مادرِ عشق

روزِ پسر...هدیه به همۀ مادرها...بخشندگانِ عشق وُ روشنی وُ مهربانی

کِی نصیبِ دلِ بیچاره نسیمِ تُو شود

غنچه مفتونِ نظربازِ شمیمِ تُو شود

من به راهِ تُو نشستم چو غریبانِ وطن

خاکِ پایِ تُو کُنَم سرمۀ چشمانِ سخن

وصفِ احساسِ مرا واژۀ شعری بسُرُود

دلِ غم زادِ مرا شعلۀ دریا بِرُبُود

من به پاییز نگه می کُنَم ای یارِ نهان

یادِ تنهایی وُ این نالۀ بارانِ زمان

چه کُنَد گُم شده در شهرِ پُر آشوبِ خیال

پسرِ خستۀ تُو بی سخن افتاده وُ لال

سایۀ دستِ نوازشگرِ تُو روحِ بهار

چشمه ساری که کُنَد آذرِ زیبنده نثار

روزگاران زِ تُو آموخته آموزشِ عشق

نامِ والایِ تُو بخشندۀ آرامشِ عشق

گفتم از آینه پُرسَم که تُرا رَسْمِ وفا

از کِه آموخته ای؛ ای گلِ زیبایِ صفا

با سکوتی مُتِبَسّم شده آن رازِ نگاه

آسمانیِ تُو وُ آغوشِ درخشانِ پناه

با کبوتر سخن از قصۀ پرواز بگو

رازِ زیباییِ دلداده از آغاز بگو

دل در آیینۀ لالاییِ اَسْرارِ تُو رفت

بُغضِ من ماند وُ وجودی که به دیدارِ تُو رفت

خنده ات رونقِ بُستان وُ شکوفاییِ جان

عشقِ تُو بوسۀ تُو لذتِ جاویدِ جهان

پنج شنبه 30 مهر ماهِ 1405///22 ماهِ اکتبرِ 2026