سینه سپر کردنِ ایران نگر!

برای ایرانِ خسته ولی سترگ برای مردمانِ دلاور وُ با شکوهِ سرزمینمان

قلبِ جهان نامِ تو ایران شود

عشق وُ شجاعت زِ تو حیران شود

سَرورِ آزاده دلاور ببین!

یاورِ آزاده وُ آذر ببین!

دشمنِ تو حیله وُ مرگ آورد!؟

بر سرِ خود سنگ وُ تگرگ آورد

غلغلۀ غارتیان چون غبار

بگذرد از چهرۀ ماهِ دیار

هیچ نداند زِ تو وُ قِدمَت ات

قامتِ تاریخِ تو وُ شوکت ات

غارت وُ تحقیرِ حقیقت کُند

خفتِ خود نامِ شریعت کُنَد

دینِ مُبین وَه که چه شیطانی است

آخور وُ خُرجین همه رحمانی است

نعره کشِ مغلطه گر کله پوک!

چرک وُ پلشتی وُ پلید وُ چروک

دارِ بهارانی وُ عقلِ طناب

قتلِ وطن سیطرۀ عدلِ ناب

دزدی وُ گردنکشی ات شد حلال

جهل وُ جنون ات جَنَمی پُر جلال

کُشتن وُ زندان شده آیینِ تان

آنچه رذالت بُوَد آذینِ تان

آبرویِ خانه وُ مردم تباه

در پسِ پستی وُ سیاهی پناه...

سینه سپر کردنِ ایران نگر

قدرت وُ عصیانِ دلیران نگر

رزمِ فروزنده به میدانِ جنگ

چارۀ رَجّاله وُ جامِ شرنگ

بادِ هوا شوکتِ پوشالی اش

من منِ وُ آن دعویِ تُوخالی اش

قدرتِ سرکوبی وُ ویران شوی

کاخِ چو کوخی وُ پریشان شوی...

عالم وُ آدم به تماشایِ ما

عشقِ به رقص آمده شیدایِ ما

چشمِ جهانا! تو نگه کُن شکوه

می دَمَد این جوانِ جوانان چو کوه

جمعه 12 دیماهِ 1404///2 ژانویه 2026