۱۴۰۴-۱۲-۰۱
رضا بی شتاب

دیارِ دل

 

برای جهان پهلوانِ ایران رسول خادم

 

تو از دیارِ دل رسیده وُ جهان تُویی

شگفت وُ نازنینِ روزگارِ جان تویی

میانِ مردمان کنارِ سفره های آه

تُو همدلی تُو آشِنا وُ هم نشان تویی

رفیقِ لحظه های کودکانِ انتظار

چو رقصِ دانه ها وُ ابرِ آسمان تویی

برهنگانِ کوچه وُ کَپَر اسیرِ فقر

کنارِ تو به همرهی که ارمغان تویی

تُو چشمه ای وُ خوشه هایِ گندمِ نشاط

درخت وُ خنده های خاک وُ مهربان تویی

دعا کُنی به جانِ مردمِ نجیبِ خود

قشنگِ گُلشنی شکُفته ناگهان تویی

زِ خونِ لاله خوانی وُ زِ غربتِ وطن

تُو جانِ جاودانِ خانه ای جوان تویی

زِ رودِ دردِ مردمان سخن تُو گفته ای

درودِ ما نثارِ تو که بیکران تویی

تُو ساده وُ زلالی وُ همیشه عاشقی

برای عشقِ بی پناهِ ما توان تویی

ملال وُ رنج وُ مِحنتی گرفته آسِمان

تُو مرهمی به زخمِ آسمان زمان تویی

ستاره ای دمیده در مدارِ مردمی

ستایشِ ستاره های کهکشان تویی

کرامتِ طبیعی ات حکایتی زِ مهر

صدایِ خستگانِ خانه را بیان تویی

رفیقِ تختیِ بزرگِ خانه با شکوه

رفیقِ پُر خروشِ ما وُ قهرمان تویی

دلاوری به صحنه های روشنِ زمین

سرودِ سرزمینِ خسته پهلوان تویی

پنجشنبه 30 بهمن ماه 1404///19 فوریه 2026

یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر