مرضیه محبی: گزارش کوتاه و هولناکی از دادگاه ظالمانه کودکان بازداشتی
طبقه همکف دادگاه انقلاب مشهد همیشه صحنه تکان دهندهای از توهین به کرامت انسانی بود گروه زیادی آدم (متهمین مواد مخدر) را با زنجیر بهم میبستند با پیژامه و دمپایی های لنگه به لنگه پلاستیک، چشمانشان مستطیل شکل بود، رنگ پریده لاغر، بیمار ، گیج ، سرهاشان روی شانه یکدیگر میافتاد، روی هم بالا میآوردند، روی زمین صبح تا ظهر رها میشدند، تا یک نفر به عنوان قاضی دو سه دقیقه، سوالاتی بپرسد، چند تا توهین و تحقیر حواله شان کند و حکم بدهد.
امروز اما به جای آنها، بچههای اسیر را میآوردند، بچههای ۱۳، ۱۴، ۱۵ ساله، وحشت زده ،بخاک آلوده، بیمار، گرسنه، که وقتی چشمشان به پدر مادرهایشان میافتد، بغضشان میترکد، بلند گریه میکنند.
بچههای ما ملت، بچههای من و شما، نه وکیلی، نه دادگاه اطفالی، نه کانون اصلاح و تربیتی، نه کنوانسیون حقوق کودک، هیچ، هیچ، چکاچک سلسله زنجیر در پاهای کوچک لاغر مانند بردگان، و وحشت و دادگاه انقلاب و باز هم وحشت،
چرا انقدر بیخیالیم؟ چرا نمی میریم از این غصهها؟؟؟
#قتل_عام_خونین_دی۴۰۴
#معترض_بازداشتی_آزاد_باید_گردد
@ettehad
