اخباروگزارش های کارگری 30 مهرماه 1405
- مطالبهگران کف خیابان گیلان: کارگر، معلم، کشوری، لشکری؛ اتحاد، اتحاد
- ادامه اعتراض جمعی از اهالی شاهرود نسبت به تلاشها برای راهاندازی دوباره معدن بوکسیت تاش بابرپایی تجمع دراین منطققه کوهستانی؛احضار تعدادی از معترضان به دادگاه
- آقای خانی! دو ماه حقوق معوقه کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران؛ وعده کافی است، استعفا یا عمل!
- بازداشت خودسرانه دیاری عبدی، دانشآموز سال آخر دبیرستان در سنندج
- اطلاعیه کانون نویسندگان ایران:دریغا! محمد زندی درگذشت
- عفو بینالملل خواستار توقف فوری حکم اعدام ترانه رحیمی، زن جوان بازداشتشده در جریان خیزش دیماه، شد
- درخواست پیگرد عاملان قتل 11 روزنامه نگار در لبنان
- تجمع اعتراضی ده ها هزار نفر در بلگراد نسبت به به فساد و عملکرد دولت در آستانه انتخابات زودهنگام پارلمانی؛حمایت از لیست دانشجویان پیروز میشوند
- تظاهرات دانشجویان و کنشگران اجتماعی در چند شهر اندونزی دراعتراض به گرانی، فساد و ناتوانی دولت در مهار آتشسوزیهای گسترده
- تجمع 3000 معلم اعتصابی در مادرید برای افزایش دستمزد، کاهش ساعات تدریس و بهبود شرایط آموزش عمومی مقابل مجلس منطقه
- مسدودکردن ورودیهای دانشگاه بروکسل در اعتراض به افزایش شهریه و کاهش بودجه آموزش عالی
- اعتصاب کارگران سکوهای نفتی دریای شمال در بریتانیا برای افزایش دستمزد و پرداخت مطالبات معوق
- جان باختن 21 کارگردراستان همدان براثر حوادث کاری طی 6 ماهه اول سال جاری
- جان باختن یک کارگر درهمدان بر اثر سقوط ازارتفاع
*******
*مطالبهگران کف خیابان گیلان: کارگر، معلم، کشوری، لشکری؛ اتحاد، اتحاد
مردم شریف و آگاه ایران!
«کارگر، معلم، کشوری، لشکری؛ اتحاد، اتحاد»
این فریاد دیگر صرفاً یک شعار نیست؛ ضرورتی تاریخی است که از دل فروپاشی معیشت، تبعیض ساختاری و انسداد افق زندگی سر برآورده است؛ برآمده از مناسباتی که به باور معترضان، فقر را بازتولید و نابرابری را نهادینه کردهاند؛ از تبعیض جنسیتی و شغلی تا انسداد مسیر شایستهسالاری.
چه تناقض تلخی است که در روزگار تکنولوژی و تخصص، دانشآموختگان و کارآفرینان دانشگاه صنعتی شریف با بیکاری دستوپنجه نرم میکنند. حال آنکه سالخوردگان در مجلس خبرگان رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام، همچنان بر مسندهای کلیدی تکیه زدهاند. این شکاف، پرسشی بنیادین درباره معیارهای واگذاری قدرت و سرنوشت سرمایههای انسانی کشور را پیش میکشد.
این فریاد، صدای کارگران، معلمان، وکلا، دانشجویان و معترضانی نیز هست که با بازداشت، زندان و محرومیت از آزادی روبهرو شدهاند؛ از علی یونسی تا دیگر زندانیان و مطالبهگرانی که حق اعتراض و دادخواهی را به بهای آزادی خویش پی گرفتهاند.
امروز، مردم نه زرادخانه و موشک و پهپاد، نه جنگ و شبکههای نیابتی، بلکه نان، کار، آزادی و زندگی شرافتمندانه میخواهند. منابع کشور باید در خدمت زندگی مردم باشد، نه در مسیری که سهم جامعه از آن، تنگنای معیشتی و ناامنی فرداست.
تجربه چند دهه گذشته نشان داده است که مطالبات اجتماعی بارها با تهدید، بازداشت و مجازات پاسخ گرفتهاند و راههای پیگیری، یکی پس از دیگری به بنبست رسیدهاند. هنگامی که صدای دادخواهی شنیده نمیشود و مجاری گفتوگو مسدود میمانند، ضرورت کنش جمعی و اعتراض مدنی برجستهتر میشود.
از همین رو، با تکیه بر کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت، از کارگران، معلمان، کارکنان کشوری و لشکری و همه مطالبهگران دعوت میکنیم به یکشنبههای اعتراضی سراسری بپیوندند؛ تا صداهای پراکنده در هم تنیده شوند و مطالبات مشترک، سیمای روشنتری از خواست عدالت، آزادی و برابری ترسیم کنند.
میدانیم که اعتراض در فضای آکنده از فشار، خطر بازداشت و پیگرد را در پی دارد؛ اما حق اعتراض و دادخواهی را نمیتوان از جامعه سلب کرد. همبستگی، هنگامی معنا مییابد که رنج یک گروه، دغدغه گروهی دیگر باشد و هیچ مطالبهگری در برابر محرومیت و فشار، خود را تنها نبیند.
امروز، مسئله تنها بیان نارضایتی نیست؛ سخن از حق زندگی شرافتمندانه، حق تشکلیابی، حق اعتراض و حق بازخواست قدرت است. فردا را نمیتوان تا بینهایت به تعویق انداخت؛ هر روز بیپاسخی، شکاف میان جامعه و ساختار قدرت را عمیقتر میکند.
امروز باید کوشید و به پا خاست؛ فردا دیر است.
«معلم زندانی، کارگر زندانی، معترض زندانی، آزاد باید گردد»
«فرشته، خواستار امانیفر، آزاد باید گردد»
«فلاح، فرخآور، درخشان، طبری، ارغوان، فلاحی، امیرحسن منفرد، آزاد باید گردد»
«نه به اعدام، نه به سرکوب، نه به زندان، نه به جنگ»
«ماده ۹۶، ماده ۵۴، اجرا باید گردد»
زمان: یکشنبه ۳ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۳۰
مکان: رشت، گلسار، مقابل اداره کل تأمین اجتماعی گیلان
«از ترس عبور کردهایم و به خشم رسیدهایم»
(مطالبهگران کف خیابان گیلان)
ادامه اعتراض جمعی از اهالی شاهرود نسبت به تلاشها برای راهاندازی دوباره معدن بوکسیت تاش بابرپایی تجمع دراین منطققه کوهستانی؛احضار تعدادی از معترضان به دادگاه
جمعی از اهالی شاهرود درادامه اعتراضاتشان نسبت به تلاشها برای راهاندازی دوباره معدن بوکسیت تاش + دست به تجمع دراین منطققه کوهستانی،زدند.
رئزپنج شنبه 30 مهر،یک فعال محیط زیست با اشاره به نگرانیها درباره آثار فعالیت معدن بوکسیت تاش بر سلامت مردم و محیطزیست منطقه به خبرنگار روزنامه ایگفت: موضوع این معدن تنها به یک اختلاف اداری یا اقتصادی محدود نیست؛ بلکه سلامت عمومی، منابع آبی، مراتع و زیستبوم منطقه را تحت تأثیر قرار میدهد به همین جهت من و عدهای از فعالین در اینجا جمع شدیم حتی با حضور نیروهای پلیس و حتی احتمال بازداشت.
وی افزود: گروهی از معترضان برای جلوگیری از عبور خودروهای معدن بوکسیت به منطقه کوهستانی رفتند و دست به اعتراض زدند و با تعدادی از آنها برخورد شد.
او با انتقاد از برخوردهای صورتگرفته با معترضان گفت: بهجای پاسخگویی به پرسشها و انتشار اسناد، برخی منتقدان با پیگیری قضایی روبهرو شدهاند. پس از انتقاد از مسئولان، به دادگاه ارجاع شده و روندی که به این موضوع انجامیده، به مجموعهای از مسئولان استانی، از جمله دفتر استاندار، معاونت عمرانی و مدیرکل صنعت، معدن و تجارت استان، مربوط بوده است.
+ادامه کنش های دامنه دارجمعی از اهالی شاهرود نسبت به راهاندازی معدن بوکسیت تاش با برپایی تجمعات اعتراضی مکرر مقابل فرمانداری شاهرود منجمله همزمان با سخنرانی استاندارسمنان ومقابل دفتر امامجمعه ودر کوهستان شاهوارطی هفته های گذشته
طی هفته های گذشته، کنش های دامنه دارجمعی از اهالی شاهرود نسبت به راهاندازی معدن بوکسیت تاش با برپایی تجمعات اعتراضی مکرر مقابل فرمانداری شاهرود منجمله همزمان با سخنرانی استاندارسمنان ومقابل دفتر امامجمعه ودر کوهستان شاهوارادامه پیداکرد.
بنا به گزارش رسانه ای شده بتاریخ 20 شهریور،چهار روز قبل، وقتی استاندار سمنان به سالن فرمانداری شاهرود آمد تا درباره وضعیت فعالیت «معدن بوکسیت تاش» در «کوهستان شاهوار» صحبت کند، مردم خشمگینتر از همیشه بودند. آنها که از وعدههای مداوم خسته شده بودند، از قشرهای مختلف به آنجا آمدند و تنها سؤالشان این بود که چطور در وضعیت بحرانی کنونی و در میانه جنگ، بار دیگر صحبت از شروع به کار معدنی شده است که 15 سال مناقشه بر سر فعالیتش ادامه دارد؟ چطور با وجود مخالفت دستگاههایی چون محیطزیست، منابعطبیعی، اداره بهداشت و آب، همچنان تلاش برای ادامه فعالیت این معدن در یکی از مهمترین کوهستانهای استان سمنان جریان دارد و چه تصمیمهایی خشم مردم را برانگیخته است؟ پرسشهایی که در سالهای گذشته بیپاسخ ماندهاند، همچنان جوابی ندارند و همین موضوع خشم مردم را بیشازپیش شعلهور کرده است. آنها در هفتههای گذشته و پس از تلاش برای ازسرگیری فعالیت معدن، مانند سالهای گذشته بارها در کوهستان شاهوار، مقابل فرمانداری و دفتر امامجمعه تجمع کرده و پس از بیش از یک دهه درگیری در منطقه، خواستار پاسخی قطعی شدهاند؛ پاسخی که در نشست اخیر نیز به دست نیامد و استاندار بدون دادن قول قطعی برای تعطیلی فعالیت معدن، جلسه را ترک کرد.
اعتراض به معدن بوکسیت تاش در شاهوار، از نخستین سالهای فعالیت این معدن آغاز شد و با وجود توقف فعالیت آن، در مقاطع مختلف دوباره به جریان افتاد. قدیمیترین اعتراضها به تابستان 1390برمیگردد؛ زمانی که فعالان محیطزیست و کوهنوردان شاهرود نیز مخالفت با فعالیت این معدن را آغاز کردند.
در مرداد 1390، «ستاد مردمی حفاظت از میراث طبیعی و فرهنگی شاهوار» با حضور در روستاهای تاش بالا و تاش پایین، درباره پیامدهای فعالیت معدن با ساکنان این روستاها گفتوگو کرد. در شهریور همان سال نیز بیش از 100 کوهنورد از شاهرود و چند استان کشور، در یک صعود اعتراضی به شاهوار، مخالفت خود را با تخریب ارتفاعات اعلام کردند. در همان دوره، اعتراضهایی نیز به رفتوآمد کامیونها و ماشینآلات معدن گزارش شد.
در سالهای بعد، مخالفتها با فعالیت معدن ادامه داشت، اما سال 1397 نخستین نقطه عطف این روند بود. در اردیبهشت آن سال، اهالی شاهرود در اعتراض به تخریب شاهوار تجمع کردند و زنجیره انسانی تشکیل دادند. همزمان، مخالفت با تمدید پروانه بهرهبرداری معدن شدت گرفت و سرانجام پروانه تمدید نشد و فعالیت معدن متوقف شد.
بااینحال، توقف معدن بهمعنای پایان اختلاف نبود. در اردیبهشت 1398، فعالان محیطزیست مقابل فرمانداری شاهرود تجمع کردند و به آنچه ادامه فعالیت معدن میدانستند، اعتراض کردند. در خرداد همان سال نیز تجمع و جمعآوری امضا برای توقف فعالیت معدن ادامه یافت. یک سال بعد، در شهریور 1399، با مطرحشدن دوباره فعالیت معدن، مردم شاهرود و بسطام بار دیگر تجمع کردند. موضوع در ادامه به دیدار مردم با رئیس قوه قضاییه نیز کشیده شد و دستور رسیدگی به وضعیت معدن صادر شد.
در سال 1400، شاهوار در فهرست میراث طبیعی ملی ثبت شد؛ بااینحال، پرونده معدن همچنان باز ماند. در سال 1402 نیز بار دیگر از منتفیشدن معدنکاری در شاهوار سخن گفته شد، اما این وضعیت پایدار نماند. از سال 1404، با مطرحشدن دوباره فعالیت معدن و بحث برداشت مواد معدنی دپوشده، مخالفتها بار دیگر شدت گرفت.
در اردیبهشت 1405، موضوع برداشت حدود 18 هزار تن بوکسیت دپوشده، ورود ماشینآلات سنگین و انتقال محموله، موج تازهای از اعتراضها را بهدنبال داشت. مردم و کامیونداران شاهرود در برابر خروج محمولهها ایستادند و مخالفت خود را با هرگونه ازسرگیری فعالیت معدن اعلام کردند. در خرداد نیز نماینده شاهرود و میامی مخالفت خود را با ادامه فعالیت معدن اعلام کرد.
اکنون در شهریور 1405، پس از حدود 15 سال، اعتراض به معدن بوکسیت تاش همچنان ادامه دارد. مطالبهگران شاهرودی بار دیگر موضوع را با استاندار سمنان مطرح کردهاند و پروندهای که چند بار با وعده توقف یا منتفیشدن معدنکاری، بستهشده تلقی شده بود، هنوز در دستور بررسی مسئولان قرار دارد.
*آقای خانی! دو ماه حقوق معوقه کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران؛ وعده کافی است، استعفا یا عمل!
آقای خانی! مگر قرار نبود حقوق کارگران روز پانزدهم هر ماه پرداخت شود؟ پس این چه مدیریتی است که کارگر باید برای گرفتن دو ماه حقوق معوقه خودش چشمانتظار بماند؟ تفاوت شما با مدیران قبلی چیست، وقتی همان آش است و همان کاسه؟
کارگر برده نیست که عرق بریزد، تولید کند و برای گرفتن دستمزد خودش التماس کند! خانواده کارگر با وعدههای شما زندگی نمیکند؛ اجارهخانه، قسط و سفره خالی با حرف و شعار پر نمیشود.
دو ماه حقوق معوقه، نتیجهای است که باید درباره آن پاسخگو باشید. دیگر وعده و توجیه کافی است! تاریخ دقیق پرداخت را اعلام کنید و حقوق کارگران را بپردازید.
آقای خانی! اگر از حل ابتداییترین مشکل شرکت، یعنی پرداخت حقوق کارگران، برنمیآیید، با چه توجیهی بر صندلی مدیریت تکیه زدهاید؟ مدیریتی که نتواند به تعهدات اولیه خود عمل کند، چه امیدی برای حل مشکلات بزرگتر باقی میگذارد؟
یا همین امروز برای پرداخت مطالبات کارگران اقدام کنید، یا شجاعانه مسئولیت ناتوانی خود را بپذیرید و کنار بروید!
کارگران دیگر تاب وعدههای توخالی را ندارند. دو ماه معوقه باید پرداخت شود، نه اینکه با وعدههای تازه، ماه سوم هم به آن اضافه شود!
برگرفته از کانال کارگران گروه ملی فولاد
*بازداشت خودسرانه دیاری عبدی، دانشآموز سال آخر دبیرستان در سنندج
بر اساس گزارشهای منتشرشده، روز دوشنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۵، #دیاری_عبدی، دانشآموز سال آخر دبیرستان و اهل سنندج، در حوالی پل مردوخ این شهر، بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.
بازداشت دانشآموزان، نقض آشکار حق امنیت فردی و حق برخورداری از دادرسی عادلانه است. مدرسه و خیابان نباید به عرصهای برای ارعاب و سرکوب دانشآموزان تبدیل شوند. مسئولیت حفظ جان، سلامت و کرامت این دانشآموز بر عهده نهادهای بازداشتکننده است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، بازداشت خودسرانه و غیرقانونی دیاری عبدی، و انتقال او به مکانی نامعلوم بدون ارائه حکم قضایی را قاطعانه محکوم میکند و مسئولیت مستقیم حفظ جان، سلامت و امنیت او را متوجه نهادهای بازداشتکننده میداند. این شورا خواهان اعلام فوری محل نگهداری این دانشآموز، دسترسی خانواده و وکیل به او و آزادی فوری و بیقیدوشرط وی است و تأکید میکند که بازداشت و ارعاب دانشآموزان و نقض حقوق بنیادین آنان به هیچ بهانهای قابل توجیه نیست.
*اطلاعیه کانون نویسندگان ایران:دریغا! محمد زندی درگذشت
محمد زندی (۱۳۳۵ سنندج – ۱۴۰۵ کرج) روز ۲۹ مهر، پس از تحمل یک دوره بیماری، درگذشت. او شاعر، روزنامهنگار و عضو قدیمی کانون نویسندگان ایران بود. «گاهی درخت به من تکیه میزند»، «بارانی که تو را مینوشت»، «ریواسهای سرخ» و «کافههای بیدار» از کتابهای منتشرشدهی او است. شعرهایش سرشار از حسرتهای انسانی در جهانی غیر انسانی و پرانقیاد است؛ آنگونه که خود، مانند بسیارانی دیگر، به آن گرفتار بود. با این همه، امید و شوخطبعی تا آخرین لحظه که قلبش از تپش بازایستاد با او بود.
باید پرندگانت بخوانند/ شکوفهها و میوههات/ زیبایی بیافرینند/ برگها و شاخههات/ سایهی مردمان و/ لانهی پرندگان باشند/ بلوط!/ جانم را میدهم/ تا حرف بزنی...
زندی شاعری مخالف سانسور و مدافع آزادی بیان بود و تا فشارهای گوناگون و بیماریاش اندک فرصتها را از او نربوده بودند در جلسات و فعالیتهای کانون حضوری پیگیر داشت.
کانون نویسندگان ایران درگذشت محمد زندی را به خانواده، دوستان، دوستداران و جامعهی فرهنگی مستقل کشور تسلیت میگوید و صبح روز جمعه یکم آبان در مراسم خاکسپاری او در بهشت سکینه کرج کنار خانوادهاش خواهد بود. یادش گرامی باد!
کانون نویسندگان ایران
۳۰ مهر ۱۴۰۵
*عفو بینالملل خواستار توقف فوری حکم اعدام ترانه رحیمی، زن جوان بازداشتشده در جریان خیزش دیماه، شد
عفو بینالملل با هشدار درباره خطر اجرای حکم اعدام ترانه رحیمی، زن جوان ۲۱ ساله، از مقامهای جمهوری اسلامی خواست فوراً اجرای این حکم را متوقف کنند، محکومیت او را لغو کنند و به مجازات اعدام پایان دهند.
بر اساس بیانیه منتشرشده از سوی عفو بینالملل، ترانه رحیمی در اوت ۲۰۲۶ (مرداد و شهریور ۱۴۰۵) از سوی دادگاه انقلاب اصفهان به اعدام محکوم شد. این حکم در پروندهای مرتبط با خیزش دیماه ۱۴۰۴ صادر شده است؛ پروندهای که این سازمان آن را متأثر از شکنجه و روندی بهشدت ناعادلانه توصیف کرده است.
به گفته یک منبع مطلع که اطلاعاتش در بیانیه عفو بینالملل نقل شده، ترانه رحیمی پس از بازداشت در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۶ (۴ بهمن ۱۴۰۴)، بیش از دو ماه بهطور قهری ناپدید نگه داشته شد. مأموران برای گرفتن اعتراف اجباری او را شکنجه کردند و مورد بدرفتاری قرار دادند؛ اقداماتی که به جراحت او انجامید. همچنین، به گفته این منبع، مأموران تهدید کردند که به خواهر او، رومینا رحیمی، که او نیز بازداشت شده بود، تعرض جنسی خواهند کرد.
عفو بینالملل میگوید اعترافات اجباری ترانه رحیمی مبنای محکومیت او قرار گرفته است. او به همراه ۹ متهم دیگر به اعدام محکوم شدهاند. مقامهای قضایی این افراد را به دست داشتن در کشتهشدن یکی از مأموران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و یک فرد بیخانمان در جریان اعتراضها متهم کردهاند.
افزایش نگرانی درباره زنان محکوم به اعدام
عفو بینالملل در بخش دیگری از بیانیه خود از صدور یا تأیید احکام اعدام برای دستکم پنج زن دیگر در فاصلهای کمتر از دو ماه خبر داده است. این زنان عبارتاند از محبوبه شعبانی، مرضیه (سودا) ابراهیمی شمسآبادی، مژده هاشمی بازرگانی، نجمه امینی و وریشه مرادی. به گفته این سازمان، این احکام در پروندههایی با انگیزههای سیاسی و پس از محاکمههای ناعادلانه صادر یا تأیید شدهاند.
این سازمان هشدار داده است که شمار زیادی از افراد در ایران همچنان با خطر صدور احکام اعدام با انگیزههای سیاسی و اجرای این احکام روبهرو هستند و سرکوبها تشدید شده است.
عفو بینالملل از دولتهای جهان خواسته است با اقدامات فوری دیپلماتیک، مقامهای جمهوری اسلامی را برای توقف همه اعدامها تحت فشار قرار دهند و برقراری تعلیق رسمی اجرای مجازات اعدام در ایران را پیگیری کنند.
*درخواست پیگرد عاملان قتل 11 روزنامه نگار در لبنان
آنتونی بلانگر، دبیرکل فدراسیون بینالمللی روزنامه نگاران، در سفر به لبنان خواستار پیگرد قضایی عاملان قتل روزنامهنگاران در حملات اسرائیل و ارجاع این پروندهها به دیوان کیفری بینالمللی شد.
بلانگر روز 13 اکتبر در مراسمی به مناسبت سومین سالگرد کشته شدن عصام عبدالله، خبرنگار خبرگزاری رویترز، در بیروت سخنرانی کرد.
عصام عبدالله در 13 اکتبر 2023 هنگام پوشش درگیریها در جنوب لبنان بر اثر آتش نیروهای اسرائیلی کشته شد و شش خبرنگار دیگر، از جمله کریستینا عاصی، عکاس خبرگزاری فرانسه، زخمی شدند.
دبیرکل فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران با اشاره به تحقیقات خبرگزاری فرانسه، عفو بینالملل و دیدهبان حقوق بشر گفت شواهد منتشرشده درباره این حمله، ضرورت تحقیقات قضایی و پاسخگویی عاملان آن را نشان میدهد.
او همچنین اعلام کرد در دیدار با جوزف عون، رئیسجمهور لبنان، و نخستوزیر این کشور خواستار پیگیری پرونده 11 روزنامهنگاری شده که به گفته این فدراسیون، از آغاز جنگ در حملات اسرائیل کشته شدهاند.
بلانگر تأکید کرد که خانوادههای روزنامهنگاران کشتهشده حق دسترسی به حقیقت، عدالت و جبران خسارت دارند و ادامه مصونیت عاملان این حملات، امنیت سایر خبرنگاران را نیز تهدید میکند.
او همچنین از رسانهها و کارفرمایان خواست برای خبرنگاران حاضر در مناطق جنگی، آموزش ایمنی، تجهیزات حفاظتی، بیمه و برنامههای تخلیه اضطراری فراهم کنند.
فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران اعلام کرد مستندسازی حملات علیه خبرنگاران و پیگیری تصویب کنوانسیون بینالمللی حفاظت از روزنامهنگاران را ادامه خواهد داد.
*تجمع اعتراضی ده ها هزار نفر در بلگراد نسبت به به فساد و عملکرد دولت در آستانه انتخابات زودهنگام پارلمانی؛حمایت از لیست دانشجویان پیروز میشوند
روز پنجشنبه 22 اکتبر،حدود 150هزار نفردر میدان اسلاویا و خیابانهای اطراف آن در بلگراد، پایتخت صربستان، در گردهمایی جنبش دانشجویی و حامیان فهرست انتخاباتی «لیست دانشجویان پیروز میشوند» شرکت کردند. این رقم برآورد آرشیو مستقل تجمعات عمومی است که خبرگزاری فرانسه نیز آن را گزارش کرده است.
این گردهمایی در آستانه انتخابات زودهنگام پارلمانی 25 اکتبر برگزار شد. جنبش دانشجویی که نزدیک به دو سال است به یکی از نیروهای اصلی اعتراض به فساد و عملکرد دولت تبدیل شده، با طرح مطالباتی درباره پاسخگویی مسئولان و مقابله با فساد، این بار با معرفی فهرست انتخاباتی مورد حمایت دانشجویان وارد رقابت سیاسی شده است.
موج اعتراضهای دانشجویی پس از فروریختن سایبان ایستگاه راهآهن نوسازیشده نوویساد در نوامبر 2024 آغاز شد؛ حادثهای که به کشتهشدن 16 نفر انجامید. معترضان خواهان روشنشدن ابعاد این فاجعه، بررسی مسئولیت مقامها و پیمانکاران و پاسخگویی درباره قراردادها و روند اجرای پروژه بودند. این مطالبات بهتدریج گسترش یافت و مبارزه علیه فساد و درخواست برای برگزاری انتخابات زودهنگام را نیز دربر گرفت.
دانشجویان و حامیان آنان در گردهمایی پنجشنبه با در دست داشتن پرچمها و سردادن شعارهایی درباره پیروزی، از فهرست انتخاباتی مورد حمایت جنبش دانشجویی پشتیبانی کردند. این فهرست با حضور دانشگاهیان و چهرههای مستقل، در برابر حزب ترقیخواه صربستان به رهبری الکساندر ووچیچ قرار گرفته است؛ حزبی که از سال 2012 قدرت را در دست دارد.
این گردهمایی نقطه پایانی کارزار انتخاباتی فهرست دانشجویان پیش از انتخابات یکشنبه بود. همزمان، شماری از سازمانهای جامعه مدنی صربستان درباره ارعاب، بازداشتها، حمله به فعالان و نابرابری در دسترسی به رسانهها و امکانات انتخاباتی هشدار دادهاند.
*تظاهرات دانشجویان و کنشگران اجتماعی در چند شهر اندونزی دراعتراض به گرانی، فساد و ناتوانی دولت در مهار آتشسوزیهای گسترده
روزسهشنبه 20 اکتبر، همزمان با دومین سالگرد آغاز به کار دولت پرابوو سوبیانتو، دانشجویان و کنشگران اجتماعی در جاکارتا، یوگیاکارتا، باندونگ و چند شهر دیگر اندونزی تظاهرات کردند و سیاستهای دولت را در زمینه اقتصاد، محیط زیست و آزادیهای مدنی به چالش کشیدند.
در جاکارتا، صدها دانشجو در اطراف بنای یادبود توگو تانی گرد آمدند و افزایش هزینههای زندگی، فساد و هزینه بالای آموزش و درمان را محکوم کردند. تظاهرکنندگان همچنین خواستار اعلام وضعیت فاجعه ملی در مناطق گرفتار آتشسوزیهای گسترده جنگلی و زمینهای باتلاقی و برخورد قضایی با شرکتهای مسئول تخریب محیط زیست شدند.
آتشسوزیهایی که از ماه ژوئیه بخشهایی از جزایر سوماترا و بورنئو را درگیر کردهاند، دود و آلودگی خطرناکی ایجاد کردهاند؛ وضعیتی که به گزارش رسانهها موجب بیماری هزاران نفر، تعطیلی مدارس و اختلال در پروازها شده است. معترضان دولت را به ناکامی در مقابله با این بحران و بیتوجهی به پیامدهای آن برای سلامت مردم متهم کردند.
فعالان سازمان محیط زیستی گرینپیس نیز با نصب بنر اعتراضی بر بنای یادبود در میدان مرکزی جاکارتا، خواستار اقدام فوری دولت در برابر بحران آتشسوزیها و کاهش هزینههای زندگی شدند. پلیس شش تن از این فعالان را بازداشت کرد؛ آنان پس از چند ساعت بازجویی آزاد شدند.
در یوگیاکارتا نیز تظاهرات دانشجویان در برابر ساختمان شورای نمایندگان منطقهای به تنش و درگیری کشیده شد. معترضان در شهرهای مختلف علاوه بر مقابله با بحران محیط زیست، خواهان مبارزه با فساد، تضمین آزادی بیان و دسترسی ارزانتر و برابرتر به آموزش، درمان و خدمات عمومی شدند.
این اعتراضها در حالی برگزار شد که دومین سالگرد ریاستجمهوری پرابوو به فرصتی برای بیان نارضایتی از عملکرد دولت تبدیل شده بود.
*تجمع 3000 معلم اعتصابی در مادرید برای افزایش دستمزد، کاهش ساعات تدریس و بهبود شرایط آموزش عمومی مقابل مجلس منطقه
روزپنج شنبه 22 اکتبر،حدود 3000معلم اعتصابی مقابل مجلس منطقه مادرید تجمع کردند و خواستار مذاکره فوری با مقامهای آموزشی برای رسیدگی به مطالبات خود شدند. این تجمع در ادامه اعتصاب نامحدود معلمان مدارس دولتی منطقه مادرید برگزار شد که از 14 اکتبر آغاز شده است.
معلمان با پوشیدن تیشرتهای سبز و در دست داشتن پلاکاردها، خواستار افزایش دستمزد، کاهش ساعات تدریس، کمشدن شمار دانشآموزان در کلاسها، بهبود امکانات مدارس و کاهش بار اداری شدند. آنان تأکید دارند که بهبود شرایط کار معلمان، مستقیماً با کیفیت آموزش عمومی و امکان رسیدگی بهتر به نیازهای دانشآموزان ارتباط دارد.
این اعتصاب را مجموعهای از اتحادیهها، از جمله CCOO، UGT، CGT، CNT، STEM و Solidaridad Obrera، همراه با چندین تشکل و پویش آموزشی سازمان دادهاند. اتحادیهها و معلمان شرکتکننده خواستار افزایش ۶۰۰ یورویی دستمزد ماهانه از محل مکمل حقوقی منطقهای هستند و میگویند دستمزدها باید با هزینه بالای زندگی، بهویژه هزینه مسکن در مادرید، تناسب بیشتری پیدا کند.
از دیگر خواستههای اصلی اعتصابکنندگان، کاهش ساعات تدریس هفتگی به حداکثر 17 ساعت در دوره متوسطه و آموزش حرفهای و 22 ساعت در دوره ابتدایی است. آنان همچنین خواستار کاهش شمار دانشآموزان هر کلاس، استخدام نیروی آموزشی و پشتیبانی بیشتر، تأمین منابع لازم برای دانشآموزان دارای نیازهای ویژه و اختصاص دستکم یک نیروی اداری تماموقت به هر مدرسه هستند.
بهبود ساختمانها و امکانات آموزشی نیز بخشی از مطالبات است. معلمان خواهان رسیدگی به وضعیت مدارس، حذف مواد خطرناکی مانند آزبست از ساختمانها و فراهمکردن سیستمهای مناسب سرمایش و گرمایش هستند. آنان همچنین با افزایش کارهای اداری و کاغذبازیهایی که از زمان آموزشی معلمان میکاهد، مخالفت میکنند.
اعتصاب نامحدود پس از چندین دوره اعتراض و تلاش برای مذاکره شکل گرفت. اتحادیههای برگزارکننده میگویند پیشنهادها و توافقهای موجود برای رفع مشکلات مدارس کافی نیست و خواهان مذاکرهای هستند که به بهبود واقعی شرایط کار و آموزش منجر شود.
در مقابل، دولت منطقهای مادرید به ریاست ایزابل دیاز آیوسو، ضمن تأکید بر لزوم حفظ خدمات حداقلی آموزشی، اعتصاب را غیرقابل توجیه دانسته و میگوید مذاکرات و توافقهای قبلی در زمینه ساعات تدریس و شمار دانشآموزان در کلاسها باید اجرا شوند. با این حال، اتحادیهها بر ادامه پیگیری مطالبات خود و ضرورت رسیدگی به کمبود نیرو و منابع در آموزش عمومی تأکید دارند.
تجمع روز پنجشنبه نشان داد که با گذشت بیش از یک هفته از آغاز اعتصاب، اختلاف میان اتحادیههای معلمان و دولت منطقهای همچنان ادامه دارد و معلمان خواهان گشودهشدن مسیر مذاکره برای پاسخگویی به مطالباتشان هستند.
*مسدودکردن ورودیهای دانشگاه بروکسل در اعتراض به افزایش شهریه و کاهش بودجه آموزش عالی
روزپنج شنبه 22 اکتبر،دهها دانشجو از ساعت 6 صبح ورودیهای پردیس سولبوش دانشگاه بروکسل (ULB) را مسدود کردند و با برپایی موانع و نصب پلاکارد، به افزایش شهریه دانشگاهها و کاهش بودجه آموزش عالی اعتراض کردند. این اقدام به فراخوان مجموعه «نسل زد، ضدحمله» (Gen Z Contre-Attaque) برگزار شد؛ مجموعهای که دانشجویان، حلقههای دانشجویی، پژوهشگران، استادان و کارکنان دانشگاه را گرد هم آورده است.
یکی از محورهای اصلی اعتراض، افزایش شهریه در نظام آموزش عالی بخش فرانسویزبان بلژیک است. شهریه پایه که پیشتر 835 یورو بود، در چارچوب اصلاحات جدید برای گروه مشمول شهریه کامل به 1194 یورو در سال تحصیلی 2026 – 2027 رسیده است؛ افزایشی حدود 43 درصد در نظام جدید، مبلغ پرداختی بر اساس وضعیت مالی دانشجو و خانواده او تعیین میشود.
دانشجویان هشدار میدهند که افزایش هزینه تحصیل، دسترسی جوانان خانوادههای کمدرآمد به دانشگاه را دشوارتر میکند و آموزش عالی را بیش از پیش به امتیازی برای خانوادههای مرفه تبدیل میسازد. یکی از سازماندهندگان حرکت تأکید کرد که دانشگاه نباید فقط در دسترس ثروتمندان باشد.
معترضان همچنین به کاهش بودجه آموزش عالی و برنامههای صرفهجویی دولتها اعتراض دارند. اصلاحات مصوب در بخش فرانسویزبان بلژیک، برنامهای برای کاهش هزینهها به میزان 500 میلیون یورو تا سال 2029 در بر دارد. دانشجویان میگویند این سیاستها در کنار افزایش هزینه رفتوآمد و تغییرات مقررات آموزشی، ادامه تحصیل را برای جوانان دشوارتر میکند.
در جریان اقدام روز پنجشنبه، دانشجویان با پخش اعلامیه و گفتوگو با مراجعهکنندگان، دلایل اعتراض خود را توضیح دادند. برخی استادان و پژوهشگران نیز با برگزاری کلاسها و برنامههای آموزشی در محل تجمع، از حرکت حمایت کردند. برگزارکنندگان خواهان لغو کلاسها در روز اقدام و پایاندادن به برونسپاری برخی خدمات دانشگاه، از جمله نظافت، شدند.
این حرکت در ادامه موج اعتراضهای دانشآموزان و دانشجویان بخش فرانسویزبان بلژیک برگزار شد که از اول اکتبر علیه افزایش هزینههای آموزش، اصلاحات آموزشی و محدودشدن دسترسی به تحصیلات عالی آغاز شده است. در برخی تجمعهای پیشین در بروکسل و لیژ، درگیریهایی میان گروهی از معترضان و پلیس رخ داده و نیروهای پلیس از گاز اشکآور و ماشین آبپاش استفاده کردهاند؛ اما گزارشها از اقدام روز پنجشنبه در پردیس سولبوش، از فضایی عمدتاً آرام حکایت دارند.
دانشجویان اعلام کردهاند که بسیج خود را ادامه خواهند داد و برای برگزاری تجمع بزرگتری در 17نوامبر، روز دانشجو، آماده میشوند.
*اعتصاب کارگران سکوهای نفتی دریای شمال در بریتانیا برای افزایش دستمزد و پرداخت مطالبات معوق
بیش از 160 کارگر سکوهای نفتی شرکت آپاچی در دریای شمال در اعتصابی 24 ساعته، خواستار افزایش دستمزد و پرداخت مبالغ معوقه خود شدند. این اعتصاب از ساعت 6 صبح چهارشنبه 21اکتبر آغاز شد و تا ساعت 5 و59 دقیقه صبح پنجشنبه 22 اکتبر ادامه داشت. اتحادیه یونایت اعلام کرده است که در صورت حلنشدن اختلاف، دور دیگری از اعتصاب در روزهای 4 و5 نوامبر برگزار خواهد شد.
کارگران اعتصابی در هفت سکوی نفتی مرتبط با میدانهای نفتی فورتیز و بریل فعالیت میکنند. این کارگران، از جمله تکنسینهای برق، ابزار دقیق، مکانیک، تولید و مخابرات و اپراتورهای رادیویی، پیشنهاد دستمزدی شرکت را نپذیرفتهاند.
اتحادیه یونایت میگوید پیشنهاد شرکت از تثبیت دستمزد تا افزایشهایی کمتر از نرخ تورم را دربر میگیرد و در نتیجه، قدرت خرید بسیاری از کارگران کاهش خواهد یافت. این اتحادیه همچنین شرکت را متهم کرده است که با تعیین مهلت برای توافق بر سر پرداختهای معوقه، کارگران را در معرض از دستدادن مبالغ قابلتوجهی از دستمزدهایشان قرار داده است.
در مقابل، شرکت آپاچی پیشنهاد خود را منصفانه دانسته و گفته است که افزایش 4 درصدی دستمزد را به کارگران مشمول مذاکره پیشنهاد کرده است. شرکت همچنین اعلام کرده که برای حفظ ایمنی عملیات و ادامه فعالیتهای ضروری در دوره اعتصاب، برنامههای جایگزین در نظر گرفته است.
اختلاف بر سر دستمزد و پرداختهای معوقه به نگرانی درباره فعالیت سامانه انتقال نفت فورتیز نیز دامن زده است. یونایت هشدار داده بود که توقف فعالیت سکوی فورتیز چارلی میتواند فشار لازم برای انتقال نفت را کاهش دهد و در شرایطی به توقف کل سامانه منجر شود. به گفته این اتحادیه، سامانه فورتیز که شرکت اینئوس آن را اداره میکند، نفت و گاز بیش از ۸۰ میدان فراساحلی را دریافت میکند و سهم مهمی در انتقال نفت و گاز بریتانیا دارد.
با این حال، شرکت آپاچی اعلام کرده بود که انتظار ندارد اعتصاب، امکان ادامه فعالیت سایر تولیدکنندگان از طریق این سامانه را مختل کند. گزارشهای در دسترس، هشدار اتحادیه درباره خطر اختلال را تأیید میکنند، اما شواهد مستقلی از توقف کل سامانه فورتیز یا اختلال گسترده در عرضه سوخت بریتانیا در دست نیست.
این اعتصاب در شرایطی برگزار شد که مذاکرات با میانجیگری نهاد سازش صنعتی ACAS برای حل اختلاف پیشبینی شده بود. تا زمان انتشار گزارشهای موجود، توافق نهایی میان شرکت و اتحادیه اعلام نشده بود. یونایت اعلام کرده است که در صورت پیشرفتنکردن مذاکرات، کارگران برای دور دوم اعتصاب در 4 و 5 نوامبر آماده خواهند شد.
*جان باختن 21 کارگردراستان همدان براثر حوادث کاری طی 6 ماهه اول سال جاری
روزپنج شنبه 30 مهر،مدیرکل پزشکی قانونی استان همدان گفت: در 6 ماهه نخست امسال 21 نفر که همگی مرد بودند بر اثر حوادث ناشی از کار در استان همدان جان باختهاند که این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته نشاندهنده افزایش حدود 6/16 درصدی است.
وی همچنین به آمار مصدومان حوادث کار اشاره کرد و افزود: در نیمه نخست سال جاری 349 نفر شامل مصدومان مراجعهکننده برای تعیین خسارت و معاینات بالینی به پزشکی قانونی استان مراجعه کردهاند که این آمار در مقایسه با 269 مصدوم مدت مشابه سال گذشته رشد 7/29 درصدی را نشان میدهد.
*جان باختن یک کارگر درهمدان بر اثر سقوط ازارتفاع
روزپنج شنبه 30 مهر،یک کارگر 45 ساله حین کار دریک ساختمان نیمهکاره در همدان بدنبال سقوط از طبقه سوم جان خود را از دست داد.