ضیافتِ آزادی

برای نیکا شاکرمی و مهرشاد شهیدی نژاد

ناگه دو گُلِ قشنگِ ایران

دُردانه تر از بهارِ جانان

در خاطرِ خانه آمدی یاد

آیینه زِ عاشقان درخشان

بر پنجره نقشِ قلبِ دریا

بر ساحل وُ ردِ پایِ باران

برگانِ درختِ رقص وُ آواز

از عطرِ حضورشان غزلخوان

گُلبانگِ ترانه وُ تَرَنُّم

بر چهرۀ روزگارِ خندان

شد نامۀ عاشقان سرآغاز

زیباییِ ناگهان فروزان

در جانِ شقایقی درخشید

نامِ وطن وُ نشانِ تابان

نقشی به نشانه ای چو خورشید

بر جانِ سپهرِ روزگاران

آمد به ضیافتِ اقاقی

 مهتابِ عزیز وُ نازِ مستان

آلاله چو ماهِ مستِ مینا

همبازیِ نور وُ نارِ افشان

این مَه که نگارِ آسمانست

خنیاگرِ خانه وُ خرامان

دلبستۀ نَستَرن نسیم ست

نیلوفرِ فکرِ رُسته در جان

بَه بَه زِ غرورِ غنچۀ باغ

آزادگی اش مثالِ انسان

بارانِ ستاره ها سُرودست

اندیشۀ نو شکفته توفان...

ویرانگرِ این سرا شدی تُو!؟

بنگر به سپاهِ سربداران

ظالم به خیالِ خود که کُشتی!؟

انسانِ زمان وُ نسلِ عصیان

آمادۀ سرنگونی ات باش

در جنگِ گران وُ روزِ میدان

مانندِ غبار وُ دودِ نکبت

پنهان بگُریزی وُ هراسان

در جنبش وُ جشن وُ عشق وُ شادیست

میلادِ دلاوران وُ یاران...

شنبه 16 آبان ماه 1405///7 ماهِ نوامبر 2026