حزب کمونیست کارگری: فضای پادگانی و نظامی علیه مردم باید فوراً پایان یابد
جنگ- اطلاعیه شماره ۱۱
جمهوری اسلامی در جریان جنگی که خود به این مردم تحمیل کرده است، خیابانها را به قرق خود درآورده تا نه دشمن خارجی بلکه دشمن داخلی، یعنی مردم معترض و عاصی را در خیابانها و محلات تحت کنترل داشته باشد. ایستهای متعدد بازرسی در نقاط مختلف شهرها برپا کردهاند و علاوه بر آن، به اوباش و نیروهای وابسته به خود مرتباً فرمان میدهند که خیابانها را در تسخیر خود داشته باشند.
جمهوری اسلامی بیش از آنکه از "دشمن خارجی" بترسد، از مردمانی میترسد که زیر فشار حاکمیت ۴۷ ساله و خونبار این رژیم تبهکار، روز و شب آرزوی سرنگونی آن را در سر میپرورانند و به هر شیوهای دست به اعتراض میزنند. هدف این تمهیدات سرکوبگرانه، تلاش برای مرعوب ساختن مردم و جلوگیری از اعتراض آنان، و ایجاد آمادگی برای مهار خیزش مردم پس از جنگ است.
در ایستگاههای بازرسی که در همهجا مستقر کردهاند، به بازرسی اموال شهروندان ـ از جمله تلفنهای همراه و خودروهای شخصی آنان ـ میپردازند. در برخی مناطق شهرها که معمولاً در سالهای اخیر کانون داغ اعتراضات مردم بودهاند، یگانهای ویژهای مستقر کردهاند که به نظر میرسد حضورشان محدود به شرایط جنگی نباشد و قصد دارند آن را به شکلی پایدار ادامه دهند. رژیم سیاست جنگی جنایتکارانهای دنبال میکند و در حالی که مقامات حکومت در مخفیگاههای امن به سر میبرند، به مردم فراخوان میدهند که در خیابانها حضور داشته باشند تا به سپر انسانی تبدیل شوند.
در واقع رژیم از یک طرف مردم را در یک جنگ تبهکارانه و برای حفظ حکومت منحوس خود گوشت دم توپ میکند و از طرف دیگر با ایجاد فضای پادگانی میخواهد مردم را کنترل کند و جلو اعتراض آنها را بگیرد.
باید در مقابل این سیاستها ایستاد. مردم تجربه جمع کردن بساط گشت ارشاد را دارند و اکنون نیز به هر شکل که میتوانند باید در مقابل نظامی کردن و استقرار نیروهای نظامی و سرکوب در محل زندگیشان اعتراض کنند. فشارها و تحمیلات جنگی بر مردم باید فوراً پایان یابد. نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی باید از خیابانها جمع شوند. تبدیل کردن جامعه به اسم جنگ به یک پادگان نظامی باید خاتمه یابد. فضای پادگانی و نظامی در خیابانها علیه مردم باید فوراً پایان یابد!
اعتراض متحدانه مردم آبدانان به استقرار نیروهای امنیتی و نظامی حکومت در کنار منازل مسکونی و یا اعتراض مردم مریوان برای ممانعت از استقرار نیروهای نظامی جمهوری اسلامی در ورزشگاه نمونههایی است که نشان می دهد حتی در دل شرایط جنگی این مردم به دفاع از زندگی خود بر میخیزند.
این جنگ جنگ مردم نیست. مردم عامل جنگ را حکومتی میدانند که برای بقای خود حاضر نشد دست از برنامههای موشکی و هستهای و کمک به نیروهای نیابتی بردارد. مردم ایران هیچگونه نفعی در این پروژهها نداشته و ندارند. هیچ جنگ و سرکوبی نمیتواند خواست مردم برای زندگی و آزادی را خاموش کند. تحمیلات جنگی و بساط نیروهای سرکوب باید فوراً از خیابانها و محل زندگی مردم جمع شود.
حزب کمونیست کارگری ایران
۲۱ اسفند ۱۴۰۴ – ۱۲ مارس ۲۰۲۶