گزارشی از کنفرانس بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی
کنفرانس بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی در روزهای ۲۰ و ۲۱ دسامبر ۲۰۲۵ در پاریس برگزار شد. در این کنفرانس، فعالان و نمایندگان جریانهای چپ، کمونیست، آنارشیست، آنتیفاشیست، فعالان محیط زیست و مترقی از کشورهای مختلف — فلسطین، کردستان، ترکیه، ایران، آلمان، فرانسه، ایتالیا، بریتانیا، بلژیک، دانمارک، یونان، اسپانیا، سوئیس، اتریش، هند، تونس، شیلی، پرو، مکزیک، کامرون و فیلیپین — حضور داشتند.
این تنوع جغرافیایی و سیاسی، کنفرانس را به تلاشی برای پیوند دادن مبارزات زندانیان سیاسی در نقاط مختلف جهان در چارچوب یک نبرد مشترک ضد سرمایهداری، ضدامپریالیستی و ضد فاشیستی تبدیل کرد.
کنفرانس همبستگی بینالمللی با زندانیان سیاسی از سوی پلتفرم Prisoners Voice Platform (TSP) سازماندهی شده بود. این پلتفرم در عمل نقش هماهنگکننده و برگزارکننده اصلی کنفرانس را بر عهده داشت.¹
ساختار و برنامهٔ دو روز کنفرانس
پنل: مبارزهٔ طبقاتی و زندانها در بسترهای تاریخی و معاصر
شرکتکنندگان پنل: ترکیه، هند، مکزیک، فیلیپین
پنل: تجربهها و ابزارهای مقاومت در زندانها
شرکتکنندگان پنل: کامرون، فلسطین، ایرلند
پنل: زنان و LGBTI+ در زندانها
شرکتکنندگان پنل: ایران، آلمان، سرزمین باسک، ترکیه و کردستان
برنامهٔ عصر: برنامهٔ فرهنگی
یکشنبه ۲۱ دسامبر ۲۰۲۵
آغاز برنامه: ساعت ۹:۰۰ صبح
پنل: زندانها و حقوق بینالملل
شرکتکنندگان پنل: آلمان، اسپانیا، کردستان، فلسطین
۵. پنل: چگونه میتوان همبستگی بینالمللی با زندانیان سیاسی را تقویت کرد؟
۶. اعلام و قرائت قطعنامهٔ پایانی / جمعبندی نتایج کنفرانس
زمینه جهانی: بحران سرمایهداری و بازگشت فاشیسم
در قطعنامهٔ پایانی کنفرانس تأکید شد که جهان امروز در بستر یک بحران عمیق و ساختاری نظام سرمایهداری بسر میبرد؛ بحرانی که خود را در فقر گسترده، جنگهای ارتجاعی، نسلکشی، اشغال و سرکوب آزادیهای سیاسی منعکس می کند. در چنین شرایطی، دولتها برای حفظ سلطهٔ طبقاتی خود بیش از پیش به ابزارهای فاشیستی، "قوانین ضدتروریستی"، گسترش نظارت پلیسی و سرکوب سازمانیافته روی آوردهاند.
کنفرانس تصریح کرد که زندان، شکنجه، اعدام و سرکوب در چارچوب سیستم سرمایهداری به یکی از ابزارها و ارکان اصلی مدیریت بحران از بالا برای حذف فیزیکی و سیاسی مخالفان، انقلابیون، مبارزان ضد سرمایهداری، ضد امپریالیستی و ضد فاشیستی و جنبشهای اجتماعی تبدیل شدهاند.
زندانیان سیاسی: قلب تپنده مقاومت
یکی از محورهای اصلی کنفرانس، جایگاه زندانیان سیاسی بعنوان نماد و الهامبخش مقاومت بود. در قطعنامه تصریح شده است که همبستگی با زندانیان سیاسی نه یک اقدام صرفاً انسانی یا حقوقبشری ، بلکه بخشی جدایی ناپذیر از مبارزهٔ انقلابی برای دگرگونی انقلابی جامعه است.
از فلسطین تا ترکیه، از ایران تا هند، از پرو تا فیلیپین، زندانیان سیاسی با اشکال مختلفی از شکنجه، حبس انفرادی، محرومیت از درمان، تجاوز جنسی، محدودیت ارتباط و تمدیدهای حبس مواجهاند. با این حال، مقاومت سازمانیافتهٔ آنان — از اعتصاب غذا تا اعتراضات جمعی و دفاعیات انقلابی - سیاسی — همچنان ادامه دارد.
فلسطین، ترکیه و ایران: کانونهای برجستهٔ بحث
در مورد فلسطین، شرکتکنندگان بر وضعیت زندانیان فلسطینی در زندانهای رژیم صهیونیستی تأکید کردند و یادآور شدند که در بستر نسلکشی و جنگ جاری علیه مردم فلسطین، زندانیان — از جمله کودکان — در معرض شدیدترین اشکال خشونت و شکنجه قرار دارند و همبستگی جهانی با آنان یک وظیفهٔ فوری است.
درباره ترکیه، شرکتکنندگان بر این نکته تاکید کردند : در ترکیه، زندانها در مرکز جنگ تمامعیار دولت فاشیستی علیه نیروها و زندانیان انقلابی قرار دارند. با وجود اعمال انزوای شدید ــ از جمله در "زندانهای نوع چاه" جدید ــ و خشونتهای خودسرانه، زندانیان استوار ایستادهاند و از تسلیم شدن در برابر تلاشهای دولت برای تحقیر و نابودی آنان سر باز میزنند. انزوای مطلق عبدالله اوجالان نمونه ای از روشهای سرکوب رژیم فاشیستی ترکیه علیه کوردها و دیگر زندانیان سیاسی انقلابی می باشد. اما علیرغم محدودیتها، مقاومت زندانیان سیاسی ادامه دارد.کنفرانس به حمایت و همبستگی با زندانیان سیاسی ترکیه تاکید کرد.
قطعنامه کنفرانس در مورد ایران اینچنین موضعگیری کرد : مبارزهٔ کارگران، خلقها و زنان در ایران برای آزادی، بخشی از مبارزهٔ مشترک انسانهای پیشرو برای رهایی است؛ مبارزهای که همزمان علیه مداخلات امپریالیستی و صهیونیستی نیز جریان دارد. کنفرانس از اقدامات سهشنبههای اعتراضی در زندانها و اعتصاب غذای زندانیان سیاسی علیه رژیم اسلامی در ایران حمایت کرده و تأکید میکند که مبارزه علیه اعدامها در ایران و سایر کشورها، از فوریترین وظایف همبستگی بینالمللی با زندانیان سیاسی است.
زنان، LGBT+ و سرکوب چندلایه
یکی دیگر از محورهای مهم کنفرانس، وضعیت زنان و زندانیان LGBT+ بود. قطعنامهٔ کنفرانس تأکید میکند که نظام سرمایهداری–پدرسالار، زندان را به فضایی برای اعمال خشونت جنسی، تحقیر و انکار سیستماتیک حقوق این گروهها تبدیل کرده است. مقابله با تجاوز و خشونت جنسی در زندانها بعنوان یکی از وظایف فوری همبستگی بینالمللی مطرح شد.
همبستگی بینالمللی و گامهای عملی
کنفرانس بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی به همهٔ زندانیان سیاسی – از جمله احمد سعدات، مروان برغوثی، مومیا ابوجمال، زینب جلالیان، دیمیتریس خاتزیواسیلیادیس، نیکوس مازیوتیس، دانیلا کلته، فیگن یوکسکداغ، هاتیسه دنیز آکتاش،" ۲۴ نفر فیلْتون" و زندانی سیاسی بی شمار دیگر – که در سیاهچالهای سیستم بورژوایی،استوار مقاومت و مبارزه می کنند، درودهای گرم فرستاد.
کنفرانس، همبستگی بینالمللی را نه یک شعار، بلکه شکلی از مبارزهٔ مشترک دانست که نمونهٔ بارز آن در خیزش جهانی حمایت از فلسطین دیده میشود. در همین راستا، تصمیم گرفته شد هماهنگی بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی شکل بگیرد تا اقدامات مشترک، تبادل اطلاعات و سازماندهی کارزارهای جهانی تقویت شود.
همچنین بر اهمیت روزهای مشترک مبارزاتی مانند ۸ مارس، ۱۸ مارس، ۱۷ آوریل، ۱۹ ژوئن و ۳ دسامبر برای فعالیتهای مشترک هماهنگ بینالمللی تأکید شد.
جمعبندی
کنفرانس بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی در پاریس تلاشی بود برای پیوند دادن مبارزات پراکندهٔ زندانیان سیاسی در سطح جهانی و قرار دادن آنها در متن مبارزهٔ ضد سرمایهداری، ضد امپریالیستی و ضد فاشیستی. فراتر از اختلافات سیاسی موجود، این کنفرانس بر یک واقعیت مشترک تاکید کرد:
زندان، یکی از خطوط مقدم نبرد طبقاتی و سیاسی زندانیان سیاسی انقلابی در جهان امروز است.
مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی، نه یک مبارزهٔ فرعی و نه درخواستی از نظم حاکم، بلکه بخشی جداییناپذیر از مبارزه علیه سیستم سرمایهداری–امپریالیستی و در راستای برپایی جامعهای عاری از ستم و استثمار طبقاتی است.
از منظر طبقاتی و انقلابی، رهایی زندانیان سیاسی محصول فشار اخلاقی یا اصلاحات درون سیستمی نیست، بلکه نتیجهٔ مستقیم مبارزهٔ سازمانیافتهٔ تودههای انقلابی علیه سبستم سرمایهداری، دولتهای امپریالیستی، رژیمهای ارتجاعی–سرمایهداری و اشکال گوناگون فاشیسم است. آزادی زندانیان سیاسی نه یک درخواست از رژیمهای سرمایهداری–ارتجاعی، بلکه امری است که تنها با قدرت سازمانیافتهٔ تودههای انقلابی امکانپذیر میشود.به بیان روشنتر: زندانی سیاسی به همت تودهها آزاد باید گردد.
زیرنویسها
۱ - پلتفرم Prisoners Voice Platform (TSP) در پیوند تشکیلاتی و سیاسی با جریان MLKP (حزب کمونیست مارکسیست–لنینیست ترکیه) شکل گرفته و سازماندهی عملی و برگزاری کنفرانس نیز عمدتاً توسط این جریان و شبکههای وابسته به آن صورت گرفت. این جریان برای اولین بار اقدام به برگزاری کنفرانس بینالمللی در ارتباط با زندانیان سیاسی کرده بود. طرح این نکته صرفاً در راستای شفافیت و صداقت در گزارشدهی سیاسی صورت میگیرد.
۲ - در این کنفرانس، فعالان چپ و کمونیست از ایران نیز حضور داشتند؛ از جمله هیئت نمایندگی حزب کمونیست ایران که نمایندهٔ این حزب – رفیق مرضیه نظری - در یکی از پنلها دربارهٔ وضعیت زنان زندانی سیاسی در ایران از منظر طبقاتی و سیاسی سخنرانی کرد. همچنین دیگر فعالان چپ و کمونیست از ایران، اگرچه بطور رسمی بعنوان نمایندگی مشخص از ایران شرکت نکرده بودند، اما بطور فعال در مباحث و تهیهٔ قطعنامه دخالت داشتند و موضوع زندانیان سیاسی در ایران را از منظر طبقاتی، انقلابی، ضد سرمایهداری، ضد امپریالیستی و ضد صهیونیستی در کنفرانس طرح و برجسته کردند.
مسعود کوچک
