۱۴۰۴-۱۱-۲۴

اخباروگزارش های کارگری 22 بهمن ماه 1404

 

- آزادی زهرا ایراندوست با تودیع وثیقه یک میلیارد و پانصد میلیون تومان

در همین رابطه:تجمع خانواده زهرا و محمدرضا  ایراندوست مقابل زندان چوبیندرقزوین

- یاسر احمدی نژاد  فعال کارگری و صدای کارگران نفت باید فوری و‌ بی قید و شرط آزاد شود !

- #نیمکت‌های_خالی

کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود

- روایت جان‌باختن دو برادر؛ امیرحسین عشقی و آرین عشقی

- بازداشت یک دانش‌آموز ۱۷ ساله در قزوین

- #گزارش_اختصاصی شورای هماهنگی

روایتی از «سرکوب خاموش» در مدارس پس از وقایع خونین دی‌ماه ۱۴۰۴

- دانشجویان متحد:

1- سروش صادقی‌زاده به قتل رسید

2- لیلا بخشنده‌فر بازداشت شد

3- محمد اسماعیلی بازداشت شد

4- آریا اداوی بازداشت شد

5- حتی تخت سفید هم امن نماند

6- وکیل یا سرکوبگر؟

- کانون نویسندگان ایران:

سرکوب معترضان؛گزارش بازداشت نویسندگان، شاعران و مترجمان

- بازگشت یونس آزادبر و جمشید عزیزی به زندان لاکان رشت

- همبستگی جهانی برای توقف سرکوب در ایران؛ فراخوان فوری آموزش بین‌الملل برای پایان‌دادن به سرکوب

- جان باختن یک کارگردر مشهد براثر ریزش آوار

*******

*آزادی زهرا ایراندوست با تودیع وثیقه یک میلیارد و پانصد میلیون تومان

در همین رابطه:تجمع خانواده زهرا و محمدرضا  ایراندوست مقابل زندان چوبیندرقزوین

زهرا ایراندوست، خواهرزاده «جواد حیدری» از جان‌باختگان جنبش زن، زندگی، آزادی، که از ۵ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ توسط وزارت اطلاعات بازداشت شده بود، امروز ۲۱ بهمن ساعت ۱۷ با تودیع وثیقه یک میلیارد و پانصد میلیون تومان آزاد شد.

با این حال، معصومه حیدری و محمدرضا ایراندوست همچنان در بازداشت اداره اطلاعات و سپاه پاسداران باقی مانده‌اند. بر اساس گزارش‌ها، زهرا در زندان قزوین در تاریخ ۱۹ بهمن به‌طرزی فجیع مورد ضرب و شتم قرار گرفت و محمدرضا ایراندوست نیز در بازداشت دچار آسیب‌دیدگی شدید از ناحیه چشم شده است.

زهرا ایراندوست در ویدئویی از مردم ایران خواست تا صدای زندانیان باشند و بر حمایت همگانی از بازداشت‌شدگان تاکید کرد.

منبع:کانال ندای زنان ایران

در همین رابطه:تجمع خانواده زهرا و محمدرضا  ایراندوست مقابل زندان چوبیندرقزوین

فیلم وگزارش منتشره درشبکه های اجتماعی،از تجمع روزدوشنبه 20 بهمن خانواده زهرا و محمدرضا  ایراندوست خواهرزاده های زنده یاد جواد حیدری از جان باختگان اعتراضات سراسری سال 1401 مقابل زندان چوبیندرقزوین،خبر می دهند.

براساس این گزارش ها، زهرا و محمدرضا  ایراندوست روز 5 بهمن بازداشت شدند وامروز خانواده آنها خبردارشدند که به زهرا در زندان سوءقصد شده است وبا تجمع مقابل زندان خواهان ملاقات با عزیزانشان شدند تا از سلامتی آن‌ها اطمینان حاصل کنند.

*یاسر احمدی نژاد  فعال کارگری و صدای کارگران نفت باید فوری و‌ بی قید و شرط آزاد شود !

 

طبق اخبار دریافتی یاسر احمدی نژاد فعال کارگری و کارگر اخراجی شرکت ملی حفاری در تاریخ ۱۶ بهمن توسط نهادهای امنیتی دستگیر و در زندان دهدشت در بازداشت به سر میبرد.

یاسر احمدی نژاد بعنوان نماینده مستقل کارگران ملی حفاری در سال‌های اخیر با پیگیری خواسته‌های صنفی کارگران رو در روی مدیریت فاسد و پیمانکاران مفتخور نفت ایستادگی کرد و بارها با افشاگری علنی، از زد و بند مدیران ناظر پروژه با پیمانکاران پرده برداشت.

یاسر احمدی نژاد در جریان اعتراضات کارگران ارکان ثالث ملی حفاری در دو سال گذشته با پرونده سازی حراست ملی حفاری در نهادهای امنیتی اخراج گردید، اما با فشار و اعتراض گسترده کارگران ارکان ثالث نفت به کار بازگشت.

اما او همچنان حاضر به سکوت در برابر تضییع حقوق کارگران نگردید و در نهایت از کار اخراج شد.

یاسر احمدی نژاد بلافاصله پس از اخراج مجدد از کار با شرکت در آزمون دانشگاه، با قبولی وکالت تنها با انگیزه احقاق حقوق کارگران به تنهایی در جبهه مبارزه بر علیه فساد ساختاری نفت قرار گرفت.

همانگونه که از یاسر احمدی نژاد انتظار می‌رفت، او از جایگاه دفاع از طبقه کارگر، بعنوان یک کارگر تحت ستم و اسثتمار، در جریان اعتراضات #زن_زندگی_آزادی سال ۱۴۰۱ و از آغاز اعتراضات اخیر مردمی، با فریاد حمایت از توده مردم تحت ستم، این بار با افشای فساد ساختاری در اقتصاد کشور و با حمله مستقیم به نهادهای امنیتی در کشتار گسترده جوانان، به اشاره مستقیم به ریشه درد و رنج گریبانگیر مردمی پرداخت که او خود را وکیل و نماینده صدای آنها می‌داند.

در این جنگ یک تنه و ایستادگی یاسر احمدی نژاد آنچه که بر ما کارگران نفت معلوم است این است، که بازداشت وحشیانه یاسر احمدی نژاد نه تنها از سر ایستادن او در کنار طبقه کارگر و مردم محروم و تحت ستم و محکومیت کشتار بی رحمانه در اعتراضات دی ماه، بلکه به دلیل انگشت گذاشتن مستقیم بر غارت و چپاول در نفت و تاکید همیشگی او بر حذف پیمانکاران مفتخور و مافیایی بعنوان علت و علل تمامی مشکلات صنفی و معیشتی کارگران و زیر بنای فساد ساختاری کل اقتصاد بحران زده کشور است که توسط طبقه حداقلی مفتخور حاکم بر جامعه تحمیل گردیده است.

با آگاهی از این شرایط ما کارگران ارکان ثالث و پیمانکاری نفت اعلام میکنیم؛

صدای یاسر احمدی نژاد فعال کارگری، که درد مشترک ما را با جامعه تحت ستم و فلاکت و بی حقوقی پیوند زده، خاموش شدنی نیست!

ما هشدار میدهیم؛

شرایط حاکم بر فضای کاری در تمامی بخش‌های نفت همچون تمامی بخش‌های جامعه، خشم و بغض فروخورده ای، به مثابه بمب ساعتی است که هر لحظه آماده انفجار است.

در شرایطی که اخبار  لحظه ای آمار کشتار عزیزانمان از هرگوشه کشور بر درد و خشم و اعتراضمان می افزاید و به هیچ وجه کوچکترین نشانه ای از بازگشت به شرایط معمول در میان کارگران نفت دیده نمی‌شود، هشدار میدهیم، یاسر احمدی نژاد میبایست فوری و بدون قید و شرط از زندان آزاد گردیده و به کار باز گردد.

ما کارگران نفت به هیچ وجه در شرایط تحمیل فشار و اعمال قدرت از بالا و مماشات و اجرای دستور نبوده، در شرایط خشم فروخورده آشکار با جدیت کامل پیگیر شرایط آزادی یاسر احمدی نژاد و همچنین آزادی کامل و بی قید و شرط کارگران پروژه ای در اسارت خاتم الانبیا خواهیم بود.

ما تمامی کارگران بخش‌های مختلف نفت را به کارزار آزادی بی قید و شرط #یاسر_احمدی_نژاد و دیگر کارگران زندانی در شبکه های اجتماعی فرامیخوانیم و خواستار حمایت تمامی بخش‌های اعتراضی جامعه از این کارزار می‌باشیم.

شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی نفت(ارکان ثالث)

چهارشنبه ۲۲ بهمن ۱۴۰۴

*#نیمکت‌های_خالی

کودکان از دست رفته؛ خاطره‌ای که خاموش نمی‌شود

خون کودکان بی‌گناه، محصول مستقیم سرکوب بی‌رحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آینده‌اش ربوده شد.

230- نام کودک: امیرحسین قارداشی ۱۶ ساله

محل کشته شدن: توس مشهد

تاریخ:  جمعه_ ۱۹دی ۱۴۰۴

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن ابراز تأسف عمیق و همدردی با خانواده‌های داغدار، خواستار پایان فوری خشونت، تضمین امنیت جانی کودکان و آزادی تمامی بازداشت‌شدگان است.

توجه: شورا اسامی این کودکان را بر اساس اخبار منتشرشده در شبکه‌های قابل اعتماد و منابع معتبر منتشر می‌کند. اگر اطلاعاتی موثقی دارید، لطفاً با ما به اشتراک بگذارید تا گزارش‌ها دقیق‌تر و مستندتر شوند.

(برای مشاهده تصاویربه کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران مراجعه شود)

*روایت جان‌باختن دو برادر؛ امیرحسین عشقی و آرین عشقی

بر اساس روایت‌های منتشرشده، امیرحسین عشقی در روز ۱۸ دی‌ماه در نزدیکی کلانتری یافت‌آباد هدف شلیک مستقیم مأموران حکومتی قرار گرفت و از ناحیه پشت به‌شدت مجروح شد. او را به بیمارستان منتقل کردند، اما ساعاتی بعد پیکر بی‌جانش به خانواده تحویل داده شد.

با شنیدن صدای تیراندازی، آرین عشقی، برادر امیرحسین، نگران از خانه خارج شد. بنا بر این روایت‌ها، او نیز همان شب هدف تیراندازی قرار گرفت و جان باخت. خانواده برای مدتی از سرنوشت هر دو فرزند خود بی‌اطلاع بودند و تلاش‌های اولیه برای یافتن آن‌ها بی‌نتیجه ماند.

خانواده روز بعد با مراجعه به مراکز مختلف پیگیر وضعیت فرزندانش شدند، اما پاسخی روشن دریافت نکردند. ساعاتی بعد، از طریق تماس تلفنی از یکی از مراکز درمانی، خانواده مطلع شدند که پیکر آرین به کهریزک منتقل شده است.

در نهایت، دو برادر در یک مزار دوطبقه، در کنار هم به خاک سپرده شدند؛ دو جوانی که زندگی‌شان در یک شب با شلیک گلوله پایان یافت.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

*بازداشت یک دانش‌آموز ۱۷ ساله در قزوین

سارینا رضایی، دانش‌آموز پایه یازدهم و ساکن قزوین، از دی‌ماه بازداشت شده و بیش از یک ماه است از مدرسه و کلاس درس دور مانده است. مادرش، زهرا ترکمنی، نیز در همان زندان چوبیندر قزوین در بازداشت به‌سر می‌برد.

وقتی دانش‌آموزان به‌جای نشستن پشت نیمکت مدرسه، در زندان هستند، صرفا آسیب فردی نیست در واقع حق آموزش، امنیت و آینده یک جامعه زیر سؤال می‌رود.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

*# گزارش_اختصاصی شورای هماهنگی

روایتی از «سرکوب خاموش» در مدارس پس از وقایع خونین دی‌ماه ۱۴۰۴

اختصاصی/ برپایه گزارش‌های موثق و میدانی که طی روزهای اخیر از سوی معلمان، والدین و دانش‌آموزان از استان‌های مختلف کشور به دست شورای هماهنگی رسیده، دامنه سرکوب‌های خیابانیِ دی‌ماه، اکنون به شکل خطرناکی به داخل کلاس‌های درس کشیده شده است.

(توضیح: شورای هماهنگی به دلیل حفظ امنیت جانی منابع خبری، معلمان و دانش‌آموزان، از ذکر نام مدارس و مناطق جغرافیایی این گزارش‌ها معذور است، اما اسناد و روایات دریافتی نشان‌دهنده یک الگوی سیستماتیک در سراسر کشور است.)

 ورود نیروهای غیرتخصصی و پروژه «تفتیش عقاید»

گزارش‌های واصله حاکی از آن است که در پی اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، مدارس به حیاط خلوت نهادهای امنیتی تبدیل شده‌اند. شاهدان عینی گزارش می‌دهند که افرادی خارج از کادر آموزشی (تحت عناوین نیروهای بسیج، مبلغان مذهبی و عوامل لباس شخصی) با برنامه‌های از پیش تعیین‌شده وارد مدارس شده‌اند.

ماموریت این افراد نه آموزش، بلکه «تفتیش عقاید» و اعمال فشار روانی بر دانش‌آموزان گزارش شده است. این اقدامات، مدرسه را که باید «خانه دوم» و پناهگاه امن کودک باشد، به کانون مناقشه و وحشت بدل کرده است.

 هشدار کارشناسان: خطر «ترومای مجدد» برای دانش‌آموزان

بررسی‌های کارشناسی بر روی گزارش‌های دریافتی نشان می‌دهد دانش‌آموزانی که در جریان اعتراضات دی‌ماه در معرض خشونت بوده‌اند، اکنون در مدرسه با «محرک‌های بازآسیب‌زا» روبرو هستند.

بازجویی‌های مکرر، پرسش‌های تهدیدآمیز و القای حس «نظارت دائمی»، عملاً مدرسه را از یک نهاد حمایت‌گر به یک «منبع تهدید» تبدیل کرده است. روانشناسان و مشاوران مدارس در پیام‌های خود به شورا هشدار داده‌اند که این رویه در حال ایجاد حس «طرد نهادی» است؛ وضعیتی که دانش‌آموز خود را نه یک عضو ارزشمند، بلکه یک «سوژه امنیتی» می‌پندارد. پیامد فوری این وضعیت، افزایش آمار گریز از مدرسه و افت شدید انگیزه تحصیلی گزارش شده است.

 تخریب دیوار اعتماد میان معلم و شاگرد

یکی از نگران‌کننده‌ترین بخش‌های گزارش‌های رسیده، تلاش سیستم برای تخریب رابطه معلمان و دانش‌آموزان است. با وجود اینکه بدنه معلمان کشور در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» و اعتراضات  دی‌ماه ۱۴۰۴ همراهی خود را با مردم اثبات کرده‌اند، اما امنیتی شدن فضا باعث شده دانش‌آموزان به ناچار معلمان را در جایگاه «ناظر» یا «گزارش‌دهنده» ببینند.

این فضای پلیسی، سرمایه عاطفی کلاس درس را نشانه رفته و دانش‌آموز را به سمت بی‌اعتمادی فراگیر نسبت به تمام بزرگسالان (حتی والدین و اولیای مدرسه) سوق داده است.

 جمع‌بندی و مطالبه

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، با استناد به این گزارش‌های تکان‌دهنده، هشدار می‌دهد که تداوم حضور نیروهای امنیتی، حوزوی و بسیجی در مدارس، تیر خلاصی بر پیکر نظام آموزشی است.

ما خواستار خروج فوری تمامی نیروهای غیرآموزشی از مدارس هستیم. مدرسه پادگان نیست؛ به نظامی‌سازی فضای آموزشی پایان دهید تا مدرسه دوباره به خانه امن کودکان ایران تبدیل شود.

*دانشجویان متحد:

1- سروش صادقی‌زاده به قتل رسید

بر اساس گزارش‌های رسیده به دانشجویان متحد، جاویدنام سروش صادقی‌زاده، متولد ۱۳۷۸، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر دانشگاه شیخ بهایی و شاغل در حوزه دیجیتال مارکتینگ، روز ۱۸ دی‌ماه در جریان اعتراضات اصفهان به دست سرکوب‌گران جمهوری اسلامی کشته شد.

2- لیلا بخشنده‌فر بازداشت شد

لیلا بخشنده‌فر، استاد اخراج‌شده دانشگاه در جریان اعتراضات ۱۴۰۱، روز ۱۳ دی ماه ۱۴۰۴ با یورش نیروهای سرکوب‌گر به منزل وی در مشهد بازداشت و به زندان وکیل‌آباد منتقل شده است.

او استاد دانشگاه پیام نور با سابقه ۱۲ سال تدریس بوده و در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ نیز سابقه ممنوع‌التدریسی را داشته است.

 از زمان بازداشت، او از تماس با خانواده محروم بوده و نزدیکانش با تهدید و فشارهای سنگین مواجه شده‌اند.

3- محمد اسماعیلی بازداشت شد

بنا بر گزارش‌های رسیده به دانشجویان متحد، محمد اسماعیلی، ۲۶ ساله و اهل مریوان، فارغ‌التحصیل رشته مهندسی برق از دانشگاه صنعتی اصفهان، بیش از سه هفته پیش توسط نیروهای سرکوب‌گر بازداشت شده است.

پس از گذشت بیش از سه هفته از بی‌خبری و ناپدید شدن او، محمد اسماعیلی در تماسی کوتاه با خواهرش اعلام کرده که بازداشت شده است. تاکنون هیچ اطلاعات بیشتری درباره وضعیت، محل نگهداری و شرایط او در دسترس نیست.

 شایان ذکر است که محمد، پدر و مادرش را از دست داده و فقط با خواهر کوچک ۱۲ ساله خود زندگی می‌کند.

4- آریا اداوی بازداشت شد

 طبق گزارش‌های رسیده به دانشجویان متحد، آریا اداوی دانشجوی ۲۰ ساله رشته صنایع فلز دانشگاه ساری، ۲۰ دی ماه در قرچک تهران توسط نیروهای سرکوب‌گر بازداشت شده است.

5- حتی تخت سفید هم امن نماند

به گزارش انجمن اسلامی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران، نامه‌ای از سوی نهادهای سرکوبگر به برخی دانشگاه‌های علوم پزشکی، نگرانی‌های جدی درباره امنیت بیماران و استقلال مراکز درمانی ایجاد کرده است.

بر اساس این ابلاغیه، از مراکز درمانی خواسته شده مدارک بالینی و تصاویر مربوط به مجروحان اعتراضات در اختیار سرکوبگران قرار گیرد؛ درخواستی که اصل محرمانگی پزشکی را با چالش اساسی مواجه می‌کند.

جمهوری اسلامی بیمارستان را از کارکرد انسانی و درمانی خود دور کرده و آن را در معرض تبدیل‌شدن به ابزاری برای شناسایی و تعقیب قرار می‌دهد. در این چارچوب، بیمارِ زخمی نه صرفاً یک فرد نیازمند درمان، بلکه ممکن است به «پرونده‌ای امنیتی» تقلیل یابد.

 

6- وکیل یا سرکوبگر؟

بر اساس تبصره ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری، در پرونده‌های «امنیتی» و در مرحله تحقیقات دادسرا، متهمان تنها مجاز به انتخاب وکیل از میان فهرست وکلای مورد تایید رئیس قوه قضاییه هستند و امکان انتخاب آزادانه وکیل ندارند.

این محدودیت به مرحله تحقیقات مقدماتی مربوط می‌شود و پس از ارسال پرونده به دادگاه، متهمان می‌توانند وکیل مستقل و مورد اعتماد خود را انتخاب کنند.

این تبصره باعث می‌شود در مواردی دفاع مؤثر و مستقلی از متهمان صورت نگیرد و حتی ادعا شده که برخی از این وکلا در هماهنگی با نهادهای امنیتی عمل می‌کنند.

همچنین گزارش‌هایی درباره مطالبه حق‌الوکاله‌های بالا و اعمال فشار بر خانواده‌ها برای خودداری از مراجعه به وکلای مستقل مطرح شده است.

وکلای حقوق بشری به خانواده‌ها توصیه کرده‌اند در صورت امکان، از پذیرش وکلای تبصره ۴۸ خودداری کنند و در صورت اجبار در مرحله دادسرا، در مرحله دادگاه نسبت به تغییر وکیل اقدام کنند. آنان همچنین نسبت به اعتماد به ادعاهایی نظیر دسترسی ویژه به پرونده یا توصیه به سکوت رسانه‌ای، بدون مشورت با وکلای مستقل هشدار داده‌اند.

*کانون نویسندگان ایران:

سرکوب معترضان؛گزارش بازداشت نویسندگان، شاعران و مترجمان

بیش از یک ماه از سرکوب خونین اعتراضات دی ماه و قتل‌عام معترضان گذشته است. هزاران تن بازداشت شده‌اند و هر روز بر شمار بازداشت‌شدگان افزوده می‌شود. در این میان سرکوب نویسندگان، شاعران و مترجمان نیز بی‌وقفه ادامه داشته است.

یوسف انصاری، نویسنده و عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران بیش از یک ماه است که در زندان تهران بزرگ محبوس است. او ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در مراسم بزرگداشت بکتاش آبتین در امامزاده عبدالله شهر ری بازداشت شد.

علی اسدالهی، شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران روز پنجم بهمن ماه با یورش مأموران امنیتی به خانه‌اش بازداشت و وسایل ارتباطی و الکترونیکی‌‌اش ضبط شده است.

حمیدرضا آخوندنصیری، نویسنده و کارگردان تئاتر، ۱۹ دی‌ماه در کاشان در خیابان بازداشت شد. بازداشت او با ضرب و شتم همراه بوده است. بر اساس گزارش‌ها او‌ اکنون در زندان «یزدل» کاشان محبوس است.

برومند اعظمی‌پور، نویسنده، پژوهشگر و معلم روز ۱۲ بهمن در کرمانشاه در خیابان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. مأموران امنیتی چند ساعت پس از دستگیری او به منزلش هجوم برده و کتاب‌ها، دست‌نوشته‌های پژوهشی، تلفن همراه و لپ‌تاپ وی را ضبط کرده‌اند.

قربان بهزادیان‌نژاد، پژوهشگر، مترجم و از امضاکنندگان بیانیه‌ی موسوم به «بیانیه ۱۷ تن»، ۱۸ بهمن ماه بازداشت شد.

داوود محمدی‌نیا، شاعر و نویسنده، هم‌زمان با آغاز اعتراضات سراسری در اصفهان بازداشت شده و تا کنون بیش از یک‌ماه است که در شرایطی نامناسب در زندان این شهر نگهداری می‌شود.

ملیکا ملک‌محمدی نویسنده و دستیار کارگردان تئاتر، ۲ بهمن ماه در پی یورش خشونت‌بار مأموران امنیتی به منزل شخصی‌اش بازداشت شد.

علاوه بر بازداشت‌های اخیر، افرادی نیز پیش از اعتراضات ۱۴۰۴ بازداشت شده‌اند و همچنان در زندان ‌به سر می‌برند.

احسان رستمی، مترجم و ناشر که ۲۹ مرداد بازداشت و ۱۹ آذر بابت اتهام «بغی» تفهیم اتهام شده بود، همچنان در زندان به سر می‌برد و اخبار جدید از وضعیت او منتشر نشده است. او پس از تفهیم اتهام به سلول‌های انفرادی زندان اوین منتقل شد.

نیوشا بدیعی ثابت، نویسنده و روانشناس از تیرماه سال ۱۴۰۳ بر اساس حکمی که توسط شعبه اول دادگاه انقلاب بابل صادر و ابلاغ شد، بابت اتهام «فعالیت آموزشی و یا تبلیغی انحرافی مغایر و یا مخل به شرع مقدس اسلام»، به پنج سال حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی و ۱۸ ماه ممنوعیت از هر گونه فعالیت آموزشی و پرورشی محکوم شد و هم‌اکنون در حبس است.

کیوان رحیمیان، مترجم و روانشناس از بابت اتهام‌های «فعالیت آموزشی و یا تبلیغی انحرافی مغایر و یا مخل به شرع مقدس اسلام» و «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت کشور» به ۹ سال حبس، شش سال محرومیت از حقوق اجتماعی و پرداخت ۵۰ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شده و اکنون در زندان است.

پیمان (امین) فرح‌آور، شاعر، ۲۷ مرداد ۱۴۰۳ در رشت بازداشت و به زندان لاکان منتقل شد. حکم اعدام او به اتهام «بغی» و «محاربه» در شعبه‌ی ۳۹ دیوان عالی کشور تأیید شده است.

سعید مدنی، نویسنده و پژوهشگر به اتهام «تشکیل و اداره گروه‌های معاند نظام» و «تبلیغ علیه نظام» از سال ۱۴۰۱ در زندان به سر می‌برد و از فروردین ۱۴۰۳ به زندان دماوند تبعید شده است.

عمر محمدی، شاعر و نویسنده، در خردادماه ۱۴۰۴، با یورش نیروهای امنیتی به منزل خانوادگی‌اش در اشنویه بازداشت و به یک بازداشتگاه امنیتی در ارومیه منتقل شد و همچنان در حبس به سر می‌برد.

مصطفی مهرآیین نویسنده و جامعه‌شناس به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «اهانت به مقام رهبری» مجرم شناخته شده و بر اساس رأی دادگاه مجموعاً به هشت سال حبس تعزیری محکوم شد.

علاوه بر این موارد، محمود طراوت‌روی (شاعر و عضو کانون نویسندگان ایران)، فرناز جعفرزادگان (شاعر)، جعفر حسنی (شاعر)، نادر ختایی (شاعر)، سمیه دیندارلو (شاعر و مترجم)، بهاره عامل (شاعر)، پوران ناظمی (نویسنده)، مسعود یوسف حصیرچین (مترجم) در حال حاضر به قید وثیقه آزادند.

*بازگشت یونس آزادبر و جمشید عزیزی به زندان لاکان رشت

#یونس_آزادبر زندانی سیاسی که برای درمان، با وثیقه و پابند به مرخصى ده روزه اعزام شده بود، طی تماسی از دایره نظارت بر زندانیان به زندان لاکان فراخوانده شد.

همچنین #جمشید_عزیزی دیگر زندانی سیاسی که با وثیقه و پابند در مرخصی پنج روزه بود نیز طی تماسی جداگانه به زندان فراخوانده شد.

عصر روز ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ این دو فعال سیاسی با فشار دادستانی گیلان پیش از اتمام مرخصی، برای گذراندن ادامه حبس به زندان لاکان رشت بازگشتند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

*همبستگی جهانی برای توقف سرکوب در ایران؛ فراخوان فوری آموزش بین‌الملل برای پایان‌دادن به سرکوب

در پی تشدید سرکوب‌ها و افزایش فشار بر معلمان، دانش‌آموزان و فعالان صنفی در ایران، سازمان جهانی آموزش (Education International)، به‌عنوان بزرگ‌ترین فدراسیون جهانی اتحادیه‌های آموزشی، بار دیگر حمایت رسمی و علنی خود را از شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران اعلام کرده است.

این نامه، که خطاب به سازمان‌های عضو سازمان جهانی آموزش ارسال شده، فراخوانی برای همبستگی جهانی با معلمان ایران است؛ معلمانی که به‌دلیل دفاع از آموزش عمومی باکیفیت، حقوق صنفی و آزادی‌های بنیادین، با سرکوب، بازداشت و خشونت سازمان‌یافته روبه‌رو هستند.

متن کامل این فراخوان در ادامه آمده است:

فراخوان برای ارسال پیام‌های همبستگی با شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

همکاران گرامی در اتحادیه‌های آموزشی،

سازمان جهانی آموزش از سازمان شما می‌خواهد در همبستگی با همکاران ما در ایران از شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران بایستید؛ همکارانی که به‌دلیل دفاع از حقوق معلمان و آموزش عمومی باکیفیت، با سرکوب فزاینده روبه‌رو هستند. سازمان شما پیش‌تر نیز برای حمایت از معلمان، دانش‌آموزان و فعالان صنفی ایران اقدام کرده است، و آموزش بین‌الملل از شما می‌خواهد بار دیگر همبستگی خود را با همکاران‌مان در ایران نشان دهید.

در حالی که معلمان، دانش‌آموزان و اعضای شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران همچنان به‌دلیل دفاع از حقوق خود در زمینه آزادی بیان و تجمع مسالمت‌آمیز با تهدید، بازداشت و اقدامات تلافی‌جویانه روبه‌رو هستند، همبستگی شما اهمیت دارد. از شما دعوت می‌کنیم پیام کوتاهی در حمایت از آنان ارسال کنید تا تأکید شود که آموزگاران و اتحادیه‌هایشان در مبارزه برای دموکراسی، آزادی تشکل‌یابی، کرامت انسانی و عدالت جنسیتی در کنار آنان ایستاده‌اند. مطالبات اجتماعی و صنفی به‌صورت سیستماتیک جرم‌انگاری شده و دستگاه قضایی و امنیتی تمامی اشکال اعتراض را سرکوب می‌کند.

بر اساس به‌روزرسانی منتشرشده در وب‌سایت سازمان جهانی آموزش، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران گزارش داده است که پس از کشتار گسترده غیرنظامیان در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، فعالان صنفی معلمان بازداشت‌شده تحت شکنجه، اعترافات اجباری و محاکمه بدون دسترسی به وکیل قرار گرفته‌اند. بازداشت‌شدگان با آزارهای شدید جسمی و روانی، حبس طولانی‌مدت در انفرادی، محرومیت از خدمات پزشکی و تهدید خانواده‌هایشان مواجه هستند. دست‌کم ۲۷۰ اعتراف اجباری از طریق تلویزیون دولتی پخش شده که زمینه‌ساز احکام طولانی‌مدت زندان یا حتی اعدام است.

در میان ده‌ها هزار غیرنظامی کشته‌شده در جریان اعتراضات، کودکان و دانش‌آموزان نیز حضور دارند. هدف قرار دادن عمدی افراد زیر ۱۸ سال، نقض فاحش حقوق بین‌الملل و حمله‌ای مستقیم به بنیان‌های جامعه است. همچنین مقامات حکومتی پزشکان، کارکنان درمانی و داوطلبانی را که به مجروحان خدمات درمانی ارائه داده‌اند، هدف قرار داده و صرفاً به‌دلیل نجات جان انسان‌ها آنان را تحت شکنجه و اتهامات سنگین، از جمله اتهامات مستوجب مجازات اعدام، قرار داده‌اند.

زنان در اعتراضات کنونی و پیشین ایران نقش مهمی ایفا کرده‌اند و به‌دلیل مطالبه حقوق و آزادی‌هایشان با حملات و محدودیت‌های خاص مواجه هستند.

قطع گسترده اینترنت و خاموشی‌های ارتباطی، که با هدف جلوگیری از مستندسازی انجام می‌شود، بازداشت‌شدگان را بیش‌ازپیش منزوی کرده و دسترسی به حمایت‌های حقوقی و اجتماعی را مسدود می‌کند. به‌دلیل تهدیدها و محدودیت‌ها، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران هنوز قادر به مستندسازی کامل همه معلمان بازداشت‌شده نیست، اما تأیید شده است که دست‌کم ۱۵۲ کودک و ۹ معلم، از جمله دو معلم، کشته شده‌اند و دست‌کم ۱۳ فعال صنفی معلمان و صدها کودک در بازداشت به‌سر می‌برند. در میان آنان عبدالله رضایی، عضو هیئت‌مدیره این شورا و دبیرکل کانون صنفی معلمان هرسین در استان کرمانشاه، قرار دارد.

این اقدامات خشونت‌بار با تعهدات بین‌المللی ایران سازگار نیست؛ به‌ویژه با کنوانسیون‌های بنیادین سازمان بین‌المللی کار (ILO) و میثاق‌های بین‌المللی حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی.

صدای شما و همبستگی‌تان پیامی قدرتمند به همکاران ما در ایران خواهد رساند:

«شما تنها نیستید.»

لطفاً پیام‌های خود را به نشانی

info@hamahangi.org

ارسال کرده و آموزش بین‌الملل (EI) را نیز در رونوشت قرار دهید.

با همبستگی،

دیوید ادواردز

دبیرکل

*جان باختن یک کارگردر مشهد براثر ریزش آوار

روزچهارشنبه 22 بهمن،یک کارگرمسن حین کار گودبرداری در محدوده طبرسی جنوبی مشهد براثر ریزش آواردر دم جان خودرا ازدست داد.

akhbarkargari2468@gmail.com

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر