خشونت در ۱۱ ایالت پس از عملیات نیروهای امنیتی و ارتش مکزیک: نظامی سازی مکزیک
این مقاله در لا ایزکیردا دیاریو، شبکه بینالمللی روزنامههای آنلاین چپگرا، منتشر شده است.
نویسنده این مقاله، هیئت تحریریه بخش مکزیک این شبکه بینالمللی است.
خشونت در ۱۱ ایالت پس از عملیات نیروهای امنیتی و ارتش مکزیک: نظامی سازی مکزیک تحت T-MEC
اتوبوسهایی که در حداقل ۱۱ ایالت از ۳۲ ایالت مکزیک آتش گرفته بودند، به عنوان نمادی از "هرج و مرج مکزیکی" در سطح جهانی منتشر شدند. اما پشت این نمایش رسانهای، سیاست امنیتی است که تابع امپریالیسم آمریکای شمالی است و جنگی که بجای مبارزه با قاچاق مواد مخدر، میلیتاریسم و وابستگی کشور را تقویت کرده است.
تصاویر شامل اتوبوسهای در حال سوختن، جادههای بسته، ستونهای دود و مردم در حال فرار از خطر در فرودگاهها و بازارها بود.
موج خشونت به سرعت به حداقل یازده ایالت گسترش یافت، از جمله میشوآکان، گواناخواتو، نایاریت، کولیما، زاکاتکاس، تامائولیپاس، گررو، آگواسکالیانتس و اوآخاکا.
این خشونت پس از عملیات نیروهای امنیتی و ارتش مکزیک رخ داد، عملیاتی که به کشته شدن نمسو اوسوگرا سروانتس، رهبر کارتل خالیسکو نووا جنریشن (CJNG) منجر شد.
این خشونت شامل بستن جادهها، آتش زدن خودروها ، اتوبوسها و حمله به زیرساختهای عمومی بود.
این خشونتها تنها اقدامات کارتلها نبودند؛ آنها مسیرهای حملونقل را مختل کردند، خطوط اتوبوسرانی از مکزیکوسیتی به غرب کشور لغو شدند و باعث شدند چندین شرکت هواپیمایی پروازهای خود به مقصدهای گردشگری مانند پورتو والارتا را متوقف کنند.
بخش عمدهای از رسانههای بینالمللی روایت معمول را باز تولید کردند: مکزیک به سرزمینی غیر قابل حکمرانی و تحت سلطه کارتلهای قدرتمند تبدیل شده است. این روایت، با ارائه تصویری اغراقشده از مکزیک، به مشروعیتبخشی به سیاستها و مداخلات امپریالیسم آمریکای شمالی کمک میکند و واقعیت وابستگی امنیتی و اقتصادی کشور را پنهان میسازد.
جنگ علیه مواد مخدر به عنوان ابزار سلطه منطقهای
از سال ۲۰۰۶، مکزیک رسماً سیاست جنگ علیه مواد مخدر در داخل کشور را پذیرفت، سیاستی که با دستورالعملها و راهبردهای آمریکای شمالی همسو بود. راهبرد کینگپین (Kingpin) — که بر دستگیری یا حذف رهبران سازمانهای جنایتکار تمرکز دارد — در هماهنگی با نهادهای آمریکایی طراحی شد و توسط دولتهای PRI، PAN و مورنا اجرا شد.
اجرای این راهبرد و سیاستهای دولتها، به جای تقویت حاکمیت ملی، موجب تثبیت سازوکارهای مداخله خارجی شد. این سازوکارها شامل تبادل اطلاعات، حضور عملیاتی DEA و هماهنگی امنیتی در چارچوب T-MEC بود.
نتیجه این سیاستها شکست قاچاق مواد مخدر نبود، بلکه بازآرایی خشونت بار کارتلها و درگیریهای خونینتر بر سر کنترل سرزمینی رخ داد. همزمان، سرمایه مالی بینالمللی همچنان میلیاردها دلار حاصل از اقتصاد غیر رسمی و قاچاق را جذب و پول شویی میکند.
نظامیسازی دائمی و طبقه کارگر
در بیست سال گذشته، در ایالتهای مرزی شمالی مکزیک، نظامیسازی به صورت اعمال مستمر ایستهای بازرسی، گشتهای دائمی و گسترش نفوذ نیروهای مسلح در امور غیرنظامی نمایان شده است. در این مناطق، ساکنان منطقه همزمان با درگیریهای مسلحانه میان کارتلها و عملیات امنیتی دولتی مواجه هستند.
از آغاز جنگ علیه مواد مخدر در ۲۰۰۷ تاکنون، مکزیک بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ قتل و دهها هزار ننفر ناپدید شدهاند. قربانیان عمدتاً طبقه کارگر و مردم محروم هستند، در حالی که سیاستمداران و نهادهای اقتصادی مرتبط با کارتلها دستنخورده باقی ماندهاند.
جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶: نمایش جهانی و خشونت ساختاری
ایالت خالیسکو میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ خواهد بود که بطور مشترک توسط مکزیک، آمریکای شمالی و کانادا برگزار میشود. ورزشگاه آکرون در گوادالاخارا میزبان بازیها خواهد بود؛ رویدادی که قصد دارد ثبات، مدرنیته و توانایی سازماندهی را نشان دهد.
اما این نمایش جهانی در تضاد با واقعیتی بیرحمانه قرار دارد: چند هفته پیش، در نزدیکی ورزشگاهی که قرار است میزبان مسابقات باشد، یک گور دسته جمعی مخفی کشف شد. هم زیستی زیرساختهای ورزشی مدرن با مناطقی که سالهاست شاهد ناپدیدسازیهای گسترده و کشف گورهای دستهجمعی هستند، شکاف میان تصویر رسمی "ثبات و امنیت" و واقعیت عریان خشونت ساختاری را نمایان میسازد.
علیه روایت امپریالیستی: چشمانداز انترناسیونالیستی
تصاویر اتوبوسهای در حال سوختن کارکرد سیاسی دارند: کلیشههای منفی درباره مکزیک را تقویت میکنند و به دور جدید همکاریهای نظامی و اطلاعاتی تحت رهبری آمریکای شمالی مشروعیت میبخشند.
این اقدامات در شرایطی رخ میدهند که امپریالیسم آمریکای شمالی در آمریکای لاتین حمله گستردهای آغاز کرده و دونالد ترامپ بارها تهدید به دخالت در مکزیک کرده است.
توصیف وضعیت مکزیک بعنوان نزاع میان "دولت در برابر کارتلها" واقعیت را پنهان میکند: سیاست امنیتی کشور جداییناپذیر از وابستگی سیاسی و اقتصادی مکزیک به امپریالیسم آمریکای شمالی است. ادغام اقتصادی تحت T-MEC و همکاریهای امنیتی، سیاست داخلی کشور را در خدمت منافع راهبردی واشنگتن قرار می دهد.
از منظر سوسیالیستی و انترناسیونالیستی، مقابله با بحران کنونی نه از مسیر تشدید میلیتاریسم و نه از طریق دخالت امپریالیستی ممکن است، بلکه مستلزم گسست از چارچوب امنیتی وابسته و سیاستهای سرکوبگرانه است. تجربه نشان داده است که :جنگ علیه مواد مخدر"، هنگامی که ساختارهای اصلی سودآوری و شبکههای مالی پشت قاچاق را هدف قرار نمیدهد، صرفاً بهانهای برای گسترش میلیتاریسم علیه مردم آمریکای لاتین و تضعیف حقوق دموکراتیک آنان فراهم میآورد.
مقابله با این وضعیت مستلزم ایجاد یک آلترناتیو مستقل از احزاب بورژوایی و نظام سرمایهداری است که بر سازماندهی طبقه کارگر، هماهنگی انترناسیونالیستی و مبارزه با امپریالیسم و سرمایه مالی—چه در بخش رسمی اقتصاد و چه در شبکههای غیر رسمی—استوار باشد.
تنها یک چشمانداز رهاییبخش که وابستگی سیاسی و اقتصادی کشور را به چالش بکشد و مسیر تحولی سوسیالیستی در منطقه را هموار سازد، میتواند ریشههای اقتصادی و سیاسی این حمله نظامیگرایانه دائمی را آشکار سازد.
زیر نویس ها :
۱ - T-MEC (USMCA): توافق تجارت آزاد میان مکزیک، آمریکا و کانادا، جانشین NAFTA، چارچوب همکاری اقتصادی و امنیتی منطقهای را مشخص میکند.
۲ - کینگپین (Kingpin Strategy): راهبرد هدف قرار دادن رهبران اصلی کارتلهای مواد مخدر.
۳ - حزب انقلاب مؤسسان (PRI – Partido Revolucionario Institucional): حزب بورژوایی مکزیک.
۴ - حزب ملی عمل (PAN – Partido Acción Nacional): حزب بورژوایی مکزیک.
۵ -جنبش احیای ملی (مورنا – Movimiento Regeneración Nacional): حزب بورژوایی مکزیک.
۶ – DEA: اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا.
۷ - گورهای دستهجمعی در خالیسکو: صدها کیسه حاوی بقایای انسانی در نزدیکی ورزشگاه آکرون کشف شده که بحران ناپدیدشدگان و خشونت سازمانیافته را نشان میدهد.
