۱۴۰۵-۰۷-۰۱
رضا بی شتاب

با ماهِ مِهْر وُ یادِ میناب

 

بِنْوِشْتِه بر مخروبه های خاکِ غمناک

ما کودکانِ مُرده عاشقهای دلپاک

چشمانِ ما در انتظارِ نور وُ پژواک

بی خانه وُ بی خاطره در خاک وُ خاشاک

در غیبتِ ما زندگی می گرْیَد اینجا!؟

آیا کلاسِ درس وُ دفتر رفته بر باد!

حاضر غیاب وُ ناظم وُ بازی کجا رفت

فریاد وُ دُو دُو؛زنگ وُ صف هم بی صدا رفت

آخر حیاط وُ آن هیاهو بینوا رفت

صد آسمان افسانه همراهِ بلا رفت

سَرْدَرْگُمِ احساسِ ترس وُ جایِ خالی

آیا زمان هم بُرده ما را دیگر از یاد

پروانه ها مهمانِ مرگ اند وُ پریشان!؟

کو کوله پشتی های رنگارنگِ ارزان

آن آرزو آخر کجا گریده پنهان

گُم کرده ام همبازی ام را زیرِ باران

آیا کنارِ در نشسته مادرِ ما

از دیدنِ ما کودکان آیا شَوَد شاد

آن ماهِ مهر وُ مهربانم مادرم آه!

دیگر نمی بینم دلِ خندانِ آن ماه

آن تق تق وُ آن قژقژِ کچ مُرده ناگاه

تخته سیاهِ نازنین پژمُرده در چاه

چیزی نمانده جز قیامت قَهْقَهِ قَهْر

ای وایِ من مرگِ خدا را خوانده میلاد

جشن شکوفه ها جوانه هایِ افسوس

از فکرِ فردا خسته وُ جان داده فانوس

آمد غریبِ قصه گو با غصه مأنوس

با آن مدادِ رنگی وُ خودکارِ کابوس

خاکسترِ کفش وُ کتاب وُ کیفِ من کو

از ماهِ مهر وُ یادِ مینابم به فریاد...

جادوگرانِ فاجعه قصاب وُ قاتل

لبخندِ جاهل ها به لب سردارِ عادل

از عقل وُ از مِهر وُ وفا همواره غافل

در محفلِ ویرانگری انسانِ کامل

طاووسِ رؤیایِ مرا آخر قفس کُشت

فریاد ازین سودایِ بی پایانِ صیاد

ا ماهِ مهر 1405///23 ماهِ سپتامبر 2026

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر