هستند.اینجاست که می توان نقش افراد و احزاب پیشرو جامعه را درک کرد . انهایی که نا امید نشده و بجای انفعال دست به سازماندهی و تقویت امید میزنند . همان اندیشه هایی که با مرزبندی مشخص با هرگونه تجاوز خارجی ، باور جامعه را به توانایی انها جهت بهتر کردن شرایط از درون جامعه تقویت می کنند
ساده نویسی های من شهریور ۴۰۵
منبع:کانال رسمی کانون صنفی فرهنگیان استان بوشهر
*تداوم فشارهای قضایی؛ احضار اصغر حاجب به دادگاه
در ادامه فشارهای قضایی بر فعالان صنفی معلمان، اصغر حاجب، عضو هیئتمدیره کانون صنفی معلمان بوشهر، بار دیگر به دادگاه احضار شده است. جلسه رسیدگی به پرونده او روز سهشنبه دهم شهریورماه، ساعت ۱۰ صبح برگزار خواهد شد
ادامه احضارها، تشکیل پروندههای قضایی و اعمال فشار بر معلمان و کنشگران صنفی، در شرایطی که فعالیت آنان در راستای پیگیری مطالبات جامعه فرهنگیان و دفاع از حقوق معلمان و دانشآموزان صورت میگیرد، اقدامی نگرانکننده و غیرقابل قبول است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن حمایت از اصغر حاجب، بار دیگر بر حق معلمان برای فعالیت آزادانه و مستقل صنفی تأکید میکند و خواهان پایان دادن به برخوردهای امنیتی و قضایی با فعالان صنفی و رعایت کامل حقوق قانونی آنان در روند رسیدگی به پروندههاست.
فعالیت صنفی جرم نیست و پیگیری مطالبات معلمان نباید هزینهای چون احضار، تهدید، اخراج یا زندان در پی داشته باشد.
*اعتراض کارگران کارخانههای نساجی مادهابدی بنگلادش به قطع مکرر برق؛ تجمع مقابل اداره برق منطقه و مسدود کردن بزرگراه داکا - سیلهت
روز یکشنبه 30 اوت،صدها کارگر چند کارخانه نساجی در مادهابدی، نارسینگدی بنگلادش در اعتراض به قطع مکرر برق که فعالیت کارخانهها را مختل کرده، مقابل اداره برق منطقه تجمع کردند و برای حدود دو ساعت بزرگراه داکا– سیلهت را مسدود کردند.
اعتراضحدود ساعت 9 و 30 دقیقه صبح آغاز شد و کارگران خواهان تأمین برق پایدار و بدون وقفه برای کارخانههای نساجی شدند. پس از آنکه مقام مسئول اداره برق وعده داد موضوع را با مسئولان ارشد پیگیری و برای برقراری منظم برق اقدام کند، کارگران ساعت 11 و 30 دقیقه به بستن جاده پایان دادند.
*ازسرگیری اعتصاب کارکنان هوانوردی کنیا دراعتراض به عدم افزایش حقوق وپرداخت نشدن مطالبات معوقه
روز یکشنبه 30 اوت،کارکنان اداره هوانوردی غیرنظامی کنیا (KCAA)، اداره فرودگاههای کنیا (KAA) و شرکت هواپیمایی Jambojet در اعتراض به برآورده نشدن مطالبات و تعهدات قبلی، اعتصاب خود را از سر گرفتند. اتحادیه کارکنان هوانوردی کنیا (KAWU) اعلام کرد تا زمانی که مطالبات کارکنان برآورده نشود، اعتصاب ادامه خواهد داشت.
این اعتصاب تنها چند هفته پس از آن از سر گرفته شد که با میانجیگری دولت، توافقی برای تعلیق اعتصاب قبلی و آغاز مذاکرات مستقیم میان اتحادیه و کارفرمایان امضا شده بود. به گفته KAWU، این توافق در عمل اجرا نشد و برخی از نهادهای طرف مذاکره از ورود مؤثر به مذاکرات خودداری کردند.
کارکنان KCAA خواهان رسیدگی به مطالبات مربوط به افزایش حقوق و پرداخت معوقات هستند. اتحادیه میگوید کارکنان این سازمان از سال 2015 افزایش حقوق دریافت نکردهاند و با رد پرداخت معوقات از سوی نهادهای مسئول مخالف است.
در KAA، اتحادیه به عملکرد مدیریت و مسائلی از جمله نحوه برخورد با نمایندگان کارگران و اجرای توافقهای جمعی اعتراض دارد. در Jambojet نیز یکی از محورهای اصلی اختلاف، به رسمیت شناختن اتحادیه و حقوق تشکلیابی کارکنان است.
از نخستین ساعات اعتصاب، فعالیت فرودگاههای کنیا دچار اختلال شد. در فرودگاه بینالمللی جومو کنیاتا در نایروبی، پروازهای ورودی و خروجی با تأخیرهای چندساعته روبهرو شدند و شماری از مسافران در انتظار پروازهای خود ماندند. اداره فرودگاههای کنیا نیز تأخیر در پروازهای خروجی را تأیید کرد و از مسافران خواست پیش از مراجعه به فرودگاه، وضعیت پرواز خود را با شرکت هواپیمایی مربوطه بررسی کنند.
این اعتصاب نشان میدهد که توافق موقت دولت و اتحادیه در ماه ژوئیه نتوانسته اختلافهای اصلی بر سر دستمزد، امنیت شغلی، قراردادهای جمعی و حق تشکلیابی را حل کند و اکنون با ازسرگیری اعتصاب، فعالیت یکی از مهمترین مراکز حملونقل هوایی شرق آفریقا با اختلال روبهرو شده است.
*تظاهرات در برلین علیه صادرات سلاح ازآلمان به اسرائیل؛ معترضان خواستار توقف ارسال سلاح و محاکمه متهمان جنایات جنگی شدند
روز شنبه 29 اوت ،صدها فعال و حامی فلسطین در برلین در اعتراض به ادامه صادرات سلاح آلمان به اسرائیل تظاهرات کردند و خواستار توقف ارسال سلاح و پاسخگو کردن کسانی شدند که آنان را مسئول ارتکاب جنایات جنگی میدانند.
تظاهرکنندگان راهپیمایی خود را از میدان لایپزیگ آغاز کردند و پس از عبور از خیابانهای مرکزی برلین، به سمت الکساندرپلاتس حرکت کردند. توقف صادرات سلاح آلمان به اسرائیل مهمترین خواسته این تجمع بود.
معترضان همچنین خواستار آزادی زندانیان و اسیران فلسطینی و ارجاع افراد متهم به ارتکاب جنایات جنگی به مراجع قضایی بینالمللی شدند. در جریان راهپیمایی، وضعیت فلسطینیان در کرانه باختری نیز مورد توجه قرار گرفت و شرکتکنندگان درباره آنچه فشار و آزار فلسطینیان خواندند، اعتراض کردند.
این تظاهرات در شرایطی برگزار شد که موضوع صادرات تسلیحات آلمان به اسرائیل همچنان با اعتراضهای گسترده در داخل این کشور روبرو است. معترضان خواهان پایان حمایت نظامی آلمان و توقف صادرات تسلیحات هستند و تأکید دارند که دولت و شرکتهای آلمانی نباید در ادامه جنگ و کشتار غیرنظامیان فلسطینی نقش داشته باشند.