اخباروگزارش های کارگری 21 آبان ماه 1405
- اعتصاب کارگران ماشین‌سازی تبریز دراعتراض به عدم پرداخت بموقع حقوق برای چندمین روز
- اعتصاب وتجمع رانندگان ناوگان حمل زباله تبریز در اعتراض به سطح پایین حقوق وعدم افزایش مطابق مصوبه شورای عالی کار ونداشتن بیمه تأمین اجتماعی
- اعتراض دانشجویان خوابگاه سلامت دانشگاه علامه به کیفیت غذا و مغایرت با منوی اعلام‌شده
- بیانیه کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)در اعتراض به موج فزاینده اعدام‌ها
- دیدار فعالان صنفی خوزستان با سیامک صادقی چهرازی
- محدودیت دسترسی به آزمایشگاه دانشکده روان‌شناسی در پی گزارش تعرض جنسی و انتصاب استاد متهم به یک سمت مدیریتی
- هشدار جدی به مدیران ارشد صنعت گاز کشور؛ آیا ایمنی و جان مردم سیستان و بلوچستان در حاشیه ملاحظات مدیریتی قرار گرفته است؟
- تجمع اعتراضی چند صد نفره کارکنان و بازنشستگان سازمان بین‌المللی کار در ژنو نسبت به حذف 120 موقعیت شغلی و کاهش بودجه
- اعتصاب دو روزه کارکنان بیمارستان شاریتِه برلین در اعتراض به عقب‌نشینی مدیریت از اجرای قرارداد کاهش فشار کاری و کمبود نیروی پرستاری
- اعتصاب 3 روزه کارگران صنایع گوشتی و کشتارگاه‌های اسپانیا به توافق اولیه افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار انجامید؛ 126 هزار کارگر مشمول قرارداد جدید
- تعلیق اعتصاب سراسری کارکنان بخش عمومی ایرلند پس از توافق اولیه دولت و اتحادیه‌های کارگری بر سر افزایش دستمزدها
- اعتصاب و تجمع دانش‌آموزان دبیرستانی در چند شهر استرالیا در اعتراض به سیاست‌های حزب راست‌گرای One Nation و پائولین هانسون؛ دفاع از حقوق مهاجران، زنان و جوانان و اعتراض به نژادپرستی، بحران مسکن و هزینه‌های بالا زندگی
- جان باختن یک کارگر شرکت ملی حفاری ایران براثر سقوط از ارتفاع در دریا
*******
*اعتصاب کارگران ماشین‌سازی تبریز دراعتراض به عدم پرداخت بموقع حقوق برای چندمین روز
چند روز است که کارگران ماشین‌سازی تبریز برای اعتراض به عدم پرداخت بموقع حقوق در اعتصاب بسر می برند.
به گزارش 21 آبان یک منبع خبری محلی،تعدادی از کارگران ماشین‌سازی تبریز در اعتراض به بی‌نظمی در پرداخت حقوق، چند روز است دست از کار کشیده‌اند.
این اعتراض در شرایطی صورت می‌گیرد که این مجموعه صنعتی از ابتدای سال چند بار شاهد اعتراض‌هایی در این خصوص بوده و تنها دو هفته پیش نیز اعلام شد روند واگذاری آن به بخش خصوصی با دستور رئیس‌جمهور متوقف شده است.
دوم تیرماه امسال حدود یک‌هزار و 600کارگر گروه ماشین‌سازی تبریز به دلیل پرداخت نشدن حقوق اردیبهشت و خرداد دست از کار کشیده بودند+.
در شهریورماه سال جاری کارگران این مجموعه طی نامه‌ای خطاب به پزشکیان،با اشاره به بدهی‌های شرکت، حقوق‌های معوقه، کمبود سرمایه در گردش و نبود منابع کافی برای تولید، خواستار جلوگیری از واگذاری دوباره کارخانه شدند.
در همان زمان سازمان خصوصی‌سازی در حال بررسی شیوه واگذاری شرکت‌های ماشین‌سازی و ریخته‌گری تبریز و مذاکره با متقاضیان احتمالی بود.
دراوایل آبانماه، با اعلام متوقف شدن ،روند واگذاری ماشین‌سازی به بخش خصوصی با دستور رئیس‌جمهور و ابلاغ وزیر اقتصاد،اضافه شد که تصمیم دولت این است که ابتدا از ظرفیت دارایی‌های خود شرکت برای بازسازی و نوسازی تجهیزات و ماشین‌آلات استفاده شود و سپس درباره مالکیت آینده کارخانه تصمیم‌گیری شود.
در حالی که دولت وعده داده ابتدا ماشین‌سازی را نوسازی و سپس درباره مالکیت آن تصمیم بگیرد، مطالبه فعلی کارگران بسیار فوری‌تر است. یعنی پرداخت منظم حقوقی که هزینه زندگی روزانه آنان و خانواده‌هایشان به آن وابسته است.
+اعتصاب کارگران گروه ماشین‌سازی تبریزدراعتراض به عدم پرداخت 2 ماه حقوق
روزسه شنبه 2 تیر، کارگران گروه ماشین‌سازی تبریزبرای اعتراض به عدم پرداخت 2 ماه حقوق دست از کارکشیدند.
این کارگران با بیان اینکه برای پیگیری حقوق قانونی خود دست از کار کشیدیم،به خبرنگاررسانه ای گفتند: حقوق اردیبهشت و خرداد حدود 1600کارگر گروه ماشین‌سازی پرداخت نشده؛ این در حالیست که تورم و افزایش قیمت‌ها، زندگی کارگران را دشوار کرده است.
این کارگران افزودند: امروز نشست کمیسیون کارگری در استانداری آذربایجان شرقی برای رسیدگی به مشکلات کارگران ماشین‌سازی در حال برگزاری‌ست؛ امیدواریم در این جلسه، تصمیماتی بگیرند که مشکلات کارگران را حل و بحران معیشت را برطرف کنند.
به گفته این کارگران، پرداخت به موقع حقوق، حق قانونی کارگران است.
*اعتصاب وتجمع رانندگان ناوگان حمل زباله تبریز در اعتراض به سطح پایین حقوق وعدم افزایش مطابق مصوبه شورای عالی کار ونداشتن بیمه تأمین اجتماعی
روزچهارشنبه 20 آبان، رانندگان ناوگان حمل زباله تبریز برای اعتراض به سطح پایین حقوق وعدم افزایش مطابق مصوبه شورای عالی کار ونداشتن بیمه تأمین اجتماعی دست از کارکشیدند وتجمع کردند.
بنابه گزارش منتشره درشبکه های اجتماعی،ظهر چهارشنبه 20 آبان، رانندگان خودروهای حمل زباله، لجن و نخاله و تریلی‌های انتقال زباله به محل دفن اسپیران، در اعتراض به مشکلات معیشتی و شغلی خود تجمع کرده و دست از کار کشیدند.
این رانندگان به نبود پوشش بیمه تأمین اجتماعی و پرداخت نشدن افزایش سالانه حقوق اعتراض دارند.
برخی از این رانندگان با وجود حدود 15 سال سابقه فعالیت، همچنان از بیمه تأمین اجتماعی محروم هستند.
در حالی که افزایش حقوق کارکنان سایر مجموعه‌های شهرداری طی سال جاری اعمال شده، رانندگان ناوگان حمل زباله از آبانماه سال گذشته تاکنون با همان حقوق قبلی مشغول به کار هستند.
مطالبه اصلی این رانندگان، برخورداری از بیمه تأمین اجتماعی و اعمال افزایش حقوق متناسب با مصوبات سالانه است.
*اعتراض دانشجویان خوابگاه سلامت دانشگاه علامه به کیفیت غذا و مغایرت با منوی اعلام‌شده
دانشجویان خوابگاه سلامت دانشگاه علامه امروز(پنج شنبه 21 آبان) در اعتراض به کیفیت نامطلوب غذا و تکرار مغایرت غذای تحویلی با منوی اعلام‌شده، ساندویچ‌های بی‌کیفیت توزیع‌شده را در حیاط خوابگاه باز کردند
کانال علامه آزاد
*بیانیه کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)در اعتراض به موج فزاینده اعدام‌ها
در ماه‌های پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، شاهد افزایش نگران‌کننده اعدام‌ها، از جمله اعدام زندانیان سیاسی، بوده‌ایم. بسیاری از این زندانیان جوانانی زیر ۳۰ سال هستند. به باور ما، گسترش اعدام‌ها در کنار دیگر اشکال سرکوب، ابزاری برای ایجاد ترس و ارعاب عمومی و عقب‌راندن جامعه از مطالبه‌گری و اعتراض است.
ما بر این باوریم که این روند را نمی‌توان جدا از شرایط عمومی جامعه بررسی کرد. پس از وقایع دی‌ماه و جنگ، وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم به‌شدت دشوارتر شده است. کاهش قدرت خرید، گسترش ناامنی، تشدید شکاف‌های طبقاتی، کشته‌شدن شمار قابل‌توجهی از معترضان در دی‌ماه ۱۴۰۴ به دست حکومت و صدور احکام زندان و اعدام، بر نارضایتی و خشم عمومی افزوده است. بسیاری از جوانانی که در اعتراضات به خیابان آمدند، از اقشار فرودست جامعه بودند و به فقر، نابرابری اجتماعی، محدودیت آزادی‌های فردی و محرومیت از یک زندگی شایسته اعتراض داشتند.
در گزارش کمیته مستقل و بین‌المللی حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد درباره جمهوری اسلامی ایران، مورخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۳ شهریور ۱۴۰۵)، به تشدید استفاده از مجازات اعدام علیه معترضان اشاره شده است.
بر اساس این گزارش، بیش از ۷۰ نفر، از جمله دست‌کم پنج زن و سه پسر، در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، در معرض خطر قریب‌الوقوع محکوم‌شدن به اعدام یا اجرای حکم اعدام قرار دارند.
این گزارش همچنین از اعدام دست‌کم ۲۹ مرد در ارتباط با اعتراضات، در فاصله مارس تا اوت ۲۰۲۶ (حدود اسفند ۱۴۰۴ تا شهریور ۱۴۰۵)، خبر می‌دهد. از این تعداد، پنج نفر در ملأعام اعدام شده‌اند.
امروز اطلاعات بیشتری از وضعیت بازداشت‌شدگان و محکومان عمومی شده است. در پرونده موسوم به «آتش‌سوزی مسجد سیدالشهدا در پاکدشت»، احسان حسینی‌پور حصارلو، متین محمدی و عرفان امیری به اعدام محکوم شده‌اند و پرونده آنان هم‌اکنون در مرحله اجرای احکام قرار دارد. #متین_محمدی و #عرفان_امیری هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال و #احسان_حسینی‌پور_حصارلو ۱۸ ساله بوده است. این سه پسر همان افرادی هستند که در گزارش کمیته به آنان اشاره شده است.
در پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان»، افرادی چون #عرفان_اسفندیاری، #شروین_باقریان، #ابوالفضل_ابراهیمی و #امیرحسین_ملکی هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال یا در آستانه ۱۸ سالگی بودند. متأسفانه #عرفان_اسفندیاری و #امیرحسین_ملکی اعدام شده‌اند و #شروین_باقریان و #ابوالفضل_ابراهیمی همچنان در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.
این افراد از جمله کسانی هستند که در ارتباط با اعتراضات، در سن کودکی بازداشت و به اعدام محکوم شده‌اند. با این حال، از نام و تعداد افرادی که با اتهام‌های دیگر به اعدام محکوم شده‌اند و هنگام ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال بوده‌اند، اطلاع چندانی در دست نیست.
در مجموع، بر اساس گزارش‌های منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دست‌کم ۵۹۷ نفر اعدام شده‌اند. در میان اعدام‌شدگان، دست‌کم ۱۹ زن و ۵۵ زندانی سیاسی حضور دارند. همچنین شماری از اعدام‌شدگان در زمان ارتکاب جرم یا بازداشت، زیر ۱۸ سال بوده‌اند.
بسیاری از این جوانان، دانش‌آموزان دیروز ما و فرزندان همین جامعه‌اند. آنان حق دارند آینده‌ای سرشار از امید، آزادی و زندگی شرافتمندانه داشته باشند. حق آنان برخورداری از آزادی، برابری، امنیت و کرامت انسانی است، نه زندان، گلوله و چوبه‌های دار.
از نگاه ما، معلمان در برابر سرنوشت دانش‌آموزان دیروز خود مسئولیتی فراتر از وظایف آموزشی و مطالبات صنفی دارند. معلمی تنها به کلاس درس و انتقال دانش محدود نمی‌شود؛ دفاع از حق حیات، آزادی، عدالت و کرامت انسانی نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از مسئولیت اجتماعی و اخلاقی معلمان است.
ما حمایت و همبستگی خود را با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که در ده‌ها زندان کشور جریان دارد، اعلام می‌کنیم. این کارزار بارها بر ضرورت همبستگی جمعی و اعتراض به مجازات اعدام تأکید کرده و به صدایی برای مخالفت با این مجازات تبدیل شده است.
در این شرایط حساس و سرنوشت‌ساز، سکوت در برابر اعدام انسان‌ها به معنای بی‌تفاوتی در برابر سلب حق حیات و عادی‌سازی خشونت حکومتی است.
تاریخ درباره موضع و عملکرد ما قضاوت خواهد کرد: آیا ما معلمانی بودیم که تنها به مطالبات معیشتی و منزلت صنفی خود اندیشیدیم، یا هنگامی که دانش‌آموزان دیروزمان را به سوی زندان و چوبه‌های دار می‌بردند، سکوت نکردیم؟
شاید نخستین گام، اعلام همبستگی با کارزاری باشد که در آن، هر سه‌شنبه، زندانیان با اعتصاب غذا به اعدام نه می‌گویند. گام بعدی، موضع‌گیری شفاف و علنی علیه اعدام است؛ اما این اعتراض نباید به انتشار یک بیانیه محدود بماند.
ما از تمامی تشکل‌های صنفی و مدنی دعوت می‌کنیم تا با صدور بیانیه و گفت‌وگو و هم‌اندیشی، برای یافتن راهکارهای عملی و مشترک به‌منظور توقف اعدام‌ها اقدام کنند.
ما می‌خواهیم بخشی مؤثر از صدای «نه به اعدام» در داخل ایران باشیم؛ صدای جوانان و فرزندانمان که پس از کشتار دی‌ماه، همچنان با خطر زندان و اعدام روبه‌رو هستند.
کانون صنفی معلمان به‌عنوان یک تشکل صنفی و مدنی، اعدام را مجازاتی برگشت‌ناپذیر و ناقض بنیادی‌ترین حق انسانی، یعنی حق حیات، می‌داند و بدون توجه به اتهام، عقیده و گرایش افراد، با آن مخالف است. از همین رو، خواهان توقف فوری صدور و اجرای احکام اعدام است.
کانون صنفی معلمان ایران (تهران) ۱۴۰۵/۰۸/۲۱
*دیدار فعالان صنفی خوزستان با سیامک صادقی چهرازی
فعالان صنفی خوزستان روز ۵ شنبه ۲۲ آبانماه با سیامک صادقی چهرازی، معلم زندانی، دیدار کردند.
در این دیدار، فعالان صنفی ضمن قدردانی از سیامک صادقی چهرازی بر همبستگی تأکید کردند.
فعالان صنفی خوزستان همچنین با حضور بر سر مزار زنده‌یادان اقبال تامرادی( فعال صنفی خوزستان ) و حسین پوشنه، جانباخته‌ی اعتراضات دی‌ماه، یاد و خاطره‌ی آنها را گرامی داشتند .
منبع:چاوآر،کانال کانون فرهنگیان اسلامشهر
*محدودیت دسترسی به آزمایشگاه دانشکده روان‌شناسی در پی گزارش تعرض جنسی و انتصاب استاد متهم به یک سمت مدیریتی
ماجرای قفل شدن آزمایشگاه دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی و پاسخ‌های مبهم مسئولان درباره علت این محدودیت‌ها، ابعاد تازه‌ای پیدا کرده است. اطلاعاتی که از سوی دانشجویان به دست ما رسیده، از وقوع یک مورد تعرض و دست‌درازی جنسی به یک دانشجوی دختر در فضای آزمایشگاه حکایت دارد.
بر اساس این اطلاعات، دکتر علیرضا صادقی، عضو گروه مطالعات برنامه درسی و رئیس پیشین دانشکده، در جریان همکاری پژوهشی و در شرایطی که دانشجوی دختر به‌تنهایی در آزمایشگاه حضور داشته، به او تعرض کرده است. همچنین پیش از این نیز شکایت‌هایی از سوی دانشجویان درباره مزاحمت‌های او و بیان عبارات جنسی خطاب به دانشجویان دختر مطرح شده بود. در گفتگوهای دانشجویی، حتی علت برکناری او از ریاست دانشکده نیز به همین شکایت‌ها نسبت داده شده است.
آنچه در این میان محل پرسش است، نحوه برخورد مسئولان دانشکده با این اتفاق است. به‌جای رسیدگی روشن به موضوع و پاسخگویی درباره امنیت دانشجویان، دسترسی به آزمایشگاه با محدودیت‌های شدیدی مواجه شده و مسئولان نیز توضیح مشخصی درباره علت این تصمیم ارائه نمی‌کنند. در نتیجه، دانشجویانی که برای فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی به این فضا نیاز دارند، تاوان تصمیماتی را می‌دهند که ظاهراً ریشه در مسئله‌ای کاملاً متفاوت دارد.
از سوی دیگر، دکتر صادقی به‌تازگی به سمت سرپرست دانشگاه جامع علمی‌کاربردی استان تهران شرق منصوب شده است. این انتصاب با انتشار پیام تبریکی رسمی و اشاره به «سوابق ارزشمند» و «مدیریت شایسته» او همراه بوده؛ موضوعی که در کنار گزارش‌های مطرح‌شده درباره آزار دانشجویان، پرسش‌های جدی‌تری را درباره نحوه رسیدگی مسئولان دانشگاه به این پرونده ایجاد می‌کند.
آنچه در این ماجرا مشاهده می‌کنیم، یکی از تاکتیک‌های جمهوری اسلامی در مواجه با زیر سوال صلاحیت اخلاقی مقاماتش است: تعویض سمت و جایگاه به جای بازخواست و مجازات! فرآیندی که همواره به دور چشم دانشجویان و شهروندان و بدون پاسخگویی به ایشان اتفاق می‌افتد.
تلخ‌ترین بخش ماجرا اینجاست که در مورد مسئله آزارجنسی و زیر پا گذاشتن حقوق زنان، این اتفاق به مراتب بیشتر رخ می‌دهد؛ گویی که از دید مقامات ارشد حکومت، آزار زنان، از صلاحیت مدیران نمی‌کاهد و تنها با تعویض موقت سمت، مشکل را به گمان خود، حل می‌کنند.
در مورد علیرضا صادقی لازمه بگم. این آدم بی ادب بود مثل اساتید رفتار نمیکرد
با لگد در رو باز میکرد وارد جایی میشد (مثلا یکبار من با رئیس آموزش در بحث بودم صدامون بالا گرفت با لگد در رو باز کرد اومد و بعد بدون سلام و علیک بیرونمون کرد گفت حرف نباشه)
خیلی راحت دخترا رو سریع با اسم صدا میکرد
کلا رفتار چاله میدونی داشت
و جالبه یه سال پیش بدون هیچ سر و صدایی با کلی تعریف عوضش کردن
برگرفته از کانال علامه آزاد
*هشدار جدی به مدیران ارشد صنعت گاز کشور؛ آیا ایمنی و جان مردم سیستان و بلوچستان در حاشیه ملاحظات مدیریتی قرار گرفته است؟
بر اساس اطلاعات و مستند پیوست، پیشنهاد انتصاب رئیس سابق حراست شرکت گاز، با مدرک تحصیلی مدیریت (غیرفنی) و بدون سابقه اجرایی و تخصصی در حوزه‌های فنی و ایمنی، به‌عنوان رئیس واحد HSE، نگرانی‌های جدی درباره معیارهای انتصاب در یکی از حساس‌ترین جایگاه‌های صنعت گاز ایجاد کرده است.
واحد HSE یک جایگاه تشریفاتی یا صرفاً اداری نیست؛ این واحد مستقیماً با پیشگیری از حوادث، مدیریت بحران، ایمنی تأسیسات، صیانت از زیرساخت‌های حیاتی و مهم‌تر از همه، حفاظت از جان کارکنان و شهروندان ارتباط دارد.
این موضوع در استان سیستان و بلوچستان، با توجه به سوابق حوادث و انفجارهای تأسیسات گازی و شرایط خاص امنیتی و اجتماعی منطقه، از حساسیت مضاعفی برخوردار است. وقوع حتی یک حادثه بزرگ می‌تواند علاوه بر خسارات جبران‌ناپذیر جانی و مالی، تبعات اجتماعی و امنیتی گسترده‌ای به دنبال داشته باشد.
پرسش جدی اینجاست: در مجموعه‌ای که نیروهای رسمی، متخصص و باسابقه با مدارک عالی مهندسی و تخصصی HSE حضور دارند، چه ضرورتی برای سپردن چنین مسئولیت حساسی به فردی فاقد سوابق تخصصی مرتبط وجود دارد؟ آیا معیار انتخاب مدیران، شایستگی حرفه‌ای است یا فشارهای بیرونی و ملاحظات غیرسازمانی؟
نگران‌کننده‌تر آنکه بنا بر مستندات مطرح‌شده، حتی در متن مکاتبه مدیرعامل نیز به فقدان دانش و تجربه مرتبط فرد موردنظر اشاره شده است. همچنین لازم است مشخص شود چه تعداد از نیروهای رسمی و متخصص شرکت، با وجود برخورداری از صلاحیت و سابقه حرفه‌ای، از جایگاه متناسب با توانمندی خود محروم مانده‌اند.
این مطالبه مستقیماً خطاب به مسئولان زیر است:
➖آقای منصور بیجار، استاندار سیستان و بلوچستان
➖آقای سعید توکلی، معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران
➖آقای منوچهر فلاح، سرپرست شرکت گاز استان سیستان و بلوچستان
➖رئیس امور طرح و برنامه‌ریزی شرکت ملی گاز ایران
مطالبه کاملا روشن و غیرقابل اغماض است:
➖۱. بررسی فوری صلاحیت علمی، تخصصی و سوابق اجرایی فرد معرفی‌شده برای ریاست HSE و بازنگری در این انتصاب تا تعیین تکلیف کارشناسی موضوع.
➖۲. بررسی احتمال اعمال نفوذ، فشارهای خارج از ضوابط سازمانی و هرگونه مداخله در فرآیند انتصاب.
➖۳. بررسی وضعیت نیروهای رسمی متخصص و باسابقه HSE و فنی که با وجود برخورداری از صلاحیت حرفه‌ای، از مسئولیت‌های متناسب محروم مانده‌اند.
➖۴. بررسی مستندات و اظهارات مطرح‌شده در مکاتبات مدیرعامل و اعلام شفاف دلایل انتخاب فرد موردنظر.
سیستان و بلوچستان به اندازه کافی با محرومیت‌ها و چالش‌های متعدد مواجه است. مردم این استان نباید هزینه تصمیمات غیرتخصصی و احتمالی ناشی از روابط و فشارهای بیرونی را با جان و امنیت خود بپردازند.
در صنعت گاز، مسئولیت HSE جای آزمون‌وخطا نیست. مسئولیت این جایگاه مستقیماً با جان انسان‌ها گره خورده است.
انتظار می‌رود مسئولان نام‌برده، به‌جای سکوت یا ارجاع موضوع به مکاتبات اداری معمول، شخصاً و با فوریت به این مسئله ورود کنند و نتیجه بررسی را به اطلاع افکار عمومی برسانند.
هشدار امروز را نباید به گزارش حادثه فردا تبدیل کرد.
اگر صلاحیت یک انتصاب حساس پیش از وقوع حادثه بررسی نشود، مسئولیت نظارتی و مدیریتی تصمیم‌گیران و کسانی که هشدارها را نادیده گرفته‌اند، موضوعی جدی و قابل پیگیری خواهد بود.
جان مردم، امنیت و ایمنی زیرساخت‌های حیاتی، خط قرمز است؛ نه سهمیه‌ای برای روابط و ملاحظات مدیریتی.
1405.08.21
پایگاه اطلاع رسانی مطالبات کارکنان رسمی صنعت نفت ایران
*تجمع اعتراضی چند صد نفره کارکنان و بازنشستگان سازمان بین‌المللی کار در ژنو نسبت به حذف 120 موقعیت شغلی و کاهش بودجه
روز سه‌شنبه 10 نوامبر،حدود 300 نفر از کارکنان و بازنشستگان سازمان بین‌المللی کار (ILO) در مقر این سازمان در ژنو تجمع کردند و به برنامه کاهش بودجه و حذف موقعیت‌های شغلی اعتراض کردند. این تجمع با حمایت اتحادیه‌های کارگری ژنو و هم‌زمان با برگزاری نشست هیئت‌رئیسه سازمان انجام شد.
بر اساس طرح اصلاحی گیلبرت هونگبو، مدیرکل سازمان بین‌المللی کار، قرار است حدود 120 موقعیت شغلی تمام‌وقت حذف شود. طبق گزارش منتشرشده از جزئیات اجرای این برنامه، در دوره 2026 تا 2027 حذف 86 پست دارای شاغل، شامل 35 پست با قرارداد مدت‌دار و 51 پست دائمی، پیش‌بینی شده است. همچنین 180 پست خالی نیز از ساختار سازمان حذف خواهد شد.
اتحادیه کارکنان سازمان بین‌المللی کار می‌گوید از سال 2025 و در پی کاهش منابع مالی، به‌ویژه پس از قطع یا کاهش کمک‌های مالی ایالات متحده، نزدیک به 600 نفر ناچار به ترک این سازمان شده‌اند. نمایندگان اتحادیه تأکید کردند که کاهش بودجه و نیروی انسانی تنها ارقام اداری نیست و مستقیماً بر زندگی و امنیت شغلی کارکنان اثر می‌گذارد.
سِوِرین دِبوا، رئیس اتحادیه کارکنان سازمان بین‌المللی کار، در سخنانی خطاب به هیئت‌رئیسه گفت: «پشت این ارقام، انسان‌ها قرار دارند.» او و دیگر نمایندگان کارکنان خواستار آن شدند که پیشنهادهای آنان در روند اصلاحات جدی گرفته شود.
ایو دوفِرار، دبیر منطقه‌ای اتحادیه یونیا (Unia)، نیز با اشاره به روند مشورت مدیریت با کارکنان گفت که شیوه مشورت در سازمانی که قرار است در سطح جهان الگو باشد، رضایت‌بخش نیست. اتحادیه‌های کارگری خواهان مشارکت واقعی کارکنان در تصمیم‌گیری‌ها و بازنگری در پیامدهای برنامه کاهش هزینه‌ها هستند.
مدیریت سازمان بین‌المللی کار اصلاحات را پاسخی به محدودیت منابع مالی و ضرورت افزایش کارآمدی و تمرکز بر مأموریت‌های اصلی این نهاد معرفی کرده است. بر اساس توضیحات رسمی سازمان، برنامه اصلاحات کاهش مرحله‌ای 5/12 درصد از اعتبارات بودجه عادی مصوب دوره 2026 تا 2027 را در دو دوره دوساله آینده پیش‌بینی می‌کند و حذف حدود 120 موقعیت شغلی نیز بخشی از همین برنامه است.
تجمع کارکنان و بازنشستگان در مقر سازمان بین‌المللی کار، اعتراض به کاهش فرصت‌های شغلی و نیز انتقاد از روند تصمیم‌گیری درباره آینده نیروی انسانی آن را به یکی از محورهای بحث در نشست هیئت‌رئیسه تبدیل کرد.
*اعتصاب دو روزه کارکنان بیمارستان شاریتِه برلین در اعتراض به عقب‌نشینی مدیریت از اجرای قرارداد کاهش فشار کاری و کمبود نیروی پرستاری
کارکنان بیمارستان دانشگاهی شاریتِه در برلین، از ساعت 6 صبح روز پنج‌شنبه 12 نوامبراعتصاب دو روزه خودرا آغاز کردند و تا پایان شیفت شب در بامداد شنبه 14 نوامبر ادامهپیدا خواهد کرد. این اعتصاب با فراخوان اتحادیه خدمات عمومی آلمان (Verdi) در هر سه مرکز بیمارستان شاریتِه برگزار شد و پرستاران، کارکنان بخش‌های درمانی، نیروهای فنی پزشکی، درمانگران، کارکنان درمانگاه‌ها، کارآموزان و دانشجویان شاغل در دوره‌های آموزش عملی را دربر گرفت.
محور اصلی اعتصاب، دفاع از قرارداد جمعی «کاهش فشار کاری» است؛ قراردادی که در سال 2021 و پس از هفته‌ها مبارزه و اعتصاب کارگران و کارکنان بیمارستان به امضا رسید. این قرارداد برای بخش‌های مختلف بیمارستان حداقل استانداردهای تأمین نیروی انسانی را تعیین می‌کند تا از تحمیل بار کاری بیش از حد به کارکنان جلوگیری شود. بر اساس مفاد آن، در صورت پایین‌تر بودن تعداد کارکنان از حداقل تعیین‌شده، برای جبران فشار کاری به کارکنان امتیازهایی تعلق می‌گیرد که می‌تواند به مرخصی یا پرداخت مالی تبدیل شود.
اتحادیه Verdi مدیریت بیمارستان را متهم کرده است که با تلاش برای تضعیف مقررات اصلی این قرارداد و جلوگیری از دستیابی به توافق در مذاکرات، دستاوردهای کارکنان را به خطر انداخته است. این اتحادیه هشدار می‌دهد که عقب‌نشینی از استانداردهای تعیین‌شده، فشار کاری پرستاران را افزایش می‌دهد و می‌تواند بار دیگر کمبود نیروی پرستاری و اختلال در ارائه خدمات درمانی را تشدید کند.
در رأی‌گیری سراسری اعضای اتحادیه درباره اعتصاب اجباری، 98 درصد شرکت‌کنندگان به برگزاری اعتصاب رأی مثبت دادند. اتحادیه اعلام کرد که تمرکز اصلی اعتصاب بر بخش پرستاری است؛ جایی که حدود 7 هزار پرستار در بیمارستان شاریتِه مشغول به کارند.
مدیریت بیمارستان در مقابل، با اشاره به محدودیت‌های مالی و تغییر مقررات تأمین هزینه‌های بیمارستان‌ها، خواسته‌های اتحادیه را از نظر اقتصادی قابل اجرا ندانسته است. به گفته مدیریت، اجرای خواسته‌های فعلی Verdi مستلزم استخدام حداکثر 300 پرستار دیگر و بیش از 20 میلیون یورو هزینه اضافی خواهد بود. مدیریت همچنین اعلام کرده است که طی پنج سال گذشته حدود هزار و 100 نیروی پرستاری جدید استخدام کرده است.
اختلاف دو طرف در شرایطی ادامه دارد که قرارداد جمعی کاهش فشار کاری در پایان سال جاری میلادی به پایان می‌رسد. مدیریت بیمارستان پیش‌تر این قرارداد را با استناد به تغییر شرایط تأمین مالی فسخ کرده و اتحادیه خواهان حفظ و توسعه آن شده است. اتحادیه همچنین دولت ایالتی برلین را به‌عنوان نهاد مسئول بیمارستان، در تأمین منابع مالی لازم برای حفظ استانداردهای نیروی انسانی مسئول می‌داند.
در جریان اعتصاب، مدیریت بیمارستان اعلام کرد که تأمین خدمات ضروری درمانی، به‌ویژه رسیدگی به موارد اورژانسی، ادامه خواهد داشت؛ با این حال، انجام عمل‌های جراحی و درمان‌های غیراضطراری قابل برنامه‌ریزی به تعویق افتاده یا لغو شده است.
این اعتصاب چهارمین اقدام اعتراضی کارکنان شاریتِه از ماه سپتامبر در چارچوب این اختلاف بر سر قرارداد کاهش فشار کاری است. کارکنان و اتحادیه Verdi تأکید دارند که حفظ حداقل نیروی انسانی و محدود کردن فشار کاری، نه‌تنها برای شرایط شغلی پرستاران و دیگر کارکنان، بلکه برای حفظ کیفیت و ایمنی خدمات درمانی نیز ضروری است.
*اعتصاب 3 روزه کارگران صنایع گوشتی و کشتارگاه‌های اسپانیا به توافق اولیه افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار انجامید؛ 126 هزار کارگر مشمول قرارداد جدید
روز پنج‌شنبه 12 نوامبر،اتحادیه‌های کارگری CCOO و UGT-FICA و تشکل‌های کارفرمایی ANICE و FECIC پس از سه روز اعتصاب کارگران صنایع گوشتی و کشتارگاه‌های اسپانیا، توافق اولیه قرارداد جمعی جدید این بخش را برای دوره 2026 تا 2029 امضا کردند.
این توافق اولیه پس از ماه‌ها مذاکره، برگزاری مجامع کارگری و سه روز اعتصاب از 9 تا 11 نوامبر حاصل شد. اعتصاب قرار بود پنج روز ادامه یابد، اما اتحادیه‌ها پس از پیشرفت مذاکرات، اعتصاب روزهای 12 و13 نوامبر را لغو کردند.
بر اساس مفاد پیش‌توافق، دستمزد کارگران در سال 2026 چهار درصد، در سال 2027 دو و نیم درصد و در هر یک از سال‌های 2028 و 2029 دو درصد افزایش خواهد یافت. افزایش سال 2026 از اول ژانویه به‌صورت عطف‌به‌ماسبق محاسبه می‌شود. همچنین سازوکاری برای جبران افزایش تورم پیش‌بینی شده است تا در صورت بالاتر رفتن شاخص قیمت مصرف‌کننده از افزایش توافق‌شده، دستمزدها متناسب با تفاوت آن اصلاح شوند.
کاهش ساعات کار سالانه نیز از دیگر مفاد توافق است. بر این اساس، ساعات کار سالانه در سال 2028به هزار و 746 ساعت و در سال 2029 به هزار و 744 ساعت خواهد رسید.
از دیگر امتیازهای پیش‌بینی‌شده می‌توان به افزایش مرخصی ساعتی برای همراهی اعضای خانواده در مراجعه پزشکی از 10 به 15 ساعت در سال، شش روز مرخصی با حقوق در صورت فوت فرزند یا همسر و معاینات پزشکی داوطلبانه برای کارگران بالای 45 سال، از جمله آزمایش‌های پیشگیری از سرطان، اشاره کرد.
این پیش‌توافق حدود 126 هزار کارگر شاغل در صنایع گوشتی، کشتارگاه‌ها و واحدهای فرآوری و بسته‌بندی گوشت را در سراسر اسپانیا دربرمی‌گیرد.
اتحادیه‌های کارگری دستیابی به این نتایج را حاصل ماه‌ها مذاکره، برگزاری مجامع در محل کار و اتحاد و مشارکت کارگران در سه روز اعتصاب دانسته‌اند. در مقابل، تشکل‌های کارفرمایی میزان مشارکت در اعتصاب را حداکثر 25 درصد اعلام کرده‌اند و مدعی شده‌اند که در بسیاری از واحدها تأثیر اعتصاب محدود بوده است؛ ادعایی که با ارزیابی اتحادیه‌ها درباره مشارکت گسترده کارگران تفاوت دارد.
با وجود امضای پیش‌توافق، مذاکرات درباره بخش‌های دیگری از قرارداد، از جمله شرایط قراردادهای موقت، ارگونومی و سرعت خطوط تولید، معاینات پزشکی و برخی مرخصی‌ها ادامه خواهد یافت. اتحادیه‌ها نیز باید متن پیش‌توافق را برای تصویب به مجامع و ارکان تصمیم‌گیری خود ارائه کنند. طرفین اعلام کرده‌اند که پیش از 30 نوامبر برای ادامه مذاکرات و تکمیل قرارداد نهایی گرد هم خواهند آمد.
*تعلیق اعتصاب سراسری کارکنان بخش عمومی ایرلند پس از توافق اولیه دولت و اتحادیه‌های کارگری بر سر افزایش دستمزدها
روز چهارشنبه 11 نوامبر،دولت ایرلند و اتحادیه‌های کارگری بخش عمومی این کشور پس از مذاکرات فشرده، بر سر توافق اولیه جدید دستمزدها به تفاهم رسیدند. در پی این تحول، اعتصاب 24 ساعته‌ای که قرار بود روز پنج‌شنبه 12 نوامبر با مشارکت کارکنان بخش عمومی برگزار شود، به حالت تعلیق درآمد.
این اعتصاب قرار بود با مشارکت اعضای 19اتحادیه عضو کمیته خدمات عمومی کنگره اتحادیه‌های کارگری ایرلند (ICTU) برگزار شود و صدها هزار نفر از کارکنان بخش عمومی، از جمله معلمان، پرستاران، پزشکان، کارکنان ادارات دولتی و کارکنان خدمات عمومی را دربرگیرد. بر اساس برنامه اولیه، تجمع‌ها و راهپیمایی‌های اعتراضی در هشت شهر دوبلین، کورک، لیمریک، گالوی، واترفورد، اسلایگو، تولامور و لترکنی برگزار میشد.
اختلاف میان دولت و اتحادیه‌ها پس از پایان اعتبار توافق قبلی دستمزدها در ژوئن 2026 و شکست مذاکرات برای تعیین افزایش حقوق جدید شدت گرفته بود. اتحادیه‌ها معتقد بودند پیشنهادهای دولت با افزایش هزینه‌های زندگی و کاهش قدرت خرید کارگران و کارکنان بخش عمومی تناسب ندارد. در همین چارچوب، بیش از 300 هزار کارمند بخش عمومی در اعتصاب 24 ساعته 14 اکتبر شرکت کرده بودند؛ اقدامی که به تعطیلی بسیاری از مدارس و دانشگاه‌ها و لغو هزاران نوبت درمانی در مراکز پزشکی انجامید.
بر اساس توافق اولیه جدید، افزایش تجمعی دستمزدها به‌طور متوسط 75/10 درصد تا اوایل سال 2029 پیش‌بینی شده است. این توافق دوره‌ای 33 ماهه را دربرمی‌گیرد و افزایش‌ها از ژوئیه 2026 محاسبه خواهد شد.
یکی از نکات مهم توافق، توجه ویژه به کارکنان کم‌درآمد است. بر اساس اعلام دولت، کارکنانی که در پایین‌ترین سطوح درآمدی قرار دارند، در طول دوره توافق تا 3/18 درصد افزایش دستمزد دریافت خواهند کرد. همچنین سقف درآمد مشمول این امتیازها از 50 هزار به 60 هزار یورو افزایش می‌یابد.
بر اساس نمونه‌های اعلام‌شده از سوی دولت، دستمزد پایه یک کارگر نظافتچی در طول دوره توافق 3/18 درصد، یک مأمور پلیس 6/14 درصد و یک معلم دوره ابتدایی 1/13 درصد افزایش خواهد یافت.
هزینه اجرای توافق جدید حدود 2/5 میلیارد یورو برآورد شده که قرار است در پنج بودجه سالانه توزیع شود. همچنین در صورت تغییر قابل‌توجه نرخ تورم یا سایر شاخص‌های اقتصادی، امکان بازبینی توافق پیش‌بینی شده است.
با وجود تعلیق اعتصاب، توافق اولیه هنوز به معنای پایان قطعی اختلافات نیست. اتحادیه‌های کارگری باید مفاد آن را بررسی و برای تصویب به رأی اعضای خود بگذارند. فدراسیون معلمان دانشگاهی ایرلند (IFUT) نیز اعلام کرده است که تعلیق اعتصاب به معنای پذیرش توافق از سوی این اتحادیه نیست و اعضای آن باید درباره مفاد پیشنهاد جدید تصمیم‌گیری کنند.
به این ترتیب، اعتصاب گسترده‌ای که قرار بود روز پنج‌شنبه برگزار شود، در پی فشار مبارزات کارگری و مذاکرات فشرده میان دولت و اتحادیه‌ها متوقف شد؛ اما سرنوشت نهایی توافق به تصمیم و رأی کارگران و کارکنان بخش عمومی وابسته است.
*اعتصاب و تجمع دانش‌آموزان دبیرستانی در چند شهر استرالیا در اعتراض به سیاست‌های حزب راست‌گرای One Nation و پائولین هانسون؛ دفاع از حقوق مهاجران، زنان و جوانان و اعتراض به نژادپرستی، بحران مسکن و هزینه‌های بالا زندگی
روز پنج‌شنبه 12 نوامبر،صدها دانش‌آموز دبیرستانی در سیدنی، در اعتراض به سیاست‌ها و مواضع حزب راست‌گرای «وان نیشن» (One Nation) به رهبری پائولین هانسون، از کلاس‌های درس خارج شدند و در برابر تالار شهر سیدنی تجمع کردند. این حرکت بخشی از فراخوان هماهنگ دانش‌آموزان در چند شهر استرالیا بود که با سازمان‌دهی گروه‌های دانش‌آموزی، از جمله «دبیرستانی‌های ضدسرمایه‌داری» (High School Anti-Capitalists)، برگزار شد.
بر اساس گزارش رسانه‌های استرالیایی، برای برگزاری تجمع‌های مشابه در شهرهای ملبورن، بریزبن، آدلاید، کانبرا و داروین نیز برنامه‌ریزی شده بود. در سیدنی، دانش‌آموزان با در دست داشتن پلاکاردها و سردادن شعارهایی علیه نژادپرستی، تبعیض جنسیتی و همجنس‌گراهراسی، مخالفت خود را با مواضع حزب وان نیشن اعلام کردند. در این تجمع همچنین پیکره‌ای نمادین از پائولین هانسون به نمایش گذاشته شد.
سازمان‌دهندگان این حرکت می‌گویند سیاست‌های حزب وان نیشن حقوق مهاجران، زنان و اقلیت‌های جنسی را تهدید می‌کند و دانش‌آموزان نمی‌خواهند در برابر عادی‌سازی مواضع راست‌گرایانه و تبعیض‌آمیز سکوت کنند. اودسا بیشاپ-مک‌موری، یکی از سازمان‌دهندگان 18 ساله این حرکت، تأکید کرد که دانش‌آموزان نیز در برابر تهدید حقوق مهاجران، زنان و افراد ترنس مسئولیت دارند و باید در برابر سیاست‌های نژادپرستانه و تبعیض‌آمیز موضع بگیرند.
اعتراض‌ها تنها به مخالفت با حزب وان نیشن محدود نبود. بحران مسکن و افزایش هزینه‌های زندگی، ناامنی شغلی جوانان، تغییرات اقلیمی و جنگ غزه نیز از جمله موضوعاتی بود که در سخنان سازمان‌دهندگان و شرکت‌کنندگان مطرح شد. دانش‌آموزان می‌گویند این مسائل به یکدیگر مرتبط‌اند و آینده نسل جوان را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
در جریان تجمع سیدنی، تنش کوتاهی نیز هنگامی شکل گرفت که یک مخالف سقط جنین با زنان حاضر در جمع درگیر گفت‌وگو و مشاجره شد. دانش‌آموزان با سردادن شعار «بدن ما، انتخاب ما» به او اعتراض کردند و پلیس وی را از محل تجمع دور کرد.
پائولین هانسون در واکنش به اعتراض‌ها از دانش‌آموزان خواست به کلاس‌های درس بازگردند و مدعی شد مدارس باید به جوانان بیاموزند چگونه فکر کنند، نه اینکه چه فکری داشته باشند. او همچنین با اشاره به افزایش هزینه‌های زندگی و فشار اقتصادی بر خانواده‌ها، از دانش‌آموزان خواست به‌جای اعتراض به حزب او، درباره مشکلات اقتصادی اعتراض کنند. برخی مقام‌های آموزشی استرالیا نیز با وجود تأکید بر حق اعتراض، با ترک کلاس‌ها در ساعات آموزشی مخالفت کردند.
این حرکت در ادامه اعتراض‌های دانش‌آموزی ماه اوت برگزار شد؛ زمانی که بنا بر برآورد یکی از سازمان‌دهندگان، حدود 15 هزار نفر در تجمع‌های اعتراضی شهرهای مختلف استرالیا شرکت کرده بودند.
گروه‌های دانش‌آموزی برگزارکننده می‌گویند هدف آنان گسترش سازمان‌یابی مستقل جوانان و پیوند دادن مبارزه علیه نژادپرستی و تبعیض با مسائل اقتصادی و اجتماعی نسل جوان است.
*جان باختن یک کارگر شرکت ملی حفاری ایران براثر سقوط از ارتفاع در دریا
روز سه شنبه 19 آبان، یک کارگر شرکت ملی حفاری ایران بنام حامد فتحی حین کار در دکل حفاری دریایی سینا براثر سقوط از ارتفاع در دریا جان خود را ازدست داد.