از مارکس بیاموزیم 3 - کمونیسم ِ علمی، کمونیسم ِ تخیلی

( پیوند ِشناخت شناسانه ی کمونیسم و کمونیست)

مانیفست ِ کمونیست ِ مارکس- انگلس آموزش ِ تئوریک و علمی- فلسفی ِ کمونیسم هم به مثابه ِ دوران ِ تاریخی و موضوع ِ شناخت، و هم کمونیست به عنوان ِ عامل و ناقل ِ شناخت است. این کتاب در واقع بیانیه ای است علیه ِ کسانی که خود را کمونیست می نامند اما معنا و مفهوم واقعی و تاریخی - جامعه شناختی ِ کمونیسم را نمی دانند. از دیدگاه ِ مارکس- انگلس کمونیسم در حال ِ حاضر یعنی در دوران ِ سرمایه داری یک نظریه است مبتنی بر قوانین ِ تاکنون کشف شده و به شناخت آمده و در پراتیک ِ تاریخی ِ انسان ها اثبات شده از تکامل ِ تولیدی- مناسباتی ِ دوران های تاریخی ِ انسان ِ کارورز ِ اندیشه ورز. کمونیسم در واقع یک نظریه یا پیشنهاده ی علمی- فلسفی ِ آینده نگرانه و شناخت شناسانه است که مادییت و عینییت یابی اش در آینده ی دور یا نزدیک بستگی ِ تنگاتنگ با درجه ی پیشرفت و تکامل ِتولیدی- مناسباتی ِانسان ها در وحدت و همبستگی ِ تاریخی- دورانی ِ آنان دارد. از این رو، تا آن زمان ِ یقینن و ایجابن - اثباتن تحقق پذیر، اولن هر جامعه و هر نظامی را نمی توان جامعه و نظام ِکمونیستی نامید، ثانیین هر کسی را که ادعای کمونیست بودن دارد نیز نمی توان به صرف ادعای فاقد پشتوانه ی علمی فلسفی ِ اش کمونیست خطاب نمود. سوآل این است که: آیا هر فرد یا حزب و تشکیلاتی که بر خود نام و عنوان ِ کمونیست نهاد واقعن و حقیقتن کمونیست است؟ به هیچ وجه. کمونیست بودن ارتباط ِ مستقیم و بی اما و اگرهای گمراه کننده ، با علمییت ِ فلسفی ِ استدلالی – اثباتی ِ شناخت از شرایط ِ مادی و تولیدی - مناسباتی و درجه ی تکامل ِ هر جامعه ی خاص و مشخص در وهله ی نخست، و جامعه ی انسانی در کلییت ِ همبسته و همپیوسته ی تاریخی- دورانی ِ آن در وهله ی بعد دارد. کمونیسم بنا بر داده های علمی- فلسفی و تولیدی-مناسباتی ِ انسان ها،یا به عبارت ِدیگر بر طبق آموزه های ماتریالیسم ِ تاریخی، یک دوران و در واقعییت و حتمییت ِ استنادی ِ تحقق پذیر اش ، آخرین مرحله ی عصرها یا دوران های تاریخی ِحیات ِ زمان مند ِ اجتماعی و تولیدی- مناسباتی ِ انسان ِ زمینی است. این واپسین دوران ِ تاریخی، از درون ِ ساز و کارهای تولیدی مناسباتی و به طور ِ مشخص از درون ساز و کارهای تولیدی مناسباتی ِ نظام ِ هم اکنون فعال ِ سرمایه داری و دستاوردهای بسیار پیشرفته و تکامل یافته ی صنعت و تکنولوژی و نیز دموکراسی ِ مختوم به آزادی ِ انسان سالار ِ آن سر بر می آورد. بر طبق ِ تئوری ِ مارکسیستی، سرمایه داری واپسین نظام ِشامل ِمالکییت ِخصوصی بر وسائل ِتولید و پیش در آمد ِ ایجابی و فراهم سازنده ی شرایط ِ مالکییت ِ اجتماعی بر این دارائی ها و دستاوردهای تاریخی است. از این رو، بر پایه ی همین پیش نیازها و پیش شرط هاست که لغو ِمالکییت ِخصوصی ِبورژوازی نخستین شرط ِگذار، و متعاقبن ِبرقراری ِمالکیت ِ اجتماعی ِ بر دستاوردها و دارایی های تاریخی ِ جامعه ی انسانی نیز ، پیش شرط ِ ورود به عصر و دوران ِ بی طبقه و بی دولت ِ کمونیسم است. در واقع ، سوسیالیسم ( نظام ِ سوسیالیستی) پیش زمینه ای است برای لغو هرگونه تصاحب و تملک ِطبقاتی بر وسائل ِتولید ِتاریخن انسانی . استدلال بر این است که : ازآنجا که مالکییت ِطبقاتی ِ هزاران ساله ی به زور و نیروی ِ اسلحه اعمال شده را نمی توان ابتدا به ساکن لغو نمود، از این رو الغای این مالکییت ِ به زور اعمال شده،لازمه اش ایجاد ِ یک نظام ِ موقت ِ کم هزینه ی مالکییت ِ اجتماعی با نام و عنوان پرولتری است که مهر و نشان ِطبقاتی بر خود دارد تا اولن مالکیییت را به نیروی پرولتاریا از بورژواری سلب و لغو نماید، و ثانیین بدون ِ هیچ عذر و بهانه ای که هدف اصلی یعنی گذار به کمونیسم را قربانی ِ منافع ِ فردی- تشکیلاتی ِ این یا آن فرقه و دار و دسته نماید ، جامعه را در کلییت ِ همبسته اش وارد ِفاز ِنوین و ساز و کارهای عصر ِکمونیسم یعنی عصر و دورانی نماید که بر پیشانی ِ ورودی ِ آن « از هرکس به قدر ِ توان اش، به هرکس به اندازه ی نیازش» نوشته شده است. در واقع، نظام ِسوسیالیستی، سکوی پرش از سرمایه داری ِپیشرفته و تکامل یافته به عصرودوران ِکمونیسم است ونه آنچنان که فرقه گرایان ِانحصارطلب تبلیغ می کنندازعقب مانده به عقب مانده تر!. بی دلیل نبود که مارکس نوشت : کشورهای عقب افتاده تصویر ِ آینده ی خود را در کشورهای پیشرفته ی سرمایه داری می بینند و نه در عصر و دوران ِ پیشاسرمایه داری( غیر ِسرمایه داری) ِ فئودالی - پدرشاهی. مارکس- انگلس آستانه ی گذار از سرمایه داری به دوران ِ کمونیسم راچنین توصیف کرده اند: «مراوده ی همه جانبه و وابسته گی ِ متقابل و عالمگیر ِملت ها جایگزین ِانزوا و خود کفایی ِمحلی و ملی ِپیشاسرمایه داری شده است. همچنان که در تولید ِ فکری نیز همان وضعییت ِ تولید ِ مادی حاکم است، و فراورده های فکری- فرهنگی و هنری ِ ملت های مختلف در واقع دارایی ِ مشترک ِ تمام ِ ملت ها تلقی می شود. یعنی یک سویه گی ِ تنگ نظرانه ی ملی و محلی بیش از پیش از روابط ِ نوین ِ انسان ها نفی ، و انسان گرایی و انسان دوستی ِ جهانگیر و جهانوطن به جای مناسبات ِ پیشین سر بر خواهد آورد.».( مانیفست ِکمونیست. ترجمه ی : حسن مرتضوی. ص 281). افزون برآنچه من درمقاله ام بادرک وبرداشت از ماتریالیسم ِ تاریخی نوشتم،مارکس وانگلس دراین گزاره ی کوتاه وگویا به پرسش ِ شناخت شناسانه ی عنوان ِ مقاله یعنی کمونیسم چیست و کمونیست کیست پاسخ ِ کاملن اقناعی داده اند. این کمونیسم را مقایسه کنید با کمونیسم ِ اسب و الاغ و قاطر و گاو ِروستاییان ِ لنین و بلشویک ها – نقل شده در در بخش ِ دوم ِ همین نوشتار- ، و بگویید کدام کمونیسم علمی- فلسفی و تکامل گرایانه و به لحاظ ِ تاریخی معتبر است، و کدام یک خیال بافانه و نامعتبر و مرتجعانه.