بیانیه هیئت هماهنگی نهادهای چپ و دمکراتیک: آبان خونین ۱۳۹۸؛ گرامی‌داشت یاد جان‌باختگان
ادای احترام به مقاومت مردم و تعهد به
ادامه مبارزه علیه استبداد، استثمار و نابرابری
خیزش انقلابی آبان ۱۳۹۸ یکی از نقاط عطف مبارزات مردم ایران علیه جمهوری اسلامی، پس از خیزش تاریخی دی ماه۹۶می باشد. خیزشی که از دل فقر، بیکاری، گرانی، تبعیض و محرومیت اکثریت جامعه سر برآورد و در مدت کوتاهی به انفجاری از خشم و اعتراض علیه کلیت نظام حاکم تبدیل شد. این خیزش نشان داد که سال‌ها سرکوب، غارت ثروت عمومی و تحمیل فقر و فلاکت بر کارگران، زحمتکشان و تهی‌دستان، نتوانسته است اراده مردم برای مقاومت و رهایی را درهم بشکند.
در ۲۴ آبان ۱۳۹۸، اعلام افزایش ناگهانی قیمت بنزین و سهمیه‌بندی آن، جرقه این خیزش را شعله‌ور کرد. اعتراضات ابتدا در محلات کارگری و فقیرنشین شکل گرفت، اما به‌سرعت به ۲۹ استان و صدها شهر رسید. این گسترش نشان داد که آبان نه اعتراضی محدود به قیمت سوخت، بلکه انفجار خشم اجتماعی علیه نظامی بود که اکثریت مردم را از حق تعیین سرنوشت خود محروم کرده است.
خیزش آبان بیان آشکار تضادهای طبقاتی و اجتماعی ایران بود؛ جامعه‌ای که درآن اقلیتی برخوردار از قدرت و ثروت در برابر، اکثریتی در زیر فشار تورم، دستمزدهای ناچیز، بیکاری، ناامنی شغلی و بدون خدمات عمومی قرار دارد.
پاسخ جمهوری اسلامی به فریاد حق‌طلبانه مردم، گلوله، کشتارخیابانی، زندان توام با شکنجه و اعدام بود. نیروهای سرکوبگر حکومت با شلیک مستقیم به معترضان، مردم بی‌دفاع را در خون غرق کردند. حکومت با قطع سراسری اینترنت مردم را از یکدیگر و جهان خارج جدا کند و ابعاد واقعی جنایت‌های خود را پنهان سازد. قطعی اینترنت، در کنار تهدید خانواده‌ها و جلوگیری از انتشاراطلاعات، بخشی از سیاست سرکوب عاملان جنایت بود.
درباره شمار جان‌باختگان، برخی گزارش‌های رسانه‌ای رقم حدود ۱۵۰۰ نفر، و برخی دیگرشمار بسیار بالاتری را مطرح کرده اند. هزاران نفر نیز بازداشت شدند. صدور احکام سنگین و اعدام متهمان مرتبط با اعتراضات نیز ادامه همان سیاست ارعاب و انتقام‌گیری حکومتی بود. حقیقت یابی کامل این کشتار، به دلیل پنهان‌کاری حکومت و سرکوب خانواده‌ها، نیازمند تحقیق مستقل و دادخواهی است.
بااین‌همه، آبان تنها روایت خون و سرکوب نیست؛ روایت شجاعت، مقاومت و جان‌فشانی های مردمی است که با دست‌های خالی در برابر رژیم جنایتکار تا دندان مسلح ایستادند. جوانانی که خطر مرگ را پذیرفتند، زنان و مردانی که به میدان آمدند، کارگرانی که زیر بار فقر و فشار اقتصادی صدای حق طلبانه واعتراض شدند و خانواده‌هایی که با وجود تهدید و ارعاب، از آرمان‌ها و نام و یاد فرزندان خود دفاع کردند، چهره انسانی و رهایی‌بخش این خیزش را ساختند. ایستادگی بخشی ازخانواده‌های جان‌باختگان در برابر تحمیل خفقان و سکوت، تلاش برای دادخواهی و ثبت نام قربانیان و افشای جنایات، خود شکلی از مقاومت در برابر ماشین سرکوب بود.
سرکوب آبان خونین نتوانست شعله اعتراض را خاموش کند. تجربه این خیزش، پیوند میان مطالبات اقتصادی و آزادی‌های سیاسی را برجسته‌تر ساخت و در حافظه مبارزاتی جامعه ایران باقی ماند. مبارزات کارگران، معلمان، بازنشستگان، زنان و دانشجویان ، ملیت های تحت ستم و خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱، هر یک با ویژگی‌ها و مطالبات خود، نشان دادند که استبداد و نابرابری همچنان با مقاومت اجتماعی روبه‌رو هستند. گلوله و زندان هرگز نمی توانند مطالبات آزادی‌خواهانه و عدالت‌طلبانه مردم را برای همیشه به سکوت وادار کند.
دادخواهی، یک وظیفه تاریخی و مبارزاتی ما است. باید همواره صدای بی‌صدایان، جان‌باختگان، خانواده‌های دادخواه، زندانیان سیاسی و عقیدتی ، و زندانیان عادی، قربانیان نظام غارتگر و ویرانگر اسلامی، باشیم. دفاع از حق دانستن حقیقت، شناسایی و محاکمه آمران و عاملان کشتار، مخالفت با شکنجه و اعدام و مبارزه با تحریف تاریخ، از وظایف دادخواهان است . فراموشی قربانیان، راه را برای تکرار جنایات هموار می‌کند؛ ثبت حقیقت و انتقال آن به نسل‌های آینده، بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه برای آزادی است.
ما، براین باوریم که پاسخ به دهه ها سال استبداد، سرکوب و استثمار، در سرنگونی جمهوری اسلامی و پایان دادن به ساختارهای سلطه و تبعیض نهفته است. این رهایی نه با بازگشت به استبداد نظام غارتگر و ویرانگرسلطنتی پهلوی و نه با اتکا به قدرت‌های متجاوز خارجی، بلکه با نیروی سازمان‌یافته و مستقل مردم، از پایین و با مشارکت آگاهانه کارگران، زحمتکشان، زنان، ملیت های تحت ستم ،جوانان و همه ستمدیدگان امکان‌پذیر است. آزادی سیاسی باید با عدالت اجتماعی، حقوق برابر ، رفع تبعیض جنسیتی و ملی، حق تشکل مستقل و برخورداری همگان از زندگی شایسته پیوند بخورد.
در سالگرد خیزش آبان نود وهشت ، یاد جان‌باختگان و آرمان های انسانی و انقلابی شان را گرامی می‌داریم؛ در برابر مقاومت مردم و خانواده‌های دادخواه سر تعظیم فرود می‌آوریم و بر ادامه مبارزه علیه استبداد، استثمار، اعدام و هرگونه ستم تأکید می‌کنیم.
آبان زنده است
نه به سرکوب، نه به شکنجه، نه به اعدام
نان، آزادی، برابری؛ پایان دادن به استبداد و استثمار
زنده باد همبستگی و مبارزه متحد مردم برای سرنگونی جمهوری اسلامی و برپایی جامعه‌ای آزاد، برابر و انسانی
هیئت هماهنگی نهادهای چپ و دمکراتیک
آبان ۱۴۰۵ - نوامبر ۲۰۲۶