سال عوض شد، جهان نه!
سال ۲۰۲۵ میلادی با تمام سیاهیهایش، طبق قرارداد تقویم به پایان رسید؛ عددی رفت و عددی دیگر جایش نشست.اما افسوس که با جابهجایی اعداد، منطق نابودی، جنگ و مرگ نه متوقف شد و نه حتی مکث کرد.
در این سال، ایدئولوژیها و ماشینهای مرگ، از صهیونیسمِ دولتی تا داعش و الشباب، بیش از هر ویروسی جان گرفتند و اسرائیل در کشتن انسان در فلسطین و لبنان، از طاعون و ابولا هم پیشی گرفت. چون بیماری، دستکم ادعای اخلاق و «دفاع مشروع» ندارد. اسرائیل و امریکا به ایران حمله کردند و کماکان سایه جنگ بالای سر مردم است و تاوان اقتصادی را آنها میدهند.
در میان این همه تاریکی، تنها کورسوی امید، نامی بود که دوباره «اراده» را معنا کرد: کوبانی. جایی که زیر فشار همزمان ترکیه، احمدالشرع، رهبر سابق القاعده، اردوغان و شرکایش و ویروسهایی خطرناکتر از ابولا و کرونا— تحریم، انزوا، معاملهگری قدرتها و سکوتِ سازمانیافته جهانی— کماکان ایستاده است و هنوز سقوط را نپذیرفته.
۲۰۲۵ آخرین نفسهایش را میکشد و هنوز هزاران پناهجو در آمریکا، اروپا، ترکیه، ایران و ..، نه در آمار، که در صف دیپورت، میان ترس و بیسرزمینی معلقاند.
۲۰۲۶ نزدیک میشود و در جمهوری اسلامی، صف اعدام های سیاسی و غیره، همچنان بلندتر از صف نان است و نان، این ابتداییترین حق، به کالایی لوکس بدل شده است و مردم جان به لب رسیده، بار دیگر به خیابانها سرازیر شدند تا با دستان خالی و سرکوبگران تا دندان مسلح به وضع موجود اعتراض کنند.
بحران اقتصادی و زیستمحیطی، بیپاسپورت و بیپرچم، تمام جهان را درنوردیده. از جنگهای فرسایشی تا زمینِ خستهای که دیگر توان بخشش ندارد.
ای کاش بازی تقویم، دکمهای هم برای پایان دادن به این شبهای ممتد داشت. اما هنوز بشر، با همه ادعاهایش، به تجلی واقعی ارادهی جمعی خود نرسیده است.
سال عوض شد.
جهان نه.
مینو همیلی
۳۰ ژانویه ۲۰۲۵
