۱۴۰۵-۰۶-۱۲

اخباروگزارش های کارگری 10 شهریورماه 1405

 

- پیوستن زندان ایرانشهر به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و سی و ششم

گسترش کارزار به ۶۲ زندان مختلف

- چهارمین سه شنبه اعتراضی کارکنان بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی نیشابورنسبت به سطح نازل حقوق و عدم پرداخت بموقع مطالبات با برپایی تجمع جمعی از کارکنان و کادر درمان مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی حکیم

- آخرین خبرها درباره  اعمال فشار به پرستاران  حق طلب بیمارستان فیاض‌بخش تهران

- اعتراض کارگران پیمانکاری شهرداری شوش نسبت به عدم پرداخت حقوق

- یورش عوامل شرکت ماهان به  زنان و کودکان معترض به واگذاری زمین‌های روستای پیرخوشاب 2 و ضرب‌وشتم

- ادامه اعتراضات متقاضیان مسکن کشور نسبت به بلاتکلیفی و افزایش قیمت با تجمع مقابل استانداری گیلان وکردستان:

1- تجمع اعتراضی تعدادی از متقاضیان 624  واحدی لاکان رشت مقابل استانداری گیلان

2- تجمع اعتراضی متقاضیان مسکن پروژه 504 واحدی باخان سنندج مقابل استانداری کردستان

- تجمع  اعتراضی خانوادگی تعدادی ازجانبازان نسبت بسته شدن سامانه ثبت سفارش واردات خودروی جانبازان مقابل وزارت صمت

- تجمع اعتراضی پیمانکاران فضای سبز شهرداری تهران نسبت به عدم پرداخت مطالبات مقابل ساختمان شهرداری

- طرح جدید بورس نخبگان و خصوصی‌سازی آموزش: تعمیق نابرابری موجود

- اطلاعیه

برگزاری جلسه رسیدگی به پرونده اعضای هیات مدیره کانون صنفی فرهنگیان استان بوشهر

*******

*پیوستن زندان ایرانشهر به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و سی و ششم

گسترش کارزار به ۶۲ زندان مختلف

در شرایطی که تورم افسارگسیخته و افت بی‌سابقه ارزش پول ملی، معیشت و قدرت خرید اکثر اقشار جامعه را به زیر خط فقر سوق داده، بحران‌های معیشتی روزبه‌روز ابعاد گسترده‌تری یافته است. این روزها شاهد بحران عمیق اقتصادی، اجتماعی و شکاف طبقاتی میان اقلیتی هستیم که دست در خون اکثریت دارند؛ حاکمیت «ولایت فقیه» نیز جز تلاش برای حفظ بقای خود و طبقه وابسته، هیچ اقدام دیگری برای رفاه و حل مشکلات مردم انجام نمی‌دهد. از سوی دیگر، حکومت برای ممانعت از اعتراضات مردمِ به جان آمده، دست به سرکوب شدید جامعه و زندانیان زده است. از همین رو، روزانه شاهد اجرای احکام غیرانسانی اعدام یا صدور احکام جدید هستیم.

حکومت ستم‌گر حاکم تنها در هفته اول شهریور ماه، دست‌کم ۳۲ تن از جمله ۲ زن را اعدام کرده است. هم‌چنین تعداد زیادی از بازداشت‌شدگان خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴ به اعدام محکوم شده یا در خطر صدور این حکم قرار دارند؛ از آن جمله می‌توان به صدور حکم اعدام برای ۱۰ متهم پرونده «میدان شهدای» اصفهان، زندانی سیاسی لیلا ابوالحسنی در زندان دولت‌آباد اصفهان و نیز تأیید حکم اعدام علی‌اصغر پیغمبری در زندان قزل‌حصار اشاره کرد. تمامی این عزیزان بدون حق دفاع و دادرسی عادلانه مورد ستم قرار گرفته‌اند و جانشان در خطر است.

در چنین شرایطی، مقاومت و مقابله با حکم غیرانسانی اعدام بسیار مهم و ضروری است. از همین رو، این کارزار کلیه فعالان سیاسی، حقوق بشری، صنفی، مدنی و تمامی وجدان‌های بیدار در سراسر ایران را به مقابله و ایستادگی در برابر ماشین کشتاری فرا می‌خواند که روزانه و بدون توقف، جان مردم، شهروندان و زندانیان سیاسی را به اتهامات واهی می‌گیرد.

این هفته جمعی از زندانیان زندان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان نیز به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوستند؛ به این ترتیب، این کارزار به ۶۲ زندان مختلف گسترش یافته است.

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در روز سه‌شنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ و در هفته صد و سی و ششم، در ۶۲ زندان زیر دست به اعتصاب غذا زده‌اند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزل‌حصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور و زندان ایرانشهر.

هفته صدوسی و ششم

سه‌شنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵

#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

*چهارمین سه شنبه اعتراضی کارکنان بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی نیشابورنسبت به سطح نازل حقوق و عدم پرداخت بموقع مطالبات با برپایی تجمع جمعی از کارکنان و کادر درمان مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی حکیم

روزسه شنبه 10 شهریور، جمعی از کارکنان و کادر درمان مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی حکیم با برپایی تجمع، چهارمین سه شنبه اعتراضی کارکنان بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی نیشابوردر فصل تابستان را نسبت به سطح نازل حقوق و عدم پرداخت بموقع مطالبات،رقم زدند.

 

یادآوری:

/تجمع اعتراضی کارکنان بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی نیشابورنسبت به سطح نازل حقوق و عدم پرداخت بموقع مطالبات تحت لوای «سه شنبه های حق خواهی»

تصویر منتشره درشبکه های اجتماعی،از تجمع اعتراضی روزسه شنبه 27 مرداد(برای دومین سه شنبه متوالی)، کارکنان بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی دراستان خراسان رضوی نسبت به سطح نازل حقوق و عدم پرداخت بموقع مطالبات تحت لوای «سه شنبه های حق خواهی»،خبر می دهد.

/تجمع اعتراضی پرستاران و کادر درمان بیمارستان حکیم نیشابورنسبت به عدم پرداخت بموقع مطالبات منجمله کارانه،تبعیض در پرداخت کارانه وشرایط سخت کاری با شعار«پرستار می میرد ذلت نمی پذیرد»

روزسه شنبه 20 مرداد، پرستاران و کادر درمان بیمارستان حکیم نیشابوربرای انعکاس هرجه بیشتر صدای اعتراضشان نسبت به عدم پرداخت بموقع مطالبات،تبعیض در پرداخت کارا وشرایط سخت کاری مبنی بر، کمبود تجهیزات و نیروی کار و اضافه‌کار اجباری دست به تجمع مقابل این واحد درمانی دراستان خراسان رضوی با شعار«پرستار می میرد ذلت نمی پذیرد»  زدند.

 

/ادامه اعتراضات کارکنان مراکز بهداشت کشورنسبت به مشکلات شغلی و معیشتی با برپایی تجمع کارکنان حوزه بهداشت دانشگاه علوم پزشکی نیشابور

روزدوشنبه 22 تیر،در ادامه اعتراضات کارکنان مراکز بهداشت کشورنسبت به مشکلات شغلی و معیشتی کارکنان حوزه بهداشت دانشگاه علوم پزشکی نیشابورهم برای اعتراض به پرداخت نشدن کامل حق کارانه دست به تجمع زدند.

 

*آخرین خبرها درباره  اعمال فشار به پرستاران  حق طلب بیمارستان فیاض‌بخش تهران

پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش تهران ماه‌هاست مطالبات خود را از مسیر نامه‌نگاری و اعتراض‌های محدود پیگیری می‌کنند. اما آنچه با درخواست برای بهبود شرایط کاری و معیشتی آغاز شد، اکنون برای شماری از آنها به لغو قرارداد، احضارهای انضباطی و تشکیل پرونده قضایی با اتهام «نشر اکاذیب» و «تشویش اذهان عمومی» انجامیده است. به گفته پرستاران معترض، این رخدادها با ماهیت شغلی - معیشتی اعتراض‌هایشان فاصله دارد.

 

پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش تهران که از ابتدای دی‌ماه سال گذشته نسبت به برخی مشکلات شغلی و معیشتی معترض بودند، اکنون با احضار به دادگاه مواجه شده‌اند. به گفته پرستاران معترض، برخی از مسئولان بیمارستان و حراست اداره‌کل درمان تهران سازمان تأمین اجتماعی که از ابتدا قول‌هایی برای رفع مشکلات آنها داده بودند، درصدد برخوردهای سلبی با این مطالبات برآمده‌اند.

آغاز اعتراض

«اضافه‌کاری اجباری، پایین بودن دستمزد اضافه‌کاری، کمبود نیروی انسانی و افزایش تعداد شیفت‌ها، مجموعه‌ای از مشکلات بود که ما را واداشت در قالب یک نامه، رفع آنها را از مسئولان سازمان تأمین اجتماعی بخواهیم.»

این گفته یکی از پرستاران این بیمارستان است که روزسه شنبه 10 شهریوردر گفت‌وگو با خبرنگاررسانه ای وضعیت اعتراض‌های خود و همکارانش را تشریح می‌کند. به گفته او، در مقطعی گروهی از پرستاران با تشکیل یک گروه مجازی، درباره وضعیت کاری و معیشتی خود گفت‌وگو کردند. نتیجه این گفت‌وگوها، تهیه نامه‌ای درباره مطالبات و طرح آن در جلسه‌ای در سالن اجتماعات بیمارستان با حضور مسئولان سازمان تأمین اجتماعی، حراست سازمان و مسئولان بیمارستان بود: «در جریان این جلسه، نحوه طرح مطالبات با حساسیت حراست مواجه شد. پس از آن، تماس‌هایی با برخی کارکنان برقرار شد و درباره حضور در این اعتراض‌ها به آنها هشدار داده شد.»

این پرستار ادامه می‌دهد: «به‌رغم این تهدیدها، تجمعی محدود در بیمارستان شکل گرفت و مطالبات مطرح‌شده عمدتاً حول مسائل معیشتی و شرایط کاری بود. درخواست‌های پرستاران معترض در چارچوب امکانات بیمارستان و سازمان تأمین اجتماعی قرار داشت و خواسته‌ای خارج از ظرفیت مجموعه مطرح نشد. در نهایت نیز با توجه به شرایط جنگی، پیگیری مطالبات برای مدتی متوقف شد.»

استعفای دسته‌جمعی

پس از آتش‌بس و آرام شدن شرایط کشور، پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش بار دیگر پیگیر نامه مطالبات خود شدند، اما به گفته آنها پاسخ مشخصی دریافت نکردند. برخی مطالبات معوق نیز در این مدت پرداخت شد، اما این پرداخت‌ها از نگاه کارکنان، تغییر محسوسی در شرایط کاری آنها ایجاد نکرد.

در ادامه، در گروه مجازی پرستاران بار دیگر موضوع پیگیری مطالبات مطرح شد. این‌بار نامه‌ای با عنوان استعفای دسته‌جمعی تهیه و به بیمارستان ارائه شد. اگرچه تعداد دقیق امضاکنندگان این نامه مشخص نیست، اما براساس روایت برخی پرستاران، بیش از 100 نفر از کارکنان با پیامدهای مختلف این اعتراض‌ها، مانند لغو قرارداد، جابه‌جایی محل خدمت و ارجاع به کمیته‌های انضباطی، مواجه شدند.

آغاز برخوردهای عجیب

به گفته یکی دیگر از پرستاران این بیمارستان، در روزهای هفتم تا دهم مرداد تجمع‌هایی در محوطه بیمارستان شکل گرفت: «این تجمع‌ها محدود، مقطعی و بدون شعار سیاسی بود و در روند ارائه خدمات درمانی اختلالی ایجاد نکرد. پرستاران در نزدیکی ورودی بیمارستان حضور داشتند و هم‌زمان با تجمع، فعالیت‌های حرفه‌ای خود را ادامه می‌دادند. حتی در زمان حضور آنها، ورود آمبولانس‌ها و بیماران به اورژانس ادامه داشت و ادعای ایجاد اختلال در خدمات درمانی از سوی معترضان، با تصاویر دوربین‌های بیمارستان و اطلاعات ثبت‌شده در سامانه تریاژ قابل بررسی است.» در این روزها مسئولان حراست در محل حضور داشتند، اما به گفته کارکنان، هیچ مقام مسئولی برای گفت‌وگوی مستقیم با معترضان حاضر نشد. در نهایت نیز بدون آنکه تغییری در مطالبات ایجاد شود، تجمع پایان یافت.

 این پرستار ادامه می‌دهد: «روز دهم مرداد، ماجرا وارد مرحله دیگری شد. در پایان شیفت یکی از کارکنان، خروج او در دستگاه ثبت تردد ثبت نشد و پس از پیگیری مشخص شد قراردادش لغو شده است. مراجعه به بخش اداری و مدیریت بیمارستان نیز به نتیجه مشخصی نرسید و اعلام شد که مسئولان در جریان جزئیات تصمیم قرار ندارند.»

 او ادامه می‌دهد: «روز یازدهم مرداد، تعدادی از کارکنان برای پیگیری وضعیت قرارداد و دریافت توضیح به مدیریت بیمارستان مراجعه کردند. اما در آنجا برخوردهایی خارج از چارچوب معمول اداری صورت گرفت و برخی از همکاران مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند.» براساس این روایت، هنگام حضور کارکنان معترض در دفتر مدیریت بیمارستان، سه فرد ناشناس وارد اتاق شدند و از کارکنان خواستند رو به دیوار بایستند: «مشخص نبود این افراد از کجا آمده‌اند و هیچ حکمی به همراه نداشتند، اما پرستاران را تفتیش بدنی کردند، گوشی‌های همراه آنها را بازرسی کردند و با تهدید، اتهام‌هایی عجیب‌وغریب به آنها نسبت دادند. در طول چند ساعت حضور در این محل، هیچ حکم یا مجوزی به آنها نشان داده نشد.» به گفته او، در ادامه برگه‌ای با عنوان صورت‌جلسه بازرسی وسایل الکترونیکی در اختیار کارکنان قرار گرفت و از آنها خواسته شد آن را امضا کنند. بااین‌حال، برخی از کارکنان از امضای آن خودداری کردند: «روایت‌ها از این حکایت دارد که از کارکنان حاضر در دفتر مدیریت، پرسش‌هایی درباره دیدگاه‌های شخصی و موضوعاتی خارج از چارچوب شغلی مطرح شد که هیچ ارتباطی با اعتراض و مطالبات آنها نداشت. همچنین درباره علت اعتراض و اینکه چرا با وجود پرداخت برخی مطالبات، همچنان اعتراض‌ها ادامه دارد، سؤال شد و تلاش کردند از آنها درباره نقش افراد دیگر در اعتراض‌ها توضیح بگیرند.»

پرستار دیگری نیز گفت:«برخورد فیزیکی با برخی کارکنان معترض رخ داد و یکی از همکاران پس از انتقال به اتاقی دیگر با وضعیت جسمی نامناسبی مواجه شد و مدعی بود آثار آسیب در ناحیه صورت و دهان او قابل مشاهده است.»

به گفته این پرستار، در طول این روند افراد حاضر از نظر روانی نیز تحت فشار قرار گرفتند و تهدیدهایی درباره ادامه برخوردها و احتمال انتقال به بازداشتگاه مطرح شد؛ درحالی‌که این افراد هیچ حکمی همراه نداشتند و مشخص نبود از سوی نهادی به بیمارستان آمده‌اند یا افراد دیگری بوده‌اند.

لغو قراردادها و بازگشت مشروط به تعهد

پس از این اتفاق‌ها، شماری از کارکنان با لغو قرارداد یا تغییر محل خدمت مواجه شدند. برخی دیگر نیز به کمیته‌های انضباطی احضار شدند. در ادامه، سازمان تأمین اجتماعی از تعدادی از کارکنانی که قراردادشان لغو شده بود، خواست برای ادامه همکاری تعهدنامه‌ای ارائه کنند. در متن این تعهدنامه‌ها موضوعاتی مانند ابراز ندامت و پشیمانی از انتشار کلیپ‌هایی که به گفته سازمان در شبکه‌های خارج از کشور منتشر شده بود و تعهد به رعایت قوانین سازمان مطرح شد.

بااین‌حال، این تعهدنامه نیز با انتقاد پرستاران معترض مواجه شد. یکی از آنها می‌گوید: «همکاران ما این روایت را قبول ندارند، چراکه مطالبات ما صرفاً  شغلی – معیشتی بوده و ارتباطی با رسانه‌ها یا شبکه‌های معاند نداشته است. در نتیجه، در متن تعهدنامه توضیحاتی درباره ماهیت اعتراض خود اضافه کردند.»

ابلاغیه دادگاه برای پنج پرستار معترض

با وجود بازگشت برخی کارکنان به محل کار، وضعیت قرارداد همه آنها به‌طور قطعی مشخص نشده است. موضوع ادامه همکاری تعدادی از پرستاران نیز به کمیته بررسی ارجاع شده است. از سوی دیگر، ماجرا برای تعدادی از کارکنان وارد مرحله قضایی شده است. به گفته یکی از افراد شاغل در این بیمارستان، براساس ابلاغیه‌ای که به پنج نفر از همکاران او رسیده، اتهام‌های «نشر اکاذیب» و «تشویش اذهان عمومی» مطرح شده و آنها برای حضور در دادسرا احضار شده‌اند: «این در حالی است که تمامی این اعتراض‌ها شغلی – معیشتی بوده و هیچ‌گونه موضوع سیاسی در آن دخیل نبوده است. ضمن اینکه شرایط کشور را درک می‌کنیم و نمی‌خواهیم وارد تنش با مسئولان تأمین اجتماعی یا بیمارستان شویم.» آنچه از مجموع این روایت‌ها برمی‌آید، اعتراض پرستاران فیاض‌بخش ابتدا با مطالبات مشخصی مانند کمبود نیرو، اضافه‌کاری اجباری، دستمزد پایین اضافه‌کاری و افزایش فشار کاری آغاز شد، اما در ادامه به پرونده‌ای پیچیده‌تر تبدیل شد؛ پرونده‌ای که اکنون بخشی از آن در مسیر اداری و انضباطی و بخش دیگری از آن در مسیر قضایی پیگیری می‌شود. به گفته افراد معترض، در طول این مدت و حتی هنگام لغو قراردادها، تمامی حقوق آنها پرداخت شده است. بااین‌حال، آنها تأکید دارند که تمام مطالباتشان را از مسیر قانونی دنبال کرده‌اند.

*اعتراض کارگران پیمانکاری شهرداری شوش نسبت به عدم پرداخت حقوق

روزسه شنبه 10 شهریور، کارگران پیمانکاری شهرداری شوش  از اعتراضشان نسبت به عدم پرداخت حقوق با مراجعه به دفاترشهردار و معاونان شهرداراین شهرستان دراستان خوزستان خبر دادند.

تا امروز دهم شهریورماه، حقوق ماه گذشته 180کارگر پیمانکاری مجموعه شهرداری شوش به حساب آن‌ها واریز نشده و این تأخیر، معیشت خانواده‌های این کارگران را با چالش جدی مواجه کرده است.

کارگران شهرداری شوش با ابراز نگرانی از روند نامنظم پرداخت‌ها به خبرنگاررسانه ای گفتند:در شرایط فعلی گرانی و افزایش هزینه‌های جاری، هر روز تأخیر در دریافت دستمزد، فشار مضاعفی بر سفره‌های آن‌ها وارد می‌کند.

آنها افزودند: پیمانکار علت‌ عدم پرداخت حقوق را خاتمه قرارداد با شهرداری می‌داند و می‌گوید هر زمان شهرداری با من قرارداد ببندد حقوق‌ها را پرداخت می‌کنم. حالا ما برای دریافت حقوق بین پیمانکار و شهرداری گیر افتاده‌ایم و از پیمانکار جدید نیز خبری نیست.

آنها گفتند: در حالی حقوق مرداد کارگران حدود 10 روز به تاخیر افتاده که حقوق همکاران قرارداد حجمی و رسمی شهرداری شوش پرداخت شده و معلوم نیست با این وضعیت، کی قرار است به ما کارگران پیمانکاری مجموعه شهرداری حقوق پرداخت شود.

*یورش عوامل شرکت ماهان به  زنان و کودکان معترض به واگذاری زمین‌های روستای پیرخوشاب 2 و ضرب‌وشتم

روز دوشنبه 9 شهریور، اهالی روستای پیرخوشاب 2 شهرستان جازموریان،استان کرمان برای اعتراض به از دست رفتن زمین‌های کشاورزی و تنها منبع درآمد خود تجمع کردند .زنان و کودکان حاضر در تجمع توسط افراد شرکت ماهان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند.

به گزارش یک منبع خبری محلی، افراد منتسب به شرکت ماهان با تجهیزات و ماشین‌آلات جهت تخریب و مصادره زمین‌های مردم به این روستا یورش بردند که در جریان اعتراض اهالی، زنان و کودکان نیز توسط نیروهای این شرکت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند.

بنا بهمین گزارش، صدها خانواده بلوچ سال‌هاست در این منطقه سکونت دارند و از طریق کشاورزی و کشت محصولاتی از جمله خرما و هندوانه امرار معاش می‌کنند. بخش قابل توجهی از این زمین‌ها در طول سال‌های گذشته توسط خود اهالی و با صرف هزینه، نیروی کار و امکانات شخصی آنان آباد و قابل کشت شده است.

*ادامه اعتراضات متقاضیان مسکن کشور نسبت به بلاتکلیفی و افزایش قیمت با تجمع مقابل استانداری گیلان وکردستان:

1- تجمع اعتراضی تعدادی از متقاضیان 624  واحدی لاکان رشت مقابل استانداری گیلان

روز سه شنبه 10 شهریور، تعدادی از متقاضیان 624  واحدی لاکان رشت مقابل استانداری گیلان تجمع کردند.

 

2- تجمع اعتراضی متقاضیان مسکن پروژه 504 واحدی باخان سنندج مقابل استانداری کردستان

روزسه شنبه 10 شهریور، متقاضیان مسکن پروژه 504 واحدی باخان سنندج مقابل استانداری کردستان تجمع کردند.

 

*تجمع  اعتراضی خانوادگی تعدادی ازجانبازان نسبت بسته شدن سامانه ثبت سفارش واردات خودروی جانبازان مقابل وزارت صمت

روز سه شنبه 10 شهریور،تعدادی از جانبازان با همراهی خانواده‌های خود برای اعتراض بسته شدن سامانه ثبت سفارش واردات خودروی جانبازان مقابل وزارت صنعت، معدن و تجارت تجمع کردند.

*تجمع اعتراضی پیمانکاران فضای سبز شهرداری تهران نسبت به عدم پرداخت مطالبات مقابل ساختمان شهرداری

روزسه شنبه 10 شهریور، پیمانکاران فضای سبز شهرداری تهران برای اعتراض به عدم پرداخت مطالبات خود از دی ماه سال گذشته تا کنون مقابل ساختمان شهرداری تجمع کردند.

*طرح جدید بورس نخبگان و خصوصی‌سازی آموزش: تعمیق نابرابری موجود

محمدحسین امید، رئیس دانشگاه تهران، از اجرای طرح «بورس نخبگان» از مهرماه ۱۴۰۵ خبر داد: ورودی‌های جدید با رتبه کنکور زیر ۱۰۰ در علوم تجربی، ریاضی و انسانی و زیر ۵۰ در هنر و زبان‌ها، ماهانه ۲۰ میلیون تومان دریافت می‌کنند؛ به شرط حفظ معدل بالای ۱۷ در طول هشت ترم. رئیس دانشگاه گفته این پول برای آن است که «نخبگان» دغدغهٔ معیشت نداشته باشند و نیز برای اسکان همین گروه، شرایط ویژه‌ای در نظر گرفته شده است.

در ظاهر، حمایت از دانشجوی مستعد چیز بدی نیست. اما این‌گونه طرح‌ها هیچ‌وقت خنثی نیستند؛ چون همیشه یک تعریفِ خاص از «دانشجوی واجد صلاحیت» با خودشان می‌آورند. تجربهٔ طرح‌های مشابه در نهادهای دیگر نشان داده که «نخبه‌بودن» در این تعریف‌ها معمولاً معادل «بی‌دردسر بودن» است: دانشجویی که سروصدا نکند، عضو تشکل صنفی و مستقل نباشد، در تجمعی دیده نشود، و چشم و گوش بسته پیرو خط‌مشی نظام باقی بماند. در چنین چارچوبی، معدلِ بالا شرط لازم است، نه شرط کافی؛ شرط کافی، «مشکل‌دار» نبودن از نگاه گزینشیِ نهاد است. دانشجوی معترض، دانشجوی پیگیر مطالبات صنفی، حتی اگر رتبهٔ تک‌رقمی هم داشته باشد، در عمل جایی در این تعریف از نخبگی ندارد.

برای مثال، در طرح شهید وزوایی و طرح‌های مشابه دیگر که چندین سال است توسط بنیاد ملی نخبگان ارائه می‌شوند، برای دانشجویان عضو بنیاد -مانند دانشجویان المپیادی یا رتبهٔ برتر کنکور- تسهیلاتی در نظر گرفته بودند که شامل کمک‌هزینه‌های ۲۰ میلیون‌تومانی و ۴۰ میلیون‌تومانی می‌شد؛ اما شرایط دریافت این تسهیلات برای دانشجویان عضو بنیاد عملا به‌معنای زندانی شدن دانشجو بود: اگر هر گونه محکومیتی در کمیتهٔ انضباطی، خروج از کشور برای تحصیل بدون هماهنگی و موارد مشابه رخ می‌داد، دانشجو مجبور می‌شد تمام پولِ دریافت‌شده تا آن زمان را یک‌جا، دوبرابر و به نرخ روز با توجه به تورم پرداخت کند.

نکتهٔ اصلی اما تضاد آشکاری‌ست که این طرح آشکار می‌کند. همین دانشگاه که برای اخراج هزار دانشجوی سنواتی از خوابگاه بهانه‌اش «نبود بودجه» بود، همین دانشگاه که تغذیه را به بهانهٔ مشکلات مالی به پیمانکار سپرد، حالا برای گروهی خاص و محدود، هم ماهانه ۲۰ میلیون تومان نقد پیدا می‌کند و هم شرایط ویژهٔ اسکان.  گویا مسئله هرگز «نبود پول» نبوده، بلکه پول برای چه کسی و با چه شرطی خرج می‌شود. برای آنانی که از صافی گزینش رد شده و «سر به راه» تعریف می‌شوند، منابع به‌سرعت پیدا می‌شود؛ برای رفاه عمومیِ دانشجویان -خوابگاه، تغذیه، خدمات پایه- همیشه با کمبود بودجه‌ طرفیم.

دانشجویان رتبهٔ برتر کنکور و دانشجویان المپیادی درست مانند دیگر دانشجویان در طول این سال‌ها توسط جمهوری اسلامی مورد اخراج، بازداشت و دیگر اشکال سرکوب واقع شده‌اند. دانشگاه هنگام سرکوب دانشجویان بین نخبه‌ها و دیگر دانشجویان تمایزی قائل نیست، اما هنگام توزیع منابع دست خود را برای تبعیض باز می‌بیند. در شرایطی که هر ساله تعداد بیشتری از رتبه‌های برتر کنکور متعلق به دهک‌های ثروتمند جامعه هستند و در رقابتی نابرابر با دیگر دانش‌آموزان رقابت می‌کنند، دانشگاه وظیفهٔ خود می‌بیند که به همین عدهٔ خاص خدمات رفاهی ارائه دهد تا بتواند در آینده آنان را در بدنهٔ حکومت جذب کند؛ در حالی که غالب دانشجویان رتبهٔ برتر به‌دلیل دهک بالای درآمدی خانواده‌هایشان اصلا نیازی به این خدمات ندارند.

تهران- دانشجو

*اطلاعیه

برگزاری جلسه رسیدگی به پرونده اعضای هیات مدیره کانون صنفی فرهنگیان استان بوشهر

بنا به اطلاعات رسیده به این کانون ، امروز سه شنبه ، دهم شهریور ماه جلسه رسیدگی به پرونده سه نفر از اعضای هیات مدیره این کانون در دادگاه انقلاب بوشهر به ریاست قاضی آقای عباس فقیه برگزار گردید .

در این جلسه آقای #عبدالرضا_امانی‌فر  و آقای #اصغر_حاجب با همراهی جناب آقای پیمان رحیمی قره میرشاملو بعنوان وکیل و  خانم #رقیه_تراب‌پور با همراهی آقای مسلم رویین بعنوان وکیل ، در برابر اتهامات منتسبه از خود دفاع نمودند .

کانون صنفی فرهنگیان استان بوشهر انتظار دارد با توجه به شرایط خاص جامعه و شفافیت فعالیتهای این کانون ، قضات رای به برائت متهمین پرونده صادر نمایند.

زیرا باور داریم خیر ملک و ملت در این است

کانون صنفی فرهنگیان استان بوشهر

دهم شهریور ماه ۴۰۵

akhbarkargari2468@gmail.com

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر