سردخانۀ وطن

برای جان باختگانِ جاوید نام؛...که حکومتِ آدمکُشان؛...آنان را ناشناس می نامد

مولانا(1):

جانِ منست او هی مزنیدش

آنِ منست او هی مبریدش

آمده ای شعر وُ ندانم که تُرا چیست کار

راوی ام وُ راویِ رؤیا زدۀ روزگار

راوی ام اما چه کُنم خون چکد از چشمِ من

مُردم ازین زخمِ تو ای جانِ وطن؛ انتظار

جانِ تُرا خسته به سختی زِ ستم خصمِ ما

این همه آسیب وُ بلا از تو رسد نابکار!؟

خانۀ عُشاق به آتش کِشی وُ روحِ عشق!

خام طَمَع مسخرۀ بی خردی خوار وُ زار...

رقصِ تُو ای مادرِ من گریه وُ سوگِ جهان

جامه دَرَد چامۀ بیچاره زِ اندوهِ یار

زمزمۀ مضطربِ عُزلت وُ گمنامی ام

نام وُ نشانم زِ که پرسی که منم بی مزار

وای عزیزِ دلِ مادر به کجا کُشته شد!؟

از کِه بِپُرسد چه کند قلبِ منِ بیقرار...

گر به سراغِ تنِ مجروحِ من آمد غمی

پیکرِ گمنامِ مرا آور وُ نزدش گذار

جانِ مرا کیسه سیاهی شده تنها نشان!؟

کِی رَوَد از یادِ دلِ عاشقِ خود یادِگار

خوب نگه کُن به سر وُ صورتِ خونینِ من

نقشۀ خاموشیِ دشمن شَوَدت آشِکار

خونِ من از جوششِ خورشیدِ وطن می دَمَد

سبز وُ سرافرازم وُ عاشق تنِ من شعله وار

مرگِ گریزان وُ گُم وُ گور چه سازد زِ عشق

روشنیِ خاکِ نیاکانِ من آیینه وار

دفترِ وقتی که به دستِ تُو سِپُردم دِلا

باز سِپارش تُو به تاریخِ شگفتِ نگار

ای تو که فریادی وُ دردِ دلِ این میهنی

نیکیِ اندیشه وُ نقشِ سخنی ماندگار

این که به خوابست گُلِ عاشقی وُ آشِناست

دورِ تُو گَردم گُلِ گریانِ من ای بی بهار

سه شنبه 28 بهمن ماه 1404///17 فوریه 2026

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1-کلیّات دیوان شمس مولانا جلال الدّین محمّد مشهور به مولوی مطابق نسخۀ تصحیح شدۀ استاد بدیع الزّمان فروزانفر. جلد 1 صفحۀ 499.چاپ چهارم:1377 مؤسسۀ انتشارات نگاه.