موسیقیِ مرگ

برای بُغضِ گلوسوزِ ایرانِ زخمی وُ تنها...

باز خدایت به تو فرمان سِپُرد!؟

خندۀ آزادیِ ما جان سِپُرد

باز عزیزِ دلِ ما کُشته شد

باز ازین کُشته وطن پُشته شد

گُمشده ام را تو کجا کُشته ای

عشقِ مرا بُرده صدا کُشته ای

قاتلِ خونسردِ جهان شد جنون

عربده وُ شعبده اش شد فزون

باز همان مادرِ آواره جان

باز دل آزُرده وُ رنجِ خزان

کودکِ دلبندِ من اینک کجاست!؟

کُشته زِ آغوشِ من اینک جداست

خواهرِ من کُو پدرِ بردبار

باز برادر چو غریب وُ غبار...

از غمِ این خانه چه بارانی ام

از غضب وُ خشم چه توفانی ام

حوصله سیلی شد وُ آواز باز

آینه بشکسته زِ پرواز باز

نیستم از جنسِ سکوت وُ نگاه

شورشی ام آتشِ خشمم گواه

هیچ مترسید وُ به میدان شوید

آذرِ کوبندۀ رخشان شوید

زندگی وُ میهن ما شد یکی

بُت شکنان! دشمن ما شد یکی

تیر وُ تفنگ آور وُ بیدار شو

صاعقۀ لعنتِ خونخوار شو

اهلِ هَبا بوده ای ای پستِ رذل

می شنوی موسیقیِ مرگِ جهل!؟

مرگ بگیرد چو گریبانتان

گور کجا گَشته نگهبانتان!؟

پنجشنبه 25 دیماهِ 1404///15 ژانویه 2026