۱۴۰۵-۰۹-۰۱

شنبه ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ ـ ششمین شنبه اعتراضات علیه گرانی و نابرابری اجتماعی

 

از میدان جمهوری تا میدان ملت؛ کارگران، جوانان، دانشجویان و جلیقه‌زردها بار دیگر به خیابان آمدند
 

شنبه ۲۱ نوامبر، پاریس و شماری از شهرهای فرانسه شاهد دور تازه‌ای از اعتراضات اجتماعی علیه گرانی، کاهش قدرت خرید، نابرابری اقتصادی و شرایط نامناسب زندگی بود. این حرکت که ششمین شنبه متوالی اعتراضات از ۱۷ اکتبر به شمار می‌رفت، با فراخوان مشترک سندیکاهای کارگری، تشکل‌های جوانان، دانشجویان، دانش‌آموزان و هماهنگی جنبش جلیقه‌زردها برگزار شد.
 

این روز همچنین با هشتمین سالگرد شکل‌گیری جنبش جلیقه‌زردها در نوامبر ۲۰۱۸ هم‌زمان بود؛ جنبشی که اعتراض به افزایش هزینه سوخت را به یک بحران اجتماعی و سیاسی گسترده در فرانسه تبدیل ‌شد  با فراخوان مشترک سندیکاهای کارگری، تشکل‌های جوانان، دانشجویان، دانش‌آموزان و هماهنگی جنبش جلیقه‌زردها برگزار شد.
 

این روز همچنین با هشتمین سالگرد شکل‌گیری جنبش جلیقه‌زردها در نوامبر ۲۰۱۸ هم‌زمان بود؛ جنبشی که اعتراض به افزایش هزینه سوخت را به یک بحران اجتماعی و سیاسی گسترده در فرانسه تبدیل کرد.
 

پاریس؛ از جمهوری تا ملت
 

تجمع اصلی پاریس ساعت ۱۴ در میدان جمهوری (Place de la République) آغاز شد. جمعیت از مسیر بلوار ولتر به‌سوی میدان ملت (Place de la Nation) حرکت کرد.
 

در میان راهپیمایان، پرچم‌ها و نشان‌های سندیکاهای کارگری در کنار جلیقه‌زردها، تشکل‌های دانشجویی و دانش‌آموزی دیده می‌شد. حضور نسل‌های مختلف، از کارگران و بازنشستگان تا جوانان و دانشجویان، چهره‌ای اجتماعی و چندنسلی به این راهپیمایی داده بود. فراخوان  این حرکت،  را سندیکاهای CGT، CFDT، FO، FSU و Solidaires و تشکل‌های جوانان شامل FAGE، UNEF، Union étudiante و Union syndicale lycéenne حضور داشتند. انجمن دفاع از حق مسکن، DAL، و هماهنگی جلیقه‌زردها نیز در این بسیج مشارکت کردند.
 

یکی از موضوعات برجسته در شعارها، علاوه بر گرانی و دستمزدها، اعتراض به قانون جدید مربوط به فرض قانونی استفاده از سلاح توسط نیروهای انتظامی بود؛ موضوعی که در شعارهای بخشی از معترضان باز تاب داشت  در پاریس دها هزار نفر در این راهپیمایی شرکت کردند
 

واعتراضات  در دیگر شهرهای فرانسه
 

اعتراضات در شهرهای مختلف فرانسه با شدت و شرایط متفاوتی برگزار شد.
 

مارسی (Marseille): بیش از ده هزار ،  نفر در راهپیمایی شرکت کردند. در ادامه، بخشی از جمعیت از مسیر اصلی جدا شد و تجمع به حرکت بدون مجوز تبدیل شد. پلیس برای متفرق کردن معترضان از گاز اشک‌آور استفاده کرد. در جریان درگیری‌ها، چند سطل زباله به آتش کشیده شد و آتش به خودروهای اطراف نیز سرایت کرد.
 

لیل (Lille): حدودده هزار  نفر در تجمع اعتراضی شرکت کردند. یکی از ویژگی‌های این راهپیمایی، حضور گروه‌های مختلف سنی و همبستگی میان نسل‌ها بود. یک ارکستر موسیقی نیز در میان جمعیت قطعه‌ای از فیلم «بازی‌های گرسنگی» را اجرا کرد. در پایان تجمع، تنش‌هایی میان بخشی از معترضان و نیروهای پلیس رخ داد.
 

لیون (Lyon): با وجود ممنوعیت تجمع در بخش وسیعی از مرکز شهر، چند گروه تلاش کردند به مرکز شهر وارد شوند. پلیس با استفاده از گاز اشک‌آور آنان را متفرق کرد.
 

نانت (Nantes): اعتراضات با تنش‌هایی همراه شد و تصاویر آتش‌سوزی سطل‌های زباله در جریان تظاهرات منتشر شد.
 

بوردو (Bordeaux): تصاویر خبرگزاری فرانسه حضور معترضان در این شهر را ثبت کرده‌اند؛ اما آمار نهایی قابل اتکایی از شمار شرکت‌کنندگان در گزارش‌های بررسی‌شده منتشر نشده است.
 

در پاریس، یکی از شعارهای که به چشم می خورد :
 

«برای آموزش عمومی پول می‌خواهیم؛ برای کارگران هم دستمزد و امکانات بهتر می‌خواهیم.»
 

این شعار پیوند میان مطالبات آموزشی و خواسته‌های طبقه کارگر را به‌خوبی نشان ‌می داد !مطالبات و شعارهای معترضان
 

مطالبات اصلی این حرکت اجتماعی را می‌توان در چند محور خلاصه کرد:
 

افزایش دستمزدها و حقوق بازنشستگی متناسب با هزینه‌های زندگی؛
 

مقابله با گرانی مواد غذایی، مسکن، انرژی و حمل‌ونقل؛
 

دفاع از آموزش عمومی و افزایش امکانات مدارس و دانشگاه‌ها؛
 

بهبود وضعیت معیشتی دانشجویان و افزایش کمک‌هزینه‌های تحصیلی و مسکن؛
 

دفاع از خدمات عمومی و مقابله با خصوصی‌سازی و سیاست‌های ریاضتی؛
 

عدالت مالیاتی و مشارکت بیشتر ثروت‌های بزرگ در تأمین هزینه‌های اجتماعی؛
 

دفاع از حق مسکن و مقابله با گسترش فقر و بی‌ثباتی شغلی؛
 

اعتراض به قوانین محدودکننده حقوق مدنی و افزایش اختیارات نیروها نظامی  و پلیس
 

مسئله فقط گرانی نیست؛ مسئله کیفیت زندگی، آینده نسل جوان، امنیت شغلی، حق مسکن و دسترسی همگانی به خدمات عمومی است.
 

هشت سال پس از آغاز جنبش جلیقه‌زردها، بازگشت بخشی از همان مطالبات در کنار اعتراضات دانش‌آموزی و کارگری، نشان می‌دهد که ریشه‌های نارضایتی اجتماعی همچنان باقی است.
 

خیابان هنوز یکی از میدان‌های بیان اعتراض اجتماعی در فرانسه است؛ اما تبدیل این اعتراض به نیرویی سازمان‌یافته و پایدار، مسئله تعیین‌کننده روزهای آینده خواهد بود ؟ ناصر پاریس. ۲۱/نوامبر ۲۰۲۶
 

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر